فاطمه کریمخان:
«اگر بسوزیم دومین کتاب وینسنت بوینز و دومین ترجمه‌ی من به فارسی ست، این کتاب روزنامه‌نگارانه مرور سریعی بر تعداد زیادی از جنبش‌های اجتماعی بین سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۹ انجام می‌دهد و می‌پرسد اگر «الشعب یرید اسقاط النظام» شعاری که از تحریر قاهره بلند شده بود و به ساخته شدن ده‌ها میدان تحریر دیگر از سائوپائولو گرفته تا استانبول و هنگ‌کنگ و کی‌یف منجر شد، چرا در این دهه هیچ انقلابی اتفاق نیافتاد؟! و مهم‌تر از آن، اگر انقلاب نشد، پس چه اتفاقی افتاد؟
در سالگرد خیزش ژینا، و داغ تا همیشه تازه خون بچه‌های ایران، کتاب اگر بسوزیم فرصتی برای تماشای خودمان در آینه‌ دیگران فراهم می‌کند، کاری که انسان ایرانی به واسطه جغرافیا و خلق خوی خود بسیار کم به آن تن می‌دهد.
اگر شما هم روزی در خیابان بودید، اگر بچه‌هایی دارید که در خیابان بوده‌اند، یا ممکن است روزی بخواهند به خیابان بروند، اگر به حضور خیابانی جوانان نگاه می‌کنید و آن را تحسین می‌کنید، اگر روزنامه‌نگار یا دانشجو یا علاقمند علوم اجتماعی هستید، مطالعه‌ی این کتاب حتما برایتان لازم است.
مثل باقی کتاب‌های من، «اگر بسوزیم» رایگان منتشر شده است، و رایگان توزیع می‌شود، از آنجا که تمام کار یک نفره انجام شده قاعدتا ممکن است اشکالاتی در متن باشد که بر من ببخشید. اگر مایل به حمایت از مترجم بودید می‌توانید مبلغ دلخواهی را به شماره کارت ۵۰۲۲۲۹۱۰۴۴۱۰۱۷۱۳ واریز کنید.»

*
7نوامبر زادروز آلبر کامو‌ است. بی‌تردید کامو از تاثیرگذارترین و مهم‌ترین نویسندگان و متفکران تاریخ معاصر است. کامو فلسفه‌اش را با زیستش در هم آمیخت و خالق مفهوم انسان طاغی است. کامو انسان طاغی را جایی بین رضایت به وضع موجود و شورش و انقلاب می‌داند. انسانی که از پوست محافظه‌کار خویش بیرون آمده، علیه وضع موجود شورش کرده و پس از انقلاب همچنان طغیانگر باقی می‌ماند و با معیارهای اخلاقی خود قواعد جدید را هم به چالش می‌کشد.
او در سال 1957 برند جایزه نوبل شد و سخنرانی اش در مراسم نوبل به مفهوم تعهد در هنر و وظیفه هنرمند پرداخت.
*


@mehreganekherad

‏مرد را می‌توان با زنی که دوست دارد شناخت؛
تصور کن مرا با تو بشناسند.

ادوارد مونک

پنجشنبه دوازدهم آذر ۱۳۷۷
محمد مختاری برای خرید مایحتاج خانواده از خانه بیرون رفت و پس از آن او هیچ‌گاه به خانه بازنگشت.
در یک غروب خزانی وقتی که شاعر پا به خیابان می‌گذارد به چه می‌اندیشد؟ یادش آمد که یک لامپ هم باید بخرد. این روزها خانه کمی تاریک‌تر شده بود. چیزهای زیادی به یادش آمد. همین‌طور که می‌رفت یادش آمد که:
از این تونل که بگذرم انگار
باز می‌خواهد اتفاقی بیفتد
خانه چه دور مانده است
و گورستان‌ها
چقدر تکرار می‌شوند...

مراسم خاکسپاری محمد مختاری
تصویر و متن از یادنامۀ محمد مختاری و محمدجعفر پوینده، صدای آواز
کانون نویسندگان ایران
@gadaboutmitsl

داستان ما را از بیهودگی نجات می‌دهد
گفتگوی سوزان سونتاگ و جان برجر
سال ۱۹۸۳
با زیرنویس فارسی

...آورده‌اند که عشقِ اول زیباترین چیزی است که دیر یا زود دل هرکس را دچار کند پس بر ماست شکری سه ،چندان زیرا حظِ چنین لحظه های بی‌نظیری با همهٔ عظمت نصیب قهرمانمان شد؛ و تنها شماری اندک چنین نصیبی از زندگی می‌برند.
احساسات روزگار جوانی دیگران را از مسیر سنگلاخ مکتبی پیش می‌برد که در آن ناچارند از پس هر لذت ،ناچیز، آرزوهای بزرگ خود را به دست باد بسپارند و بیاموزند چگونه باید فکر نیکبختی را هم از سر بیرون کنند.

*بخشی از کتاب «سال‌های شاگردی ویلهلم مایستر» اثر گوته با ترجمهٔ امیر معدنی‌پور

🎧موسیقی:
Lamento della ninfa
اثر monteverdi

@wingsofdesires

‏یک فرد، ذاتی روشن و بی‌حرکت نیست که با همه‌ی خوبی‌ها، عیب‌ها، نقشه‌ها، و‌ نیت‌هایش درباره‌ی ما در برابرمان ایستاده باشد، بلکه سایه‌ای است که هرگز در ‌آن رخنه نمی‌توان کرد و درباره‌اش چیزی به نام شناخت مستقیم وجود ندارد،‏ و ما  به یاری گفتار و حتی کردارش درباره‌ی او برای خود مجموعه‌ای از باور می‌سازیم، درحالی‌‌که این و آن چیز جز دانسته‌هایی نابسنده و اغلب متناقض به ما نمی‌دهند، سایه‌ای که می‌توان مجسم کرد که در آن، با یک اندازه احتمال، گاه عشق و گاه نفرت می‌درخشد.

"در جست‌وجوی زمان از دست رفته"

هیچ می‌دانی که من در قلب خویش
نقشی از عشق تو پنهان داشتم؟

فروغ فرخزاد

‌خیلی دوری،
شانه‌هایت دور است،
هُرم نَفَست دور است،
بادی که موهایت را می‌برد، دور است،
چشم‌هایت دور است و خیلی نزدیکی!
سایه‌ات.. سایه‌ات همه جا هست؛
کنار موسیقی و باران و جاده و نور و کلمه!
و سکوتت....

:: بیژن الهی::

@wingsofdesires

عشق در حکم گشایش دروازه‌ای به آگاهی درونی و روحی است. وضعیتی دیگرگون از خودآگاهی است که از قضا شدید و تحمل آن دشوار است اما هم‌زمان شورانگیز می‌نماید.

@wingsofdesires

عشق دارای خاصیت شگفت عطف به گذشته است. در آن دم که کریستف کشف کرد مینا را دوست دارد، همان دم نیز پی برد که همواره عاشق او بوده است.

-ژان کریستف/رومن رولان/ م.ا. به آذین