Говорят, что сильные не плачут.
Говорят, им нипочём гроза…
Просто эти люди часто прячут
Красные от слёз глаза…

Говорят, что сильные всё могут,
Жить без тёплых слов и без любви…
Просто эти люди с болью стонут
Там, где нет ушей и болтовни…

Говорят, что сильным всё даётся
Без усилия и без труда…
Просто этим людям удаётся
Всю усталость утаить всегда.

Говорят, что сильным стать не сложно —
Это, как умножить два на два…
Говорить, конечно, всё возможно,
Только трудно сильным быть всегда.

Автор: неизвестен

Адамның өмірінде сондай бір уақыт болады прям тек сынақтарға толы бітпейтін сияқты көрінетін және сол арқылы адамды есейтетін, көп дүниені ұғындырып, өмірлік сабақ алатын. Үлкен кісілер ойлайды ғой осы кіп кішкентай болып осыларда не проблема деп проблеманың барлығы осы кезде болады екен ғой оказывается 😂
Неге мен олай ойлаймын себебі адамның осы бір 18-19 жастағы кризисі(проблемасы) оның әрі қарайғы сүретін өміріне деген таңдауы. Ол не осы уақытта сабақ алып өз өзімен әрі қарай қалай жұмыс жасау керек екенін түсінеді, не болмаса сол сынаққа сынған күйде өмір бойы әр проблемадан қашып өмірге налып өтеді.

Қазір барлығы оқуға дайындалып жатқан уақыт. Біреуі оқуға түскен, біреуі түспеген. Грант немесе ақылы әйтеуір конкурстан кейінгі енді ес жиып жатқан кездері ғой. Менің сол кездегі ең дұрыс шешімім басқа қалаға түскенім екен. Әрдайым барлығынан қоршап, қорғап отыратын ыстық ұяңнан шыққаннан кейін өз бетіңше өмір сүруді үйренеді екенсің. Қанша жерден қаламасаңда есеюге, өз өзіңе жауапкершілік алуға тура келеді. Сол арқылы өзіңді табуға, өз сара жолыңды салуға таптырмас мүмкіндік. Бірақ бір дүниені естен шығармау керек сен үйден кеткенде оқимын, өз ісімнің маманы болып шығам дедің бе сол дүниені естен шығармау қажет. Анау олай айтты, мынау былай айтты деп бастапқы мақсатыңды естен шығарып алмау керек. Жұртқа қызығып сауық сайранмен жүргенде студенттік кез көз алдыңнан өтіп кетеді екен. 1 курсымды қалай бітіріп шыққанымды білмеймін. Енді Алла Қаласа 2 курста барынша өзімді оқуға арнауға ниеттімін. Кім білсін универ біткен соң білім алуға мүмкіндік болмай қалса ше? Тіл білмей, не өз мамандығыңды қарқ қылмай, ешқандай мұрат мақсатыңа жетпей оқу бітіру қандай өкінішті, барлығын барында бағалау керек бәрібір

Автор
©️Я

Философияда отырсам философиялық ойлар келетін болыпты:)

На самом деле жить это не легко. Мен күніне шешімімде неше рет өзгертетінімді білмеймін, ол менің шешім қабылдай алмайтындығымнан емес, себеп, қандай шешім қабылдасақта оның дұрыс немесе дұрыс емес екендігін білмейміз. Кейде біреудің, кейде өзіңнің пайдаңа қарай шешім қабылдайсың. Кейде тіпті демалудың өзі де қорқынышты, егер мен осы ұйықтағаннан оянбай қалсам? Егер үйге осы шыққаннан оралмай қалсам? Онда қайта бара алмай қалсам? Арманыма жете алмай қалсам? Біз өмірді ине ұшында тұрып өмір сүретін сияқтымыз. Кейде ойлаймын егер қазір бітетін болса не үшін тырысып жатырмын? Ал кейде, егер арман-мақсатым болмаса не үшін өмір сүріп жүрмін? Мүмкін, барлығы әлі білімімнің жетіспеушілігінен шығар…

Бірақ, бәрібір сен үшін дұрыс болатын шешімді тек өзің қабылдайтын шығарсың. Бізді өзімізден артық ешкім білмейді ғой, не дегенмен

Жазбаларым екі түрлі адамның диалогы сияқты, бір - біріне сұрақ қойып жауап беріп отырған

Бір құдірет бізді өмірге жолдайды.
Біз өмірді түсінбейміз,
Сол — қайғы.
Туа сала таудай бақыт күтеміз,
Ал шынында бақыт үлкен болмайды.

©️Қадыр Мырза Али

https://t.me/oyordabot

Кітап оқуды әдетке айналдырып жүргендерге осы ботты кеңес етер едім, күнде қанша бет оқығаныңды белгілей отырып, жыл немесе ай соңында отчет жазуға көп кеңес береді. Оның үстіне қаншалық өзіңнің оқығаныңды көрген сайын мотивация береді

قَالَ رَبِّ ٱشْرَحْ لِى صَدْرِى

Мұса Раббысына: «Уа, Раббым! Көкірегімді кең қылып, иман нұрына, ілімге толтыра көр!»

(«Та-Һа» сүресі 20:25)

Осы демалыс күндері киноға бардым. Содан түйгенім, жалпы біздер қазір, осы сәтпен өмір сүруді ұмытып не өткен шақтағы дүниелерге қайғырумен немесе болашаққа деген үміт, үрей, жалған әлі болатын немесе болмайтын иллюзиямен өмір сүретін болып кеткенбіз. Біздегі қазіргі өмірге деген құлшыныстың төмен болуы, қазіргі жастардың көіндегі отының ондай қатты жарқырамауы осы сәтте өмір сүрмеуінен, қазіргі уақытты сезінбеуінен болар деген ой түйдім:D

Бір дүниеге байланып, өміріңді соған тіркеп қоюдың қажеті жоқ. Барлығы уақытша зат. Сезімдер, ситуациялар, адамдар, шешімдер, мәселелер. Солай болу керек болды. Жәй ғана жіберіп үйрену керек. Өмірде барлығы бола берсе оның мәнісі, сезілетін рахатында жоғалтар едік. Сондықтан көндігіп үйрену керек:)

Адамдардың жасап жатқан іс әрекетіне қарап оны сөгуден аулақ болу қажет. Сен білмейсің ғой оның себебі қандай болуы мүмкін екендігін. Олда өз бетінше өмірлік қиындықтарын еңсеруге тырысып жатыр. Әр адамның мәселесін шешу жолы әртүрлі. Ешкімге ешкім ұқсамайды, өзіндік ерекшелігі бар. Бір адамдар проблемасын оңай шешеді, суыққанды әрі сабырлылықпен еңсереді. Ал біреулер қатты күйгелектеніп, көптеген эмоцияларды өзінен өткізу арқылы, паниковать етседе ақырын шешеді. Ал кейбірі өзін өзгелерге бәріне пофиг қарайтын сияқты көрсетуі мүмкін ал шын мәнінде ол да өз бетінше, өзіндік жолымен мәселесін шешуге тырысуда

Инсайт📝

Біз өмірге қыз немесе ұл болып келетінімізді, қандай отбасыда дүниеге келетінімізді немесе ата ана туыстарымыз кім болатынын таңдай алмаймыз. Бірақ сен өмірден өткенде сені қалай есте сақтайтынын таңдау өз еркімізде. Өмірде жақсы немесе жаман адам болуың, жауыз немесе қамқоршы болу, сүю не жек көру, өмірді сүру немесе жәй ғана ауа жұтып, ұйықтап, тамақ жеп жата беретін мақұлық болу өз таңдауымыз:)