مرا اگر تو ندانی حبیب میداند
دوای درد دلم را طبیب میداند
صفیر ما نشناسی که زاهد خشکی
لسان فاخته کبک نجیب میداند
مگو ز بوی گل و یاسمین به پیش جعل
که از لطافت گل عندلیب میداند
#قاسم_انوار
دوای درد دلم را طبیب میداند
صفیر ما نشناسی که زاهد خشکی
لسان فاخته کبک نجیب میداند
مگو ز بوی گل و یاسمین به پیش جعل
که از لطافت گل عندلیب میداند
#قاسم_انوار
دلِ ما ، بهغمزه بردی ،
رُخِ مَه ، نمینمایی ،
به کجات جویَم ای جان؟ ،
ز که پُرسَمَت ؟ ، کجایی؟ ،
بگشا نقاب و ، آن رو ،
بنما به ما ، که ما را ،
بهلب آمدست جانها ،
ز مرارتِ جدایی ،
#قاسم_انوار
رُخِ مَه ، نمینمایی ،
به کجات جویَم ای جان؟ ،
ز که پُرسَمَت ؟ ، کجایی؟ ،
بگشا نقاب و ، آن رو ،
بنما به ما ، که ما را ،
بهلب آمدست جانها ،
ز مرارتِ جدایی ،
#قاسم_انوار
جگر ، گرم است و ،،، آهم ، سرد و ،،، دل ، خون ،
خِرَد ، آشفته و ،،، جان ، مست و مجنون ،
از آن ،،، زاهد نگوید قصهی عشق ،
که ، ابله را ، نباشد طبعِ موزون ،
#قاسم_انوار
خِرَد ، آشفته و ،،، جان ، مست و مجنون ،
از آن ،،، زاهد نگوید قصهی عشق ،
که ، ابله را ، نباشد طبعِ موزون ،
#قاسم_انوار
به دورِ دوست ، خوشحالیم و ،،، فارغ ،
ز مُلکِ خسرو و ، گنجِ فریدون ،
ز حضرت ،،، قابلیت ، جوی و ، دانش ،
که ، هرچند ، روز ، افزون ،،، روزی ، افزون ،
#قاسم_انوار
ز مُلکِ خسرو و ، گنجِ فریدون ،
ز حضرت ،،، قابلیت ، جوی و ، دانش ،
که ، هرچند ، روز ، افزون ،،، روزی ، افزون ،
#قاسم_انوار
بادهام ، صاف است و ، مطرب ، صاف و ، ساقی ، صافِ صاف ،
با سه صافِ اینچنین ، کس در نیاید در مَصاف ،
گفت مشاطه که : زلفش بافتم ، حُسنش فزود ،
زلفِ او از پُر دلی ، در تاب شد ، گفتا : مَباف! ،
#مشاطه = آرایشگر
ما ازین غمها نمینالیم ، ای جان و جهان ،
غم ، چو سیلِ لاابالی ، جانِ ما ، چون کوهِ قاف ،
گر ، ترا فرصت بُوَد ، اندر میانِ عاشقان ،
خویشتن را بازیابی ، در میانِ لام و کاف ،
یک سخن بشنو ، اگر در راهِ دین ، داری دلی ،
چون ، یکی باشد همه ، پس از چه باشد اختلاف؟ ،
زاهدا ، ما را چه ترسانی؟ ،،، چو خود ترسیدهای ،
آخِر این شمشیرِ چوبین ، چند داری در غلاف؟ ،
گر بگویم حالِ قاسم چیست در هجرانِ دوست ،
غرقِ خونِ دل شود ، این کوهِ سنگین تا به ناف ،
#قاسم_انوار
با سه صافِ اینچنین ، کس در نیاید در مَصاف ،
گفت مشاطه که : زلفش بافتم ، حُسنش فزود ،
زلفِ او از پُر دلی ، در تاب شد ، گفتا : مَباف! ،
#مشاطه = آرایشگر
ما ازین غمها نمینالیم ، ای جان و جهان ،
غم ، چو سیلِ لاابالی ، جانِ ما ، چون کوهِ قاف ،
گر ، ترا فرصت بُوَد ، اندر میانِ عاشقان ،
خویشتن را بازیابی ، در میانِ لام و کاف ،
یک سخن بشنو ، اگر در راهِ دین ، داری دلی ،
چون ، یکی باشد همه ، پس از چه باشد اختلاف؟ ،
زاهدا ، ما را چه ترسانی؟ ،،، چو خود ترسیدهای ،
آخِر این شمشیرِ چوبین ، چند داری در غلاف؟ ،
گر بگویم حالِ قاسم چیست در هجرانِ دوست ،
غرقِ خونِ دل شود ، این کوهِ سنگین تا به ناف ،
#قاسم_انوار
ساقی ، به من آوَر قدحِ پیرِ مغان را ،
تا ، تازه کند جودتِ او ، جوهرِ جان را ،
یک جام به من بخش ، از آن خُمّ قدیمی ،
زان می ، که کند مست ، زمین را و زمان را ،
زان باده ، که در نشئهی او ، آبِ حیات است ،
زان باده ، که او ، جلوه دهد عینِ عیان را ،
زان باده ، که تابانشد از او ، طلعتِ خورشید ،
زان باده ، که سرمست کند ، پیر و جوان را ،
قومی که ازین باده چشیدند ، درین حال ،
گفتند به مستی ، همه اسرارِ نهان را ،
ما را ، سخن از یارِ قدیم است درین راه ،
زین بیش مگویید ، حدیثِ حدثان را ،
قاسم ، همه یار است ،،، به جز یار ، دگر نیست ،
روشن بُوَد این نکته ، حریفِ همهدان را ،
#قاسم_انوار
تا ، تازه کند جودتِ او ، جوهرِ جان را ،
یک جام به من بخش ، از آن خُمّ قدیمی ،
زان می ، که کند مست ، زمین را و زمان را ،
زان باده ، که در نشئهی او ، آبِ حیات است ،
زان باده ، که او ، جلوه دهد عینِ عیان را ،
زان باده ، که تابانشد از او ، طلعتِ خورشید ،
زان باده ، که سرمست کند ، پیر و جوان را ،
قومی که ازین باده چشیدند ، درین حال ،
گفتند به مستی ، همه اسرارِ نهان را ،
ما را ، سخن از یارِ قدیم است درین راه ،
زین بیش مگویید ، حدیثِ حدثان را ،
قاسم ، همه یار است ،،، به جز یار ، دگر نیست ،
روشن بُوَد این نکته ، حریفِ همهدان را ،
#قاسم_انوار
بادهام ، صاف است و ،
مطرب ، صاف و ،
ساقی ، صافِ صاف ،
با سه صافِ این چنین ،
کس در نیاید در مصاف ،
گفت مشاطه که : زلفش بافتم ،
حُسنش فزود ،
زلفِ او ، از پُر دلی ، در تاب شد ،
گفتا : مباف! ،
#قاسم_انوار
مطرب ، صاف و ،
ساقی ، صافِ صاف ،
با سه صافِ این چنین ،
کس در نیاید در مصاف ،
گفت مشاطه که : زلفش بافتم ،
حُسنش فزود ،
زلفِ او ، از پُر دلی ، در تاب شد ،
گفتا : مباف! ،
#قاسم_انوار