📝📝📝بازاندیشی و اقدام سیاسی
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊مطابق با یکی از صورتبندیها «هنجار نهایی اخلاق» به همه انسانها یادآوری میشود که: «چنان عمل کن که انسان را، خواه شخص خودت و خواه دیگران، همواره غایت بدانی. نه هرگز صرفاً وسیله» (سالیوان، ۱۳۸۰: ۶۲).
🖊اگر این قاعده را بپذیریم یکی از مهمترین معیارهای ما در انتخاب راهها و روشهای سیاسی، «حفظ کرامت انسانی» خواهد بود. فدا کردن انسانهای واقعی برای دستیابی به اهداف سیاسی، مسئولیت بسیار سنگین اخلاقی را بر عهده افراد میگذارد که کمتر کسی را توان تحمل آن است.
🖊تحقق اهداف سیاسی، تنها زمانی موجّه است که با کمترین هزینه انسانی ممکن بهدست آید. تا زمانیکه امکان رسیدن به هدفی با روشی کمهزینهتر وجود دارد، به راههایی با هزینه بیشتر نباید اندیشید.
🖊از این رو هر اقدامی که توسط حکومت صورت میگیرد، بدون توجه به انگیزه آن، که میتواند به آزادی دستگیرشدگان و زندانیان بینجامد، باید گامی بهسوی موفقیت تلقی گردد. نباید با خیالهای خام و برای تشدید تضادها بر سر اینگونه اقدامها مانع ایجاد کرد.
🖊اگر هدف فعالیتهای سیاسیِ شرافتمندانه افزایش رضایت خاطر مردم و بالا بردن سطح رفاه آنهاست، هر اقدام کوچکی که خانوادهای را خوشحال میکند، باید در راستای تحقق خیر/هدف عمومی تلقی شود. از روشهای مبارزاتی که به آسیبهای غیرقابل جبران به مبارزین منجر میشود نباید دفاع کرد و آنها را بهصورت روشی عمومی ترویج کرد.
🖊اگر «زندگی» خود هدف است، روشهای ما نباید نقض آگاهانه و مداوم این هدف باشد. در مبارزه سیاسی، انسانهای واقعی و ملموس را باید مهم دانست و حفظ و رفاه آنها را از معیارهای انتخاب شیوه قلمداد کرد. دعوت به مبارزه سیاسی و پایداری در آن درست و قابل قبول است اما این دعوت باید مسئولانه و با ارزیابی انتقادی هزینههای انسانی آن صورت گیرد.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5824
#علیرضا_علویتبار #سیاست #اخلاق
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊مطابق با یکی از صورتبندیها «هنجار نهایی اخلاق» به همه انسانها یادآوری میشود که: «چنان عمل کن که انسان را، خواه شخص خودت و خواه دیگران، همواره غایت بدانی. نه هرگز صرفاً وسیله» (سالیوان، ۱۳۸۰: ۶۲).
🖊اگر این قاعده را بپذیریم یکی از مهمترین معیارهای ما در انتخاب راهها و روشهای سیاسی، «حفظ کرامت انسانی» خواهد بود. فدا کردن انسانهای واقعی برای دستیابی به اهداف سیاسی، مسئولیت بسیار سنگین اخلاقی را بر عهده افراد میگذارد که کمتر کسی را توان تحمل آن است.
🖊تحقق اهداف سیاسی، تنها زمانی موجّه است که با کمترین هزینه انسانی ممکن بهدست آید. تا زمانیکه امکان رسیدن به هدفی با روشی کمهزینهتر وجود دارد، به راههایی با هزینه بیشتر نباید اندیشید.
🖊از این رو هر اقدامی که توسط حکومت صورت میگیرد، بدون توجه به انگیزه آن، که میتواند به آزادی دستگیرشدگان و زندانیان بینجامد، باید گامی بهسوی موفقیت تلقی گردد. نباید با خیالهای خام و برای تشدید تضادها بر سر اینگونه اقدامها مانع ایجاد کرد.
🖊اگر هدف فعالیتهای سیاسیِ شرافتمندانه افزایش رضایت خاطر مردم و بالا بردن سطح رفاه آنهاست، هر اقدام کوچکی که خانوادهای را خوشحال میکند، باید در راستای تحقق خیر/هدف عمومی تلقی شود. از روشهای مبارزاتی که به آسیبهای غیرقابل جبران به مبارزین منجر میشود نباید دفاع کرد و آنها را بهصورت روشی عمومی ترویج کرد.
🖊اگر «زندگی» خود هدف است، روشهای ما نباید نقض آگاهانه و مداوم این هدف باشد. در مبارزه سیاسی، انسانهای واقعی و ملموس را باید مهم دانست و حفظ و رفاه آنها را از معیارهای انتخاب شیوه قلمداد کرد. دعوت به مبارزه سیاسی و پایداری در آن درست و قابل قبول است اما این دعوت باید مسئولانه و با ارزیابی انتقادی هزینههای انسانی آن صورت گیرد.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5824
#علیرضا_علویتبار #سیاست #اخلاق
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
مشق نو
بازاندیشی و اقدام سیاسی - مشق نو
وبسایت «مشق نو» با گرایش اصلاحطلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشتها، مقالات و گفتوگوهای خود، نگاهی نظری با جنبههای آموزشی را مدنظر قرار دهند.
📝📝📝حکومت نوع چهارم
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊فوکویاما در یکی از کتابهایش با استفاده از دو معیار به دستهبندی حکومتها میپردازد. این دو معیار عبارتند از: اول، «حوزه و دامنه فعالیتهای حکومت» و دوم، «توانایی و کارآیی حکومت» در آن حوزهها و دامنهها.
🖊براساس طبقهبندی فوکویاما، حکومت فعلی ایران، حکومتی از نوع چهارم است. از یکسو حوزه و محدودهای را نمیتوان یافت که حکومت در آن دخالت نکند و ساماندهی آن را به توافق و مصالحه مردم با یکدیگر واگذارد. با گذشت زمان دامنه دخالت حکومت نهتنها کاهش نیافته بلکه با بهرهگیری از نهادهای «عمومیِ غیردولتی» از حالت «اعمال حاکمیت» بهسوی «تصدی» امور حرکت کرده است.
🖊این مسیر در عرصه اقتصاد بیش از سایر عرصهها قابل مشاهده و اندازهگیری است. از سوی دیگر، توان نهادهای حکومتی برای انجام اقدامات اثربخش و مستمر برای دستیابی به اهداف روز به روز کاهش مییابد. ضعف در مدیریت و طراحی، کاهش مشروعیت قوانین وضع شده و تقابل عمومی با خطمشیهای حکومت از پیامدهای این کاهش توان مداوم هستند.
🖊حکومت نوع چهارم بودن منجر به وضعیت بحرانی مداوم در عرصه اداره امور عمومی شده است. حکومت مشکلات عمومی را درست شناسایی نمیکند، خطمشیهای کلی مناسب برای حل آنها را انتخاب نمیکند، خطمشیهای وضع شده درست اجرا نمیشود و نظارت عملی برای ارزیابی خطمشیهای اجرا شده صورت نمیگیرد.
🖊در چنین وضعیتی روشن است که مشکلات دیرپا شده و در هم گره میخورند و بهتدریج به بحران تبدیل میشوند. در چنین وضعی آرزوی دستیابی به رشد و توسعه و حتی ثبات وضعیت کلان اقتصادی نوعی «محالاندیشی» است. برای مقابله با این وضعیت ناگوار چارهای نیست جز «افزایش مداوم ظرفیت ملی برای خطمشیگذاری».
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5830
#علیرضا_علویتبار #سیاست #اقتصاد
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊فوکویاما در یکی از کتابهایش با استفاده از دو معیار به دستهبندی حکومتها میپردازد. این دو معیار عبارتند از: اول، «حوزه و دامنه فعالیتهای حکومت» و دوم، «توانایی و کارآیی حکومت» در آن حوزهها و دامنهها.
🖊براساس طبقهبندی فوکویاما، حکومت فعلی ایران، حکومتی از نوع چهارم است. از یکسو حوزه و محدودهای را نمیتوان یافت که حکومت در آن دخالت نکند و ساماندهی آن را به توافق و مصالحه مردم با یکدیگر واگذارد. با گذشت زمان دامنه دخالت حکومت نهتنها کاهش نیافته بلکه با بهرهگیری از نهادهای «عمومیِ غیردولتی» از حالت «اعمال حاکمیت» بهسوی «تصدی» امور حرکت کرده است.
🖊این مسیر در عرصه اقتصاد بیش از سایر عرصهها قابل مشاهده و اندازهگیری است. از سوی دیگر، توان نهادهای حکومتی برای انجام اقدامات اثربخش و مستمر برای دستیابی به اهداف روز به روز کاهش مییابد. ضعف در مدیریت و طراحی، کاهش مشروعیت قوانین وضع شده و تقابل عمومی با خطمشیهای حکومت از پیامدهای این کاهش توان مداوم هستند.
🖊حکومت نوع چهارم بودن منجر به وضعیت بحرانی مداوم در عرصه اداره امور عمومی شده است. حکومت مشکلات عمومی را درست شناسایی نمیکند، خطمشیهای کلی مناسب برای حل آنها را انتخاب نمیکند، خطمشیهای وضع شده درست اجرا نمیشود و نظارت عملی برای ارزیابی خطمشیهای اجرا شده صورت نمیگیرد.
🖊در چنین وضعیتی روشن است که مشکلات دیرپا شده و در هم گره میخورند و بهتدریج به بحران تبدیل میشوند. در چنین وضعی آرزوی دستیابی به رشد و توسعه و حتی ثبات وضعیت کلان اقتصادی نوعی «محالاندیشی» است. برای مقابله با این وضعیت ناگوار چارهای نیست جز «افزایش مداوم ظرفیت ملی برای خطمشیگذاری».
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5830
#علیرضا_علویتبار #سیاست #اقتصاد
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
مشق نو
حکومت نوع چهارم - مشق نو
وبسایت «مشق نو» با گرایش اصلاحطلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشتها، مقالات و گفتوگوهای خود، نگاهی نظری با جنبههای آموزشی را مدنظر قرار دهند.
📝📝📝دینداری و حکومت فرادینی
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار (بازنویسی سخنرانی شب احیاء، حزب اتحاد ملت، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲) منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊در این گفتوگو میخواهم پرسشی را با شما در میان بگذارم که مدتها ذهن مرا به خود مشغول کرده بود. بهعنوان فردی که خود را «دیندار» میداند و فعالیتهای سیاسی را نیز با انگیزه دینی آغاز کرده است، این پرسش برایم مطرح شد که آیا میتوان (یعنی مجاز و منطقی است) که دیندار باشیم و در عین حال از یک حکومت فرادینی دفاع کنیم؟ بطور کلی دینداران چه موضعی باید در برابر حکومت فرادینی داشته باشند؟
🖊آنچه این پرسش را برای من و سایر دینداران پدید میآورد، تجربه جمهوری اسلامی ایران است. جمهوری اسلامی ایران، آزمونی تاریخی بود برای در هم آمیختن دین و سیاست و تلاش برای ایجاد «حکومت دینی».
🖊جمعبندی امروز من این است که این تجربه به دلیل پیامدهای آن، تجربهای ناموفق و غیرقابل قبول بوده است. وقتی از پیامدهای این تجربه صحبت میکنم بهطور مشخص به موارد زیر نظر دارم:
1️⃣ نقض نظامیافته حقوق شهروندان (در ادبیات دینی حقالناس)،
2️⃣ نقض ارزشها و معیارهای مقدم بر دین (عدالت و اخلاق)،
3️⃣ تأثیر منفی بر دینباوری و دینداری عمومی و ایجاد موج دینگریزی و دینستیزی.
🖊تجربه ناموفق حکومت دینیِ واقعاً موجود، لزوم تجدیدنظر و بازاندیشی در مورد رابطه دین و سیاست را به ما یادآور میشود.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5846
#علیرضا_علویتبار #سیاست #دین
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار (بازنویسی سخنرانی شب احیاء، حزب اتحاد ملت، یکشنبه ۲۰ فروردین ۱۴۰۲) منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊در این گفتوگو میخواهم پرسشی را با شما در میان بگذارم که مدتها ذهن مرا به خود مشغول کرده بود. بهعنوان فردی که خود را «دیندار» میداند و فعالیتهای سیاسی را نیز با انگیزه دینی آغاز کرده است، این پرسش برایم مطرح شد که آیا میتوان (یعنی مجاز و منطقی است) که دیندار باشیم و در عین حال از یک حکومت فرادینی دفاع کنیم؟ بطور کلی دینداران چه موضعی باید در برابر حکومت فرادینی داشته باشند؟
🖊آنچه این پرسش را برای من و سایر دینداران پدید میآورد، تجربه جمهوری اسلامی ایران است. جمهوری اسلامی ایران، آزمونی تاریخی بود برای در هم آمیختن دین و سیاست و تلاش برای ایجاد «حکومت دینی».
🖊جمعبندی امروز من این است که این تجربه به دلیل پیامدهای آن، تجربهای ناموفق و غیرقابل قبول بوده است. وقتی از پیامدهای این تجربه صحبت میکنم بهطور مشخص به موارد زیر نظر دارم:
1️⃣ نقض نظامیافته حقوق شهروندان (در ادبیات دینی حقالناس)،
2️⃣ نقض ارزشها و معیارهای مقدم بر دین (عدالت و اخلاق)،
3️⃣ تأثیر منفی بر دینباوری و دینداری عمومی و ایجاد موج دینگریزی و دینستیزی.
🖊تجربه ناموفق حکومت دینیِ واقعاً موجود، لزوم تجدیدنظر و بازاندیشی در مورد رابطه دین و سیاست را به ما یادآور میشود.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5846
#علیرضا_علویتبار #سیاست #دین
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
مشق نو
دینداری و حکومت فرادینی - مشق نو
وبسایت «مشق نو» با گرایش اصلاحطلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشتها، مقالات و گفتوگوهای خود، نگاهی نظری با جنبههای آموزشی را مدنظر قرار دهند.
📝📝📝آوردگاه غزه
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊سالها است که جنگی مداوم و با ابعادی محدود در غزه در جریان است. در این سالها ارتش اسرائیل اقدام کرده است و رزمندگان فلسطینی (حماس و جهاد اسلامی) واکنش نشان دادهاند. عملیات «طوفان/توفان الاقصی» با کنشگری غافلگیرکننده حماس به جنگی تمامعیار در غزه انجامیده است. پیامدهای ناشی از این جنگ تمامعیار آنقدر مهم و فاجعه انسانی ناشی از آن بهحدی دردناک است که نمیتوان در مورد آن نگفت و ننوشت.
🖊جریانهای درگیر در نبرد غزه خواستهها و اهداف مختلفی را در عرصه معارضه و ستیز دنبال میکنند. واقعبینی به آنها آموخته است که باید سلسلهمراتبی از اهداف و خواستهها داشته باشند و بسته به موقعیتی که در این نبرد بهدست میآورند آن را دنبال کنند.
🖊اطلاعات من تنها به حدس زدن خواستهها و اهداف یاری میرساند و نه بیشتر. برای حماس میتوان از کمترین به بیشترین خواسته را مرتب ساخت: متوقف کردن فرآیند فراموشی مسئله فلسطین و تبدیل مجدد آن به موضوع اصلی در سطح منطقه و جهان، افزایش فشار منطقهای و بینالمللی بر اسرائیل برای پذیرش تشکیل کشور مستقل فلسطین در مناطق پیش از اشغال ۱۹۶۷، تحقق عملی گام دو کشور و دو حکومت و یافتن تکیهگاهی تثبیت شده برای دنبال کردن آرمان آزادی فلسطین.
🖊تصور میکنم که تا اینجا حماس به دو سطح پایین خواستههای خود رسیده است. اما تحقق خواستههای بالاتر به اتفاقات آینده بستگی دارد.
🖊برای حکومت اسرائیل و دولت افراطی آن سلسلهمراتب خواستهها و اهداف از بالاترین و بیشترین آغاز میشود. به این صورت: اشغال مجدد غزه توسط اسرائیل، نابود کردن کامل حماس، در هم شکستن سازمان نظامی حماس و حکومت آن در غزه، سپردن اداره غزه به دولت خودگردان محمود عباس.
🖊خواسته نخست با مقاومت و مخالفت منطقهای و بینالمللی قدرتمندی مواجه است و کم و بیش ناممکن به نظر میرسد. خواسته سطح پایینتر (نابودی حماس) نیز با توجه به حضور حماس در کرانه باختری و اتکاء حماس بر یک گرایش ایدئولوژیک و تکیهگاه مردمی، دستنیافتنی است. سطوح پایینتر تنها با پیروزی سریع و صریح اسرائیل دست یافتنی است.
🖊درباره جنگ غزه نیز نیروهای منطقهای و بینالمللی خواستههای متفاوتی را طرح میکنند: توقف انساندوستانه جنگ (توقف جنگ برای رساندن کمکهای بشردوستانه)، آتشبس (تبادل اسراء و گفتوگو برای آینده) و بازگشت به وضعیت پیش از عملیات طوفان/توفان الاقصی.
🖊روزهای آینده نشان خواهد داد که کدامیک از گزینهها تحقق مییابند و پیروزی و شکست راهبردی هر کدام مشخص خواهد شد. اما از هماکنون یک واقعیت قطعی است، عملیات طوفان/توفان الاقصی نقطه عطفی در تاریخ فلسطین است و به تحولی مهم خواهد انجامید.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5971
#علیرضا_علویتبار #جنگ #فلسطین #غزه
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
🔻🔻🔻یادداشتی از علیرضا علویتبار منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌بریدهای از متن:
🖊سالها است که جنگی مداوم و با ابعادی محدود در غزه در جریان است. در این سالها ارتش اسرائیل اقدام کرده است و رزمندگان فلسطینی (حماس و جهاد اسلامی) واکنش نشان دادهاند. عملیات «طوفان/توفان الاقصی» با کنشگری غافلگیرکننده حماس به جنگی تمامعیار در غزه انجامیده است. پیامدهای ناشی از این جنگ تمامعیار آنقدر مهم و فاجعه انسانی ناشی از آن بهحدی دردناک است که نمیتوان در مورد آن نگفت و ننوشت.
🖊جریانهای درگیر در نبرد غزه خواستهها و اهداف مختلفی را در عرصه معارضه و ستیز دنبال میکنند. واقعبینی به آنها آموخته است که باید سلسلهمراتبی از اهداف و خواستهها داشته باشند و بسته به موقعیتی که در این نبرد بهدست میآورند آن را دنبال کنند.
🖊اطلاعات من تنها به حدس زدن خواستهها و اهداف یاری میرساند و نه بیشتر. برای حماس میتوان از کمترین به بیشترین خواسته را مرتب ساخت: متوقف کردن فرآیند فراموشی مسئله فلسطین و تبدیل مجدد آن به موضوع اصلی در سطح منطقه و جهان، افزایش فشار منطقهای و بینالمللی بر اسرائیل برای پذیرش تشکیل کشور مستقل فلسطین در مناطق پیش از اشغال ۱۹۶۷، تحقق عملی گام دو کشور و دو حکومت و یافتن تکیهگاهی تثبیت شده برای دنبال کردن آرمان آزادی فلسطین.
🖊تصور میکنم که تا اینجا حماس به دو سطح پایین خواستههای خود رسیده است. اما تحقق خواستههای بالاتر به اتفاقات آینده بستگی دارد.
🖊برای حکومت اسرائیل و دولت افراطی آن سلسلهمراتب خواستهها و اهداف از بالاترین و بیشترین آغاز میشود. به این صورت: اشغال مجدد غزه توسط اسرائیل، نابود کردن کامل حماس، در هم شکستن سازمان نظامی حماس و حکومت آن در غزه، سپردن اداره غزه به دولت خودگردان محمود عباس.
🖊خواسته نخست با مقاومت و مخالفت منطقهای و بینالمللی قدرتمندی مواجه است و کم و بیش ناممکن به نظر میرسد. خواسته سطح پایینتر (نابودی حماس) نیز با توجه به حضور حماس در کرانه باختری و اتکاء حماس بر یک گرایش ایدئولوژیک و تکیهگاه مردمی، دستنیافتنی است. سطوح پایینتر تنها با پیروزی سریع و صریح اسرائیل دست یافتنی است.
🖊درباره جنگ غزه نیز نیروهای منطقهای و بینالمللی خواستههای متفاوتی را طرح میکنند: توقف انساندوستانه جنگ (توقف جنگ برای رساندن کمکهای بشردوستانه)، آتشبس (تبادل اسراء و گفتوگو برای آینده) و بازگشت به وضعیت پیش از عملیات طوفان/توفان الاقصی.
🖊روزهای آینده نشان خواهد داد که کدامیک از گزینهها تحقق مییابند و پیروزی و شکست راهبردی هر کدام مشخص خواهد شد. اما از هماکنون یک واقعیت قطعی است، عملیات طوفان/توفان الاقصی نقطه عطفی در تاریخ فلسطین است و به تحولی مهم خواهد انجامید.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=5971
#علیرضا_علویتبار #جنگ #فلسطین #غزه
🔸نشانی تلگرام «مشق نو»:
t.me/mashghenowofficial
مشق نو
آوردگاه غزه - مشق نو
وبسایت «مشق نو» با گرایش اصلاحطلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشتها، مقالات و گفتوگوهای خود، نگاهی نظری با جنبههای آموزشی را مدنظر قرار دهند.
Forwarded from علیرضا کفایی(گاه نوشت) (علیرضا کفایی Kafaee)
📝📝📝دین و دموکراسی: ملاقاتی دیگر
🔻🔻🔻یادداشتی از حسین هوشمند منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌گزیدهای از نوشتار پیش رو
🖊مدارا و تعامل با افرادی که باورهای معقول متفاوتی دارند، ظلم ستیزی، جهالتگریزی، عدالتطلبی و اولویت خیر عمومی از مهمترین ارزشهای دینداری حقیقی و دموکراسی- که دیری است آنها را فراموش کردهایم.
🖊این ایدهها و ارزشها در دوره تاریخی خاصی- که دشمنان دین و دموکراسی کمر به نابودی هر دو بستهاند- بازمیگردند و امید است که در تاریخ و جامعه ما منزلت و کرامت یابند.
🖊از دوران مشروطیت و آشنایی ایرانیان با تجدد و نهادهای حقوقی و سیاسی آن، حوزه عمومی و سیاسی ما با چالش میان دین و دولت مبتنی بر قانون اساسی درگیر بوده است. پس از انقلاب اسلامی، چگونگی نسبت میان باورهای دینی و نظام سیاسی دموکراتیک، کماکان یکی از عمدهترین معضلات معرفتی حل ناشده در جهان اجتماعی ما بوده است.
🖊در فضای عمومی، روشنفکری و دانشگاهی ما- بهجز معدود استثنائاتی- تصور رایج این است که دین و دموکراسی با یکدیگر ناسازگارند. این جریانهای فکری شامل لیبرالها، مارکسیستها، پستمدرنها، هایدگریستها و اکنون، پایداریها بهرغم مبانی فکری متفاوتشان، همگی به تعارض میان دین و دموکراسی باور دارند.
🖊لیبرالیسم روشنگری بهدلیل تکیه بر مدعیات متافیزیکی و اخلاقی خاص با آموزههای بنیادی اسلام ناسازگار است. شاید یکی از مهمترین دلایل معرفتی عدم استقرار یا ثبات دموکراسی در جوامع مسلمان، همین تصور از لیبرالیسم است که دین را دشمن دموکراسی میداند. برخلاف این، لیبرالیسم سیاسی جان رالز از سازگاری دین و دموکراسی دفاع میکند و مبانی نظری حل و فصل معقول این معضل دیرینه در جوامع مسلمان را در اختیار قرار میدهد.
🖊لیبرالیسم سیاسی دقیقاً بهدلیل اجتناب از ادعاهای فراگیر لیبرالیسم روشنگری میتواند برای غیرلیبرالها جذابتر و مقبولتر باشد. لیبرالیسم سیاسی میکوشد تا با امتناع از محدود کردن تفسیر و توجیه عدالت دموکراتیک براساس آموزههای سکولار یا دینی خاص، از ایجاد موانع غیرضروری برای پذیرش آن اجتناب کند.
🖊اگرچه پارهای از قرائتهای دینی در اسلام ممکن است در تضاد با عدالت دموکراتیک قرار گیرند، اما قرائتهای معقولی هستند که میتوانند مبانی دینی سازگار با دموکراسی را فراهم آورند.
🖊کوششهای روشنفکران مسلمان در جهت تدارک دلایلی معتبر بهمنظور دستیابی به موازنه میان دین و دموکراسی است. قرائت آنها از آموزههای بنیادی اسلام میتواند به اجماع همپوشان با دموکراسی بیانجامد.
🖊چارلز تیلی (فیلسوف برجسته کانادایی) میگوید که در انتهای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در امریکا، «مسأله کاتولیک» رواج داشت. کاتولیکها به اتهام اینکه با ارزشهای دموکراتیک مخالف هستند، مورد حمله قرار میگرفتند، مانند اتهاماتی که امروزه علیه اسلام و مسلمانان مطرح میشود.
🖊تاریخ نشان داد که چگونه مبانی معرفتی مذهب کاتولیک تکامل یافت و این فرآیند، جوامع کاتولیک را به سازگاری کامل با دموکراسی سوق داده است. او میافزاید که هیچ دلیلی در اصل موضوع وجود ندارد که چرا تکامل مشابهی در جوامع مسلمان رخ ندهد. اگر این اتفاق نیفتد، به احتمال زیاد به دلیل تنگنظری و مدیریت بد یا ناکارآمد است.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=6094
#حسین_هوشمند #جان_رالز #دموکراسی #دین
@kafaeealirezaa
🔻🔻🔻یادداشتی از حسین هوشمند منتشر شده در وبسایت #مشق_نو
📌گزیدهای از نوشتار پیش رو
🖊مدارا و تعامل با افرادی که باورهای معقول متفاوتی دارند، ظلم ستیزی، جهالتگریزی، عدالتطلبی و اولویت خیر عمومی از مهمترین ارزشهای دینداری حقیقی و دموکراسی- که دیری است آنها را فراموش کردهایم.
🖊این ایدهها و ارزشها در دوره تاریخی خاصی- که دشمنان دین و دموکراسی کمر به نابودی هر دو بستهاند- بازمیگردند و امید است که در تاریخ و جامعه ما منزلت و کرامت یابند.
🖊از دوران مشروطیت و آشنایی ایرانیان با تجدد و نهادهای حقوقی و سیاسی آن، حوزه عمومی و سیاسی ما با چالش میان دین و دولت مبتنی بر قانون اساسی درگیر بوده است. پس از انقلاب اسلامی، چگونگی نسبت میان باورهای دینی و نظام سیاسی دموکراتیک، کماکان یکی از عمدهترین معضلات معرفتی حل ناشده در جهان اجتماعی ما بوده است.
🖊در فضای عمومی، روشنفکری و دانشگاهی ما- بهجز معدود استثنائاتی- تصور رایج این است که دین و دموکراسی با یکدیگر ناسازگارند. این جریانهای فکری شامل لیبرالها، مارکسیستها، پستمدرنها، هایدگریستها و اکنون، پایداریها بهرغم مبانی فکری متفاوتشان، همگی به تعارض میان دین و دموکراسی باور دارند.
🖊لیبرالیسم روشنگری بهدلیل تکیه بر مدعیات متافیزیکی و اخلاقی خاص با آموزههای بنیادی اسلام ناسازگار است. شاید یکی از مهمترین دلایل معرفتی عدم استقرار یا ثبات دموکراسی در جوامع مسلمان، همین تصور از لیبرالیسم است که دین را دشمن دموکراسی میداند. برخلاف این، لیبرالیسم سیاسی جان رالز از سازگاری دین و دموکراسی دفاع میکند و مبانی نظری حل و فصل معقول این معضل دیرینه در جوامع مسلمان را در اختیار قرار میدهد.
🖊لیبرالیسم سیاسی دقیقاً بهدلیل اجتناب از ادعاهای فراگیر لیبرالیسم روشنگری میتواند برای غیرلیبرالها جذابتر و مقبولتر باشد. لیبرالیسم سیاسی میکوشد تا با امتناع از محدود کردن تفسیر و توجیه عدالت دموکراتیک براساس آموزههای سکولار یا دینی خاص، از ایجاد موانع غیرضروری برای پذیرش آن اجتناب کند.
🖊اگرچه پارهای از قرائتهای دینی در اسلام ممکن است در تضاد با عدالت دموکراتیک قرار گیرند، اما قرائتهای معقولی هستند که میتوانند مبانی دینی سازگار با دموکراسی را فراهم آورند.
🖊کوششهای روشنفکران مسلمان در جهت تدارک دلایلی معتبر بهمنظور دستیابی به موازنه میان دین و دموکراسی است. قرائت آنها از آموزههای بنیادی اسلام میتواند به اجماع همپوشان با دموکراسی بیانجامد.
🖊چارلز تیلی (فیلسوف برجسته کانادایی) میگوید که در انتهای قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در امریکا، «مسأله کاتولیک» رواج داشت. کاتولیکها به اتهام اینکه با ارزشهای دموکراتیک مخالف هستند، مورد حمله قرار میگرفتند، مانند اتهاماتی که امروزه علیه اسلام و مسلمانان مطرح میشود.
🖊تاریخ نشان داد که چگونه مبانی معرفتی مذهب کاتولیک تکامل یافت و این فرآیند، جوامع کاتولیک را به سازگاری کامل با دموکراسی سوق داده است. او میافزاید که هیچ دلیلی در اصل موضوع وجود ندارد که چرا تکامل مشابهی در جوامع مسلمان رخ ندهد. اگر این اتفاق نیفتد، به احتمال زیاد به دلیل تنگنظری و مدیریت بد یا ناکارآمد است.
🔸متن کامل این نوشتار را در لینک زیر بخوانید
mashghenow.com/?p=6094
#حسین_هوشمند #جان_رالز #دموکراسی #دین
@kafaeealirezaa
مشق نو
دین و دموکراسی: ملاقاتی دیگر - مشق نو
وبسایت «مشق نو» با گرایش اصلاحطلبانه و رویکردی تحلیلی تلاش دارد در یادداشتها، مقالات و گفتوگوهای خود، نگاهی نظری با جنبههای آموزشی را مدنظر قرار دهند.