#تربیت_فرزند #خانواده
💠 فرزند پروری (1)
🔸تولد فرزند، امید و شادمانی را به خانواده اهدا میکند. نوزاد، نعمت خداوندی است که حیات و تداوم خانوادگی را نوید میدهد و فرصتی یگانه فراهم میسازد تا زن و مرد، مادر و پدرشدن را تجربه کنند. پرورش کودک برای پدر و مادر، یک کار مشترک است که همزمان فرصتی ایجاد میکند تا آنها در کنار یکدیگر با رسیدگی به فرزند خویش، پیوند خود را نیز بیش از پیش تقویت کنند. اما پرورش یک فرزند کار آسانی نیست و همه میدانند که پرورش یک فرزند سالم نیاز به آموزش دارد. استفاده از آموزههای دینی و اخلاقی و متخصصان و مشاوران میتواند این امر را هم تسهیل و هم پربار نماید.
🔸راههایی برای لذت بخشتر کردن فرآیند فرزندپروری:
فرزند داشتن، لذتهایی به دنبال دارد که نمیتوان منکر آن شد؛ لذتهایی چون دیدن رشد کودک، عشق به فرزند، احساس تعلق به یک خانواده و لذتهای بیشمار دیگر. ولی سختیها و مشکلاتی هم دارد که باید با فکر و درایت آنها را مدیریت کرد. همانطور که میدانید فرزندپروری انرژی و تلاش فراوانی میطلبد.
حال چگونه میتوان فرزندپروری را به کاری لذتبخش تبدیل کرد؟ راههای زیر به شما کمک میکند؛
۱. با برنامهریزی، وارد فرآیند فرزندپروری شوید.
۲. مشارکت پدر در امور مراقبتی کودک لازم است.
۳. بین توجه به همسرتان و توجه به فرزندتان تعادل ایجاد کنید.
۴. فرزندپروری را یک کار گروهی در نظر بگیرید.
۵. از یکدیگر حمایت کنید.
۶. یک برنامه مشارکتی در اعمال انضباط ایجاد کنید.
🔸اهمیت پدران در امور مراقبتی و تربیتی کودک
پدران نقش بسیار مهمی در رشد کودکان بازی میکنند و نقش آنها با نقش مادران فرق دارد. مادران به دلیل غریزهٔ مادرانه رابطه وابستهای با کودک برقرار میکنند، البته این رابطه در دو سال اول تولد بسیار مناسب است و به رشد عاطفی کودک کمک میکند، ولی چنانچه این رابطه به همان شکل باقی بماند باعث آسیب به کودک میشود. یکی از وظایف پدر این است که کمک میکند تا رابطه چسبنده مادر و کودک ادامه نیابد و کودک فضای بازتری جهت کسب تجربیات جدید، کاوش و رشد پیدا کند و بتواند به استقلال مورد نیاز دست یابد. پدرها فرزند خود را ترغیب به ابتکار، خطرپذیری و انجام فعالیتهای ناآشنا و حضوری در وضعیت ناشناخته میکنند. همچنین پدران دوست دارند با فرزندان خود بازی کنند. بازیهای آنها عموماً بازیهایی است که فرزندان را از لحاظ جسمی تحریک میکند. مادران بیشتر نقش ارضاء عاطفی و مراقبتی نسبت به کودک دارند. آنها بیشتر به فرزندان خود قوت قلب میدهند و از آنها مراقبت میکنند، اما پدر اقتدار، انضباط و کیفیت موضعگیری در برابر مسائل حیات اجتماعی را به فرزند میآموزد.
🔸شیوههای فرزندپروری
«دایانا باومریند» در مورد نحوه ارتباط والدین با فرزندان، چهار خانواده را شناسایی مینماید؛ وی براساس اینکه والدین چه توقعاتی از فرزندان داشته و به چه میزان به خواستهها و نیازهای آنها توجه نشان میدهند این چهار دسته را معرفی مینماید:
۱. خانواده آسانگیر
۲. خانواده سختگیر
۳. خانواده بیتفاوت
۴. خانواده مقتدر
🔻در بخش بعدی، به توضیح ویژگیهای رفتاری فرزندان این چهار خانواده خواهیم پرداخت...
منابع:
۱. کتاب خانواده و فضای مجازی
تقوای حضور یا تقوای پرهیز ویژه والدین
فیض محمد تیموریان
۲. کتابچه والدین _فرزند پروری
💠 فرزند پروری (1)
🔸تولد فرزند، امید و شادمانی را به خانواده اهدا میکند. نوزاد، نعمت خداوندی است که حیات و تداوم خانوادگی را نوید میدهد و فرصتی یگانه فراهم میسازد تا زن و مرد، مادر و پدرشدن را تجربه کنند. پرورش کودک برای پدر و مادر، یک کار مشترک است که همزمان فرصتی ایجاد میکند تا آنها در کنار یکدیگر با رسیدگی به فرزند خویش، پیوند خود را نیز بیش از پیش تقویت کنند. اما پرورش یک فرزند کار آسانی نیست و همه میدانند که پرورش یک فرزند سالم نیاز به آموزش دارد. استفاده از آموزههای دینی و اخلاقی و متخصصان و مشاوران میتواند این امر را هم تسهیل و هم پربار نماید.
🔸راههایی برای لذت بخشتر کردن فرآیند فرزندپروری:
فرزند داشتن، لذتهایی به دنبال دارد که نمیتوان منکر آن شد؛ لذتهایی چون دیدن رشد کودک، عشق به فرزند، احساس تعلق به یک خانواده و لذتهای بیشمار دیگر. ولی سختیها و مشکلاتی هم دارد که باید با فکر و درایت آنها را مدیریت کرد. همانطور که میدانید فرزندپروری انرژی و تلاش فراوانی میطلبد.
حال چگونه میتوان فرزندپروری را به کاری لذتبخش تبدیل کرد؟ راههای زیر به شما کمک میکند؛
۱. با برنامهریزی، وارد فرآیند فرزندپروری شوید.
۲. مشارکت پدر در امور مراقبتی کودک لازم است.
۳. بین توجه به همسرتان و توجه به فرزندتان تعادل ایجاد کنید.
۴. فرزندپروری را یک کار گروهی در نظر بگیرید.
۵. از یکدیگر حمایت کنید.
۶. یک برنامه مشارکتی در اعمال انضباط ایجاد کنید.
🔸اهمیت پدران در امور مراقبتی و تربیتی کودک
پدران نقش بسیار مهمی در رشد کودکان بازی میکنند و نقش آنها با نقش مادران فرق دارد. مادران به دلیل غریزهٔ مادرانه رابطه وابستهای با کودک برقرار میکنند، البته این رابطه در دو سال اول تولد بسیار مناسب است و به رشد عاطفی کودک کمک میکند، ولی چنانچه این رابطه به همان شکل باقی بماند باعث آسیب به کودک میشود. یکی از وظایف پدر این است که کمک میکند تا رابطه چسبنده مادر و کودک ادامه نیابد و کودک فضای بازتری جهت کسب تجربیات جدید، کاوش و رشد پیدا کند و بتواند به استقلال مورد نیاز دست یابد. پدرها فرزند خود را ترغیب به ابتکار، خطرپذیری و انجام فعالیتهای ناآشنا و حضوری در وضعیت ناشناخته میکنند. همچنین پدران دوست دارند با فرزندان خود بازی کنند. بازیهای آنها عموماً بازیهایی است که فرزندان را از لحاظ جسمی تحریک میکند. مادران بیشتر نقش ارضاء عاطفی و مراقبتی نسبت به کودک دارند. آنها بیشتر به فرزندان خود قوت قلب میدهند و از آنها مراقبت میکنند، اما پدر اقتدار، انضباط و کیفیت موضعگیری در برابر مسائل حیات اجتماعی را به فرزند میآموزد.
🔸شیوههای فرزندپروری
«دایانا باومریند» در مورد نحوه ارتباط والدین با فرزندان، چهار خانواده را شناسایی مینماید؛ وی براساس اینکه والدین چه توقعاتی از فرزندان داشته و به چه میزان به خواستهها و نیازهای آنها توجه نشان میدهند این چهار دسته را معرفی مینماید:
۱. خانواده آسانگیر
۲. خانواده سختگیر
۳. خانواده بیتفاوت
۴. خانواده مقتدر
🔻در بخش بعدی، به توضیح ویژگیهای رفتاری فرزندان این چهار خانواده خواهیم پرداخت...
منابع:
۱. کتاب خانواده و فضای مجازی
تقوای حضور یا تقوای پرهیز ویژه والدین
فیض محمد تیموریان
۲. کتابچه والدین _فرزند پروری