انتشار تصاویر اعتراف اجباری سپیده رشنو، بازتاب زیادی در شبکههای اجتماعی داشته است. به خصوص که آثار شکنجه و ضرب و شتم در چهره تکیده و چشمان سپیده مشهود بود.
دکتر حسین رئیسی، حقوقدان، در این باره نوشته:
«اگر بیحجابی را "مطابق قانون" جرم تلقی میکنید، شکنجه و اعترافگیری "اجباری" تلویزیونی "مطابق قانون" جنایت است.»
ساناز باقری، کارتونیست، ضمن انتشار این طرح، نوشت:
«سپیده تو خود مایی… تصویرت بازتاب رنج چهل و چند سالهٔ همه زنان این سرزمینه… بمیرم برای رنج مضاعفی که کشیدی.
ما پا پس نمیکشیم.»
@sanazcartoon
#سپیده_رشنو #اعتراف_اجباری #بازجو_خبرنگار #شکنجه
#خشونت_علیه_زنان #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
دکتر حسین رئیسی، حقوقدان، در این باره نوشته:
«اگر بیحجابی را "مطابق قانون" جرم تلقی میکنید، شکنجه و اعترافگیری "اجباری" تلویزیونی "مطابق قانون" جنایت است.»
ساناز باقری، کارتونیست، ضمن انتشار این طرح، نوشت:
«سپیده تو خود مایی… تصویرت بازتاب رنج چهل و چند سالهٔ همه زنان این سرزمینه… بمیرم برای رنج مضاعفی که کشیدی.
ما پا پس نمیکشیم.»
@sanazcartoon
#سپیده_رشنو #اعتراف_اجباری #بازجو_خبرنگار #شکنجه
#خشونت_علیه_زنان #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«روایتهای مهمی درباره تفتیش بدنی زندانیان زن به شکل برهنه و فیلمبردانی از بدن برهنه آنها به عنوان اشکالی از خشونت جنسی علیه زندانیان زن در زندانهای ایران در حال انتشار است.
#سپیده_قلیان نیز در سال ۱۳۹۹ در کتاب «تیلاپیا خون هورالعظیم را هورت میکشد» در مقام بازمانده و شاهد روایت خود از تفتیش بدنی به شکل برهنه، اجبار به انجام «تست بکارت»، آزار کلامی با ماهیت جنسی و رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز ماموران زندان در حین بازرسی بدنی را بازگو و ثبت کرد.
نکته مهم در کتاب سپیده قلیان این است که اعمال این شکل از #خشونت_جنسی در زندان علیه زندانیان زن جرایم عمومی را هم یادآوری کرده است. در صفحه ۵۷ و ۵۸ کتاب در رابطه با بازرسی بدنی به شکل برهنه در زمان ملاقات از یک زندانیِ رای کار مینویسد که میگوید: «سر همین لخت شدن ۵ ساله ملاقت ندارم. مدام به خانوادهم میگم نیاین.»
رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز از جمله بازرسی بدنی به شکل برهنه، نگاه کردن به زنان زندانی در زمان حمام و استفاده از توالت، تهدید به تجاوز، انجام «تست بکارت» و توهین و تحقیر با ماهیت جنسی، همه و همه نه تنها ناقض حقوق زندانیان و شان انسانی آنها بلکه اشکالی از خشونت جنسی علیه زنان است.
اصول بینالملل حتی در رابطه با تفتیش بدنی در مواقع ضروری مرتبط با زندانیان جرایم عمومی تاکید میکند که روشهای جایگزین مثل اسکن بدن باید استفاده شود، هیچ زندانی نباید تحقیر شود یا به صورت کاملا برهنه مورد بازرسی قرار گیرد (Strip search). حتی در صورت نیاز جدی به تفتیش بدنی به صورت برهنه باید مناطق مختلف بدن مرحله به مرحله و با حفظ شان انسانی زندانی بازرسی شود. ناگواری این تجربه به ویژه در مورد زنانی که بازمانده خشونت جنسیاند به مراتب بیشتر است و امکان تروماتیز کردن دوباره آنها بالاست.
وظیفه جامعه حمایت از زنانی است که رنج بازگویی این روایتها را به جان میخرند و فریاد میزنند که اینگونه رفتار با زندانیان که تبدیل به روندهای جاری در صدها زندان و بازداشتگاه در سراسر ایران شده عادی نیست و باید یک صدا علیه آن اعتراض کرد. در عین حال که به یاد داشته باشیم به هیچ عنوان نباید به زندانیانی که هنوز آمادگی ندارند، برای بازگویی روایتهایشان و افشاگری فشار آوریم و مهم است که به لایههای متعدد تبعیض که میتواند مانع روایتگری باشد توجه کنیم.»
از صفحه اینستاگرام نسیم صحرا مقرب
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
#سپیده_قلیان نیز در سال ۱۳۹۹ در کتاب «تیلاپیا خون هورالعظیم را هورت میکشد» در مقام بازمانده و شاهد روایت خود از تفتیش بدنی به شکل برهنه، اجبار به انجام «تست بکارت»، آزار کلامی با ماهیت جنسی و رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز ماموران زندان در حین بازرسی بدنی را بازگو و ثبت کرد.
نکته مهم در کتاب سپیده قلیان این است که اعمال این شکل از #خشونت_جنسی در زندان علیه زندانیان زن جرایم عمومی را هم یادآوری کرده است. در صفحه ۵۷ و ۵۸ کتاب در رابطه با بازرسی بدنی به شکل برهنه در زمان ملاقات از یک زندانیِ رای کار مینویسد که میگوید: «سر همین لخت شدن ۵ ساله ملاقت ندارم. مدام به خانوادهم میگم نیاین.»
رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز از جمله بازرسی بدنی به شکل برهنه، نگاه کردن به زنان زندانی در زمان حمام و استفاده از توالت، تهدید به تجاوز، انجام «تست بکارت» و توهین و تحقیر با ماهیت جنسی، همه و همه نه تنها ناقض حقوق زندانیان و شان انسانی آنها بلکه اشکالی از خشونت جنسی علیه زنان است.
اصول بینالملل حتی در رابطه با تفتیش بدنی در مواقع ضروری مرتبط با زندانیان جرایم عمومی تاکید میکند که روشهای جایگزین مثل اسکن بدن باید استفاده شود، هیچ زندانی نباید تحقیر شود یا به صورت کاملا برهنه مورد بازرسی قرار گیرد (Strip search). حتی در صورت نیاز جدی به تفتیش بدنی به صورت برهنه باید مناطق مختلف بدن مرحله به مرحله و با حفظ شان انسانی زندانی بازرسی شود. ناگواری این تجربه به ویژه در مورد زنانی که بازمانده خشونت جنسیاند به مراتب بیشتر است و امکان تروماتیز کردن دوباره آنها بالاست.
وظیفه جامعه حمایت از زنانی است که رنج بازگویی این روایتها را به جان میخرند و فریاد میزنند که اینگونه رفتار با زندانیان که تبدیل به روندهای جاری در صدها زندان و بازداشتگاه در سراسر ایران شده عادی نیست و باید یک صدا علیه آن اعتراض کرد. در عین حال که به یاد داشته باشیم به هیچ عنوان نباید به زندانیانی که هنوز آمادگی ندارند، برای بازگویی روایتهایشان و افشاگری فشار آوریم و مهم است که به لایههای متعدد تبعیض که میتواند مانع روایتگری باشد توجه کنیم.»
از صفحه اینستاگرام نسیم صحرا مقرب
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سیدرضا اکرمی: زن باحجاب صاحب دارد و صاحبش هم شوهرش است اما زن بیحجاب معلوم نیست مال کیست
سید رضا اکرمی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز میگوید: زنِ باحجاب صاحب دارد و صاحبش هم شوهرش است. اما خانم بیحجاب وِل و رها است. یعنی معلوم نیست، متعلق به چه کسی است؟ متعلق به شوهرش است؟ متعلق به نامحرم است یا متعلق به چه کسی است؟_رویداد۲۴
- از دل دیدگاهی که زنان را از اموال و متعلقات مردان میداند و برای زن به عنوان یک انسان جایگاهی متصور نیست، بدن زن را هم متعلق به مرد خانواده او (شوهر یا پدر و حتی برادر) میداند.
مرد در این دیدگاه «صاحب» زن تلقی میشود. صاحبی که اختیار تام دارد. در این دیدگاه مردی که زنش را محدود میکند، غیرتمند خوانده میشود و مردی که همسرش را انسان میداند و برای او حق قائل است، بیغیرت خوانده میشود.
چنین نگرشی در مورد زنان، زائیده ذهن منجمد شده در قرون و اعصار قدیم و مولد خشونت علیه زنان است.
نظر شما چیست؟
#زن #خشونت_علیه_زنان #نه_به_پوشش_اجباری #حقوق_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سید رضا اکرمی عضو شورای مرکزی جامعه روحانیت مبارز میگوید: زنِ باحجاب صاحب دارد و صاحبش هم شوهرش است. اما خانم بیحجاب وِل و رها است. یعنی معلوم نیست، متعلق به چه کسی است؟ متعلق به شوهرش است؟ متعلق به نامحرم است یا متعلق به چه کسی است؟_رویداد۲۴
- از دل دیدگاهی که زنان را از اموال و متعلقات مردان میداند و برای زن به عنوان یک انسان جایگاهی متصور نیست، بدن زن را هم متعلق به مرد خانواده او (شوهر یا پدر و حتی برادر) میداند.
مرد در این دیدگاه «صاحب» زن تلقی میشود. صاحبی که اختیار تام دارد. در این دیدگاه مردی که زنش را محدود میکند، غیرتمند خوانده میشود و مردی که همسرش را انسان میداند و برای او حق قائل است، بیغیرت خوانده میشود.
چنین نگرشی در مورد زنان، زائیده ذهن منجمد شده در قرون و اعصار قدیم و مولد خشونت علیه زنان است.
نظر شما چیست؟
#زن #خشونت_علیه_زنان #نه_به_پوشش_اجباری #حقوق_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
قتلهای ناموسی همچنان در ایران قربانی میگیرند،جدا از نقش فرهنگ، آموزش اشتباه و مواردی از این قبیل، قوانین جاری کشور احتمال وقوع چنین قتلهایی را افزایش میدهند.
مطابق ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی قصاص در صورتی ثابت میشود که مرتکب پدر یا از اجداد پدری مجنی علیه نباشد. بنابراین یکی از شرایط قصاص فقدان رابطه پدر و فرزندی میان قاتل و مقتول است.
مطابق با ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی، پدر در جایگاه ولی دم در قتل فرزند قصاص نمیشود، بلکه قصاص تبدیل به دیه و تعزیر میشود. همین قانون موجب شده که اغلب قاتلان در «قتلهای ناموسی»، از قبل خود را از مجازاتهای سنگین معاف بدانند.
حسین باستانی در یادداشتی چنین نوشته است:
«در مجموعهای از پروندههای سالهای اخیر ایران، نوعی الگوی رفتاری مشابه با پدر رومینا قابل تشخیص است. در این الگو چنین نیست که اعضای مذکر خانواده یک زن، لزوما "از فرط غیرت به سیم آخر بزنند"، بلکه در واکنش خود نسبت به "واقعه ناموسی"، اقدام به نوعی ریسک حساب شده میکنند. مشخصا با توجه به اینکه اگر قاتل، پدر باشد، حداکثر به تعداد سالهایی بسیار کمتر از مجازات قتل در کشورهای غربی به زندان میرود... وجود چنین گریزگاههایی در قوانین ایران و مهمتر از آن، مقاومت شدید حکومت در مقابل تغییر این قوانین، منطقا یک معنی بیشتر نخواهد داشت: اینکه نظام با پافشاری "عامدانه" بر سیستم حقوقی موجود، مسئولیت مستقیم تبعات آن را نیز بر عهده دارد. تا وقتی این قوانین پابرجا باشند، افرادی در آستانه جنایت ناموسی هستند میدانند اگر "قیصروار" به سراغ مردانی که مدعیند "ناموس"شان را لکهدار کردهاند بروند، درگیر تبعات به شدت سنگینی میشوند. اما اگر زنان خانواده خود را بکشند، هزینهای نسبتا ناچیز را خواهند پرداخت.»
- ویدیو ارسالی مخاطبان توانا
#قتل_ناموسی #قانون_مجازات_اسلامی #نه_به_جمهوری_اسلامی #خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
مطابق ماده ۳۰۱ قانون مجازات اسلامی قصاص در صورتی ثابت میشود که مرتکب پدر یا از اجداد پدری مجنی علیه نباشد. بنابراین یکی از شرایط قصاص فقدان رابطه پدر و فرزندی میان قاتل و مقتول است.
مطابق با ماده ۲۲۰ قانون مجازات اسلامی، پدر در جایگاه ولی دم در قتل فرزند قصاص نمیشود، بلکه قصاص تبدیل به دیه و تعزیر میشود. همین قانون موجب شده که اغلب قاتلان در «قتلهای ناموسی»، از قبل خود را از مجازاتهای سنگین معاف بدانند.
حسین باستانی در یادداشتی چنین نوشته است:
«در مجموعهای از پروندههای سالهای اخیر ایران، نوعی الگوی رفتاری مشابه با پدر رومینا قابل تشخیص است. در این الگو چنین نیست که اعضای مذکر خانواده یک زن، لزوما "از فرط غیرت به سیم آخر بزنند"، بلکه در واکنش خود نسبت به "واقعه ناموسی"، اقدام به نوعی ریسک حساب شده میکنند. مشخصا با توجه به اینکه اگر قاتل، پدر باشد، حداکثر به تعداد سالهایی بسیار کمتر از مجازات قتل در کشورهای غربی به زندان میرود... وجود چنین گریزگاههایی در قوانین ایران و مهمتر از آن، مقاومت شدید حکومت در مقابل تغییر این قوانین، منطقا یک معنی بیشتر نخواهد داشت: اینکه نظام با پافشاری "عامدانه" بر سیستم حقوقی موجود، مسئولیت مستقیم تبعات آن را نیز بر عهده دارد. تا وقتی این قوانین پابرجا باشند، افرادی در آستانه جنایت ناموسی هستند میدانند اگر "قیصروار" به سراغ مردانی که مدعیند "ناموس"شان را لکهدار کردهاند بروند، درگیر تبعات به شدت سنگینی میشوند. اما اگر زنان خانواده خود را بکشند، هزینهای نسبتا ناچیز را خواهند پرداخت.»
- ویدیو ارسالی مخاطبان توانا
#قتل_ناموسی #قانون_مجازات_اسلامی #نه_به_جمهوری_اسلامی #خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
Forwarded from گفتوشنود
گفتگو کن، خشونت کلامی چرا؟!
طرح از اسد بیناخواهی
assadbinakhahi
https://tolerance.tavaana.org/fa/verbal_violence
#کارتون #گفتگو_توانا #خشونت_کلامی #رواداری #مدارا
@dialogue1402
طرح از اسد بیناخواهی
assadbinakhahi
https://tolerance.tavaana.org/fa/verbal_violence
#کارتون #گفتگو_توانا #خشونت_کلامی #رواداری #مدارا
@dialogue1402
بلوک سیمانی به پایش بست و او را در دریاچه رها کرد!
گزارشی از یک قتل ناموسی وحشتناک در سردشت:
یک دختر ١۶ ساله اهل شهر ربط به نام هایده حسنزاده توسط خانواده خود به شکل بسیار فجیعی کشته شد. جسد این دختر ۴ ماه پس از کشته شدن طی روزهای اخیر در سد سردشت پیدا شده است.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، روز دوشنبه ٢٧ شهریور ماه ١٤٠٢ (١٨ سپتامبر ٢٠٢٣)، جسد هایده حسنزاده، دختر ١۶ ساله اهل شهر ربط در داخل سد شهر سردشت حین تخلیه آب توسط شهروندان پیدا شد.
جسد این دختر در حالتی پیدا شده که یک بلوک سیمانی به پاهایش متصل بوده و دست، چشم و دهانش با چسب بسته شده بود.
هایده حسنزاده از خرداد ماه سال جاری، یعنی حدود چهار ماه پیش به یکباره ناپدید شده بود. خانواده او پیش از این برای پنهانکاری درباره قتل، مدعی خروج دخترشان از ایران شده بودند.
به گفته منابع ههنگاو، امید حسنزاده، پدر این دختر ١۶ ساله قربانی و دو فرزند دختر دیگر، در حال حاضر بازداشت شده و گفته میشود او قتل دخترش را پذیرفته است.
یک منبع مطلع و نزدیک به خانواده این دختر قربانی، به ههنگاو اعلام کرد که دلیل قتل هایده، تاخیر در برگشتن به خانه بوده و آنچه انگیزه ناموسی عنوان شده است.
#هایده_حسن_زاده #قتل_ناموسی #خشونت #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
گزارشی از یک قتل ناموسی وحشتناک در سردشت:
یک دختر ١۶ ساله اهل شهر ربط به نام هایده حسنزاده توسط خانواده خود به شکل بسیار فجیعی کشته شد. جسد این دختر ۴ ماه پس از کشته شدن طی روزهای اخیر در سد سردشت پیدا شده است.
بر اساس گزارش رسیده به سازمان حقوق بشری ههنگاو، روز دوشنبه ٢٧ شهریور ماه ١٤٠٢ (١٨ سپتامبر ٢٠٢٣)، جسد هایده حسنزاده، دختر ١۶ ساله اهل شهر ربط در داخل سد شهر سردشت حین تخلیه آب توسط شهروندان پیدا شد.
جسد این دختر در حالتی پیدا شده که یک بلوک سیمانی به پاهایش متصل بوده و دست، چشم و دهانش با چسب بسته شده بود.
هایده حسنزاده از خرداد ماه سال جاری، یعنی حدود چهار ماه پیش به یکباره ناپدید شده بود. خانواده او پیش از این برای پنهانکاری درباره قتل، مدعی خروج دخترشان از ایران شده بودند.
به گفته منابع ههنگاو، امید حسنزاده، پدر این دختر ١۶ ساله قربانی و دو فرزند دختر دیگر، در حال حاضر بازداشت شده و گفته میشود او قتل دخترش را پذیرفته است.
یک منبع مطلع و نزدیک به خانواده این دختر قربانی، به ههنگاو اعلام کرد که دلیل قتل هایده، تاخیر در برگشتن به خانه بوده و آنچه انگیزه ناموسی عنوان شده است.
#هایده_حسن_زاده #قتل_ناموسی #خشونت #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
امروز
یک زن در اهواز به قتل رسید
مردی در خوی، همسر خواهر همسر و دختر خود را به قتل رساند
دو روز پیش
مردی تحصیلکرده! در مشهد همسرش را به قتل رساند تکهتکه کرد در چمدان گذاشت با همان چمدان به تهران رفت و خود را تسلیم کرد
....
هر روز شاهد خبرهای تلخ و عذابآوری هستیم که فهم ابعاد و چگونگی وقوع آن، هر انسان متعهدی را آزرده میکند.
با تکرار قتلهای ناموسی جامعه ایران شکنندهتر میشود زعفران، نازنین، هوژان، زبیده، نازنین، سارا، هاجر، و رومینا غزل فاطمه ....
زنگ خطر تهدید سلامت خانواده سلامت جامعه به صدا درآمده است.
#خشونت_خانگی
#قتل_ناموسی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
یک زن در اهواز به قتل رسید
مردی در خوی، همسر خواهر همسر و دختر خود را به قتل رساند
دو روز پیش
مردی تحصیلکرده! در مشهد همسرش را به قتل رساند تکهتکه کرد در چمدان گذاشت با همان چمدان به تهران رفت و خود را تسلیم کرد
....
هر روز شاهد خبرهای تلخ و عذابآوری هستیم که فهم ابعاد و چگونگی وقوع آن، هر انسان متعهدی را آزرده میکند.
با تکرار قتلهای ناموسی جامعه ایران شکنندهتر میشود زعفران، نازنین، هوژان، زبیده، نازنین، سارا، هاجر، و رومینا غزل فاطمه ....
زنگ خطر تهدید سلامت خانواده سلامت جامعه به صدا درآمده است.
#خشونت_خانگی
#قتل_ناموسی
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سازماندهی زنان برای تغییر؛ قانونگذاری در اندونزی برای ریشهکنکردن خشونت خانگی
خشونت علیه زنان از مدتها پیش برای اندونزی عامل نگرانی بوده است. اواخر دهه ۱۹۹۰ در آخرین سالهای حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو زنان اندونزی برای برخورد با این معضل اقدام به سازماندهی کردند. خشونت خانگی امری خصوصی محسوب میشد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدر خانواده قرار میداد.
ایدئولوژی جنسیتگرای رژیم سوهارتو بر نقش «طبیعی» زن به عنوان همسر و مادر تاکید داشت و سوهارتو سازمانهایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند. با وجود این، در اواخر دهه ۸۰ سازمانهای غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند.
در ژانویه ۱۹۹۸ شورشهای سراسری آغاز شد. خشونتها به دلیل قیمتهای سرسامآور موادغذایی آغازیدن گرفت و خشونتهای فرقهای به آن دامن زد. در جریان این تظاهرات، خشونت جنسی گستردهای علیه زنان چینیتبار صورت گرفت. این خشونتها ادامه یافت تا اینکه سوهارتو سرنگون و گذار آرام به دموکراسی آغاز شد. برگزاری انتخابات مستقیم، خودگردانی بیشتر در سطح محلی، شکلگیری احزاب سیاسی جدید و آزادی بیشتر بیان، مطبوعات و گردهمایی موجب بازشدن کانالهای جدیدی برای زنان شد تا از این طریق خواستههای خود را اعلام کنند و بر سیاست تاثیر بگذارند. سازمانهای زنان بهسرعت از این فرصتها استفاده کردند. زنان نیز به دنبال باخبرشدن از خشونت جنسی گسترده در جریان تظاهرات، انگیزه بیشتری برای فعالیت پیدا کردند. این واقعه منجر به تظاهرات سراسری در حمایت از حقوق زنان شد که به همراه فضای بازتر سیاسی، به تلاشهای بیسابقهای برای پیشبرد آزادیها و حقوق زنان انجامید.
یکی از اولویتهای فعالان تصویب قانونی بود که خشونت خانگی را جرم اعلام کند...
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/indonesian_women_against_domestic.../
انگلیسی:
https://en.tavaana.org/indonesian_women_against_domestic.../
#مطالعه_موردی #حقوق_زنان #ایاری_مدنی_توانا #خشونت_خانگی
@Tavaana_TavaanaTech
خشونت علیه زنان از مدتها پیش برای اندونزی عامل نگرانی بوده است. اواخر دهه ۱۹۹۰ در آخرین سالهای حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو زنان اندونزی برای برخورد با این معضل اقدام به سازماندهی کردند. خشونت خانگی امری خصوصی محسوب میشد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدر خانواده قرار میداد.
ایدئولوژی جنسیتگرای رژیم سوهارتو بر نقش «طبیعی» زن به عنوان همسر و مادر تاکید داشت و سوهارتو سازمانهایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند. با وجود این، در اواخر دهه ۸۰ سازمانهای غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند.
در ژانویه ۱۹۹۸ شورشهای سراسری آغاز شد. خشونتها به دلیل قیمتهای سرسامآور موادغذایی آغازیدن گرفت و خشونتهای فرقهای به آن دامن زد. در جریان این تظاهرات، خشونت جنسی گستردهای علیه زنان چینیتبار صورت گرفت. این خشونتها ادامه یافت تا اینکه سوهارتو سرنگون و گذار آرام به دموکراسی آغاز شد. برگزاری انتخابات مستقیم، خودگردانی بیشتر در سطح محلی، شکلگیری احزاب سیاسی جدید و آزادی بیشتر بیان، مطبوعات و گردهمایی موجب بازشدن کانالهای جدیدی برای زنان شد تا از این طریق خواستههای خود را اعلام کنند و بر سیاست تاثیر بگذارند. سازمانهای زنان بهسرعت از این فرصتها استفاده کردند. زنان نیز به دنبال باخبرشدن از خشونت جنسی گسترده در جریان تظاهرات، انگیزه بیشتری برای فعالیت پیدا کردند. این واقعه منجر به تظاهرات سراسری در حمایت از حقوق زنان شد که به همراه فضای بازتر سیاسی، به تلاشهای بیسابقهای برای پیشبرد آزادیها و حقوق زنان انجامید.
یکی از اولویتهای فعالان تصویب قانونی بود که خشونت خانگی را جرم اعلام کند...
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/indonesian_women_against_domestic.../
انگلیسی:
https://en.tavaana.org/indonesian_women_against_domestic.../
#مطالعه_موردی #حقوق_زنان #ایاری_مدنی_توانا #خشونت_خانگی
@Tavaana_TavaanaTech
۱۶ روز نارنجی با زنان علیه خشونت؛ از همسایه خود شروع کنید!
خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونتآمیز و توهینآمیز را شامل میشود که به اشکال مختلف رخ میدهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونههای دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمیکند چندان که باید به خشونت پرداخته نمیشود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموشماندن در برابر خشونتگر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.
خشونت بازتابی است از حس پرخاشگری. بهرغم اینکه در ایران آمار روشنی از زنان قربانی خشونت وجود ندارد، برخی پژوهشها بیانگر این واقعیت است که خشونت علیه زنان ایرانی در قیاس با متوسط آمار جهانی بالاتر است.
بر اساس آمارهایی که از سوی برخی مراکز دانشگاهی منتشر شده است ۶۶ درصد زنان ایرانی از ابتدای زندگی مشترک حداقل یک بار مورد همسرآزاری قرار گرفتهاند. ۴۸ درصد زنان باردار نیز در معرض خشونت خانگی هستند و ۷۲ درصد پرستاران در طول دوره کاری با خشونت مواجه بودهاند. این همه در حالی رخ میدهد که در ایران تصویب «لایحه منع خشونت علیه زنان» هنوز منتظر نظر رئیس قوه قضائیه است.
محمد فرجیها، استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران، خشونت علیه زنان را از موضوعاتی میداند که کمترین شانس را برای جلب توجه قوانین دولتی دارد. این حقوقدان در این باره میگوید: «گفتمانی در کشور وجود دارد که میخواهد نشان دهد خشونت علیه زنان امر رایجی در ایران نیست و صرفا مختص کشورهای غربی است.»
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/16daysorange/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#خشونت_خانگی
@Tavaana_TavaanaTech
خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونتآمیز و توهینآمیز را شامل میشود که به اشکال مختلف رخ میدهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونههای دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمیکند چندان که باید به خشونت پرداخته نمیشود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموشماندن در برابر خشونتگر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.
خشونت بازتابی است از حس پرخاشگری. بهرغم اینکه در ایران آمار روشنی از زنان قربانی خشونت وجود ندارد، برخی پژوهشها بیانگر این واقعیت است که خشونت علیه زنان ایرانی در قیاس با متوسط آمار جهانی بالاتر است.
بر اساس آمارهایی که از سوی برخی مراکز دانشگاهی منتشر شده است ۶۶ درصد زنان ایرانی از ابتدای زندگی مشترک حداقل یک بار مورد همسرآزاری قرار گرفتهاند. ۴۸ درصد زنان باردار نیز در معرض خشونت خانگی هستند و ۷۲ درصد پرستاران در طول دوره کاری با خشونت مواجه بودهاند. این همه در حالی رخ میدهد که در ایران تصویب «لایحه منع خشونت علیه زنان» هنوز منتظر نظر رئیس قوه قضائیه است.
محمد فرجیها، استاد دانشگاه تربیت مدرس تهران، خشونت علیه زنان را از موضوعاتی میداند که کمترین شانس را برای جلب توجه قوانین دولتی دارد. این حقوقدان در این باره میگوید: «گفتمانی در کشور وجود دارد که میخواهد نشان دهد خشونت علیه زنان امر رایجی در ایران نیست و صرفا مختص کشورهای غربی است.»
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/16daysorange/
#یاری_مدنی_توانا
#زنان
#خشونت_خانگی
@Tavaana_TavaanaTech