صبح
که خانه را ترک میکنم، جوانم
و شب،
پیر به خانه باز میگردم
با اندوهی هزار ساله
چهار دیواری خانهام،
آرام و صبور
پذیرای پیرمردی است که
سحرگاهان
جوان برمیخیزد.
عباس کیارستمی
صبح
که خانه را ترک میکنم، جوانم
و شب،
پیر به خانه باز میگردم
با اندوهی هزار ساله
چهار دیواری خانهام،
آرام و صبور
پذیرای پیرمردی است که
سحرگاهان
جوان برمیخیزد.
عباس کیارستمی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
به قلم و آواز استاد شجریان :
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند
حافظ
از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر
یادگاری که در این گنبد دوار بماند
حافظ
فیه ما فیه.
در پاک کردن دل از اغراض
آدمی می باید که آن ممیز خودرا عاری از غرضها کند و یاری جوید در دین، دین یار شناسی است، اما چون عمر را بی تمیزان گدرانیده، ممیزه او ضعیف شده و نمی تواند آن یار دین را شناختن.
تو این وجود را پروردی که درو تمیز نیست، تمیز آن یک صفت است. نمی بینی که دیوانه را دست و پای هست اما تمیز نیست؟
تمیز آن معنی لطیفست که در تست و شب و روز در پرورش آن بی تمیز مشغول بوده ای، بهانه می کنی که آن به این قایمست [ آخر این نیز با آن قایم است]، چونست که کلی در تیمار داشتی این را و اورا بکلی گذاشته ای؟
بلکه این به آن قایمست و آن باین قایم نیست، آن نور ازین دریچه های چشم وگوش و غیر ذلک برون می زند، اگر این دریچه ها نباشداز دریچه های دیگر سر بزند.
همچنان باشد که چراغی آورده ای در پیش آفتاب که آفتاب را با این چراغ می بینم، حاشا، اگر چراغ نیاوری، آفتاب خودرا بنماید. چه حاجت چراغ است؟
در پاک کردن دل از اغراض
آدمی می باید که آن ممیز خودرا عاری از غرضها کند و یاری جوید در دین، دین یار شناسی است، اما چون عمر را بی تمیزان گدرانیده، ممیزه او ضعیف شده و نمی تواند آن یار دین را شناختن.
تو این وجود را پروردی که درو تمیز نیست، تمیز آن یک صفت است. نمی بینی که دیوانه را دست و پای هست اما تمیز نیست؟
تمیز آن معنی لطیفست که در تست و شب و روز در پرورش آن بی تمیز مشغول بوده ای، بهانه می کنی که آن به این قایمست [ آخر این نیز با آن قایم است]، چونست که کلی در تیمار داشتی این را و اورا بکلی گذاشته ای؟
بلکه این به آن قایمست و آن باین قایم نیست، آن نور ازین دریچه های چشم وگوش و غیر ذلک برون می زند، اگر این دریچه ها نباشداز دریچه های دیگر سر بزند.
همچنان باشد که چراغی آورده ای در پیش آفتاب که آفتاب را با این چراغ می بینم، حاشا، اگر چراغ نیاوری، آفتاب خودرا بنماید. چه حاجت چراغ است؟
"بهروزرسانی "را که فقط برای انواع بازیها، نرمافزارها و برنامههای کامپیوتری نگذاشتهاند …
گاهی هم آدم، باید افکارش را به روز کند!
طرز فکرش را ارتقا بدهد…
حال و هوایش را تازه کند …
مثلاً دور بریزد تمام خاطراتی را که تکرارشان چیزی بهجز غم و اندوه ندارد
رها کند بعضی وابستگیها را که حال و روزش را به هم میریزند
افسوسها را …
غصهها را …
نگرانیها را …
و تمام تلخیهایی که بوی کهنگی گرفتهاند
گاهی باید
یک گوشهی دنج نشست؛
زندگی را نو کرد
و یک "من" تازه ساخت
با باورهایی جدید
و افکاری رو به رشد …
باور کن
لازم است هرازگاهی خودمان را هم
"بهروزرسانی" کنیم،،،،!
🌺🌺🌺
یار مهربانم
درود
بامداد سه شنبه ات نیکو
🌺🌺🌺
الهى،،،
اندیشه ای خلاق،
دیده ای بینا،
گوشی شنوا،
زبانی شاكر،
ذهني آرام،
قلبي متواضع،
روحي بيدار،
دست هایی بخشنده،
پاهایی استوار در راهت،
تنی سالم،
و سينه اي پر از عشق و دلدادگی،
و سبد سبد روزی حلال و بركت و فراواني برای من و دوستانم عطا فرما.
آمین
🌺🌺🌺
شاد باشی
گاهی هم آدم، باید افکارش را به روز کند!
طرز فکرش را ارتقا بدهد…
حال و هوایش را تازه کند …
مثلاً دور بریزد تمام خاطراتی را که تکرارشان چیزی بهجز غم و اندوه ندارد
رها کند بعضی وابستگیها را که حال و روزش را به هم میریزند
افسوسها را …
غصهها را …
نگرانیها را …
و تمام تلخیهایی که بوی کهنگی گرفتهاند
گاهی باید
یک گوشهی دنج نشست؛
زندگی را نو کرد
و یک "من" تازه ساخت
با باورهایی جدید
و افکاری رو به رشد …
باور کن
لازم است هرازگاهی خودمان را هم
"بهروزرسانی" کنیم،،،،!
🌺🌺🌺
یار مهربانم
درود
بامداد سه شنبه ات نیکو
🌺🌺🌺
الهى،،،
اندیشه ای خلاق،
دیده ای بینا،
گوشی شنوا،
زبانی شاكر،
ذهني آرام،
قلبي متواضع،
روحي بيدار،
دست هایی بخشنده،
پاهایی استوار در راهت،
تنی سالم،
و سينه اي پر از عشق و دلدادگی،
و سبد سبد روزی حلال و بركت و فراواني برای من و دوستانم عطا فرما.
آمین
🌺🌺🌺
شاد باشی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
امید به زندگی ...
کمی لبخند...
کمی عشق.... و کلی حال خوب 😍
کمی لبخند...
کمی عشق.... و کلی حال خوب 😍
الهی از هر دو جهان محبت تو گزیدم و جامهٔ بلا بُریدم و پردهٔ عافیت دریدم.
یارب ز شراب عشق سرمستم کن
وز عشق خودت نیست کن و هستم کن
از هر چه به جز عشق تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پا بستم کن
#خواجه_عبدالله_انصاری
یارب ز شراب عشق سرمستم کن
وز عشق خودت نیست کن و هستم کن
از هر چه به جز عشق تهی دستم کن
یکباره به بند عشق پا بستم کن
#خواجه_عبدالله_انصاری
مَکُن ای دل شکایت اَر نژندی
گذارندَت به خویش از خودپسندی
به خاک اَر دانه نَنهَد سَر نَرویَد
تواضع کُن اگر خواهی بلَندی.
#میرزامحمدمحققاردبیلیبیدگلی
گذارندَت به خویش از خودپسندی
به خاک اَر دانه نَنهَد سَر نَرویَد
تواضع کُن اگر خواهی بلَندی.
#میرزامحمدمحققاردبیلیبیدگلی
پیداست حالِ مردمِ رند آنچنان که هست
خرم کسی که فاش کند هر نهان که هست
مومن زِ دین برآمد و صوفی زِ اعتقاد
ترسا محمدی شد و عاشق همان که هست.
#شیخاوحدالدینکرمانی
خرم کسی که فاش کند هر نهان که هست
مومن زِ دین برآمد و صوفی زِ اعتقاد
ترسا محمدی شد و عاشق همان که هست.
#شیخاوحدالدینکرمانی
بابِ اول:
باخدای تعالی باید ساخت، همه بستانند و او بدهد. چون او دهد کس نستاند.
اورا نگاه دار تا او ترا نگاه دارد.
هر که ازو بترسد همه ازو بترسند.
هر که اورا فرمان برد، همهکس او را فرمان بَرَند.
عُمر در پرستش او خرج کُن که حسابِ خرج او خواهد خواست.
دنیاپَرَست مَباش که دشمنِ خدای را پرستیده باشی.
سرمایهء عُمر خود توحید را شناس.
عقل را بنیاد شمر.
اعتقادِ خوب را گنج بیزوال دان.
به صبر بلندی جوی.
رضای حق را غنیمت انگار.
سلاح از علم ساز.
سخاوت را پیشه گیر....
از تقوی زادِ آخرت ساز.
از رستگاری شفیع انگیز.
شادی از عبادت جوی.
سخن از شهادت گوی....
روزِ مرگ را پیش دل دار.
به حکم حقتعالی راضی باش....
سخن خدای را امام دان.
با نیکان برادری گیر.
حلال را حلال وحرام را حرام دار.
گریختن از خود، رسیدن به حق دان.
هرچ نَیابی مجوی.
هرچ به دست آری باز ده.
دشمن را میازار، ولكن اگر دستیابی باطلش کن.
تن را مُراد مده که بسیار خواهد.
اگر شادی خواهی رنج کش، واگر رنج خواهی کاهل باش.
اگر خواری بایدَت خیانت کُن.
از مردمِ بیمعنی حذَر کُن.
نادان را زنده مَشمر.
صبور باش تا به مُراد برسی.
خویشتن شناسی را بزرگ سرمایهای دان.
در هر کار انبازی طلب.
از بلا بِپرهيز و خود را برو عرضه مکن.
دانش را خوار مَدار.
کَم گوی و کَم خُسب و کَم خوار.
در طاعت حریص باش و تکیه بر آن مَکُن.
از معصیت بگریز و از حقتعالی نومید مَباش.
فرهنگ ایرانزمین؛ بنیادگذاران محمّدتقی دانشپژوه، دکتر منوچهر ستوده، مصطفی مقرّبی، دکتر عباس زریاب خویی، ایرج افشار؛ صاحب امتیاز: ایرج افشار؛جلد نهم، ۱۳۴۵؛بازچاپ سخن؛۱۳۸۵؛ پندنامهء ماتریدی؛ شیخ ابومنصور ماتریدی سمرقندی؛ بکوشش ایرج افشار: ۴۷تا۴۹
باخدای تعالی باید ساخت، همه بستانند و او بدهد. چون او دهد کس نستاند.
اورا نگاه دار تا او ترا نگاه دارد.
هر که ازو بترسد همه ازو بترسند.
هر که اورا فرمان برد، همهکس او را فرمان بَرَند.
عُمر در پرستش او خرج کُن که حسابِ خرج او خواهد خواست.
دنیاپَرَست مَباش که دشمنِ خدای را پرستیده باشی.
سرمایهء عُمر خود توحید را شناس.
عقل را بنیاد شمر.
اعتقادِ خوب را گنج بیزوال دان.
به صبر بلندی جوی.
رضای حق را غنیمت انگار.
سلاح از علم ساز.
سخاوت را پیشه گیر....
از تقوی زادِ آخرت ساز.
از رستگاری شفیع انگیز.
شادی از عبادت جوی.
سخن از شهادت گوی....
روزِ مرگ را پیش دل دار.
به حکم حقتعالی راضی باش....
سخن خدای را امام دان.
با نیکان برادری گیر.
حلال را حلال وحرام را حرام دار.
گریختن از خود، رسیدن به حق دان.
هرچ نَیابی مجوی.
هرچ به دست آری باز ده.
دشمن را میازار، ولكن اگر دستیابی باطلش کن.
تن را مُراد مده که بسیار خواهد.
اگر شادی خواهی رنج کش، واگر رنج خواهی کاهل باش.
اگر خواری بایدَت خیانت کُن.
از مردمِ بیمعنی حذَر کُن.
نادان را زنده مَشمر.
صبور باش تا به مُراد برسی.
خویشتن شناسی را بزرگ سرمایهای دان.
در هر کار انبازی طلب.
از بلا بِپرهيز و خود را برو عرضه مکن.
دانش را خوار مَدار.
کَم گوی و کَم خُسب و کَم خوار.
در طاعت حریص باش و تکیه بر آن مَکُن.
از معصیت بگریز و از حقتعالی نومید مَباش.
فرهنگ ایرانزمین؛ بنیادگذاران محمّدتقی دانشپژوه، دکتر منوچهر ستوده، مصطفی مقرّبی، دکتر عباس زریاب خویی، ایرج افشار؛ صاحب امتیاز: ایرج افشار؛جلد نهم، ۱۳۴۵؛بازچاپ سخن؛۱۳۸۵؛ پندنامهء ماتریدی؛ شیخ ابومنصور ماتریدی سمرقندی؛ بکوشش ایرج افشار: ۴۷تا۴۹
معرفی عارفان
همای مستان: در مناجات خویش گفت:" از محبت خویش نسبت به تو در شگفت نیستم حال آنکه من بنده ای تهیدستم. شگفتیِ من از محبت توست نسبت به من،حال آنکه تو پادشاهی توانایی..." بایزیدبسطامی
باب دوم:
تقوی را سپاهی بی هزیمت شمر.
از نادانِ دانانمای حذر کن.
خودرا در علم از همه کمتردان.
بیاموز و بیاموزان.
ناشنوده مگوی.
کس را به افراط مَنکوه و مَستای.
آنچه به گوش شنیدی هوش دار.
راست گوی و عیب مَجوی.
راستی که به دروغ مانَد مَگوی.
نخست اندیشه کن آنگاه بگوی.
خود را امر معروف کن.
تا نپرسند مَگوی، تا نخوانند مَرو.
جنگِ دیگران مَخَر.
سخن به اندازه گوی.
باهر کس مپسند آنچ نپسندند.
مفروش آنچ نخرند.
مزن بی گناه را - کَت نَزَنَند.
مَکُن تا نکنند.
در گذر تا درگذارند.
نیکی کُن تا بدل یابی.
نیکنامی را به جان جوی.
خطا را صواب مدان.
بالا را نتیجهء هوا دان.
از گناه لاف مزن و گناه بر خود مبند.
چرب زبان باش [ظ : مباش] در مدح گوئی.
در سخن گفتن از جواب اندیش.
به آتشِ حسد دل را مسوزان.
آنچ نَرَوَد مَران.
آنچ ننهادهای بر مَگیر.
کار ناکَرده به کَرده مگیر.
پردهپوش باش.
دل را بازیچهء دیو مساز.
از بلا عبرت گیر.
نیکوخو و کمآزار باش.
جفا، پیشه مساز.
نهانِ خویش بهتر از آشکارا دار.
طعام و شراب به اندازه خور.
سخن به اندازه گوی.
به اندازهء طاقت و وُسعِ مردمی دریغ مدار.
کس را به سخنِ سخت رنجه مگردان.
در آرایش مَکوش و خویشتنآرای را مَستای.
توفيق از فضلِ خدای دان.
فرهنگ ایران زمین؛ بنیادگذاران محمّدتقی دانشپژوه، دکتر منوچهر ستوده، مصطفی مقرّبی، دکتر عباس زریاب خویی، ایرج افشار؛ صاحب امتیاز: ایرج افشار؛جلد نهم، ۱۳۴۵؛بازچاپ سخن؛۱۳۸۵؛ پندنامهء ماتریدی؛ شیخ ابومنصور ماتریدی سمرقندی: ۴۹تا۵۱.
تقوی را سپاهی بی هزیمت شمر.
از نادانِ دانانمای حذر کن.
خودرا در علم از همه کمتردان.
بیاموز و بیاموزان.
ناشنوده مگوی.
کس را به افراط مَنکوه و مَستای.
آنچه به گوش شنیدی هوش دار.
راست گوی و عیب مَجوی.
راستی که به دروغ مانَد مَگوی.
نخست اندیشه کن آنگاه بگوی.
خود را امر معروف کن.
تا نپرسند مَگوی، تا نخوانند مَرو.
جنگِ دیگران مَخَر.
سخن به اندازه گوی.
باهر کس مپسند آنچ نپسندند.
مفروش آنچ نخرند.
مزن بی گناه را - کَت نَزَنَند.
مَکُن تا نکنند.
در گذر تا درگذارند.
نیکی کُن تا بدل یابی.
نیکنامی را به جان جوی.
خطا را صواب مدان.
بالا را نتیجهء هوا دان.
از گناه لاف مزن و گناه بر خود مبند.
چرب زبان باش [ظ : مباش] در مدح گوئی.
در سخن گفتن از جواب اندیش.
به آتشِ حسد دل را مسوزان.
آنچ نَرَوَد مَران.
آنچ ننهادهای بر مَگیر.
کار ناکَرده به کَرده مگیر.
پردهپوش باش.
دل را بازیچهء دیو مساز.
از بلا عبرت گیر.
نیکوخو و کمآزار باش.
جفا، پیشه مساز.
نهانِ خویش بهتر از آشکارا دار.
طعام و شراب به اندازه خور.
سخن به اندازه گوی.
به اندازهء طاقت و وُسعِ مردمی دریغ مدار.
کس را به سخنِ سخت رنجه مگردان.
در آرایش مَکوش و خویشتنآرای را مَستای.
توفيق از فضلِ خدای دان.
فرهنگ ایران زمین؛ بنیادگذاران محمّدتقی دانشپژوه، دکتر منوچهر ستوده، مصطفی مقرّبی، دکتر عباس زریاب خویی، ایرج افشار؛ صاحب امتیاز: ایرج افشار؛جلد نهم، ۱۳۴۵؛بازچاپ سخن؛۱۳۸۵؛ پندنامهء ماتریدی؛ شیخ ابومنصور ماتریدی سمرقندی: ۴۹تا۵۱.
ملاصدرا می گوید :
خداوند بينهايت است و لامكان و بی زمان
اما به قدر فهم تو كوچك می شود
و به قدر نياز تو فرود میآيد،
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ايمان تو كارگشا می شود
و به قدر نخ پير زنان دوزنده باريك می شود
و به قدر دل اميدواران گرم می شود.
پدر می شود يتيمان را
برادر می شود محتاجانِ برادری را
طفل می شود عقيمان را
اميد می شود نااميدان را
راه می شود گمگشتگان را
خداوند همه چيز می شود
به شرط پاکی جان
بشوييد دل هايتان را از هر احساس ناروا
و زبانهايتان را از هر گفتار ِناپاك
و بپرهيزيد از ناجوانمردیها
ناراستیها، نامردمیها!
چنين كنيد تا ببينيد كه خداوند،
چگونه بر سفرهی شما، با كاسه یی خوراك و تكهای نان می نشيند
و بر بند تاب، با كودكانتان تاب می خورد،
و در دكان شما كفههای ترازويتان را ميزان می كند
و در كوچههاي خلوت شب با شما آواز
می خواند
مگر از زندگي چه می خواهيد
كه در خدایی خدا يافت نمی شود؟
كه در عشق يافت نمی شود، كه به نفرت پناه می بريد؟
خداوند بينهايت است و لامكان و بی زمان
اما به قدر فهم تو كوچك می شود
و به قدر نياز تو فرود میآيد،
و به قدر آرزوی تو گسترده می شود
و به قدر ايمان تو كارگشا می شود
و به قدر نخ پير زنان دوزنده باريك می شود
و به قدر دل اميدواران گرم می شود.
پدر می شود يتيمان را
برادر می شود محتاجانِ برادری را
طفل می شود عقيمان را
اميد می شود نااميدان را
راه می شود گمگشتگان را
خداوند همه چيز می شود
به شرط پاکی جان
بشوييد دل هايتان را از هر احساس ناروا
و زبانهايتان را از هر گفتار ِناپاك
و بپرهيزيد از ناجوانمردیها
ناراستیها، نامردمیها!
چنين كنيد تا ببينيد كه خداوند،
چگونه بر سفرهی شما، با كاسه یی خوراك و تكهای نان می نشيند
و بر بند تاب، با كودكانتان تاب می خورد،
و در دكان شما كفههای ترازويتان را ميزان می كند
و در كوچههاي خلوت شب با شما آواز
می خواند
مگر از زندگي چه می خواهيد
كه در خدایی خدا يافت نمی شود؟
كه در عشق يافت نمی شود، كه به نفرت پناه می بريد؟
#خیر_اندیشی
خیر کن با خلق بهر ایزدت
یا برای راحت جان خودت
#مثنوی_مولانا
هر روز فکر کنید چطور می توانید یک نفر دیگر را خوشحال کنید.
زیرا اندیشه خوشحال کردن دیگران، ما را از تفکر درباره خودمان باز میدارد!
شادمانی انسان و شادمانی دیگران به یکدیگر بستگی دارد.
ارسطو به این نوع برخورد" خودخواهی روشنگرانه" می گوید
خیرخواهی، دوستی و عشق ویژگی انسان است.
لازم نیست مصلح اجتماعی باشید که بتوانید دنیای بهتری بسازید!
بلکه همین که دنیای خصوصی خودتان را بهتر کنید خدمت بزرگی کرده اید…
"طبیعت انسان"
"آلفرد آدلر"
خیر کن با خلق بهر ایزدت
یا برای راحت جان خودت
#مثنوی_مولانا
هر روز فکر کنید چطور می توانید یک نفر دیگر را خوشحال کنید.
زیرا اندیشه خوشحال کردن دیگران، ما را از تفکر درباره خودمان باز میدارد!
شادمانی انسان و شادمانی دیگران به یکدیگر بستگی دارد.
ارسطو به این نوع برخورد" خودخواهی روشنگرانه" می گوید
خیرخواهی، دوستی و عشق ویژگی انسان است.
لازم نیست مصلح اجتماعی باشید که بتوانید دنیای بهتری بسازید!
بلکه همین که دنیای خصوصی خودتان را بهتر کنید خدمت بزرگی کرده اید…
"طبیعت انسان"
"آلفرد آدلر"
جامعه سعادتمند
خوشبخت جامعهای است که بیش از آنچه میداند ، میفهمد.
بدبخت جامعهای است که فقط میداند و نمیفهمد.
جامعهای سعادتمند است که بیش از آنچه میداند ، میفهمد.
#دکتر_ابراهیمی_دینانی
خوشبخت جامعهای است که بیش از آنچه میداند ، میفهمد.
بدبخت جامعهای است که فقط میداند و نمیفهمد.
جامعهای سعادتمند است که بیش از آنچه میداند ، میفهمد.
#دکتر_ابراهیمی_دینانی