📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۲)
گفتار اندر داستان #فرود_سیاووش:
برگ (۸)
شکمشان بدرید و ببرید پی
همی ریخت از دیده خوناب و خوی
بیامد ببالین فرخ فرود
یکی دشنه با او چو آب کبود
دو رخ را بروی پسر بر نهاد
شکم بردرید و برش جان بداد
در دژ بکندند پارسیان
بغارت ببستند یکسر میان
چو بهرام نزدیک آن باره شد
از اندوه یکسر دلش پاره شد
بایرانیان گفت کین از پدر
بسی خوارتر مرد و هم زارتر
کشنده سیاووش چاکر نبود
ببالینش بر کشته مادر نبود
همه دژ سراسر برافروخته
همه خان و مان کنده و سوخته
بایرانیان گفت کز کردگار
بترسید وز گردش روزگار
ببد بس درازست چنگ سپهر
به بیدادگر برنگردد بمهر
زکیخسرو اکنون ندارید شرم
که چندان سخن گفت با تووس نرم
بکین سیاووش فرستادتان
بسی پند و اندرزها دادتان
ز خون برادر چو آگه شود
همه شرم و آذرم کوته شود
ز رهام وز بیژن تیز مغز
نیاید بگیتی یکی کار نغز
هماننگه بیامد سپهدار تووس
براه کلات اندر آورد کووس
چو گودرز و چون گیو کندآوران
ز گردان ایران سپاهی گران
سپهبد بسوی سپدکوه شد
وزانجا بنزدیکی انبوه شد
چو آمد ببالین آن کشته زار
بران تخت با مادر افگنده خوار
بیک دست بهرام پر آب چشم
نشسته ببالین او پر ز خشم
بدست دگر زنگهی شاوران
برو انجمن گشته کنداوران
گوی چون درختی بران تخت عاج
بدیدار ماه و ببالای ساج
سیاووش بد خفته بر تخت زر
ابا جوشن و تیغ و گرز و کمر
برو زار بگریست گودرز و گیو
بزرگان چو گرگین و بهرام نیو
رخ تووس شد پر ز خون جگر
ز درد فرود و ز درد پسر
که تندی پشیمانی آردت بار
تو در بوستان تخم تندی مکار
چنین گفت گودرز با تووس و گیو
همان نامداران و گردان نیو
که تندی نه کار سپهبد بود
سپهبد که تندی کند بد بود
جوانی بدین سان ز تخم کیان
بدین فر و این برز و یال و میان
بدادی بتیزی و تندی بباد
زرسپ آن سپهدار نوذرنژاد
ز تیزی گرفتار شد ریونیز
نبود از بد بخت ما مانده چیز
هنر بیخرد در دل مرد تند
چو تیغی که گردد ز زنگار کند
چو چندین بگفتند آب از دو چشم
ببارید و آمد ز تندی بخشم
چنین پاسخ آورد کز بخت بد
بسی رنج وسختی بمردم رسد
بفرمود تا دخمهی شاهوار
بکردند بر تیغ آن کوهسار
نهادند زیراندرش تخت زر
بدیبای زربفت و زرین کمر
تن شاهوارش بیاراستند
گل و مشک و کافور و می خواستند
سرش را بکافور کردند خشک
رخش را بعطر و گلاب و بمشک
نهادند بر تخت و گشتند باز
شد آن شیردل شاه گردنفراز
زراسپ سرافراز با ریونیز
نهادند در پهلوی شاه نیز
سپهبد بران ریش کافورگون
ببارید از دیدگان جوی خون
چنین ست هرچند مانیم دیر
نه پیل سرافراز ماند نه شیر
دل سنگ و سندان بترسد ز مرگ
رهایی نیابد ازو بار و برگ
سه روزش درنگ آمد اندر چرم
چهارم برآمد ز شیپور دم
سپه برگرفت و بزد نای و کووس
زمین کوه تا کوه گشت آبنوس
هرآنکس که دیدی ز توران سپاه
بکشتی تنش را فگندی براه
همه مرزها کرد بیتار و پود
همی رفت پیروز تا کاسهرود
بدان مرز لشکر فرود آورید
زمین گشت زان خیمهها ناپدید
خبر شد بترکان کز ایران سپاه
سوس کاسه رود اندر آمد براه
ز تران بیامد دلیری جوان
پلاشان بیداردل پهلوان
بیامد که لشکر همی بنگرد
درفش سران را همی بشمرد
بلشکرگه اندر یکی کوه بود
بلند و بیکسو ز انبوه بود
نشسته برو گیو و بیژن بهم
همی رفت هرگونه از بیش و کم
درفش پلاشان ز توران سپاه
بدیدار ایشان برآمد ز راه
چو از دور گیو دلاور بدید
بزد دست و تیغ از میان برکشید
چنین گفت کامد پلاشان شیر
یکی نامداری سواری دلیر
شوم گر سرش را ببرم ز تن
گرش بسته آرم بدین انجمن
بدو گفت بیژن که گر شهریار
مرا داد خلعت بدین کارزار
بفرمان مرا بست باید کمر
برزم پلاشان پرخاشخر
به بیژن چنین گفت گیو دلیر
که مشتاب در چنگ این نره شیر
نباید که با او نتابی بجنگ
کنی روز بر من برین جنگ تنگ
پلاشان چو شیر است در مرغزار
جز از مرد جنگی نجوید شکار
بدو گفت بیژن مرا زین سخن
به پیش جهاندار ننگی مکن
سلیح سیاووش مرا ده بجنگ
پس آنگه نگه کن شکار پلنگ
بدو داد گیو دلیر آن زره
همی بست بیژن زره را گره
یکی باره ی تیزرو برنشست
بهامون خرامید نیزه بدست
پلاشان یکی آهو افگنده بود
کبابش بر آتش پراگنده بود
همی خورد و اسپش چران و چمان
پلاشان نشسته به بازو کمان
چو اسپش ز دور اسپ بیژن بدید
خروشی برآورد و اندر دمید
پلاشان بدانست کامد سوار
بیامد بسیچیدهی کارزار
یکی بانگ برزد به بیژن بلند
منم گفت شیراوژن و و دیوبند
بگو آشکارا که نام تو چیست
که اختر همی بر تو خواهد گریست
دلاور بدو گفت من بیژنم
برزم اندرون پیل و رویینتنم
نیا شیر جنگی پدر گیو گرد
هم اکنون ببینی ز من دستبرد
بروز بلا در دم کارزار
تو بر کوه چون گرگ مردار خواه
همی دود و خاکستر و خون خوری
گه آمد که لشکر بهامون بَری.
بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۲)
گفتار اندر داستان #فرود_سیاووش:
برگ (۸)
شکمشان بدرید و ببرید پی
همی ریخت از دیده خوناب و خوی
بیامد ببالین فرخ فرود
یکی دشنه با او چو آب کبود
دو رخ را بروی پسر بر نهاد
شکم بردرید و برش جان بداد
در دژ بکندند پارسیان
بغارت ببستند یکسر میان
چو بهرام نزدیک آن باره شد
از اندوه یکسر دلش پاره شد
بایرانیان گفت کین از پدر
بسی خوارتر مرد و هم زارتر
کشنده سیاووش چاکر نبود
ببالینش بر کشته مادر نبود
همه دژ سراسر برافروخته
همه خان و مان کنده و سوخته
بایرانیان گفت کز کردگار
بترسید وز گردش روزگار
ببد بس درازست چنگ سپهر
به بیدادگر برنگردد بمهر
زکیخسرو اکنون ندارید شرم
که چندان سخن گفت با تووس نرم
بکین سیاووش فرستادتان
بسی پند و اندرزها دادتان
ز خون برادر چو آگه شود
همه شرم و آذرم کوته شود
ز رهام وز بیژن تیز مغز
نیاید بگیتی یکی کار نغز
هماننگه بیامد سپهدار تووس
براه کلات اندر آورد کووس
چو گودرز و چون گیو کندآوران
ز گردان ایران سپاهی گران
سپهبد بسوی سپدکوه شد
وزانجا بنزدیکی انبوه شد
چو آمد ببالین آن کشته زار
بران تخت با مادر افگنده خوار
بیک دست بهرام پر آب چشم
نشسته ببالین او پر ز خشم
بدست دگر زنگهی شاوران
برو انجمن گشته کنداوران
گوی چون درختی بران تخت عاج
بدیدار ماه و ببالای ساج
سیاووش بد خفته بر تخت زر
ابا جوشن و تیغ و گرز و کمر
برو زار بگریست گودرز و گیو
بزرگان چو گرگین و بهرام نیو
رخ تووس شد پر ز خون جگر
ز درد فرود و ز درد پسر
که تندی پشیمانی آردت بار
تو در بوستان تخم تندی مکار
چنین گفت گودرز با تووس و گیو
همان نامداران و گردان نیو
که تندی نه کار سپهبد بود
سپهبد که تندی کند بد بود
جوانی بدین سان ز تخم کیان
بدین فر و این برز و یال و میان
بدادی بتیزی و تندی بباد
زرسپ آن سپهدار نوذرنژاد
ز تیزی گرفتار شد ریونیز
نبود از بد بخت ما مانده چیز
هنر بیخرد در دل مرد تند
چو تیغی که گردد ز زنگار کند
چو چندین بگفتند آب از دو چشم
ببارید و آمد ز تندی بخشم
چنین پاسخ آورد کز بخت بد
بسی رنج وسختی بمردم رسد
بفرمود تا دخمهی شاهوار
بکردند بر تیغ آن کوهسار
نهادند زیراندرش تخت زر
بدیبای زربفت و زرین کمر
تن شاهوارش بیاراستند
گل و مشک و کافور و می خواستند
سرش را بکافور کردند خشک
رخش را بعطر و گلاب و بمشک
نهادند بر تخت و گشتند باز
شد آن شیردل شاه گردنفراز
زراسپ سرافراز با ریونیز
نهادند در پهلوی شاه نیز
سپهبد بران ریش کافورگون
ببارید از دیدگان جوی خون
چنین ست هرچند مانیم دیر
نه پیل سرافراز ماند نه شیر
دل سنگ و سندان بترسد ز مرگ
رهایی نیابد ازو بار و برگ
سه روزش درنگ آمد اندر چرم
چهارم برآمد ز شیپور دم
سپه برگرفت و بزد نای و کووس
زمین کوه تا کوه گشت آبنوس
هرآنکس که دیدی ز توران سپاه
بکشتی تنش را فگندی براه
همه مرزها کرد بیتار و پود
همی رفت پیروز تا کاسهرود
بدان مرز لشکر فرود آورید
زمین گشت زان خیمهها ناپدید
خبر شد بترکان کز ایران سپاه
سوس کاسه رود اندر آمد براه
ز تران بیامد دلیری جوان
پلاشان بیداردل پهلوان
بیامد که لشکر همی بنگرد
درفش سران را همی بشمرد
بلشکرگه اندر یکی کوه بود
بلند و بیکسو ز انبوه بود
نشسته برو گیو و بیژن بهم
همی رفت هرگونه از بیش و کم
درفش پلاشان ز توران سپاه
بدیدار ایشان برآمد ز راه
چو از دور گیو دلاور بدید
بزد دست و تیغ از میان برکشید
چنین گفت کامد پلاشان شیر
یکی نامداری سواری دلیر
شوم گر سرش را ببرم ز تن
گرش بسته آرم بدین انجمن
بدو گفت بیژن که گر شهریار
مرا داد خلعت بدین کارزار
بفرمان مرا بست باید کمر
برزم پلاشان پرخاشخر
به بیژن چنین گفت گیو دلیر
که مشتاب در چنگ این نره شیر
نباید که با او نتابی بجنگ
کنی روز بر من برین جنگ تنگ
پلاشان چو شیر است در مرغزار
جز از مرد جنگی نجوید شکار
بدو گفت بیژن مرا زین سخن
به پیش جهاندار ننگی مکن
سلیح سیاووش مرا ده بجنگ
پس آنگه نگه کن شکار پلنگ
بدو داد گیو دلیر آن زره
همی بست بیژن زره را گره
یکی باره ی تیزرو برنشست
بهامون خرامید نیزه بدست
پلاشان یکی آهو افگنده بود
کبابش بر آتش پراگنده بود
همی خورد و اسپش چران و چمان
پلاشان نشسته به بازو کمان
چو اسپش ز دور اسپ بیژن بدید
خروشی برآورد و اندر دمید
پلاشان بدانست کامد سوار
بیامد بسیچیدهی کارزار
یکی بانگ برزد به بیژن بلند
منم گفت شیراوژن و و دیوبند
بگو آشکارا که نام تو چیست
که اختر همی بر تو خواهد گریست
دلاور بدو گفت من بیژنم
برزم اندرون پیل و رویینتنم
نیا شیر جنگی پدر گیو گرد
هم اکنون ببینی ز من دستبرد
بروز بلا در دم کارزار
تو بر کوه چون گرگ مردار خواه
همی دود و خاکستر و خون خوری
گه آمد که لشکر بهامون بَری.
بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (گندم)
🌾 🦁 🍏 🍇
🍎 🌾 🌻
🔷 امروز؛ 🔆 🕊 🔆
🟣 به ☀️روز پیروز و فرخ 🌞روز:
(#آبان_ایزد)🧜♀ از 🌖ماه #امرداد؛
به سال ۳۷۶۰ 🔥مزدیسنی.
۳۷۶۰ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🟡 برابر با🌞روز پنجشنبه: #اورمزد_شید:
به☀️روز ۰۶🦁#امرداد_ماه 🌖
به سال ۲۵۸۱ 👑شاهنشاهی🇮🇷ایران.
۲۵۸۱ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
⚪️ برابر با روز پنجشنبه: #اورمزد_شید:
۰۶ #امرداد 🌖 ماه
به سال ۱۴۰۱ 🌞 خورشیدی.
۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🔴 برابر با🌞روز TUESDAY 🌖ماه:
برابر با روز 28#ژوییه{ژولای}
🌲2021 ⛪️ ترسایی.🌲
2022 / 07 / 28
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝
💦 #آبان_ایزد
آب را گل نکنیم💧
پاسدار آب باشیم💦
ز گردنده خورشید تا تیره خاک
دگر باد و آذر همان آب پاک
به هستی یزدان گواهی دهند
روان تو را آشنایی دهند.
🖌#فردوسی_بزرگ.
🌻گل #نیلوفر نماد آبان ایزد است.
🗓 روز #کارآفرینی و آموزشهای #فنی و #پیشهوری.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
🍎 🌾 🌻
🔷 امروز؛ 🔆 🕊 🔆
🟣 به ☀️روز پیروز و فرخ 🌞روز:
(#آبان_ایزد)🧜♀ از 🌖ماه #امرداد؛
به سال ۳۷۶۰ 🔥مزدیسنی.
۳۷۶۰ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🟡 برابر با🌞روز پنجشنبه: #اورمزد_شید:
به☀️روز ۰۶🦁#امرداد_ماه 🌖
به سال ۲۵۸۱ 👑شاهنشاهی🇮🇷ایران.
۲۵۸۱ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
⚪️ برابر با روز پنجشنبه: #اورمزد_شید:
۰۶ #امرداد 🌖 ماه
به سال ۱۴۰۱ 🌞 خورشیدی.
۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۶
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🔴 برابر با🌞روز TUESDAY 🌖ماه:
برابر با روز 28#ژوییه{ژولای}
🌲2021 ⛪️ ترسایی.🌲
2022 / 07 / 28
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝
💦 #آبان_ایزد
آب را گل نکنیم💧
پاسدار آب باشیم💦
ز گردنده خورشید تا تیره خاک
دگر باد و آذر همان آب پاک
به هستی یزدان گواهی دهند
روان تو را آشنایی دهند.
🖌#فردوسی_بزرگ.
🌻گل #نیلوفر نماد آبان ایزد است.
🗓 روز #کارآفرینی و آموزشهای #فنی و #پیشهوری.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
🌲🍋🌾🎋🍏🍂🎄🌾🍎
🍏🌾🍇🍎🎋🍂
🌾🍃🍉🎋🍂
🍎🌿🌾🍈
🍂 🌿 🍑
🎋🍅
🌶 ۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۶
شکفتن خورشیدِ نامیرا*
بر چشمتان فَرُخ بادا.
بامداد همچون شهبازی شبزده--
و سرکش سینهی آسمان را میشکافد
و خویشتن را به رگههای روشن پگاهان میرساند.
خورشید نیز همچون اَسپی آزاد و لگام گُسیخته--
شیههکُنان از کوههای بلند و دشتهای پهناور
و تَنگهها میگُذَرَد و خویش را مهمان آسمان میگرداند
و زمین و هوا را روشن میسازد.
سُود این مهمانی و میزبانی به زمین و هوا میرسد.
در این هنگام کبوتران دسته دسته در هوا
پرواز میکنند و پس از گذشتن از کنار باغها
و کوهها،
آزاد و رها میگذرند و خودشان را به دانههای
گندم اُفتاده در کشتزارهای گندمزار میرسانند
و همیشه ترسی دهشتناک در دل دارند
مبادا سنگی و یا تیر کینهی شکار کنندگان،
بال و پَرِ آنان را بشکند که زخمهایشان،
هرگز بهبود پیدا نکند.!!!!
زندگی تان باشکوه و
آکنده از شادیهای بی پایان.
* امرداد= نامیرا، بیمَرگی، همیشه زنده، نه مُردَنی.
به ✍
#سیــاه_منـصـور. ...
🌲
🍂 📘 🖌 @FARZANDAN_PARSI.💡
🎋🍑🍂 🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🌾🍇🍋🍂
🍃🍎🌾🍏🎋🍂
🌲🍃🎋🍇🍂🍎🎄🍏🍂🌾
🍏🌾🍇🍎🎋🍂
🌾🍃🍉🎋🍂
🍎🌿🌾🍈
🍂 🌿 🍑
🎋🍅
🌶 ۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۶
شکفتن خورشیدِ نامیرا*
بر چشمتان فَرُخ بادا.
بامداد همچون شهبازی شبزده--
و سرکش سینهی آسمان را میشکافد
و خویشتن را به رگههای روشن پگاهان میرساند.
خورشید نیز همچون اَسپی آزاد و لگام گُسیخته--
شیههکُنان از کوههای بلند و دشتهای پهناور
و تَنگهها میگُذَرَد و خویش را مهمان آسمان میگرداند
و زمین و هوا را روشن میسازد.
سُود این مهمانی و میزبانی به زمین و هوا میرسد.
در این هنگام کبوتران دسته دسته در هوا
پرواز میکنند و پس از گذشتن از کنار باغها
و کوهها،
آزاد و رها میگذرند و خودشان را به دانههای
گندم اُفتاده در کشتزارهای گندمزار میرسانند
و همیشه ترسی دهشتناک در دل دارند
مبادا سنگی و یا تیر کینهی شکار کنندگان،
بال و پَرِ آنان را بشکند که زخمهایشان،
هرگز بهبود پیدا نکند.!!!!
زندگی تان باشکوه و
آکنده از شادیهای بی پایان.
* امرداد= نامیرا، بیمَرگی، همیشه زنده، نه مُردَنی.
به ✍
#سیــاه_منـصـور. ...
🌲
🍂 📘 🖌 @FARZANDAN_PARSI.💡
🎋🍑🍂 🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🌾🍇🍋🍂
🍃🍎🌾🍏🎋🍂
🌲🍃🎋🍇🍂🍎🎄🍏🍂🌾
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (سیاه منصور)
دیدنیها:
یکی از کارهای ارزشمند در گردشهای تابستانی، گذشته بر زیبایی و آسانی شهر با دید شونده، شناختن آبوهوای آن است.
خنکترین شهرهای ایران در تابستان بسیار پر رفت و آمد میشوند؛ چون برخی از شهرهادر تابستان بسیار گرم و خشک بوده و ایستادن در هوای آن برای برخی از سخت است.
#ماسوله:
این شهر تاریخی در گیلان ست و با ساختاری شگفتانگیزی از گیراییهای مهم دریای کاسپین کشور به شمار میآید. خانههای پلکانی ساخت این روستا در کنار آبوهوای خنک، مهآلود، جنگل و درختان برافراشتهاش چشم هر بینندهای را بدیدن خود فرامیخواند.
#فیروزکوه:
اگر پایتختنشین هستید، پیشنهاد ما به شما شهرستان «فیروزکوه» است. فیروزکوه برای کوهستانی بودن یکی از خنک ترین جاهای ایران در تابستان است.
#چالدران:
بودن رشتهکوه زاگرس در دل این شهر آبوهوای خنکی را پدید میآورد. چالدران به شهر بی ابزارهای خنک کننده نامآور ست. هیچیک از خانههای این شهر کولر یا پنکه ندارند.
#دهکده_جهاننما:
این شهر گردشگری در استان گلستان است. این جای سبز ویژگیهایی دارد و برای همین به گونه جای ویژهای شده از آن نگهداری میشود.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
یکی از کارهای ارزشمند در گردشهای تابستانی، گذشته بر زیبایی و آسانی شهر با دید شونده، شناختن آبوهوای آن است.
خنکترین شهرهای ایران در تابستان بسیار پر رفت و آمد میشوند؛ چون برخی از شهرهادر تابستان بسیار گرم و خشک بوده و ایستادن در هوای آن برای برخی از سخت است.
#ماسوله:
این شهر تاریخی در گیلان ست و با ساختاری شگفتانگیزی از گیراییهای مهم دریای کاسپین کشور به شمار میآید. خانههای پلکانی ساخت این روستا در کنار آبوهوای خنک، مهآلود، جنگل و درختان برافراشتهاش چشم هر بینندهای را بدیدن خود فرامیخواند.
#فیروزکوه:
اگر پایتختنشین هستید، پیشنهاد ما به شما شهرستان «فیروزکوه» است. فیروزکوه برای کوهستانی بودن یکی از خنک ترین جاهای ایران در تابستان است.
#چالدران:
بودن رشتهکوه زاگرس در دل این شهر آبوهوای خنکی را پدید میآورد. چالدران به شهر بی ابزارهای خنک کننده نامآور ست. هیچیک از خانههای این شهر کولر یا پنکه ندارند.
#دهکده_جهاننما:
این شهر گردشگری در استان گلستان است. این جای سبز ویژگیهایی دارد و برای همین به گونه جای ویژهای شده از آن نگهداری میشود.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🗓 #روزشمار_ایرانی:
☀️ روز پنجشنبه= #هرمز_شید؛
۰۶ 🦁 امرداد ماه= #خورداد_تندرستی؛
🌞 ۲۵۸۱= #هخامنشی.
🌞 ۱۴۱۰۱= #اهورایی.
🌞 ۷۰۴۴= #میترایی_آریایی.
🌞 ۳۷۶۰= #زرتشتی.
☀️ ۱۴۰۱= #خورشیدی. ✴ ۰۶ / ۰۵ / ۱۴۰۱ ✴
🌞 ۱۳۹۰= #یزدگردی.
🌞 ۱۵۹۳= #دیلمی.
🌞 ۲۷۲۱= #کوردی.
📖🖌 امرداد= نامیرا، بی مرگی، جاوید، مانایی.
🗓 روز #کارآفرینی و آموزشهای #فنی و #پیشهوری.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
☀️ روز پنجشنبه= #هرمز_شید؛
۰۶ 🦁 امرداد ماه= #خورداد_تندرستی؛
🌞 ۲۵۸۱= #هخامنشی.
🌞 ۱۴۱۰۱= #اهورایی.
🌞 ۷۰۴۴= #میترایی_آریایی.
🌞 ۳۷۶۰= #زرتشتی.
☀️ ۱۴۰۱= #خورشیدی. ✴ ۰۶ / ۰۵ / ۱۴۰۱ ✴
🌞 ۱۳۹۰= #یزدگردی.
🌞 ۱۵۹۳= #دیلمی.
🌞 ۲۷۲۱= #کوردی.
📖🖌 امرداد= نامیرا، بی مرگی، جاوید، مانایی.
🗓 روز #کارآفرینی و آموزشهای #فنی و #پیشهوری.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
#برای_بچههای_خودمان_نامهای_پارسی_برگزینیم:
🔅آشنایی با نامهای ایرانی:
«بهنیا» یا «وهنیا»
⬅️ نام پسرانهی «بهنیا» یا «وهنیا» به مانی(معنی) نیکنژاد، از نیای نیکان، والاتبار و نیکوتبار است.
⬅️ «بهنیا» نام آمیخته از «به+نیا»«وُه+نیاک»
(گونهی پهلوی نام بهنیا) است.
⬅️ «بِـه» به چم(معنی) خوب و نیکو است.
«وُهو» یا «وُهیه» در پارسی باستان← به «وُه» در پارسی پهلوی← و «بِه» در پارسی امروز دگرگون شده است.
برای نمونه«بهمن» نیز از واژهی وُهومَنَه و از همین ریشه است.
«نیا»نیز به چم تبار و دگرگون شدهی«نیاک» در پارسی پهلوی است.
این نام در ایران بسیار کمشمار است.
🇮🇷برخی از نامهای ایرانی دخترانه و پسرانهی همآوا:
👧🏻 «بهین، بهناز، مهنیا، فرنیا، بهسا» و...
👦🏻 «بهنود، مهرنیا، بهشاد، بردیا، بهیاد، بهروش» و...
#نام_پسرانه_ایرانی
#بهنیا
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔅آشنایی با نامهای ایرانی:
«بهنیا» یا «وهنیا»
⬅️ نام پسرانهی «بهنیا» یا «وهنیا» به مانی(معنی) نیکنژاد، از نیای نیکان، والاتبار و نیکوتبار است.
⬅️ «بهنیا» نام آمیخته از «به+نیا»«وُه+نیاک»
(گونهی پهلوی نام بهنیا) است.
⬅️ «بِـه» به چم(معنی) خوب و نیکو است.
«وُهو» یا «وُهیه» در پارسی باستان← به «وُه» در پارسی پهلوی← و «بِه» در پارسی امروز دگرگون شده است.
برای نمونه«بهمن» نیز از واژهی وُهومَنَه و از همین ریشه است.
«نیا»نیز به چم تبار و دگرگون شدهی«نیاک» در پارسی پهلوی است.
این نام در ایران بسیار کمشمار است.
🇮🇷برخی از نامهای ایرانی دخترانه و پسرانهی همآوا:
👧🏻 «بهین، بهناز، مهنیا، فرنیا، بهسا» و...
👦🏻 «بهنود، مهرنیا، بهشاد، بردیا، بهیاد، بهروش» و...
#نام_پسرانه_ایرانی
#بهنیا
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔍#نکتههای_ویرایشی:
🔅پالایش زبان پارسی:
طرز تفکر= بینش، دیدگاه، شیوه پندار، روش اندیشه.
💥نمونه:
انسانهای موفق چه طرز تفکری دارند.؟=
آدمهای کامیاب چه بینشی دارند.؟
طرز تفکرت در این مورد اشتباه است.=
دیدگاهت در این باره نادرست است.
#مجید_دری
#پارسی_پاک
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔅پالایش زبان پارسی:
طرز تفکر= بینش، دیدگاه، شیوه پندار، روش اندیشه.
💥نمونه:
انسانهای موفق چه طرز تفکری دارند.؟=
آدمهای کامیاب چه بینشی دارند.؟
طرز تفکرت در این مورد اشتباه است.=
دیدگاهت در این باره نادرست است.
#مجید_دری
#پارسی_پاک
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔍#پالایش_زبان_مادری:
🔅پالایش زبان پارسی؛
💠 روز به خیر= روز خوش، روزگارتان شاد، نیک روز، نیک روز(در دوره ساسانی پیش از تازش تازیان به ایران به جای «سلام» به کار برده میشد.)
💠 شب بهخیر= شب خوش، شبانگاهتان شاد.
#پارسی_پاک
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔅پالایش زبان پارسی؛
💠 روز به خیر= روز خوش، روزگارتان شاد، نیک روز، نیک روز(در دوره ساسانی پیش از تازش تازیان به ایران به جای «سلام» به کار برده میشد.)
💠 شب بهخیر= شب خوش، شبانگاهتان شاد.
#پارسی_پاک
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (سیاه منصور)
از آن پس خبر شد به افراسیاب
که شد مرز توران چو دریای آب
سوی کاسه رود اندر آمد سپاه
زمین شد ز کین سیاووش سیاه.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
که شد مرز توران چو دریای آب
سوی کاسه رود اندر آمد سپاه
زمین شد ز کین سیاووش سیاه.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۳)
گفتار اندر داستان #فروود_سیاووش:
برگ (۹)
پلاشان به پاسخ نکرد ایچ یاد
برانگیخت آن پیلتن را چو باد
سواران به نیزه برآویختند
یکی گرد تیره برانگیختند
سنانهای نیزه بهم برشکست
یلان سوی شمشیر بردند دست
بزخم اندرون تیغ شد لخت لخت
ببودند لرزان چو شاخ درخت
بب اندرون غرقه شد بارگی
سرانشان غمی گشت یکبارگی
عمود گران برکشیدند باز
دو شیر سرافراز و دو رزمساز
چنین تا برآورد بیژن خروش
عمودگران برنهاده بدوش
بزد بر میان پلاشان گرد
همه مهرهی پشت بشکست خرد
ز بالای اسپ اندر آمد تنش
نگون شد بر و مغفر و جوشنش
فرود آمد از باره بیژن چو گرد
سر مرد جنگی ز تن دور کرد
سلیح و سر و اسپ آن نامجوی
بیاورد و سوی پدر کرد روی
دل گیو بد زان سخن پر ز درد
که چون گردد آن باد روز نبرد
خروشان و جوشان بدان دیدهگاه
که تا گرد بیژن کی آید ز راه
همی آمد از راه پور جوان
سر و جوشن و اسپ آن پهلوان
بیاورد و بنهاد پیش پدر
بدو گفت پیروز باش ای پسر
برفتند با شادمانی ز جای
نهادند سر سوی پردهسرای
بیاورد پیش سپهبد سرش
همان اسپ با جوشن و مغفرش
چنان شاد شد زان سخن پهلوان
که گفتی برافشاند خواهد روان
بدو گفت کای پور پشت سپاه
سر نامداران و دیهیم شاه
همیشه بزی شاد و برترمنش
ز تو دور بادا بد بدکنش
از آن پس خبر شد بافراسیاب
که شد مرز توران چو دریای آب
سوی کاسهرود اندر آمد سپاه
زمین شد ز کین سیاووش سیاه
سپهبد به پیران سالار گفت
که خسرو سخن برگشاد از نهفت
مگر کین سخن را پذیره شویم
همه با درفش و تبیره شویم
وگرنه ز ایران بیاید سپاه
نه خورشید بینیم روشن نه ماه
برو لشکر آور ز هر سو فراز
سخنها نباید که گردد دراز
وزین رو برآمد یکی تندباد
که کس را ز ایران نبد رزم یاد
یکی ابر تند اندر آمد چو گرد
ز سرما همی لب بدندان فسرد
سراپرده و خیمهها گشت یخ
کشید از بر کوه بر برف نخ
بیک هفته کس روی هامون ندید
همه کشور از برف شد ناپدید
خور و خواب و آرامگه تنگ شد
تو گفتی که روی زمین سنگ شد
کسی را نبد یاد روز نبرد
همی اسپ جنگی بکشت و بخورد
تبه شد بسی مردم و چارپای
یکی را نبد چنگ و بازو بجای
بهشتم برآمد بلند آفتاب
جهان شد سراسر چو دریای آب
سپهبد سپه را همی گرد کرد
سخن رفت چندی ز روز نبرد
که ایدر سپه شد ز تنگی تباه
سزد گر برانیم ازین رزمگاه
مبادا برین بوم و برها درود
کلات و سپدکوه گر کاسه رود
ز گردان سرافراز بهرام گفت
که این از سپهبد نشاید نهفت
تو ما را بگفتار خامش کنی
همی رزم پور سیاووش کنی
مکن کژ ابر خیره بر کار راست
بیک جان نگه کن که چندین بکاست
هنوز از بدی تا چه آیدت پیش
به چرم اندر است این زمان گاومیش
سپهبد چنین گفت کاذرگشسپ
نبد نامورتر ز جنگی زرسپ
بلشکر نگه کن که چون ریونیز
که بینی بمردی و دیدار نیز
نه بر بیگنه کشته آمد فرود
نوشته چنین بود بود آنچ بود
مرا جام ازو پر می و شیر بود
جوان را ز بالا سخن تیر بود
کنون از گذشته نیاریم یاد
به بیداد شد کشته او گر بداد
چو خلعت ستد گیو گودرز ز شاه
که آن کوه هیزم بسوزد براه
کنونست هنگام آن سوختن
به آتش سپهری برافروختن
گشاده شود راه لشکر مگر
بباشد سپه را بروبر گذر
بدو گفت گیو این سخن رنج نیست
وگر هست هم رنج بیگنج نیست
غمی گشت بیژن بدین داستان
نباشم بدین گفت همداستان
مرا با جوانی نباید نشست
بپیری کمر بر میان تو بست
برنج و بسختی بپروردیم
بگفتار هرگز نیازردیم
مرا برد باید بدین کار دست
نشاید تو با رنج و من با نشست
بدو گفت گیو آنک من ساختم
بدین کار گردن برافراختم
کنون ای پسر گاه آرایش ست
نه هنگام پیری و بخشایش ست
ازین رفتن من ندار ایچ غم
که من کوه خارا بسوزم به دم
بسختی گذشت از در کاسهرود
جهان را همه رنج برف آب بود
چو آمد برران کوه هیزم فراز
ندانست بالا و پهناش باز
ز پیکان تیر آتشی برفروخت
بکوه اندر افگند و هیزم بسوخت
ز آتش سه هفته گذرشان نبود
ز تف زبانه ز باد و ز دود
چهارم سپه برگذشتن گرفت
همان آب و آتش نشستن گرفت
سپهبد چو لشکر برو گرد شد
ز آتش براه گروگرد شد
سپاه اندر آمد چنانچون سزد
همه کوه و هامون سراپرده زد
چنانچه ببایست برساختند
ز هر سو تلایه برون تاختند
گروگرد بودی نشست تژاو
سواری که بودیش با شیر تاو
فسیله بدان جایگه داشتی
چنان کوه تا کوه بگذاشتی
خبر شد که آمد ز ایران سپاه
گله برد باید به یکسو ز راه
فرستاد گردی هم اندر شتاب
بنزدیک چوپان افراسیاب
کبوده بدش نام و شایسته بود
بشایستگی نیز بایسته بود
بدو گفت چون تیره گردد سپهر
تو ز ایدر برو هیچ منمای چهر
نگه کن که چندست ز ایران سپاه
ز گردان که دارد درفش و کلاه
ازیدر بر ایشان شبیخون کنیم
همه کوه در جنگ هامون کنیم.
بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۳)
گفتار اندر داستان #فروود_سیاووش:
برگ (۹)
پلاشان به پاسخ نکرد ایچ یاد
برانگیخت آن پیلتن را چو باد
سواران به نیزه برآویختند
یکی گرد تیره برانگیختند
سنانهای نیزه بهم برشکست
یلان سوی شمشیر بردند دست
بزخم اندرون تیغ شد لخت لخت
ببودند لرزان چو شاخ درخت
بب اندرون غرقه شد بارگی
سرانشان غمی گشت یکبارگی
عمود گران برکشیدند باز
دو شیر سرافراز و دو رزمساز
چنین تا برآورد بیژن خروش
عمودگران برنهاده بدوش
بزد بر میان پلاشان گرد
همه مهرهی پشت بشکست خرد
ز بالای اسپ اندر آمد تنش
نگون شد بر و مغفر و جوشنش
فرود آمد از باره بیژن چو گرد
سر مرد جنگی ز تن دور کرد
سلیح و سر و اسپ آن نامجوی
بیاورد و سوی پدر کرد روی
دل گیو بد زان سخن پر ز درد
که چون گردد آن باد روز نبرد
خروشان و جوشان بدان دیدهگاه
که تا گرد بیژن کی آید ز راه
همی آمد از راه پور جوان
سر و جوشن و اسپ آن پهلوان
بیاورد و بنهاد پیش پدر
بدو گفت پیروز باش ای پسر
برفتند با شادمانی ز جای
نهادند سر سوی پردهسرای
بیاورد پیش سپهبد سرش
همان اسپ با جوشن و مغفرش
چنان شاد شد زان سخن پهلوان
که گفتی برافشاند خواهد روان
بدو گفت کای پور پشت سپاه
سر نامداران و دیهیم شاه
همیشه بزی شاد و برترمنش
ز تو دور بادا بد بدکنش
از آن پس خبر شد بافراسیاب
که شد مرز توران چو دریای آب
سوی کاسهرود اندر آمد سپاه
زمین شد ز کین سیاووش سیاه
سپهبد به پیران سالار گفت
که خسرو سخن برگشاد از نهفت
مگر کین سخن را پذیره شویم
همه با درفش و تبیره شویم
وگرنه ز ایران بیاید سپاه
نه خورشید بینیم روشن نه ماه
برو لشکر آور ز هر سو فراز
سخنها نباید که گردد دراز
وزین رو برآمد یکی تندباد
که کس را ز ایران نبد رزم یاد
یکی ابر تند اندر آمد چو گرد
ز سرما همی لب بدندان فسرد
سراپرده و خیمهها گشت یخ
کشید از بر کوه بر برف نخ
بیک هفته کس روی هامون ندید
همه کشور از برف شد ناپدید
خور و خواب و آرامگه تنگ شد
تو گفتی که روی زمین سنگ شد
کسی را نبد یاد روز نبرد
همی اسپ جنگی بکشت و بخورد
تبه شد بسی مردم و چارپای
یکی را نبد چنگ و بازو بجای
بهشتم برآمد بلند آفتاب
جهان شد سراسر چو دریای آب
سپهبد سپه را همی گرد کرد
سخن رفت چندی ز روز نبرد
که ایدر سپه شد ز تنگی تباه
سزد گر برانیم ازین رزمگاه
مبادا برین بوم و برها درود
کلات و سپدکوه گر کاسه رود
ز گردان سرافراز بهرام گفت
که این از سپهبد نشاید نهفت
تو ما را بگفتار خامش کنی
همی رزم پور سیاووش کنی
مکن کژ ابر خیره بر کار راست
بیک جان نگه کن که چندین بکاست
هنوز از بدی تا چه آیدت پیش
به چرم اندر است این زمان گاومیش
سپهبد چنین گفت کاذرگشسپ
نبد نامورتر ز جنگی زرسپ
بلشکر نگه کن که چون ریونیز
که بینی بمردی و دیدار نیز
نه بر بیگنه کشته آمد فرود
نوشته چنین بود بود آنچ بود
مرا جام ازو پر می و شیر بود
جوان را ز بالا سخن تیر بود
کنون از گذشته نیاریم یاد
به بیداد شد کشته او گر بداد
چو خلعت ستد گیو گودرز ز شاه
که آن کوه هیزم بسوزد براه
کنونست هنگام آن سوختن
به آتش سپهری برافروختن
گشاده شود راه لشکر مگر
بباشد سپه را بروبر گذر
بدو گفت گیو این سخن رنج نیست
وگر هست هم رنج بیگنج نیست
غمی گشت بیژن بدین داستان
نباشم بدین گفت همداستان
مرا با جوانی نباید نشست
بپیری کمر بر میان تو بست
برنج و بسختی بپروردیم
بگفتار هرگز نیازردیم
مرا برد باید بدین کار دست
نشاید تو با رنج و من با نشست
بدو گفت گیو آنک من ساختم
بدین کار گردن برافراختم
کنون ای پسر گاه آرایش ست
نه هنگام پیری و بخشایش ست
ازین رفتن من ندار ایچ غم
که من کوه خارا بسوزم به دم
بسختی گذشت از در کاسهرود
جهان را همه رنج برف آب بود
چو آمد برران کوه هیزم فراز
ندانست بالا و پهناش باز
ز پیکان تیر آتشی برفروخت
بکوه اندر افگند و هیزم بسوخت
ز آتش سه هفته گذرشان نبود
ز تف زبانه ز باد و ز دود
چهارم سپه برگذشتن گرفت
همان آب و آتش نشستن گرفت
سپهبد چو لشکر برو گرد شد
ز آتش براه گروگرد شد
سپاه اندر آمد چنانچون سزد
همه کوه و هامون سراپرده زد
چنانچه ببایست برساختند
ز هر سو تلایه برون تاختند
گروگرد بودی نشست تژاو
سواری که بودیش با شیر تاو
فسیله بدان جایگه داشتی
چنان کوه تا کوه بگذاشتی
خبر شد که آمد ز ایران سپاه
گله برد باید به یکسو ز راه
فرستاد گردی هم اندر شتاب
بنزدیک چوپان افراسیاب
کبوده بدش نام و شایسته بود
بشایستگی نیز بایسته بود
بدو گفت چون تیره گردد سپهر
تو ز ایدر برو هیچ منمای چهر
نگه کن که چندست ز ایران سپاه
ز گردان که دارد درفش و کلاه
ازیدر بر ایشان شبیخون کنیم
همه کوه در جنگ هامون کنیم.
بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
You Reject!
Total-Empty @SoulofDream
روزی می آیی
روزی می آیی که بهار از شاخه های دلم
بیرون زده است
قندیل های بغض
و تمام زمستان های نبودنت.
#داتیس_مهرابیان
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
روزی می آیی که بهار از شاخه های دلم
بیرون زده است
قندیل های بغض
و تمام زمستان های نبودنت.
#داتیس_مهرابیان
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (سیاه منصور)
یک بار از توماس ادیسون پرسیدند که،
پس از بیست و پنج هزار بار کوشش بی سرانجام برای ساختن باتری،
برای شکستهایت چه سُهشی دارید.؟
پاسخ او برای همهی ما دارای ارزش است:
«شکست.؟» من هیچگاه شکست نخوردهام،
اکنون بیست و پنج هزار روش را میشناسم
که نمیتوان باتری ساخت. ...
اینگونه برای آرمانهای خود گام بردارید.!!!
فرستنده: #کوروش_ایزدمهر.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
پس از بیست و پنج هزار بار کوشش بی سرانجام برای ساختن باتری،
برای شکستهایت چه سُهشی دارید.؟
پاسخ او برای همهی ما دارای ارزش است:
«شکست.؟» من هیچگاه شکست نخوردهام،
اکنون بیست و پنج هزار روش را میشناسم
که نمیتوان باتری ساخت. ...
اینگونه برای آرمانهای خود گام بردارید.!!!
فرستنده: #کوروش_ایزدمهر.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (گندم)
🌾 🦁 🍏 🍇
🍎 🌾 🌻
🔷 امروز؛ 🔆 🕊 🔆
🟣 به ☀️روز پیروز و فرخ 🌞روز:
(#خور_ایزد)🧜♀ از 🌖ماه #امرداد؛
به سال ۳۷۶۰ 🔥مزدیسنی.
۳۷۶۰ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🟡 برابر با🌞روز آدینه: #ناهید_شید:
به☀️روز ۰۷ 🦁#امرداد_ماه 🌖
به سال ۲۵۸۱ 👑شاهنشاهی🇮🇷ایران.
۲۵۸۱ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
⚪️ برابر با روز آدینه: #ناهید_شید:
۰۷ #امرداد 🌖 ماه
به سال ۱۴۰۱ 🌞 خورشیدی.
۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🔴 برابر با🌞روز FRIDAY 🌖ماه:
برابر با روز 29#ژوییه{ژولای}
🌲2021 ⛪️ ترسایی.🌲
2022 / 07 / 29
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
#خورشید🌞 #خورشید.
🌞سرچشمهی آتش و گرما و زندگی،
تابش خورشید بر گستردگی
پهندشت ایرانشهر از خوراسان
پاینده باد.
🏝⛲️🏝
کمتر از ذره نهای، پست مشو، مهر بورز
تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان.
🌷 گل #مروسپید نماد خور ایزد است.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
🍎 🌾 🌻
🔷 امروز؛ 🔆 🕊 🔆
🟣 به ☀️روز پیروز و فرخ 🌞روز:
(#خور_ایزد)🧜♀ از 🌖ماه #امرداد؛
به سال ۳۷۶۰ 🔥مزدیسنی.
۳۷۶۰ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🟡 برابر با🌞روز آدینه: #ناهید_شید:
به☀️روز ۰۷ 🦁#امرداد_ماه 🌖
به سال ۲۵۸۱ 👑شاهنشاهی🇮🇷ایران.
۲۵۸۱ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
⚪️ برابر با روز آدینه: #ناهید_شید:
۰۷ #امرداد 🌖 ماه
به سال ۱۴۰۱ 🌞 خورشیدی.
۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۷
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
🔴 برابر با🌞روز FRIDAY 🌖ماه:
برابر با روز 29#ژوییه{ژولای}
🌲2021 ⛪️ ترسایی.🌲
2022 / 07 / 29
🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️🏝⛲️
#خورشید🌞 #خورشید.
🌞سرچشمهی آتش و گرما و زندگی،
تابش خورشید بر گستردگی
پهندشت ایرانشهر از خوراسان
پاینده باد.
🏝⛲️🏝
کمتر از ذره نهای، پست مشو، مهر بورز
تا به خلوتگه خورشید رسی چرخ زنان.
🌷 گل #مروسپید نماد خور ایزد است.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
🌲🍋🌾🎋🍏🍂🎄🌾🍎
🍏🌾🍇🍎🎋🍂
🌾🍃🍉🎋🍂
🍎🌿🌾🍈
🍂 🌿 🍑
🎋🍅
🌶 ۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۷
شکفتن خورشیدِ نامیرا*
بر چشمتان فَرُخ بادا.
شبها آسمان پُر از ستارگان ریز و درشت میشود،
و آسمان در تب و تاب دیگری ست،
بامداد که خواستهی پنهان آسمان ست؛
برای آمدن خورشید.
دیرگاهی ست که پیش از همه،
پای به میدان آسمان میگذارد و چشمبراه،
بادها و نسیمهای بامدادی میماند که،
از نوک کوهها وزیدن میگیرند برای رسیدن
به خورشید تا در هزارتوی آسمان آشیان برگُزینند.
و به فردایی که نیامده است بیاندیشند.
چون روزگار به تندی و شتابان در گذر است.
و هیچگاه راه به دل شبانگاه نمیگذارد.
زندگی تان باشکوه و
آکنده از شادیهای بی پایان.
* امرداد= نامیرا، بیمَرگی، همیشه زنده، نه مُردَنی.
به ✍
#سیــاه_منـصـور. ...
🌲
🍂 📘 🖌 @FARZANDAN_PARSI.💡
🎋🍑🍂 🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🌾🍇🍋🍂
🍃🍎🌾🍏🎋🍂
🌲🍃🎋🍇🍂🍎🎄🍏🍂🌾
🍏🌾🍇🍎🎋🍂
🌾🍃🍉🎋🍂
🍎🌿🌾🍈
🍂 🌿 🍑
🎋🍅
🌶 ۱۴۰۱ / ۰۵ / ۰۷
شکفتن خورشیدِ نامیرا*
بر چشمتان فَرُخ بادا.
شبها آسمان پُر از ستارگان ریز و درشت میشود،
و آسمان در تب و تاب دیگری ست،
بامداد که خواستهی پنهان آسمان ست؛
برای آمدن خورشید.
دیرگاهی ست که پیش از همه،
پای به میدان آسمان میگذارد و چشمبراه،
بادها و نسیمهای بامدادی میماند که،
از نوک کوهها وزیدن میگیرند برای رسیدن
به خورشید تا در هزارتوی آسمان آشیان برگُزینند.
و به فردایی که نیامده است بیاندیشند.
چون روزگار به تندی و شتابان در گذر است.
و هیچگاه راه به دل شبانگاه نمیگذارد.
زندگی تان باشکوه و
آکنده از شادیهای بی پایان.
* امرداد= نامیرا، بیمَرگی، همیشه زنده، نه مُردَنی.
به ✍
#سیــاه_منـصـور. ...
🌲
🍂 📘 🖌 @FARZANDAN_PARSI.💡
🎋🍑🍂 🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🌾🍇🍋🍂
🍃🍎🌾🍏🎋🍂
🌲🍃🎋🍇🍂🍎🎄🍏🍂🌾
🗓 #روزشمار_ایرانی:
☀️ روز آدینه= #ناهید_شید؛
۰۷ 🦁 امرداد ماه= #خورداد_تندرستی؛
🌞 ۲۵۸۱= #هخامنشی.
🌞 ۱۴۱۰۱= #اهورایی.
🌞 ۷۰۴۴= #میترایی_آریایی.
🌞 ۳۷۶۰= #زرتشتی.
☀️ ۱۴۰۱= #خورشیدی. ✴ ۰۷ / ۰۵ / ۱۴۰۱ ✴
🌞 ۱۳۹۰= #یزدگردی.
🌞 ۱۵۹۳= #دیلمی.
🌞 ۲۷۲۱= #کوردی.
📖🖌 امرداد= نامیرا، بی مرگی، جاوید، مانایی.
🗓 روز #امرداد_روز؛ #جشن_امردادگان:
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
☀️ روز آدینه= #ناهید_شید؛
۰۷ 🦁 امرداد ماه= #خورداد_تندرستی؛
🌞 ۲۵۸۱= #هخامنشی.
🌞 ۱۴۱۰۱= #اهورایی.
🌞 ۷۰۴۴= #میترایی_آریایی.
🌞 ۳۷۶۰= #زرتشتی.
☀️ ۱۴۰۱= #خورشیدی. ✴ ۰۷ / ۰۵ / ۱۴۰۱ ✴
🌞 ۱۳۹۰= #یزدگردی.
🌞 ۱۵۹۳= #دیلمی.
🌞 ۲۷۲۱= #کوردی.
📖🖌 امرداد= نامیرا، بی مرگی، جاوید، مانایی.
🗓 روز #امرداد_روز؛ #جشن_امردادگان:
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅
🔍#نکتههای_ویرایشی؛
🔅پالایش زبان پارسی:
کتاب تفسیر= گزارشنامه، گُزارنامه، گزارهنامه.
💥نمونه:
کتاب تفسیر اشعار حافظ را تهیه کرد= گزارنامه چکامههای«حافظ» را فراهم کرد.
گزارهنامه سرودههای«حافظ» را فراهم نمود.
💠 با ما در #سرای_فرزندان_ایران؛ همراه باشید.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔅پالایش زبان پارسی:
کتاب تفسیر= گزارشنامه، گُزارنامه، گزارهنامه.
💥نمونه:
کتاب تفسیر اشعار حافظ را تهیه کرد= گزارنامه چکامههای«حافظ» را فراهم کرد.
گزارهنامه سرودههای«حافظ» را فراهم نمود.
💠 با ما در #سرای_فرزندان_ایران؛ همراه باشید.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
#پالایش_زبان_مادری_ایران:
🔅پالایش زبان پارسی:
🔻غیر= جز، نا، مگر، جدا از، دیگر، دیگران.
🔻غیر از= جدا از، بهجز، جز این.
🔻در غیراین صورت= وگرنه.
🔻ولاغیر= و دیگرهیچ.
💥✍نمونه:
🔺مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست= مشنو ای دوست که جدا از تو مرا یاری هست=
🔺یواش صحبت کنید، در غیر این صورت موجب اذیت دیگران میشوید=
آهسته سخن بگویید، وگرنه مایهی آزار دیگران میشوید.
🔺در محفل ما صحبت از غیر نکن=
در خوانگاه ما سخن از دیگری مگو.
🔺تنها راه همین است که گفتم، ولاغیر!=
تنها راه همین است که گفتم، و دیگر هیچ.!
🔺و به این صورت، غیر مستقیم فهمید که دروغ بد است=
و بدین گونه، ناراسته دریافت که دروغ بد است.
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#غیر
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🔅پالایش زبان پارسی:
🔻غیر= جز، نا، مگر، جدا از، دیگر، دیگران.
🔻غیر از= جدا از، بهجز، جز این.
🔻در غیراین صورت= وگرنه.
🔻ولاغیر= و دیگرهیچ.
💥✍نمونه:
🔺مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست= مشنو ای دوست که جدا از تو مرا یاری هست=
🔺یواش صحبت کنید، در غیر این صورت موجب اذیت دیگران میشوید=
آهسته سخن بگویید، وگرنه مایهی آزار دیگران میشوید.
🔺در محفل ما صحبت از غیر نکن=
در خوانگاه ما سخن از دیگری مگو.
🔺تنها راه همین است که گفتم، ولاغیر!=
تنها راه همین است که گفتم، و دیگر هیچ.!
🔺و به این صورت، غیر مستقیم فهمید که دروغ بد است=
و بدین گونه، ناراسته دریافت که دروغ بد است.
#مجید_دری
#پارسی_پاک
#غیر
آرمان «هر ایرانی نژاده و نیک اندیش» پالایش زبان پارسی و والایش فرهنگ ایرانی ست.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۴)
گفتار اندر داستان #فرود_سیاووش:
برگ (۱۰)
کبوده بیامد چو گرد سیاه
شب تیره نزدیک ایران سپاه
تلایه شب تیره بهرام بود
کمندش سر پیل را دام بود
برآورد اسپ کبوده خروش
ز لشکر برافراخت بهرام گوش
کمان را بزه کرد و بفشارد ران
درآمد ز جای آن هیون گران
یکی تیر بگشاد و نگشاد لب
کبوده نبود ایچ پیدا ز شب
بزد بر کمربند چوپان شاه
همی گشت رنگ کبوده سیاه
ز اسپ اندر افتاد و زنهار خواست
بدو گفت بهرام برگوی راست
که ایدر فرستندهٔ تو که بود
کرا خواستی زین بزرگان بسود
ببهرام گفت ار دهی زینهار
بگویم ترا هرچ پرسی ز کار
تژاوست شاها فرستندهام
بنزدیک او من پرستندهام
مکش مر مرا تا نمایمت راه
بجایی که او دارد آرامگاه
بدو گفت بهرام با من تژاو
چو با شیر درنده پیکار گاو
سرش را بخنجر ببرید پست
بفتراک زین کیانی ببست
بلشکر گه آورد و بفگند خوار
نه نامآوری بد نه گردی سوار
چو خورشید بر زد ز گردون درفش
دم شب شد از خنجر او بنفش
غمی شد دل مرد پرخاشجوی
بدانست کو را بد آمد بروی
برآمد خروش خروس و چکاو
کبوده نیامد بنزد تژاو
سپاهی که بودند با او بخواند
وزان جایگه تیز لشکر براند
تژاو سپهبد بشد با سپاه
بایران خروش آمد از دیدهگاه
که آمد سپاهی ز ترکان بجنگ
سپهبد نهنگی درفشی پلنگ
ز گردنکشان پیش او رفت گیو
تنی چند با او ز گردان نیو
برآشفت و نامش بپرسید زوی
چنین گفت کای مرد پرخاشجوی
بدین مایه مردم بجنگ آمدی
ز هامون بکام نهنگ آمدی
بپاسخ چنین گفت کای نامدار
ببینی کنون رزم شیر سوار
بگیتی تژاوست نام مرا
بهر دم برآرند کام مرا
نژادم بگوهر از ایران بدست
زگردان وز پشت شیران بدست
کنون مرزبانم بدین تخت و گاه
نگین بزرگان و داماد شاه
بدو گفت گیو اینکه گفتی مگوی
که تیره شود زین سخن آبروی
از ایران بتوران که دارد نشست
مگر خوردنش خون بود گر کبست
اگر مرزبانی و داماد شاه
چرا بیشتر زین نداری سپاه
بدین مایه لشکر تو تندی مجوی
بتندی بپیش دلیران مپوی
که این پرهنر نامدار دلیر
سر مرزبان اندر آرد بزیر
گر ایدونک فرمان کنی با سپاه
بایران خرامی بنزدیک شاه
کنون پیش تووس سپهبد شوی
بگویی و گفتار او بشنوی
ستانمت زو خلعت و خواسته
پرستنده و اسپ آراسته
تژاو فریبنده گفت ای دلیر
درفش مرا کس نیارد بزیر
مرا ایدر اکنون نگین ست و گاه
پرستنده و گنج و تاج و سپاه
همان مرز و شاهی چو افراسیاب
کس این را ز ایران نبیند بخواب
پرستار وز مادیانان گله
بدشت گروگرد کرده یله
تو این اندکی لشکر من مبین
مراجوی با گرز بر پشت زین
من امروز با این سپاه آن کنم
کزین آمدن تان پشیمان کنم
چنین گفت بیژن به فرخ پدر
که ای نامور گرد پرخاشخر
سرافراز و بیداردل پهلوان
به پیری نه آنی که بودی جوان
تو را با تژاو این همه پند چیست؟
بترکی چنین مهر و پیوند چیست؟
همی گرز و خنجر بباید کشید
دل و مغز ایشان بباید درید
برانگیخت اسپ و برآمد خروش
نهادند گوپال و خنجر بدوش
یکی تیره گرد از میان بردمید
بدان سان که خورشید شد ناپدید
جهان شد چو آبار بهمن سیاه
ستاره ندیدند روشن نه ماه
بقلب سپاه اندرون گیو گرد
همی از جهان روشنایی ببرد
بپیش اندرون بیژن تیزچنگ
همی بزمگاه آمدش جای جنگ
وزان سوی با تاج بر سر تژاو
که بودیش با شیر درنده تاو
یلانش همه نیکمردان و شیر
که هرگز نشدشان دل از رزم سیر
بسی برنیامد برین روزگار
که آن ترک سیر آمد از کارزار
سه بهره ز توران سپه کشته شد
سربخت آن ترک برگشته شد
همی شد گریزان تژاو دلیر
پسش بیژن گیو برسان شیر
خروشان و جوشان و نیزه بدست
تو گفتی که غرنده شیرست مست
یکی نیزه زد بر میان تژاو
نماند آن زمان با تژاو ایچ تاو
گراینده بدبند رومی زره
بپیچید و بگشاد بند گره
بیفگند نیزه بیازید چنگ
چو بر کوه بر غرم تازد پلنگ
بدان سان که شاهین رباید چکاو
ربود آن گرانمایه تاج تژاو
که افراسیابش بسر برنهاد
نبودی جدا زو بخواب و بیاد
چنین تا در دژ همی تاخت اسپ
پساندرش بیژن چو آذرگشسپ
چو نزدیکی دژ رسید اسپنوی
بیامد خروشان پر از آب روی
که از کین چنین پشت برگاشتی
بدین دژ مرا خوار بگذاشتی
سزد گر ز پس برنشانی مرا
بدین ره بدشمن نمانی مرا
تژاو سرافراز را دل بسوخت
بکردار آتش رخش برفروخت
فراز اسپنوی و تژاو از نشیب
بدو داد در تاختن یک رکیب
پس اندر نشاندش چو ماه دمان
برآمد ز جا باره زیرش دنان
همی تاخت چون گرد با اسپنوی
سوی راه توران نهادند روی
زمانی دوید اسپ جنگی تژاو
نماند ایچ با اسپ و با مرد تاو
تژاو آن زمان با پرستنده گفت
که دشوار کار آمد ای خوب جفت
فروماند این اسپ جنگی ز کار
ز پس بدسگال آمد و پیش غار
اگر دور از ایدر به بیژن رسم
بکام بداندیش دشمن رسم
تو را نیست دشمن به یکبارگی
بمان تا برانم من این بارگی.
🖍📜 بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
#شاهنامه_شاهکار_گرانسنگ_ادب_پارسی:
بخش: (۲۱۴)
گفتار اندر داستان #فرود_سیاووش:
برگ (۱۰)
کبوده بیامد چو گرد سیاه
شب تیره نزدیک ایران سپاه
تلایه شب تیره بهرام بود
کمندش سر پیل را دام بود
برآورد اسپ کبوده خروش
ز لشکر برافراخت بهرام گوش
کمان را بزه کرد و بفشارد ران
درآمد ز جای آن هیون گران
یکی تیر بگشاد و نگشاد لب
کبوده نبود ایچ پیدا ز شب
بزد بر کمربند چوپان شاه
همی گشت رنگ کبوده سیاه
ز اسپ اندر افتاد و زنهار خواست
بدو گفت بهرام برگوی راست
که ایدر فرستندهٔ تو که بود
کرا خواستی زین بزرگان بسود
ببهرام گفت ار دهی زینهار
بگویم ترا هرچ پرسی ز کار
تژاوست شاها فرستندهام
بنزدیک او من پرستندهام
مکش مر مرا تا نمایمت راه
بجایی که او دارد آرامگاه
بدو گفت بهرام با من تژاو
چو با شیر درنده پیکار گاو
سرش را بخنجر ببرید پست
بفتراک زین کیانی ببست
بلشکر گه آورد و بفگند خوار
نه نامآوری بد نه گردی سوار
چو خورشید بر زد ز گردون درفش
دم شب شد از خنجر او بنفش
غمی شد دل مرد پرخاشجوی
بدانست کو را بد آمد بروی
برآمد خروش خروس و چکاو
کبوده نیامد بنزد تژاو
سپاهی که بودند با او بخواند
وزان جایگه تیز لشکر براند
تژاو سپهبد بشد با سپاه
بایران خروش آمد از دیدهگاه
که آمد سپاهی ز ترکان بجنگ
سپهبد نهنگی درفشی پلنگ
ز گردنکشان پیش او رفت گیو
تنی چند با او ز گردان نیو
برآشفت و نامش بپرسید زوی
چنین گفت کای مرد پرخاشجوی
بدین مایه مردم بجنگ آمدی
ز هامون بکام نهنگ آمدی
بپاسخ چنین گفت کای نامدار
ببینی کنون رزم شیر سوار
بگیتی تژاوست نام مرا
بهر دم برآرند کام مرا
نژادم بگوهر از ایران بدست
زگردان وز پشت شیران بدست
کنون مرزبانم بدین تخت و گاه
نگین بزرگان و داماد شاه
بدو گفت گیو اینکه گفتی مگوی
که تیره شود زین سخن آبروی
از ایران بتوران که دارد نشست
مگر خوردنش خون بود گر کبست
اگر مرزبانی و داماد شاه
چرا بیشتر زین نداری سپاه
بدین مایه لشکر تو تندی مجوی
بتندی بپیش دلیران مپوی
که این پرهنر نامدار دلیر
سر مرزبان اندر آرد بزیر
گر ایدونک فرمان کنی با سپاه
بایران خرامی بنزدیک شاه
کنون پیش تووس سپهبد شوی
بگویی و گفتار او بشنوی
ستانمت زو خلعت و خواسته
پرستنده و اسپ آراسته
تژاو فریبنده گفت ای دلیر
درفش مرا کس نیارد بزیر
مرا ایدر اکنون نگین ست و گاه
پرستنده و گنج و تاج و سپاه
همان مرز و شاهی چو افراسیاب
کس این را ز ایران نبیند بخواب
پرستار وز مادیانان گله
بدشت گروگرد کرده یله
تو این اندکی لشکر من مبین
مراجوی با گرز بر پشت زین
من امروز با این سپاه آن کنم
کزین آمدن تان پشیمان کنم
چنین گفت بیژن به فرخ پدر
که ای نامور گرد پرخاشخر
سرافراز و بیداردل پهلوان
به پیری نه آنی که بودی جوان
تو را با تژاو این همه پند چیست؟
بترکی چنین مهر و پیوند چیست؟
همی گرز و خنجر بباید کشید
دل و مغز ایشان بباید درید
برانگیخت اسپ و برآمد خروش
نهادند گوپال و خنجر بدوش
یکی تیره گرد از میان بردمید
بدان سان که خورشید شد ناپدید
جهان شد چو آبار بهمن سیاه
ستاره ندیدند روشن نه ماه
بقلب سپاه اندرون گیو گرد
همی از جهان روشنایی ببرد
بپیش اندرون بیژن تیزچنگ
همی بزمگاه آمدش جای جنگ
وزان سوی با تاج بر سر تژاو
که بودیش با شیر درنده تاو
یلانش همه نیکمردان و شیر
که هرگز نشدشان دل از رزم سیر
بسی برنیامد برین روزگار
که آن ترک سیر آمد از کارزار
سه بهره ز توران سپه کشته شد
سربخت آن ترک برگشته شد
همی شد گریزان تژاو دلیر
پسش بیژن گیو برسان شیر
خروشان و جوشان و نیزه بدست
تو گفتی که غرنده شیرست مست
یکی نیزه زد بر میان تژاو
نماند آن زمان با تژاو ایچ تاو
گراینده بدبند رومی زره
بپیچید و بگشاد بند گره
بیفگند نیزه بیازید چنگ
چو بر کوه بر غرم تازد پلنگ
بدان سان که شاهین رباید چکاو
ربود آن گرانمایه تاج تژاو
که افراسیابش بسر برنهاد
نبودی جدا زو بخواب و بیاد
چنین تا در دژ همی تاخت اسپ
پساندرش بیژن چو آذرگشسپ
چو نزدیکی دژ رسید اسپنوی
بیامد خروشان پر از آب روی
که از کین چنین پشت برگاشتی
بدین دژ مرا خوار بگذاشتی
سزد گر ز پس برنشانی مرا
بدین ره بدشمن نمانی مرا
تژاو سرافراز را دل بسوخت
بکردار آتش رخش برفروخت
فراز اسپنوی و تژاو از نشیب
بدو داد در تاختن یک رکیب
پس اندر نشاندش چو ماه دمان
برآمد ز جا باره زیرش دنان
همی تاخت چون گرد با اسپنوی
سوی راه توران نهادند روی
زمانی دوید اسپ جنگی تژاو
نماند ایچ با اسپ و با مرد تاو
تژاو آن زمان با پرستنده گفت
که دشوار کار آمد ای خوب جفت
فروماند این اسپ جنگی ز کار
ز پس بدسگال آمد و پیش غار
اگر دور از ایدر به بیژن رسم
بکام بداندیش دشمن رسم
تو را نیست دشمن به یکبارگی
بمان تا برانم من این بارگی.
🖍📜 بازنویسی و ویرایش به پارسی:
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
📚📘📔📗📕📖🖌
📚📙📗📓📖🖌
Forwarded from سرای فرزندان ایران. (سیاه منصور)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
⚽️ فوتبال؛
🏃هیگوهیتا:
دروازهبان نامدار کشور کلمبیا؛
۲۶ سال از این رویداد شگفتانگیز او میگذرد
و برای من جای پرسش است؛
که چرا بازیکنان آن دو گروه بازی،
فوتبال را رها نکردند.
تا برای این دروازهبان دست بزنند.؟!!!!
براستی که این کارِ شگفتانگیز تا سالیان سال،
ماندگار خواهد بود.!!
فرستنده: #کوروش_ایزدمهر؛
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
🏃هیگوهیتا:
دروازهبان نامدار کشور کلمبیا؛
۲۶ سال از این رویداد شگفتانگیز او میگذرد
و برای من جای پرسش است؛
که چرا بازیکنان آن دو گروه بازی،
فوتبال را رها نکردند.
تا برای این دروازهبان دست بزنند.؟!!!!
براستی که این کارِ شگفتانگیز تا سالیان سال،
ماندگار خواهد بود.!!
فرستنده: #کوروش_ایزدمهر؛
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾🦅🌾
#واژگان_پارسی:
#بخش_چهارسد_و_چهارم؛
۴۰۴
⚠️#فرزندان_ایران؛
یکی از راههای سربلندی و بالندگی هر کشوری پالایش فرهنگی واژگان بیگانه است که،
بر فرهنگ بومی میتازند.
برای زدایش فرهنگ و زبان مادری، و پیشگیری از ویرانی فرهنگ پارسی، پاکسازی و زدودن واژگان تازی وبیگانه است.
ناسزا گویی و بد دهنی شایسته فرهنگ زیبای پارسی نیست.!
«وختی میگوییم«زبانهای ایرانی»
همه زبانهایی است که نژاد آنها یک زبان است
و این زبان از شاخه های زبان هند و اروپایی است.
این زبان هنگامی که درسرزمین کنونی ایران
وسرزمینهایی که درگذشته از آنِ ایران بودهاند یا شهروندانِ آنها خودرا ایرانی میدانستهاند.
مانند:
افغانستان، آسیای میانهی امروزی(ماوراءالنهر)، قفقاز...
گفتگو میشده است.
از تندخُوبی و کینهورزی بپرهیزیم؛!
اگر میخواهیم از بند نا امیدی و نا آگاهی رهایی بیابیم.
به فرهنگ پارسی روی آوریم و به شکوه گذشته برگردیم.
🙏با سپاس از نگاه ستایش برانگیز شما.
⚠️از این پس؛
۱- واژگان پارسی «بازرگانان، سوداگران»
بجای واژه تازی «تجار»
۲- واژه پارسی «آگهیدادن»
بجای واژه درهمآمیخته تازی، پارسی «تبلیغ کردن»
۳- واژه پارسی «آوازهگری»
بجای واژه تازی «تبلیغاتی»
۴- واژگان پارسی « تَه مانده»
بجای واژه تازی «تتمه»
۵- واژه پارسی «همگنی»
بجای واژه تازی «تجانس»
۶- واژگان پارسی «چنگاندازی، دست درازی»
بجای واژه تازی «تجاوز»
۷- واژه پارسی «نُو مَنشی»
بجای واژه تازی «تجدد»
۸- واژگان پارسی «ازسَرگیری، دوباره»
بجای واژه تازی «تجدید»
۹- واژگان پارسی «بازنگری، بازبینی»
بجای واژه تازی «تجدید نظر»
۱۰- واژه پارسی «باز زیستن»
بجای واژه تازی «تجدید حیات»
۱۱- واژه پارسی «باز خوانی»
بجای واژه تازی «تجدیدی»
۱۲- واژگان پارسی «آروین، کارآزمایی»
بجای واژه تازی «تجربه.»
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅
#بخش_چهارسد_و_چهارم؛
۴۰۴
⚠️#فرزندان_ایران؛
یکی از راههای سربلندی و بالندگی هر کشوری پالایش فرهنگی واژگان بیگانه است که،
بر فرهنگ بومی میتازند.
برای زدایش فرهنگ و زبان مادری، و پیشگیری از ویرانی فرهنگ پارسی، پاکسازی و زدودن واژگان تازی وبیگانه است.
ناسزا گویی و بد دهنی شایسته فرهنگ زیبای پارسی نیست.!
«وختی میگوییم«زبانهای ایرانی»
همه زبانهایی است که نژاد آنها یک زبان است
و این زبان از شاخه های زبان هند و اروپایی است.
این زبان هنگامی که درسرزمین کنونی ایران
وسرزمینهایی که درگذشته از آنِ ایران بودهاند یا شهروندانِ آنها خودرا ایرانی میدانستهاند.
مانند:
افغانستان، آسیای میانهی امروزی(ماوراءالنهر)، قفقاز...
گفتگو میشده است.
از تندخُوبی و کینهورزی بپرهیزیم؛!
اگر میخواهیم از بند نا امیدی و نا آگاهی رهایی بیابیم.
به فرهنگ پارسی روی آوریم و به شکوه گذشته برگردیم.
🙏با سپاس از نگاه ستایش برانگیز شما.
⚠️از این پس؛
۱- واژگان پارسی «بازرگانان، سوداگران»
بجای واژه تازی «تجار»
۲- واژه پارسی «آگهیدادن»
بجای واژه درهمآمیخته تازی، پارسی «تبلیغ کردن»
۳- واژه پارسی «آوازهگری»
بجای واژه تازی «تبلیغاتی»
۴- واژگان پارسی « تَه مانده»
بجای واژه تازی «تتمه»
۵- واژه پارسی «همگنی»
بجای واژه تازی «تجانس»
۶- واژگان پارسی «چنگاندازی، دست درازی»
بجای واژه تازی «تجاوز»
۷- واژه پارسی «نُو مَنشی»
بجای واژه تازی «تجدد»
۸- واژگان پارسی «ازسَرگیری، دوباره»
بجای واژه تازی «تجدید»
۹- واژگان پارسی «بازنگری، بازبینی»
بجای واژه تازی «تجدید نظر»
۱۰- واژه پارسی «باز زیستن»
بجای واژه تازی «تجدید حیات»
۱۱- واژه پارسی «باز خوانی»
بجای واژه تازی «تجدیدی»
۱۲- واژگان پارسی «آروین، کارآزمایی»
بجای واژه تازی «تجربه.»
به ✍:
#سیــاه_منـصـور.
📘🖌@FARZANDAN_PARSI.💡
🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅🦅