بسم الله الرّحمن الرّحیم

اللهم صل علی محمّد و آل محمّد

«تهدّمت و الله ارکان الهدی ...»

هر سال در شب نوزدهم و بیست و یکم ماه مبارک رمضان می شنویم: وقتی فرق مبارک امیرالمؤمنین علیه السّلام در مسجد کوفه شکافته شد، در آسمان و زمين این ندا پیچید: «تَهَدَّمَتْ‏ وَ اللَّهِ‏ أَرْكَانُ‏ الْهُدَى‏ وَ انْطَمَسَتْ وَ اللَّهِ نُجُومُ السَّمَاءِ وَ أَعْلَامُ التُّقَى وَ انْفَصَمَتْ وَ اللَّهِ الْعُرْوَةُ الْوُثْقَى قُتِلَ ابْنُ عَمِّ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَى قُتِلَ الْوَصِيُّ الْمُجْتَبَى قُتِلَ عَلِيٌّ الْمُرْتَضَى قُتِلَ وَ اللَّهِ سَيِّدُ الْأَوْصِيَاءِ قَتَلَهُ أَشْقَى الْأَشْقِيَاءِ» به گونه ای که همه کسانی که بیدار بودند، صدای جبرئیل را شنیدند.

این روایت مشهور از کجا نشأت گرفته و چقدر معتبر است؟

در فایل زیر به بررسی سند روایت پرداخته ایم و ان شاء الله در آینده در فایلی جداگانه به بررسی محتوای روایت و ریشه یابی آن خواهیم پرداخت.

📝چکیده فایل اول:

ثابت کرده ایم که مجلسی (ره) این روایت را از نسخه ای از کتاب مقتل امیرالمؤمنین منسوب به ابوالحسن احمد بن عبدالله بن محمد البکری اقتباس کرده است. در سندی که مجلسی آورده، تحریفاتی نیز رخ داده است. بکری از قصّه نویسان و دروغ پردازان مشهور تاریخ است که داستان نامه های بسیاری از جمله الانوار فی مولد النبی به او منسوب است.

مجلسی (ره) با دو مقدّمه اشتباه، کتابهای ابوالحسن بکری (الانوار فی مولد النبی، مقتل امیرالمؤمنین، وفاة فاطمة) را معتبر پنداشته است:

1. گمان برده است که این شخص همان ابوالحسن علی بن محمد بن عبد الرحمن البکری استاد شهید ثانی است؛ در حالی که بین این دو چند قرن فاصله بوده است.
2. گمان برده است که استادِ شهید ثانی از علمای شیعه بوده است؛ در حالی که این شخص از بزرگان صوفیه اهل سنّت و از مشاهیر مذهب شافعی است و شهید ثانی نیز شاگرد حقیقی او در فقه و کلام و ... به شمار نمی رفته؛ بلکه صرفاً مصاحبت و مباحثتی با او داشته و اجازاتی از او دریافت کرده است.
@zecra
فایل زیر را مطالعه کنید👇

شیخ حسنعلی نخودکی و سرقت حبّه قند!
http://alasar.blog.ir/1396/04/01/Nokhodaki

دو نمونه از روایات بی پایه در کتب آیت الله دستغیب

http://alasar.blog.ir/1396/03/06/dskp

نقد احادیث جعلی حاج اسماعیل دولابی

آقای سید مهدی رجائی علّامه سید محمّد حسین طهرانی را تکذیب کرد:
https://t.me/gholow2/610

http://alasar.blog.ir/1396/04/02/tehrani-rajaee

📣 تکذیب نقل قول طهرانی از آقای رجایی توسط خود آقای رجایی
@gholow2

نمونه ای از احادیث جعلی که از منابر اساتید اخلاق و عرفان می روید و در فضای مجازی منتشر می شود:

http://alasar.blog.ir/1396/04/03/ahadi

«مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ أَبَانٍ الْأَحْمَرِ عَنْ فُضَيْلِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ أَوَّلَ مَنْ يُكَذِّبُ الْكَذَّابَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ الْمَلَكَانِ اللَّذَانِ مَعَهُ ثُمَّ هُوَ يَعْلَمُ أَنَّهُ كَاذِبٌ.» (الكافي ؛ دار الکتب الإسلامية ؛ ج‏2 ؛ ص339)

نخستین کسی که کذّاب را تکذیب می کند، خداوند است؛ سپس دو ملکی که با او هستند؛ سپس او خودش هم می داند که دروغگو است.
#حدیث
@zecra

سعیدی و مسعودی دو متولّی حرم حضرت فاطمة بنت موسی (س) مسابقه گذاشته اند! آن از یا علی گفتن امام خامنه ای هنگام تولّد می گوید و این از معجزه امام خمینی هنگام شیرخوردن!

عَنْ عُمَرَ بْنِ يَزِيدَ عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ ع قَالَ: إِنَّ لِلَّهِ فِي كُلِّ لَيْلَةٍ مِنْ شَهْرِ رَمَضَانَ عُتَقَاءَ مِنَ اَلنَّارِ إِلاَّ مَنْ أَفْطَرَ علی مُسْكِرٍ أَوْ مُشَاحِناً أَوْ صَاحِبَ شَاهَيْنِ قَالَ قُلْتُ وَ أَيُّ شَيْءٍ صَاحِبُ شَاهَيْنِ قَالَ اَلشِّطْرَنْجُ.

خداوند در هر شب از ماه رمضان عده ای را از آتش دوزخ آزاد میکند جز کسی که با مسکر (مست کننده) روزه خود را بشکند یا مشاحن یا کسی که اهل شاهَین است. عمر بن یزید گوید: گفتم: اهل شاهَین یعنی چه؟ فرمود: یعنی [اهل] شطرنج.

📚الکافی؛ دار الکتب الاسلامیه؛ ج6؛ صص435و 436

«شاهین» مثنی و به معنای دو شاه است و مراد از آن بازی شطرنج است که دو شاه سیاه و سپید دارد.
«مشاحن» را دشمن دین یا بدعتگذار یا کینه توز ترجمه کرده اند.
#حدیث
برگرفته از کانال صحف مطهّرة: @sohof2

عید فطر بر دوستان عزیز و همه پیروان و دوستان امیرالمؤمنین (ع) مبارک باد

در این فایل به مناسبت به موضوعات مختلفی پرداخته شده است. از جمله برخی روایات منتخب طریحی با روایات اصیل تر مقایسه شده و تحریفات موجود در این کتاب نشان داده شده است.

بررسی روایت تفسیر سوره اخلاص در توحیدِ شیخ صدوق (ره) و مشابهت آن با حقائق التفسیرِ سلمی
http://alasar.blog.ir/1396/04/04/tohid-sollami

@zecra

خرافه «علی ممسوس فی ذات الله» چگونه پیدا شد؟

یکی از مستندات مشهور اهل عرفان برای «فناء فی الله» و «وحدت وجود» ، حدیث «علیّ ممسوس فی ذات الله» است. در مقاله زیر ثابت شده است که «ممسوس» مصحّفِ «مخشوشن» است و اصل حدیث چنین است: «علی مخشوشن فی ذات الله» (یعنی علی در راه خدا سختگیر است.) بنابراین هیچ ارتباطی با خرافه عرفانی «فناء فی الله» ندارد. ظاهراً نخستین بار این تحریف در طریق «طبرانی» صورت گرفته است.
روضه خوانان متأخر بر اساس این حدیث تحریف شده، روایت دیگری جعل کرده اند که بنا بر آن امام حسین (ع) در روز عاشوراء علی اکبر (ع) را «ممسوس فی ذات الله» نامیده است.
http://alasar.blog.ir/1396/04/17/alimamsoos

@zecra

بررسی سند و متن روایتی فلسفی

ظاهراً اسماعیلیان، سخنی از شبلی صوفی را گرفته و با افزودن عباراتی به اهل بیت ع نسبت داده اند. این روایت سپس با واسطه خواجه نصیر الدین طوسی به فرهنگ امامیه وارد شد و در آثار فلسفی و عرفانی منتشر گردید. مقاله زیر را بخوانید:

http://alasar.blog.ir/1396/04/19/hadisebateni

@zecra