متاسفانه هرچی که بهم الهام بشه،بعدش بهم ثابت میشه

من اجازه میدم آدما جوری منو ناامید کنن که دیگه موقع حذف کردنشون، هیچ شک و تردیدی به دلم راه ندم.

از آن پس دیگر با غم نجنگیدم؛ کنارش نشستم، مثل دو مسافری که می‌دانند تا پایان راه هیچ یک از دیگری جدا نخواهد شد.

میانِ
استخوان
های
خُرد
شده
ایم؛
اما
"امید"
تقلا
میکند
برای
روییدن...

اره عزیزم رازات پیش من امن میمونن (آلزایمر دارم).

هر کجا هست خدایا به سلامت دارَش...

شدنی میشه،ولی آدمی نیس که بخواد

من بهت نميگم ناراحت شدم ، به جاش سيوتو عوض ميكنم.

تنها راه پیروز شدن در برابر یک فرد سمی، بازی کردن نیست؛ ترک کردن زمین بازیشه.

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثلِ خودت نیستن.

بدترین قسمت ماجرا اینه که کم‌کم به همه‌ چی عادت میکنی.

تنها کسی که هیچوقت براش کافی نیستم خودمم. بقیه سگ کی باشن اصلا.