من زمانی پر از انرژی خوب و مثبت بودم و همچنان برای رسیدن به اهدافم قدم هایم را استوار و پر سرعت بر میداشتم و آن زمان همه چیز خوب بود
و از بین همه خوبی ها یک چیزی که مرا استوار نگه داشته بود رشته ای که در آن تحصیل میکردم بود و کسانی که از من قبل تر در آن رشته تحصیل کرده بودن و خوب می زیستند برایم حسی خوبی میداد و حالا من شدم بی حوصله ترین فرد و کم سرعت ترین تحرک را دارم
درست مانند چرخ خیاطی که هی قدم بر می‌دارد و هرچه سریع بر می‌دارد به جایی نمی‌رسد و هنوز سری جایش هست ‌