kimdir bizga yordam bermoqchi bo'lsa yoki aql o'rgatsa biz darrov ensamizni qotiramiz huddi biz hamma aqlni egasidek. hamma narsani bilmasligimiz aniq. mayli, u odam agar xato narsani gapiryotgan bo'lsayam, ularni shu maslahati, yordamini qadrlamaymiz.

hamma siz to'g'ri deb bilgan narsalarni to'g'ri deb bilmaydi. shuning uchun ham hammadan o'zizga kerak yordamni ololmaysiz ular qodir bo'lsa ham. uni o'rniga biz yomon ko'ramizda ularni negadir.

ota-onamiz yaqqol misol: ularni biz uchun to'g'ri deb qilgan qarorlari, maslahat-u yordamlarini qadrlashni o'rniga ularni "meni eshitishmaydi", "xato narsani o'rgatishyabti", "tushunishmaydi meni" deb qolamiz.

boshqa tomondan qarangda ota-onangiz nima qilyatganiga: ular o'zlarini standartlari bo'yicha sizga eng yaxshisini bermoqchi har doim. to'g'ri har doim ham haq emas ular, lekin ular bitta narsada haqda — chin ko'ngildan sizga yaxshilikni tilashda.

shuning uchun, yaxshirog'i ulardan norozi bo'lmasdan, yomon ko'rishni o'rniga bunday qilish ma'qulroq: ha, menga nima foydaliroqligini bilaman va agar boshqacharoq yoki ziyon keltiradigan narsani siz(ota-onam) aytsangiz sizlarga baqirib chaqirib noroziligimni ko'rsatmayman. bilaman sizlar o'zingizni o'lchovingiz bo'yicha har doim menga yaxshilikni ravo ko'rasiz, va shuning uchun sizlarni har doim shu niyyatingiz uchun judayam qadrlayman.

boshqalar sizga aql o'rgatsa, ular o'zini o'lchovlarida yaxshilik qilyatgan bo'lishi mumkin, xatto bu umuman yaxshilik bo'lmasa ham. agar ular yaxshilik qilish niyyatida yordam bermoqchi yoki maslahat bersa, ularni jerkib bermang, yomon ko'rmang. yordam berishni xohlaganligini qadrlang. xatto uni o'sha maslahatini, yordamini qabul qilmasangiz ham. yordam kattami, kichikmi farqi yo'q. insoniylik muhimroq.

fikr qiling.

goho yuzingning osmonga tez-tez qaraganini ko'rurmiz.