🔴 مرگی آرش وار
💠 مسعود میری
@iranfardamag
🔹به گمانم آن سال هم 400 بود که به خراسان و هرات و مرو چنان قحط آمد که بشر چنان ندیده بود. قحط آب و نان را توان صبوری کرد اما قحط آدمیزادی و آدمیت را طاقت کس نیاوَرَد ، که اینک چنین در مضیقهی آن به اندوه اندریم.
🔺 در آن قحط که تواریخ به درشتی از آن ذکر ایام کردهاند ، زندگان مردگان را خوردند ، اما هر گاه قحط آدمیزادی ست ، مردگان زندگانند زیرا حرمت دم و داد را در بیداد نتوان نگاهکرد. هزار سال از آن واقعه گذشته ، که در نشابور و مرو و سیستان، مردگان خوراک زندگان میشد ، و اکنون ما چه زندگانی هستیم که داد از تاریخ و داوران نتوان ستاندن ، در این تنگ حوصله روزگاری که اگر قلم را در حضرت سیاست احترامی میبود، چنین نمیشد که زندگانِ قلم در قساوت قدرت بیجان شوند و صدایی برنخیزد.
🔹این قحط که نتوان داد از تاریخ و فرهنگ و سیاست گرفت ، چنان ید مغلولهای شده ، افتیده بر گردن ترس و هول ، که شاعر را زنده به محبس میبرند و مرده به مردم پس میدهند. دهان سنگ ما را باران هم نخواهد گشود ، برکت از نانها خواهد گریخت و زوال روح وقتها و ورقها از دانش را خواهیم دید.
🔺 چه بگویم که دهانم تر میگرید و چشمانم خشک میموید . این مرگ دوستی نیست که بگویم «از شمار دو چشم.. » ، یا مرگ پدری پیر و مادری مو سپید ، یا جوانی ناکام ، که به تغزل و رثا برای آن چیزی سرهمبندی کنیم ، مرگ برکت است که از کلمات میرود ، از غیرت مردمی زائل میشود ، و از دهان آرزو و تمنا نوای انسانی را میسترد. بکتاش آبتین را نه هرگز دیدهام و نه با او رفاقتی داشتهام ، اما شاعران همانند که سهراب سپهری گفت:« شاعران وارث آب و خرد و روشنیاند»، و از این سبب او که در روشنان کلمات ایستاده بود ، اکنون خود خورشیدی است تا ابد شکفته به تابیدن!
🔹مرگ این خواجه خواب مرا و شما را باید بیاشوبد . او اکنون در آستانهی آینده ، نام آزادی و آرمان رهایی را با جان خود ، آرش وار ، اداء کرده است.
#ایران_فردا
#مسعود_میری
#بکتاش_آبتین
https://bit.ly/32SbXCx
https://t.me/iranfardamag
💠 مسعود میری
@iranfardamag
🔹به گمانم آن سال هم 400 بود که به خراسان و هرات و مرو چنان قحط آمد که بشر چنان ندیده بود. قحط آب و نان را توان صبوری کرد اما قحط آدمیزادی و آدمیت را طاقت کس نیاوَرَد ، که اینک چنین در مضیقهی آن به اندوه اندریم.
🔺 در آن قحط که تواریخ به درشتی از آن ذکر ایام کردهاند ، زندگان مردگان را خوردند ، اما هر گاه قحط آدمیزادی ست ، مردگان زندگانند زیرا حرمت دم و داد را در بیداد نتوان نگاهکرد. هزار سال از آن واقعه گذشته ، که در نشابور و مرو و سیستان، مردگان خوراک زندگان میشد ، و اکنون ما چه زندگانی هستیم که داد از تاریخ و داوران نتوان ستاندن ، در این تنگ حوصله روزگاری که اگر قلم را در حضرت سیاست احترامی میبود، چنین نمیشد که زندگانِ قلم در قساوت قدرت بیجان شوند و صدایی برنخیزد.
🔹این قحط که نتوان داد از تاریخ و فرهنگ و سیاست گرفت ، چنان ید مغلولهای شده ، افتیده بر گردن ترس و هول ، که شاعر را زنده به محبس میبرند و مرده به مردم پس میدهند. دهان سنگ ما را باران هم نخواهد گشود ، برکت از نانها خواهد گریخت و زوال روح وقتها و ورقها از دانش را خواهیم دید.
🔺 چه بگویم که دهانم تر میگرید و چشمانم خشک میموید . این مرگ دوستی نیست که بگویم «از شمار دو چشم.. » ، یا مرگ پدری پیر و مادری مو سپید ، یا جوانی ناکام ، که به تغزل و رثا برای آن چیزی سرهمبندی کنیم ، مرگ برکت است که از کلمات میرود ، از غیرت مردمی زائل میشود ، و از دهان آرزو و تمنا نوای انسانی را میسترد. بکتاش آبتین را نه هرگز دیدهام و نه با او رفاقتی داشتهام ، اما شاعران همانند که سهراب سپهری گفت:« شاعران وارث آب و خرد و روشنیاند»، و از این سبب او که در روشنان کلمات ایستاده بود ، اکنون خود خورشیدی است تا ابد شکفته به تابیدن!
🔹مرگ این خواجه خواب مرا و شما را باید بیاشوبد . او اکنون در آستانهی آینده ، نام آزادی و آرمان رهایی را با جان خود ، آرش وار ، اداء کرده است.
#ایران_فردا
#مسعود_میری
#بکتاش_آبتین
https://bit.ly/32SbXCx
https://t.me/iranfardamag
Telegraph
🔴 مرگی آرش وار
💠 مسعود میری @iranfardamag 🔹به گمانم آن سال هم 400 بود که به خراسان و هرات و مرو چنان قحط آمد که بشر چنان ندیده بود. قحط آب و نان را توان صبوری کرد اما قحط آدمیزادی و آدمیت را طاقت کس نیاوَرَد ، که اینک چنین در مضیقهی آن به اندوه اندریم. 🔺 در آن قحط…