زيتون | Zeitoons@
9.8K subscribers
1.89K photos
310 videos
30 files
5.98K links
وب‌سايت خبری-‌تحليلی زيتون
www.Zeitoons.com

تریبونی «مستقل» با روی‌کردی حرفه‌ای برای بازتاب اخبار، تحلیل و اندیشه.

ایمیل: Sardabir.Zeitoons@Gmail.com

تلگرام: @Zeitoons
@Zeitoons :اینستاگرام
توییتر:@Zeitoons
فیس‌بووک:
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شعارهای «مرگ‌ بر روسیه» و «سفارت روسیه لانه جاسوسیه» در مراسم تشییع پیکر هاشمی رفسنجانی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
شعار «وصیت هاشمی٬ حمایت از خاتمی» در ورودی مقبره آیت‌الله خمینی
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
‏بلندگو: الله اکبر
‏جمعیت: میرحسین
‏بلندگو: ندای وحدت ملت ما
‏جمعیت: میرحسین
‏
رفسنجانی: الگوی تغییر سیاسی و بنیان‌گذار خط میانه
#سعیدبرزین

از متن: «آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی نقش‌های متفاوتی داشت. هم در سیاست عملی مهم بود و هم در سیاست نظری نقش داشت. این را مدیون شخصیت خودش بود. یک سیاستمدار باهوش و زیرک و فرصت‌شناس و قاطع که اگر ضروری می‌شد نامهربان و متهاجم و بی‌رحم می‌شد.

کار سیاسی را در زمان شاه با عنوان یک شورشی آغاز کرد که زندان رفت و هزینه داد. با این پیشینه در انقلاب بسرعت مراحل قدرت را طی کرد. رئیس مجلس و فرمانده جنگ، بعد سردار سازندگی و رئیس جمهور و سپس در صدر مجلس خبرگان و تشخیص مصلحت قرار گرفت. در دهه اول جمهوری اسلامی، یک انقلابی تمام عیار، با تمام بی‌رحمی‌های آن، بود. در جایگاه‌های عالیرتبه‌ای که قرار گرفت و برای سال‌های طولانی که نقش موثری داشت از سرکوب مخالفین خود کوتاهی نکرد. اما همراه با این اعمال قدرت، زیرکی را هم ضروری می‌دانست و همین زمینه تغییر فکری‌اش را فراهم آورد.

نقش هاشمی به سیاست عملی محدود نمی‌شد. در سیاست نظری هم صاحب مکتب شد. در واقع شاید بتوان نقش نظری او را موثرتر و ماندگارتر از نقش عملی او دانست. در حوزه نظری می‌توان او را بنیان‌گذار تفکر میانه‌رو، خط‌میانه و گرایش اعتدالی در داخل جمهوری اسلامی دانست. این مکتب را در دوران ریاست جمهوری خود و به نام تفکر و مکتب سازندگی تاسیس کرد»


متن کامل: http://zeitoons.com/24244
@Zeitoons
هاشمی رفسنجانی، اصلاحات و تعادل نش
طاها پارسا

در این یادداشت می‌کوشم با استفاده از مفهوم «تعادل نش» جایگاه مرحوم هاشمی رفسنجانی در سیاست ایران را نشان دهم و برآوردی از وضعیت جدیدی داشته باشم که هاشمی در آن حضور ندارد.

«تعادل نش» یک مفهوم مهم در «نظریه‌ی بازی» هاست. نظریه بازی‌ها بسیاری از وضعیت‌ها، رفتارها، تصمیم‌ها و استراتژی‌ها را در قالب یک «بازی» شبیه‌سازی کرده و به یاری ریاضی مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهد. رفتار سیاسیون و استراتژی‌های آن‌ها را نیز می‌توان به کمک این نظریه بررسی کرد و برآوردی نسبتا روشن و علمی از آن داشت. با پیشرفت این نظریه، مفهوم «تعادل نش» چنان اهمیت و کاربردی در علوم مختلف یافت که برای برنده‌ی آن جایزه نوبل ۱۹۹۴ را به همراه داشت و به کمک یک مفهوم دیگر در همین نظریه باز‌ی ها با نام «نقطه کانونی» نقش مهمی را در پایان جنگ سرد و تجهیز و رقابت تسلیحاتی آمریکا و شوروی ایفا کرد. داستان زندگی خالق این مفهوم، جان فوربز نش، در فیلم دیدنی «ذهن زیبا» به تصویر کشیده شده است.

در تئوری بازی‌ها، عرصه رقابت و سیاست به مانند یک بازی ترسیم می‌شود که سیاستمداران و احزاب سیاسی، بازیگران اصلی آن هستند و هر کدام به نوبه‌ی خود تلاش می‌کنند تا پیروز این بازی باشند و یا بیشترین امتیاز را در بازی‌های سیاسی بدست آورند. در این میان «تعادل نش»، «راه حلی از بازی» را به دست می دهد که «باثبات‌ترین نتیجه‌ی ممکن» را در رقابت‌های سیاسی به دست می‌دهد؛ نتیجه‌ای که اگرچه به اندازه کافی دارای «ثبات» است اما «لزوما بیشترین عایدی و بهره‌وری را برای تک‌تک بازیگران ندارد و حتی لزوما بهترین انتخاب هم برای مجموع بازیگران نیست»؛ اما استراتژی‌هایی که این راه حل پیشنهاد می‌دهد، نتیجه‌‌ای نسبتا باثبات و گاه دارای ثبات کامل به‌دنبال دارد.

به عبارت دیگر، استراتژی‌هایی که تعادل نش به بازیگران پیشنهاد می‌کند، می‌تواند سرانجام بازی را به نقطه‌ای ثابت و قابل اطمینان برساند تا در آن نقطه، «بازی بعدی آغاز شود».از نکات قابل تامل تعادل نش یکی این است که سود هر بازیکن نه تنها به استراتژی او، بلکه به استراتژی برگزیده دیگر بازیکنان نیز بستگی دارد.

برای انکه تعادل نش بتوانددر دراز مدت و در بازی های متعدد ضامن پیشرفت جامعه‌ی بازیکنان باشد، لازم است تمام بازیکنان بهره‌وری خود را افزایش دهند تا تعادل نش بهتری را در بازی تامین کنند.

با ذکر یک مثال نسبتا آشنا می‌توان به مفهوم و جایگاه تعادل نش در استراتژی‌ها و تصمیم‌ها پی‌برد:

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24510
http://zeitoons.com/24525 برخی از شرکت‌کنندگان در مراسم تشییع پیکر اکبر هاشمی رفسنجانی افشا کرده‌اند که در جریان این تجمع موارد فراوانی از آزار جنسی علیه حاضران اتفاق افتاده است و شائبه سازماندهی شده بودن این گونه‌ آزارها وجود دارد. یکی از حاضران در تجمع به زیتون گفته است که «نیروهای لباس شخصی در هر زمان که تراکم جمعیت وجود داشت خود را به زنان نزدیک کرده و بدن آنها را لمس می‌کردند.» به گفته این شاهد عینی «وقوع آزارها در مسیر راهپیمایی به اندازه‌ای زیاد بود که در موارد متعدد به درگیری میان زنان و آزارگران جنسی منجر می‌شد.» این شاهد عینی می‌گوید که «چهره‌ و تیپ کسانی که این آزار جنسی را انجام می‌دادند عمدتا شبیه لباس‌شخصی‌هایی بودند که در مراسم‌هایی از این دست حضور می‌یابند.»….
پایان عصر آقای خاص سیاست در ایران
علی کلائی

سیاسی‌ترین سیاستمدار پس از انقلابی که سیل‌وار آمده بود، به‌صورتی کاملا ناگهانی رفت. او به‌مانند اکثر سیاستمداران تاریخ ایران بدون داوری‌شدن رفت. اکبر هاشمی بهرمانی یا هم‌او که ما او را به نام علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی می‌شناسیم. زاده شهریور ماه ۱۳۱۳ و مرگ به دلیل آنچه عارضه قلبی اعلام شده در سن هشتاد و دو سالگی و در ۱۹ دی ماه ۱۳۹۵. پرنفوذترین سیاستمدار تاریخ جمهوری اسلامی که به طور مشخص و پس از رویداد هفتم تیر و قتل دکتر محمد حسینی بهشتی در عصر بنیان‌گذار نظام، به فرد دوم بلامنازع کشور بعد از وی بدل شد.

هاشمی پیش از انقلاب نیز از مبارزین نامی در میان روحانیت بود که با گروه‌های دیگر نیز ارتباطاتی وسیع و وثیق داشت. از موتلفه اسلامی و ارتباطش با ایشان در داستان ترور حسنعلی منصور تا ارتباط با سازمان مجاهدین خلق پیش از انقلاب بهمن ۵۷ و ماجرای نامه‌هایی که در حمایت از مجاهدین و خطاب به روح‌الله خمینی نوشته بود و قرار بود توسط مهندس سحابی به مقصد برسد که در راه لو رفت و نرسید. سحابی محکوم شد و حبس‌اش را کشید. همان عزت‌الله سحابی که در سال ۶۹ و در قصه نامه نود امضایی خطاب به هاشمی که در آن زمان رئیس‌جمهور بود به زندان افتاد. نامه‌ای که خود بعدها گفت که با مفادش مخالف بود و تنها به حرمت و احترام مهندس مهدی بازرگان آن را امضا کرده است. عزت‌الله سحابی، هم‌رزم دیروز هاشمی در سال ۶۹ زندان رفت و وقتی به او گفتند چرا، هاشمی پاسخ داده بود: «پر رو شده بود، دادم رویش را کم کنند.». اما سحابی، برای ایران، در دور دوم انتخابات سال ۸۴ از هاشمی حمایت کرد تا تاریخ بیاموزد تفاوت میان سیاستمدار اخلاق‌گرا، ایران مبنا و ایران‌گرا را با سیاستمدار قدرت‌مبنا و قدرت‌گرا.

متن کامل در زیتون:

http://zeitoons.com/24252
میراث سیاسیِ هاشمیِ متاخر
#سروش_دباغ

آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی، چند روز پیش بر اثر سکته‌ی قلبی روی در نقاب خاک کشید و برای همیشه خاموش شد. با مرگ هاشمی، سیاست پیشه‌ی متنفذی که تاریخ مجسمِ انقلاب بهمن ۵۷ بود، دفتر جمهوری اسلامی ورق آشکاری خورد؛ به نحوی که می‌توان سپهر سیاست در دهه‌های اخیر را به دو دوران پیشا هاشمی و پسا هاشمی تفکیک کرد.

برای نسل من که در زمان وفات آیت‌الله خمینی، سنین نوجوانی را سپری می‌کرد، نام هاشمی با جنگ هشت سالۀ ایران- عراق گره خورده است. در آن دورانِ پر تب و تب، نام او را بسیار می‌شنیدیم، هم رئیس مجلس بود، هم جنگ را اداره می‌کرد. به خاطر دارم که جمعه شب‌ها، درانتهای روز تعطیل، پای تلویزیون می‌نشستم و خطبه‌های نماز جمعه به امامت هاشمی رفسنجانی را نگاه می‌کردم. در حال و هوای آن سال‌ها که دانش‌آموز دبستان و راهنمایی بودم، بدون اینکه متوجه جزئیاتِ سخنان ایشان شوم، از اینکه می‌شنیدم فعلا مملکت امن است و ارتش عراق در جبهه‌ها پیش‌روی نکرده، ذوق می‌کردم.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24552
جنبشی که دوباره «سبز» شد
مرتضی کاظمیان

شش سال پس از آخرین بروز و ظهور برجسته سبزها و در پی آن، بازداشت خانگی رهبران جنبش سبز، یک‌بار دیگر جنبشی که بسیاری آن‌را خاتمه یافته جار می‌زدند، در خیابان‌های پایتخت «سبز» شد. اتفاق بسیارمهمی که خاطر هسته اصلی قدرت در جمهوری اسلامی را بار دیگر برآشفته خواهد کرد؛ رخداد معناداری که نه خوش‌آیند اقتدارگرایان است و نه مطلوب برخی نیروهای سیاسی همراه شده با نظم مستقر و نه خرسندساز مأیوس‌شدگان منفی‌باف.

فریاد سبزها در برابر دوربین‌های نیروهای امنیتی و اطلاعاتی، و به موازات صدای تقویت‌شده بلندگوهای حکومتی، اگر گوش «خیلی»ها (ازجمله شخص اول نظام) را آزرد، اما برای بخش بسیارمهمی از جامعه، شورانگیز و بار دیگر امیدبخش شد. همان «امید»ی که میرحسین موسوی بر آن انگشت تاکید گذاشت: «از شعله امید در سینه‌های خود محافظت کنید؛ امید بذر هویت ماست.»
بروز سبزها در ۲۱ دی، از بازتولید «سرمایه اجتماعی» جنبش سبز نیز نشانه‌ها داشت. آنجا که هم‌زمان با تداوم ایستادگی رهبران صبور و استوار جنبش، سبزها در مقام پاسداشت مقاومت موسوی و کروبی و رهنورد، به‌گونه‌ای علنی (در خیابان، و افزون بر شبکه‌های اجتماعی آنلاین) خواستار رفع حصر ایشان شدند.
جلوه‌گری دوباره و جدید جنبش اعتراضی‌ سبز مردم ایران ـ که از مجالی برای عرضه‌کردن خود و تعقیب مطالبات‌اش سود جست ـ تأمل بسیار برمی‌انگیزاند و واجد پیغام‌های معنادار است؛ در زیر به شش محور اشاره می‌شود.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24594
هاشمی و فهم افق‌های زمان
آرمان سلیمی

سوگ ملت ایران برای وداع با هاشمی رفسنجانی چقدر روایتی آشناست. داستان قهرمان‌پروری ایرانیان انگار تمامی ندارد. یکی را می‌ستایم، با گذار زمان طردش می‌کنیم و مورد آماج حملات کوبنده قرارش می‌دهیم و در پایان از او اسطوره می‌سازیم. این روایت قهرمان‌پروری و نخبه‌کشی یک جامعه است.

اگر گذاری کوتاه به اذهان خود داشته باشیم، ۳۰ سال قبل هاشمی در قامت یکی از رهبران انقلاب اسلامی ایران مورد ستایش بود. در دهه ۷۰ مورد بی‌مهری جامعه و مردم قرار گرفت و در دهه ۸۰ بخشی از بدنه سیاسی کشور وی را مورد آماج حملات قرار دادند و بخش دیگر، او را در مقام رهبر و مصلح مورد ستایش قرار دادند. اما آن‌چه از روایت قهرمان‌پروری جمعی ایرانیان نسبت به هاشمی خالی بود، اسطوره‌سازی بود که بعد از ۱۹ دی این روایت هم کامل شد.

بعد از مرگ آیت‌الله شاهد واکنش‌های هیجانی بودیم که خلاء حضور وی را تهدیدی برای ادامه حیات جریان اصلاحات، میانه‌روی و حتی آینده سیاسی کشور تلقی کردند. اما بُعد دیگر مساله این بود که از همان لحظات ابتدایی بخشی عظیم از جامعه در وصف هاشمی با القابی هم‌چون امیر کبیر زمان، سردار سازندگی، امیرِ کبیر و… در قامت یک اسطوره نام وی را درکنار سپهسالار، امیرکبیر، قوام السطنه و… قرار دادند.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24598
پیامد راهپیمایی تشییع پیکر هاشمی رفسنجانی؛
خیابان‌هایی که دوباره زنده شدند

#سیناپاکزاد: تغییرات مدل برخورد و مدیریت امنیتی مراسم تشییع آیت‌الله هاشمی رفسنجانی به‌قدری محسوس بود که اغلب شرکت‌کنندگان در این مراسم در شبکه‌های اجتماعی و گعده‌های حضوری‌شان از آن صحبت می‌کنند. قاعدتا شهروندانی که تجربه حضور در اعتراضات ۸۸ و به‌ خصوص تشییع آیت‌الله منتظری در قم را داشته‌اند بیش از دیگران متوجه تحول طراحی‌های امنیتی برای مدیریت و کنترل مراسم ۲۱دی‌ماه ۹۵ می‌شدند.

بنا بر برخورد فیزیکی مگر در برخی موارد خاص نبود. گویا دستورالعمل‌های تعیین شده برای لباس شخصی‌ها تفاوتی اساسی با گذشته داشت که اقداماتی نظیر ضرب و شتم و بازداشت را در موارد کمی مجاز می‌شمرد.

می‌توان گفت نیروهای امنیتی در مراسم تشییع رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام از برخورد سخت با اقشار منتقد و معترض به برخورد نرم تغییر روش داده‌اند. آنها در طول مراسم وارد یک جنگ روانی با شهروندان منتقد شده بودند. شیوه آنها بیش از هر چیز نشان می‌داد که در پی ایجاد چالش روانی و ابهام‌زایی در میان مردم و ارعاب و تحقیر از طریق رفتارهای ایذایی‌اند؛ رفتارهایی که بیش از هر چیز با حضور پرشمار ماموران دوربین به‌دست (و همین‌طور با استفاده از دوربین تبلت و گوشی‌های هوشمند) که با آنها به طرز آشکاری از مردم فیلمبرداری و عکسبرداری می‌کردند، بالا بردنِ صدای بلندگوهایشان و قاپیدن تصاویر خاتمی، موسوی و کروبی از دست مردم و پاره کردنش، نمود پیدا می‌کرد.

متن کامل: http://zeitoons.com/24557
@Zeitoons
درخواست تحریم فوتبال ایران به دلیل اعدام در ورزشگاه‌ها

زیتون– یک سازمان حقوق‌بشری فرانسوی در نامه‌ای به دبیرکل فدراسیون جهانی فوتبال، فیفا، خواستار «تحریم کلی» ایران به دلیل اجرای حکم اعدام در ورزشگاه‌ها شده است.

ایسنا به نقل از سایت فرانسوی سوفوت نوشت که سازمان حقوق‌بشری ECPM نامه‌ای به جیانی اینفانتینو ارسال و او را از اعدام در برخی ورزشگاه‌های ایران مطلع کرده است. مدیر این سازمان گفته است: «اگر من یک بازیکن بودم در جایی که یک انسان اعدام شده، بازی نمی‌کردم».

فیفا اخیرا بندی به اساس‌نامه خود اضافه کرده که براساس آن با کشورهایی که در آن حکم اعدام در استادیوم‌های ورزشی اجرا می‌شود، برخورد کند. نام ایران به عنوان یکی از کشورها در این گزارش ذکر شده و از جمله به اعدامی در ورزشگاه شهر نیریز (استان فارس) در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶ (اول مهر ۹۵) اشاره شده است.

فاطمه سامورا، دبیرکل فیفا، در پاسخ به این نامه نوشت که این نهاد چنین اقدام‌هایی را محکوم می‌کند و او قصد دارد «در آینده با فدراسیون فوتبال ایران درباره این موضوع مذاکره کنم و از طریق برنامه‌های خود جلوی این اقدام را خواهیم گرفت. ماده ۳ اساسنامه به فیفا این قدرت را می‌دهد که برخلاف این اقدامات عمل کنیم».

http://zeitoons.com/24617
@Zeitoons
تکذیب ادعای اسدالله بادامچیان
هاشمی رفسنجانی اسلحه‌ی ترور حسن‌علی منصور را تهیه نکرده بود

زیتون– دفتر اکبر هاشمی رفسنجانی، سخنان اسدالله بادامچیان، عضو حزب موتلفه، را درباره تحویل اسلحه ترور حسن‌علی منصور، نخست‌وزیر دوران پهلوی، از سوی‌ هاشمی‌رفسنجانی تکذیب کرد.

دفتر رییس سابق مجمع تشخص مصلحت نظام در جوابیه‌ای نوشت که «براساس مستندات موجود و نقل خاطرات خود او، این موضوع مستند نبوده و صحت ندارد.»

اسدلله بادامچیان، عضو ارشد حزب موتلفه اسلامی، پس از مرگ هاشمی‌رفسنجانی با حضور در یک برنامه تلویزیونی گفته بود: «یکی از این اسلحه‌ها که حسن‌علی منصور، نخست وزیررژیم شاه را به درک واصل کرد، توسط آقای هاشمی رفسنجانی داده شد… قرار بود تا زمانی که آقای هاشمی زنده است این راز فاش نشود.»

محمد هاشمی، برادر اکبر هاشمی‌رفسنجانی، نیز امروز این خبر را تکذیب کرد و به ایلنا گفت: «من آن زمان نبودم و اطلاعی ندارم، اما چندباری که این مساله مطرح شد، خود حاج آقا به طور تلویحی این مساله را رد کردند».

http://zeitoons.com/24619
@Zeitoons
مجموعه یادداشت‌ها و تحلیل‌های منتشر شده در «زیتون» پس از فوت اکبر هاشمی رفسنجانی

- جنبشی که دوباره «سبز» شد: #مرتضی_کاظمیان
لینک: http://zeitoons.com/24594

- میراث سیاسی هاشمی متاخر: #سروش_دباغ
لینک: http://zeitoons.com/24552

- هاشمی و فهم افق‌های زمان: #آرمان_سلیمی
لینک: http://zeitoons.com/24598

- هاشمی‌رفسنجانی، اصلاحات و تعادل نَش: #طاهاپارسا
لینک: http://zeitoons.com/24510

- یک ضایعه، یک پرسش: #عیسی_سحرخیز
لینک: http://zeitoons.com/24157

- پایان عصر آقای خاص سیاست در ایران: #علی_کلایی
لینک: http://zeitoons.com/24252

- چگونگی نگریستن به یک «مرگ»: #ملیحه_محمدی
لینک: http://zeitoons.com/24319

- رفسنجانی: الگوی تغییر سیاسی و بنیان‌گذار خط میانه: #سعیدبرزین
لینک: http://zeitoons.com/24244

- بود و نبود هاشمی‌رفسنجانی: #ابراهیم_نبوی
لینک: http://zeitoons.com/24179

- شاگرد زرنگ انقلاب: #فرخ_نگهدار
لینک: http://zeitoons.com/24153

- هاشمی؛ حقیقتی که به مصلحت نرسید: #محمدرهبر
لینک: http://zeitoons.com/24161

- هاشمیِ خوب صدا و سیما: #طاهاپارسا
لینک: http://zeitoons.com/24149

@Zeitoons
https://twitter.com/zeitoons
نقشی نیمه‌تمام در بازگشتی نیمه‌راه!
عبدالعلی بازرگان

مرگ غیر منتظره هاشمی رفسنجانی کسانی را که نومیدانه نگاهی به نقش‌آفرینی او در انتقال تدریجی قدرت به ملت داشتند غافل‌گیر کرد. بی‌تردید هاشمی رفسنجانی پس از آقای خمینی، که در پایان دهه اول انقلاب از دنیا رفت، نقش‌آفرین‌ترین شخصیت سیاسی ایران در این چهار دهه بود و تأثیر مهم و مبسوط ‌الید او در وقایع سرنوشت‌سازی مثل: جنگ، تعیین رهبر بعدی، سیاست و سرکوب داخلی، سیاست خارجی و اقتصاد بر کسی پوشیده نیست. از این روی ارزیابی کارنامه سیاه و سفید او کار آسانی نیست.

این سخن حکیمانه‌ای از امام علی(ع) است که: «صالحان را از آنچه خدا بر زبان بندگانش جاری ساخته توان شناخت»(۱). اما آنچه ملت ما درباره هاشمی گفته‌ و می‌گویند، ثابت و یکسان نبوده و نیست. آیا تشریفات رسمی و اعلام عزای ملی و شرکت توده‌های مردم در مراسم سیاسی و تشریفاتی عزاداری، در حالی که گفته می‌شود ملت ما زنده خوب و مرده بد ندارد! برای داوری کفایت می‌کند؟ به نظر می‌رسد داوری را باید به تاریخ و حکم حکیم علیم سپرد و عبرت‌گیری و آموزش از سرنوشت این سیاست‌مداران را مقدّم داشت.

متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24624
نقدی بر سلسله گزار‌ش‌های «الگوی فساد اقتصادی در دولت یازدهم»
#علی_مزروعی

از متن: «اخیرا سه مطلب ذیل عنوان کلی «الگوی فساد اقتصادی در دولت یازدهم»، که اولی با زیر عنوان «فساد سیستماتیک کمرنگ شد، سودجویی حلقه‌ها پررنگ»با نام نویسنده «نازنین نامدار» و دو دیگر با عناوین «محافظی که آخوندی را به دردسر انداخت» و «دورهمی برادرانه در قلب پاستور» به قلم «سینا پاکزاد» در سایت «زیتون» انتشار یافت.

در ارتباط با انتشار این مطالب نکات زیر را یادآور می شوم : در فرازی از مطلب اول، که به عنوان آتش تهیه دو مطلب بعدی، البته با نام نویسنده‌ای غیر از آن‌دو تحریر شده، آمده است: «اما آنچه که شکل فساد در دولت یازدهم را نسبت به دولت پیشین متمایز می کند وجود افرادی در دولت است که سال‌ها از قدرت به دور بوده و مشغول فعالیت های اقتصادی بوده‌اند. آنها تا پیش از روی کار آمدن دولت یازدهم در بنگاه‌های اقتصادی‌شان فعالیت می‌کردند. چنانکه منافع حاصل از این فعالیت‌ها به میزانی بود که حضور در سمت های دولتی برایشان جذاب نباشد. در واقع اگر دولت قبل به دلیل عملکرد و نگاه مقامات بلندپایه‌اش فسادخیز و قانون گریز بود که منجر به شکل گیری نوعی فساد سیستماتیک و گسترده شده بود در این دولت فساد به شکلی جزیره‌ای و برآمده از مدیران رده بالا و میانی و به صورت حلقه های بسته بروز پیدا کرده است.»

متن کامل: http://zeitoons.com/24645
@Zeitoons
هاشمی‌ رفسنجانی‌، درس‌هایی از فرودها و فرازها
مهدی نوربخش

رهبران سیاسی دنیا را می‌توان به چهار گروه تقسیم کرد.

اول؛ رهبرانی‌که از یک فرصت و یا شرایط خاص سیاسی و اقتصادی استفاده کرده و جای‌گاه رهبری سیاسی یک نظام را پر می‌کنند. این رهبران زمانی‌ برای انسجام نظام به هویت‌دار کردن حکومت می‌پردازند. هیتلر، موسولینی و پوتین از این گروه رهبران سیاسی هستند. هیتلر از شرایط سیاسی و اقتصادی آلمان بعد از جنگ جهانی‌ اوّل استفاده و بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ میلادی به ملّیت گرایی افراطی روی آورد و آلمان را در جنگ جهانی‌ دوم هدایت کرد. پوتین از بحران افول جماهیر شوروی بهره گرفت و از سال ۱۹۹۹ تا به امروز در دو پست نخست‌وزیری و رئیسجمهوری روسیه پایه‌های قدرت خود را تحکیم بخشیده است. این دولت‌ها بر یک ایدئولوژی و ارتش نیرومند تکیه می‌کنند. در کشورهای دنیای سوم این ایدئولوژی می‌تواند غرب‌ستیزی باشد، همان‌طور که در ونزوئلا در زمان چاوز چنین بود. نظام‌های کمونیستی دنیای سومی هم در گذشته بر غرب‌ستیزی و ارتش نیرومند متکی‌ بوده‌اند. زمام‌داران این دولت‌ها، قدرت را برای قدرت می‌خواسته‌اند، اگرچه به اشکال مختلف کوشش کرده‌اند مشروعیت حکومت خودرا توجیه کنند. چاوز البته هیتلر نیست، اما معلوم نیست که اگر مخالفین قدرتمندی در مقابل این حکومت‌ها نباشند، سرانجام این رژیم‌ها به‌کجا منتهی‌ می‌شود. با یک ایدئولوژی افراطی و ارتشی که توانست نیرومند شود و با در دست گرفتن کانال‌های رسانه‌‌ای که همه منابع اطلاع رسانی را تحت کنترل خود آوردند، هیتلر توانست کشوری را قربانی منافع فردی و قدرت‌طلبی خود کند.

متن کامل در زیتون :
http://zeitoons.com/24628
تاثیر فقدان هاشمی بر مناسبات قدرت
فرخ نگهدار

از لحظه فوتِ نامنتظر آیت‌الله هاشمی، موضوع بسیاری از تحلیل‌ها، گزارش‌ها و گمانه‌زنی‌ها سنجش تاثیر فقدان او بر تناسب قوای موجود در حکومت و جامعه است. در این میان صدا و سیمای تهران در روز تشییع ملاکی گویا شد برای تشخیص بود‌ و نبود هاشمی بر وضعیت سیاسی کشور.
در این نوشته خواهیم دید که چگونه واکنش مردم به رفتن هاشمی، هم بر ارزیابی حاکمان و معترضان از میزان اعتبار خود در جامعه تاثیرگذار است و هم بر فهم جهان از معنای ایران.

یک
ابعاد حضور میلیونی مردم در مقایسه با ۹ دی، به آیت‌الله خامنه‌ای یک فرصت دیگر داد که جای‌گاه خود و جای‌گاه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی در ذهن مردم را به چشم ببیند. و اگر برای هر رهبر مهر ملت بهترین اجر دنیوی است، باید تامل کنیم که مراسم تودیع با هاشمی، تا کجا ذهن رهبر را به تجدید نظر در رفتار خود با ملت فرامی‌خواند؟ بعید است آقای خامنه‌ای فرصتی از این گویاتر برای فهم احساس مردم نسبت به خود پیدا کند. هاشمی در نیمه راه بود که دریافت چرا و چگونه گران‌ترین گوهر هستی خود، یعنی اعتماد اکثریت ملت، را از کف داد. او بازگشت و آن اکثریت هم به او بازگشتند. آیا زمانه راه را، برای تغییر رفتار آیت‌الله خامنه‌ای با ناراضیان، هم‌چنان باز خواهد گذاشت؟
من در عمق رفتار مردم در بدرقه با هاشمی قدرت و صراحتی دیدم که بسیار بعید می‌دانم دیگر سران حکومت، و در راس همه آیت‌الله خامنه‌ای، در فهم معنای آن درمان‌اند و یا آن‌را از سر وا کنند.

دو
در مراسم سوگ هاشمی، حضور حامیان هر دو سوی حکومت چشم‌گیر بود. تا امروز نوع بشر، برای التیام زخم‌های روح، هنوز مرهمی کارسازتر از ادای احترامِ جفاکاران بر مزارِ جفادیدگان، نیافته است.
آیا این حضور دو سویه به نزدیک‌تر کردن روز ادای احترام ستم‌کاران بر خاک خاوران، کمک خواهد کرد؟ هنوز هیچ راهی و روزنه‌ای به‌سوی آن روز گشوده نیست. اما به یقین آن راه و روزنه دورتر می‌بود هرگاه مراسم وداع با هاشمی از جانب «یک سو»، و در غیاب «دیگرسو»، برگزار می‌شد.
مگر ممکن بود این حضور دوسویه شود، اگر نامه اعمال هاشمی یک‌سویه بود؟ مگر ممکن است که مرگ هاشمی به تبشیر مداراجویی پسینیِ اش، یا به ترویج حرمت اعتدال، کمک نکند؟
جامعه شهری و مدرن شده‌ی ما به حدی از خودباوری رسیده که قادر است به دیگر مسوولان اصلی حکومت اسلامی نیز با مهارت بباوراند که اجر شنیدن صدای مردم، قهر مردم نیست، مهر ملت است.
این تصور که مهر یا قهر شهروندان برای هیات حاکمه علی‌السویه است؛ این تصور که حکومت‌گران، مثل زمانه‌های سابق، حذف ناراضیان را یگانه راه حفظ نظام می‌انگارند؛ این‌که ستم‌کاران نمی‌توانند تا دیر نشده صدای مردم خود را بشوند، همه توهم محض است.
گرچه ادای احترام جمعیت حامی و مخالف هاشمی بر سر خاک او یک استثناء است و نه قاعده، اما این حضور مشترک ناشی از «ذات استثنائی هاشمی» نیست. ذات هاشمی مثل بقیه است. اما حبس‌ها و حصرها نمی گذارد این حرف پوچ اذهان را ترک کند و استثناء قاعده شود. ذات هاشمی مسیحایی نیست. در به روی فیض روح القدس بسته است.

سه
تشییع آرام و پرشکوه هاشمی در حالی در تهران رخ داد که صدای انفجارها در استانبول و آنکارا، در بغداد و موصل، در کابل و قندهار، در دمشق و حلب، در صنعا و عدن، در تریپولی و بن غازی، و حتی در ریاض و مکه، صدای گروه‌های مردم را خاموش و تعمیق هراس میان آنان را گزارش می‌کند. تشییع هاشمی در تهران در حالی برگزار شد که در واشنگتن دارد فکری جهان‌بین و خردگرا کنار می‌رود تا فکری عوام‌گرا و خودبین غلبه کند و هیچ جای دنیا نیست که از مضرات این تغییر برکنار بماند. در یک چنین فضایی، اگر درایت مردم و تدبیراعتدالی-اصلاحی در کار نبود، یا مثل دهه اول انقلاب، به کشورمان دستاندازی می‌کردند، و یا چون دهه‌های بعد، تحریم‌سازی به هوای براندازی.
تشییع دوسویه اما آرام هاشمی پیامی پرمعنا برای جهان داشت: در ایران یک جامعه شهری مجرب و پرشمار شکل گرفته است که در گذر از رنج‌ها یاد گرفته است که با حاکمان نافرمان چه کند تا رفتار آنان با خود را دگرگون سازد، و بی‌هیچ نیاز به ریختن خون یا هجوم و فشار و حمایت خارجی.
ایران از آن دوران که دیگران برایش نسخه‌پیچی کنند، سال‌هاست عبور کرده. حضور هم‌زمان حاکمان و معترضان در یک مراسم، به جهان گفت روی خونین‌شدن مبارزه قدرت در ایران، یا تکرار آن‌چه در خاورمیانه و شمال افریقا رخ داد، کم‌تر حساب کنند. رفتن هاشمی نشان داد که حامیان کسب قدرت از طریقی جز صندوق رای، کم شمارتر و امید خارجی به رونق کار ایشان، محو تر شده است. .

http://zeitoons.com/24677
نبرد با دولت در دو جبهه رسانه‌های رسمی و فضای مجازی؛
ارتش سایبری قالیباف به میدان می‌آید

#سیناپاکزاد: برخی که از نزدیک شاهد تحولات سیاسی سال ۹۲ بودند٬ به یاد دارند که محمدباقر قالیباف بعد از ناکامی در انتخابات ریاست‌جمهوری چند روزی بر سر کار حاضر نشد و پس از آن نیز دستکم تا مهر و آبان همان سال انگیزه‌ای برای کار از خود نشان نمی‌داد. او حالا در پاسخ به سوالی درباره احتمال کاندیداتوری‌اش، گفته است: «ما همیشه گفته‌ایم وظیفه داریم کار کنیم، جایش مهم نیست.»

رفتار شهردار تهران پس از انتخابات آن سال که جلوه‌ای از یأس و بی‌انگیزگی برای اداره امور شهری بود حتی موجب انتقاد شماری از حامیان سپاهی وی در انتخابات نیز شده بود. حالا اما با توجه به تحرکات وی و اطرافیانش که با نزدیکی به انتخابات بهار آینده میزان آن نیز در حال افزایش است دوباره به «کار» در پاستور به‌ جای «بهشت» امید پیدا کرده است.

متن کامل: http://zeitoons.com/24003
@Zeitoons
علی شریعتی ظهر امروز اعتصاب غذای خود را شکست

زیتون– علی شریعتی، زندانی سیاسی، ظهر امروز با حضور خانواده‌اش، اعتصاب خود را شکست.

مطهره پارسی، همسر او به «زیتون» گفت که این زندانی سیاسی به دلیل وضعیت ناپایدار سلامت مادرش، در توصیه محمد خاتمی و درخواست جمعی از فعالان سیاسی و زندانیان سیاسی سابق اعتصاب خود را شکست.

علی شریعتی بیش از ۷۰ روز بود که در اعتصاب غذا به سر می‌برد. هفت روز پیش خواهر علی شریعتی خبر داده بود که برادرش دچار انسداد روده شده است؛ مادر این زندانی سیاسی نیز چند روز پیش به دلیل «عارضه قلبی» به بیمارستان منتقل شد.

این زندانی سیاسی به دلیل حضور در تجمع علیه اسیدپاشی مقابل مجلس و به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» به پنج سال زندان محکوم شده است. شریعتی از دهم آبان در اعتراض به این حکم دست به اعتصاب غذا زده بود.

او به رغم شکستن اعتصاب، تاکید کرده است که از درخواست‌های به حق خود نخواهد گذشت و درخواست‌های خود همچون بررسی مجدد و عادلانه پرونده و درخواست در دیوان و همچنین درخواست مرخصی تا زمان اتمام رسیدگی مجدد را از طرق دیگر پیگیری خواهد کرد.

مطهره پارسی همچنین خبر داد که برخی از مسئولان زندان و قوه قضاییه قول‌هایی مبنی بر مساعدت به او داده‌اند.

متن کامل: http://zeitoons.com/24693
@Zeitoons
ریشه هندی آیت‌الله خمینی و بحث دو تابعیتی‌ها
#فرزانه_روستایی

از مطرح‌شدن لغو تابعیت ایرانی حدود چهارمیلیون ایرانی ( معادل یک بیستم جمعیت کشور) که از ثروتمندترین و تحصیل‌کرده‌ترین و متخصص‌ترین اقشار چهار دهه گذشته جامعه ایران معاصر هستند می‌توان به این فکر کرد که شاید قوه قضاییه و سپاه و لایه‌های امنیتی برای مقابله با فشار غیر قابل کنترل و غیر قابل تحملی که از سوی مردم و جریان اصلاح‌طلبی و فضاهای مجازی بر آنها وارد می‌شود استراتژی زمین سوخته را برای آینده ایران تدارک می‌بینند.

یعنی استراتژی وارد شدن به بازی ناجوانمردانه و خانمان‌سوزی که حداقل تاثیر آن این خواهد بود که امید بسیاری از مردم ایران به اصلاح امور از طریق انتخابات و رای‌گیری به یاس تبدیل و همه ناخودآگاه ضمیمه همان نامه سی نفری می‌شوند که چندی پیش به ترامپ نوشته شد.

استراتژی زمین سوخته که در ادبیات سیاسی به Scorched earth شهرت دارد به دلیل عمق فاجعه‌ای که برای بشر ایجاد می‌کند بر اساس ماده ۵۴ کنوانسیون ژنو منع شده است. طبق استراتژی زمین سوخته٬ در جریان جنگ‌ها یا در جریان عقب‌نشینی‌ها معمولا هر آنچه را که ممکن است از سوی دشمن یا رقیب مورد استفاده قرار بگیرد را می‌سورانند. در جریان این استرانژی معمولا مزارع و انبارهای غذایی یا دارویی سوزانده می‌شود٬ پل‌ها و تاسیسات مخابراتی و جاده و راه آهن و بیمارستان را منفجر می‌کنند ٬ منابع آب آلوده و سمی می‌شود. هدف از این استراتژی غیر ممکن کردن زندگی غیرنظامیان و مردم عادی است تا از گرسنگی بمیرند، بیمار شوند، جلای وطن کنند و دوباره نتوانند سر پا شوند.

مهم‌ترین مثال‌ها برای استراتژی زمین سوخته در پنجاه سال گذشته این است که در جنگ جهانی دوم روس‌ها تاسیسات همه شهرهای شرقی خود را قبل از اینکه به دست نازی‌ها سقوط کند، نابود کردند. آمریکا در جنگ ویتنام با استفاده از عامل آبی و نارنجی تلاش کرد همه مزارع را نابود کند تا غذایی برای مردم ویتنام باقی نماند و ویت‌کنگ‌ها گرسنه بمانند. صدام حسین همه چاه‌های کویت را قبل از عقب‌نشینی به آتش کشید . و بالاخره ارتش سوریه هر شهری را که به دست شورشیان افتاد با بمب‌های بشکه‌ای با خاک یکسان کرد و حتی جنگل‌های شمال سوریه را سوزاندند تا شورشیان در آن پنهان نشوند.

دو تابعیتی‌های ایران چه کسانی هستند
متن کامل در زیتون:
http://zeitoons.com/24692