ابراهیم مارستانی را پرسیدند که اُنس چیست؟
گفت: شاد بودنِ دل به دوست...


تَعَرُّف
ابراهیم‌بن یعقوب کلابادی
(درگذشته ۳۸۹ ه.ق)
🔶️🔸️@third_script

نقل است که چنان شِکستِگی (۱) داشت که در هر که نگرستی، او را از خود بهتر دانستی. روزی به کنار دجله می‌گذشت. سیاهی دید با قِرابه‌یی (۲) و زنی پیش او نشسته. و از آن قرابه می‌آشامید. به خاطرِ حسن بگذشت که این مرد از من بهتر است. بازْ شرع حمله آورد که: «آخر از من بهتر چگونه بُوَد؟».
ناگاه کشتیی گرانبار برسید و هفت مرد در آن بودند. ناگاه کشتی درگشت (۳) و غرق شد.
آن سیاه دررفت (۴) و پنج تن را خلاص داد. پس روی به حسن کرد و گفت: برخیز - اگر از من بهتری - من پنج تن را خلاص دادم، تو این دو تن را خلاص ده.
ای امام مسلمانان! در این قِرابه آب است و این زن، مادر من است خواستم تا تو را امتحان کنم که به چشم ظاهر می‌بینی یا به باطن. اکنون معلوم شد که کوری و به چشم ظاهر دیدی.
حسن در پای او افتاد و عُذر خواست و دانست که آن گماشته‌ی حق است.
پس گفت: ای سیاه! چنان که ایشان را از دریا خلاص دادی، مرا از دریای پندار، خلاص ده. سیاه گفت: چشمت روشن باد. تا چنان شد که بعد از آن البته خود را از کس بهتر ندانستی.
تا وقتی سگی دید گفت: الهی مرا بدین سگ برگیر. (۵) یکی از وی سؤال کرد که: تو بهتری یا سگ؟ گفت: اگر از عذاب خدای بِجَهم از او بهتر باشم. و اگر نه، به عزّت خدای که او از صد چون من بِه.

۱) شکستگی: تواضع و فروتنی کردن.
۲) قرابه: مَشک و ظرفی که در آن شراب ریزند.
۳) دَرگشت: سرنگون شد. واژگون شد.
۴) دررفت: داخل شد.
۵) برگرفتن: فرض کردن، تصور کردن.
مرا بدین سگ برگیر: فرض کن که من این سگم.

#تذكرة_الاوليا
ذکر حسن بصری
(۲۱ هجری - مدینه _ ۱۱۰ ه.ق - بصره)
وی یکی از اولین پیشگامان زهد و تصوف در اسلام است.

🔶️🔸️@third_script

و گفت: عشق جنون الهی است، نه مذموم است و نه محمود.

#تذكرة_الاوليا
ذکر ابن‌محمد جعفر صادق، رضی‌اللهُ عنه
🔶️🔸️@third_script

عشق است و صد هزار غمِ عافیت‌گُداز
تابِ جفا نداری بر خود ستم مکن...

#صائب_تبریزی
🔶️🔸️@third_script

چه‌قدر خوشحالم که گذاشته‌ام و رفته‌ام!
دوست عزیز، راستی که قلب آدمی چیست!
من، تویی را که دوست دارم و دلبسته‌اش هستم می‌گذارم و می‌روم و خوشحالم!
می‌دانم که تو می‌بخشی‌ام.
آخر مگر آشنایی‌های دیگرم را هم سرنوشت برای آن دستچین نکرده بود که به دل مثل منی رنج برساند؟

چهارم مه ۱۷۷۱
رنج‌های ورتر جوان
یوهان ولفگانگ فون گوته
🔶️🔸️@third_script

گفت: پیوسته اهل دل به خاموشی مُعاوِدَت* می‌کنند تا وقتی که دل‌های ایشان در نطق آید. پس در زبان سرایت کند.

* معاودت: بازگشتن، رجوع کردن

#تذكرة_الاوليا
ذکر حسن بصری
(۲۱ هجری - مدینه _ ۱۱۰ ه.ق - بصره)
وی یکی از اولین پیشگامان زهد و تصوف در اسلام است.

🔶️🔸️@third_script

تو در کمندِ من آیی؟
کدام دولت و بخت
من از تو روی بپیچم؟
کدام صبر و قرار...

#سعدی
🔶️🔸️@third_script

نقل است که در گوشه‌ای نشسته بود.
می‌گفت: هر که را با تو خوش نیست، هرگزش خوش مباد. هر که را چشم به تو روشن نیست، چشمش روشن مباد. و هر که را با تو انس نیست با هیچ‌کسش انس مباد.

#تذكرة_الاوليا
ذکر حبیب عَجَمی
🔶️🔸️@third_script

راز
ناصر عبداللهی
ترانه‌سرا: نیلوفر لاری‌پور
آهنگسازی و تنظيم: مهرداد نصرتی
از آلبوم ماندگار - ۱۳۸۵
#موسيقی
🔶🔸@third_script

گویند عبدالله‌بن مسعود* را کنیزکی بود و روزگار دراز خدمت کرده بود.
وقتی عبدالله‌بن مسعود دست‌تنگ شد، گفت: ای کنیزک! سَر و جامه بشوی تا تو را بفروشم.
کنیزک سر و جامه بشست و سَر شانه می‌کرد.
مویی چند اندر سرِ وی سپید گشته بود. چون آن بدید، گریستن گرفت.
عبدالله‌بن مسعود درآمد، گفت: چرا می‌گریی، نخواهی که تو را بفروشم؟
کنیزک گفت: از فروختن نمی‌گریم، از آن می‌گریم که سَرِ سیاه اندر خدمت کسی سپید کردم که فروختن بارآورد.
در ساعت خدای عزّوجلّ جبرئیل را فرستاد پیش محمد پیغامبر علیه‌السلام که عبدالله‌بن مسعود را بگوی تا این کنیزک را از بندگی آزاد کند که ما او را از دوزخ آزاد کردیم، از آن حرمت که سر در مسلمانی سپید کرده است.
"و اللهُ ارحمُ الرّاحِمین"

* عبدالله‌بن مسعود: حافظ و مفسر قرآن و از یاران و صحابه پیامبر بود.
(درگذشته ۳۲ یا ۳۳ ه.ق)

منتخب رونق المجالس
ابوحفص عمربن حسن سمرقندی
(متولد ۳۷۵ ه.ق)
#حکایت
🔶️🔸️@third_script

اگر از نوشتن این مرثیه فارغ شوم
برای تو خواهم گفت
من سرانجام
به کجای این جهان، خواهم گریخت...

#احمدرضا_احمدی
(۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ – ۲۰ تیر ۱۴۰۲)
🔶️🔸️@third_script

به خاکِ پای عزیزت که عهد نشکستم
ز من بُریدی و با هیچ‌کس نپیوستم

شگفت مانده‌ام از بامدادِ روزِ وداع
که برنخاست قیامت چو بی تو بنشستم...

#سعدی
🔶️🔸️@third_script

هیچ وسیله‌ای برای تشخیص تصمیم درست وجود ندارد؛ زیرا هیچ مقایسه‌ای امکان پذیر نیست.
در زندگی با همه چیز برای نخستین بار برخورد می‌کنیم؛ مانند هنرپیشه‌ای که بدون تمرین وارد صحنه شود؛ اما اگر اولین تمرین زندگی خود زندگی باشد، پس برای زندگی چه ارزشی می‌توان قائل شد؟ این است که زندگی همیشه به یک "طرح" شباهت دارد. اما حتی طرح هم کلمه درستی نیست، زیرا طرح همیشه زمینه‌سازی برای آماده کردن یک تصویر است؛ اما طرحی که زندگی ماست، طرح هیچ چیز نیست! طرحی بدون تصویر است.
یک بار حساب نیست؛ یک بار چون هیچ است.
فقط یکبار زندگی کردن، مانند هرگز زندگی نکردن است.

بار هستی
میلان کوندرا
Born: April 1, 1929
Died: July 11, 2023

🔶️🔸️@third_script

بی‌گناه
عليرضا قربانی
موسيقی: عليرضا افكاری
شعر: حسين غياثی
#موسيقی
🔶🔸@third_script

هم‌گناه
عليرضا قربانی
موسيقی: عليرضا افكاری
شعر: حسين غياثی
تيتراژ پايانی سريال هم‌گناه
#موسيقی
🔶🔸@third_script

نقل است که آن شب که رابعه در وجود آمد، در خانه پدرش چندان جامه نبود که او را در آن پیچند و قطره‌ای روغن نبود که نافش چرب کنند و چراغ نبود - و پدر او را سه دختر بود. رابعه، چهارم بود. از آن رابعه گویند - پس عیال با او گفت که: به فلان همسایه رو و چراغی روغن بخواه. و پدر رابعه عهد کرده بود که از مخلوق هیچ نخواهد. برخاست و به در خانه آن همسایه رفت و بازآمد و گفت: خفته‌اند. پس دلتنگ بخفت.
و پیغمبر را - علیه الصلوة والسلام- به خواب دید. گفت: غمگین ،مباش که این دختر سیّده‌یی است که هفتاد هزار از امّتِ من در شفاعت او خواهند بود.
پس گفت: پیش عیسی رادان رو - که امیر بصره است - و بگو: بدان نشان که هر شب صدبار صلوات بر من می‌فرستی و شبِ آدینه چهارصد بار، این شب آدینه کـه گـذشت فراموش کردی کفّارتِ (۱) آن چهارصد دینار زر به من ده.
پدر رابـعـه چـون بـیـدار شـد عـلـى الصباح، (۲) گریان این خواب را بر کاغذی نوشت و به درِ سرای عیسی رادان برد. و به کسی داد تا به وی رسانید، چون مطالعه کرد بفرمود تا ده هزار درم به صدقه دادند، شکرانه آن را که رسول - عليه الصلوة و السلام ـ از من یاد کرد. و چهارصد دینار فرمود تا به پدر رابعه دادند و گفت: بگویید که می‌خواهم تا در آیی و تو را زیارت کنم اما روا نمی‌دارم که چون تویی با این مَنقَبَت (۳) که پیغام رسول ـ عليه الصلوة والسلام ، آوری ـ پیش من آیی. من خود آیم و به محاسن، (۴) خاک آستان تو روبم. اما خدای بر تو! که هرگاه که احتیاج افتد، عرضه داری. پس پدر رابعه آن زر بیاورد و صرف می‌کرد.

۱) کفارت: کفاره، عملی که گناه را بپوشاند.
۲) علی الصّباح: صبح زود، بامداد.
۳) منقبت: آن‌چه مایه افتخار و مباهات است.
۴) محاسن: ریش

#تذكرة_الاوليا
در ذکر رابعه عَدَویّه
رابعه عَدَویّه ملقب به تاجُ الرجال با کنیهٔ امُ الخیر (۹۵–۹۴ ق - ۱۸۵–۱۸۴ ق)
🔶️🔸️@third_script

آتش دل
(آتشی در سینه دارم جاودانی)
قمرالملوك وزيری
شعر: حسین پژمان بختیاری
آهنگساز: مرتضی نی‌داوود
دستگاه: شور (مایه دشتی)

این تصنیف نخستین بار با صدای قمر و در همراهی با نغمه‌ی تار آهنگساز آن (مرتضی خان نی داوود)، در سال ۱۳۱۵ خورشیدی و در محل گراند هتل تهران، واقع در خیابان لاله زار، اجرا شد.

آتشی در سینه دارم جاودانی
عمر من مرگیست نامش زندگانی
رحمتی کن کز غمت جان می‌سپارم
بیش ازین من طاقت هجران ندارم
کِی نهی بر سرم پای ای پری از وفاداری
شد تمام اشک من بس درغمت کرده‌ام زاری
نو گلی زیبا بوَد حُسن و جوانی
عطر آن گل رحمت است و مهربانی
ناپسندیده بوَد دل شکستن
رشته‌ی الفت و یاری گسستن
کِی کُنی ای پری ترکِ ستمگری
می‌فکنی نظری آخر به چشمِ ژاله‌بارم
گر چه ناز دلبران دل تازه دارد
ناز هم معبود من اندازه دارد
هیچ گر ترحمی نمی‌کنی بر حال زارم
جز دمی که بگذرد از چاره کارم
دانمت که بر سرم گذر کنی ز رحمت اما
آن زمان که بر‌کشد گیاهِ غم سر از مزارم...

🔶🔸@third_script

تصنیف آتش دل (آتش جاودانی)
سالار عقیلی
پیمان سلطانی
از آلبوم عاشق می‌شویم
۱۳۹۴
🔶🔸@third_script

آتش دل (آتش جاودان)
مهدیه محمدخانی
آهنگساز: مرتضی نی‌داود
تنظیم: مجید درخشانی
از آلبوم دریا دل
۱۳۹۱
🔶🔸@third_script