Ahmet Kaya – Kara Yazi

‏به قلبم نگاه می‌کنم و می‌بینم که درهای بسته بهش نمیان. دلم می‌خواد دوباره حتی ناچیزترین پنجره‌ش رو هم باز کنم اما از تکرار رنج و یأس تحمیلی می‌ترسم. از به دوش کشیدن بار حماقت در نتیجه‌ی سیاهی قلب دیگران می‌ترسم. از اضافه شدن یه دیوار جدید به دیوارهام می‌ترسم.

مطمئن باشم شما هم امروز دارین یه شنبه‌ی کثافتی رو می‌گذرونین دیگه؟

متأسفانه اصل ماجرا همون چیزیه که برای رهایی ازش خواسته و ناخواسته رویا می‌بافی. حقیقت همون جای خالی نداشته‌هاته، واقعیت همون نشدن‌هاییه که با سرخوردگی و دلشکستگی تمام یکی‌‌یکی گوشه‌ی قلبت چیدی. دل به رویاهای قاچاقی لحظه‌های منتهی به بیداری نبند. هیچ گریزی…