ای لولیان ای لولیان
یک لولییی دیوانه شد
تشتش فتاد از بام ما،
نک سوی مجنونخانه شد
میگشت گِرد حوض او،
چون تشنگان در جست و جو
چون خشک نانه ناگهان
در حوض ما ترنانه شد
#مولانای_جان
یک لولییی دیوانه شد
تشتش فتاد از بام ما،
نک سوی مجنونخانه شد
میگشت گِرد حوض او،
چون تشنگان در جست و جو
چون خشک نانه ناگهان
در حوض ما ترنانه شد
#مولانای_جان
ای مرد دانشمند تو دو
گوش از این بربند تو
مشنو تو این افسون کهاو
ز افسون ما افسانه شد
زین حلقه نجهد گوشها
کاو عقل برد از هوشها
تا سر نهد بر آسیا
چون دانه در پیمانه شد
#مولانای_جان
گوش از این بربند تو
مشنو تو این افسون کهاو
ز افسون ما افسانه شد
زین حلقه نجهد گوشها
کاو عقل برد از هوشها
تا سر نهد بر آسیا
چون دانه در پیمانه شد
#مولانای_جان
بازی مبین بازی مبین اینجا تو جانبازی گزین
سرها زعشق جعداوبس سرنگون چون شانه شد
غره مشو با عقل خود بس اوستاد معتمد
کهاستون عالم بود او، نالانتر از حنانه شد
#مولانای_جان
سرها زعشق جعداوبس سرنگون چون شانه شد
غره مشو با عقل خود بس اوستاد معتمد
کهاستون عالم بود او، نالانتر از حنانه شد
#مولانای_جان
عشقست که جان عاشقان زنده از اوست
نوریست که آفتاب تابنده از اوست
هر چیز که در غیب و شهادت یابی
موجود بود ز عشق و پاینده از اوست
{{{{حضرت شاه نعمت الله ولی}}}}
نوریست که آفتاب تابنده از اوست
هر چیز که در غیب و شهادت یابی
موجود بود ز عشق و پاینده از اوست
{{{{حضرت شاه نعمت الله ولی}}}}
سحر بلبل حکایت با صبا کرد
حسام الدین سراج
من از بیگانگان هرگز ننالم ...
هرگز ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
هرگز ننالم
که با من هر چه کرد آن آشنا کرد
گر نقل و کباب و بادهٔ ناب خوری
میدان که به خواب در، همی آب خوری
چون برخیزی ز خواب باشی تشنه
سودت ندهد آب که در خواب خوری
#مولانای_جان
میدان که به خواب در، همی آب خوری
چون برخیزی ز خواب باشی تشنه
سودت ندهد آب که در خواب خوری
#مولانای_جان
براي پرنده هيچ اهميتي ندارد كه آيا كسي به آوازش گوش مي دهد يا نه.
براي پرنده حضور شنونده اصلا مهم نيست.
براي اين آواز نمي خواند كه در عوض چيزي بستاند.
فقط از روي شور و نشاط آواز مي خواند.
خورشيد طلوع كرده، صبحي دگر آمده و شب رفته است و اينها همگي انگيزه اي براي رقص و آواز پرنده هستند.
راه درست زندگي همين است-
هرلحظه خوش و خرم بودن، خوش و خرم بودن در زندگي و بخشيدن آن به هرچه كه سر راهت قرار مي گيرد: به يك درخت، به يك حيوان، به يك صخره.
اگر از خود بخشيدن، راه زندگي تو شود، يك رهرو مي شوي.
اگر آواز خواندن زندگي تو شود، يك رهرو مي شوي.
راه رهروي ترك دنيا نيست، خوش و شادمان زيستن است.
🌺🌺🌺
یار مهربانم
درود
بامداد آدینه ات نیکو
🌺🌺🌺
سالمترین کلمه
"سلامتی" است،به آن
اهمیت بده
شایعترین کلمه
"شهرت" است،دنبالش نرو
ضروریترین کلمه
"تفاهم" است،آن را ایجاد کن
دوستانهترین کلمه
"رفاقت" است
ازآن سواستفاده نکن
روزی سرشار از عشق , شادی , آرامش و مهربانی برایت آرزومندم
🌺🌺🌺
شاد باشی
براي پرنده حضور شنونده اصلا مهم نيست.
براي اين آواز نمي خواند كه در عوض چيزي بستاند.
فقط از روي شور و نشاط آواز مي خواند.
خورشيد طلوع كرده، صبحي دگر آمده و شب رفته است و اينها همگي انگيزه اي براي رقص و آواز پرنده هستند.
راه درست زندگي همين است-
هرلحظه خوش و خرم بودن، خوش و خرم بودن در زندگي و بخشيدن آن به هرچه كه سر راهت قرار مي گيرد: به يك درخت، به يك حيوان، به يك صخره.
اگر از خود بخشيدن، راه زندگي تو شود، يك رهرو مي شوي.
اگر آواز خواندن زندگي تو شود، يك رهرو مي شوي.
راه رهروي ترك دنيا نيست، خوش و شادمان زيستن است.
🌺🌺🌺
یار مهربانم
درود
بامداد آدینه ات نیکو
🌺🌺🌺
سالمترین کلمه
"سلامتی" است،به آن
اهمیت بده
شایعترین کلمه
"شهرت" است،دنبالش نرو
ضروریترین کلمه
"تفاهم" است،آن را ایجاد کن
دوستانهترین کلمه
"رفاقت" است
ازآن سواستفاده نکن
روزی سرشار از عشق , شادی , آرامش و مهربانی برایت آرزومندم
🌺🌺🌺
شاد باشی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فیلمی که با دیدنش وارد دنیای کودکیتون میشید و توش غرق میشید❤️
این کلیپ خاطره انگیز تقدیم به همه بچه های دهه شصت و پنجاه
این کلیپ خاطره انگیز تقدیم به همه بچه های دهه شصت و پنجاه
ای دل به ساز عرش اگر گوش می کنی
از ساکنان فرش فراموش می کنی
گر نای زهره بشنوی ای دل بگوش هوش
آفاق را به زمزمه مدهوش می کنی
چون زلف سایه پنجه درافکن به ماهتاب
گر خواب خود مشوش و مغشوش می کنی
عشق مجاز غنچه عشق حقیقت است
گل گوشکفته باش اگر بوش می کنی
از من خدای را غزل عاشقی مخواه
کز پیریم چو طفل قلمدوش می کنی
#شهریار
از ساکنان فرش فراموش می کنی
گر نای زهره بشنوی ای دل بگوش هوش
آفاق را به زمزمه مدهوش می کنی
چون زلف سایه پنجه درافکن به ماهتاب
گر خواب خود مشوش و مغشوش می کنی
عشق مجاز غنچه عشق حقیقت است
گل گوشکفته باش اگر بوش می کنی
از من خدای را غزل عاشقی مخواه
کز پیریم چو طفل قلمدوش می کنی
#شهریار
حقیقت یک تجربهی بیواژه است. حقیقت وقتی رخ میدهد که در تو هیچ پنداری باقی نمانده باشد. وقتی که تمام واژهها نابود شده باشند و تمام غبارها از روی آینه پاک شده باشد. وقتی که آینه فقط بازتاب میکند و هیچ را باز میتاباند. هيچگونه بازتابی ساخته نمیشود و هیچ موجی در دریاچهی آگاهی برنمیخیزد. آنگاه همهچیز بازتاب میکند. آنوقت تو میدانی که چه چیز وجود دارد. نه تنها این که تو خودت را خواهی شناخت، تو تمام هستی را خواهی شناخت. انسان با شناخت خود همهچیز را میشناسد.
#اشو
#اشو
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
چقدر این جمله زیباست
انسانهای ناپخته
همیشه میخواهند
که در مشاجرات پیروز شوند...
حتی اگر به قیمت
از دست دادن "رابطه" باشد...
اما انسانهای عاقل
درک میکنند که گاهی
بهتر است در مشاجره ای ببازند،
تا در رابطه ای که
برایشان با ارزش تر است
"پیروز" شوند...
هیچگاه فراموش نکنیم که هیچکس بر دیگری برتری ندارد ؛
مگر به " فهم و شعور " ؛
مگر به " درک و ادب " ؛
آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگران از بالا نگاه کند و آن هنگامی است که بخواهد دست کسی را که بر زمین افتاده را بگیرد و او را بلند کند !
واین قدرت تو نیست ؛
این " انسانیت " است....!!
انسانهای ناپخته
همیشه میخواهند
که در مشاجرات پیروز شوند...
حتی اگر به قیمت
از دست دادن "رابطه" باشد...
اما انسانهای عاقل
درک میکنند که گاهی
بهتر است در مشاجره ای ببازند،
تا در رابطه ای که
برایشان با ارزش تر است
"پیروز" شوند...
هیچگاه فراموش نکنیم که هیچکس بر دیگری برتری ندارد ؛
مگر به " فهم و شعور " ؛
مگر به " درک و ادب " ؛
آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگران از بالا نگاه کند و آن هنگامی است که بخواهد دست کسی را که بر زمین افتاده را بگیرد و او را بلند کند !
واین قدرت تو نیست ؛
این " انسانیت " است....!!
بر نیی گشته سواره نک فلان
می دواند در میان کودکان
آن عاقل دیوانه نما. اکنون روی یک چوبی سوار شده و در میان کودکان می دود. مانند کودکان بر چوبی سوار شده و گویی که اسب سواری می کند.
صاحبِ رأیست و آتش پاره یی
آسمان قدرست و اخترباره یی
اگر چه این شخص ظاهراً دیوانه است، ولی باطناً، خردمند است و همچون پاره آتشی روشن و فروزان است. یعنی بسیار با هوش و زیرک است، مرتبه او بلند است مانند آسمان. و مقام و شأن او نیز همچون مقام ستارگان، بلند است.
فَرّ او کَرّوبیان را جان شده ست
او در این دیوانگی پنهان شده ست
شکوه او به فرشتگان مقرّب جان و حیات بخشیده است در حالی که آن شخص در زیر این دیوانگی مستور و نهان شده است. کَروبیان، یعنی مهترفرشتگان و فرشته ای که مقرّب درگاه خداوند است.
لیک هر دیوانه را جان نشمری
سَر مَنِه گوساله را چون سامری
ولی هر دیوانه ای را جان به شمار نیاور، یعنی هر دیوانه ای را نباید با این دیوانه.
برابربدانی و مانند سامری در برابر گوساله سر مگذار. پس تو نباید نسبت به هر شخصی که خود را در سلک دیوانگان حقیقی و مجذوبانِ الهی نشان می دهد، سر تعظیم فرود آوری.
شرح مثنوی
می دواند در میان کودکان
آن عاقل دیوانه نما. اکنون روی یک چوبی سوار شده و در میان کودکان می دود. مانند کودکان بر چوبی سوار شده و گویی که اسب سواری می کند.
صاحبِ رأیست و آتش پاره یی
آسمان قدرست و اخترباره یی
اگر چه این شخص ظاهراً دیوانه است، ولی باطناً، خردمند است و همچون پاره آتشی روشن و فروزان است. یعنی بسیار با هوش و زیرک است، مرتبه او بلند است مانند آسمان. و مقام و شأن او نیز همچون مقام ستارگان، بلند است.
فَرّ او کَرّوبیان را جان شده ست
او در این دیوانگی پنهان شده ست
شکوه او به فرشتگان مقرّب جان و حیات بخشیده است در حالی که آن شخص در زیر این دیوانگی مستور و نهان شده است. کَروبیان، یعنی مهترفرشتگان و فرشته ای که مقرّب درگاه خداوند است.
لیک هر دیوانه را جان نشمری
سَر مَنِه گوساله را چون سامری
ولی هر دیوانه ای را جان به شمار نیاور، یعنی هر دیوانه ای را نباید با این دیوانه.
برابربدانی و مانند سامری در برابر گوساله سر مگذار. پس تو نباید نسبت به هر شخصی که خود را در سلک دیوانگان حقیقی و مجذوبانِ الهی نشان می دهد، سر تعظیم فرود آوری.
شرح مثنوی