خمرۀ رنج‌های من نصف و بعد خالی شد. حتی توانایی رنج‌کشیدن را هم از دست دادم.
ـــ #اوسامو_دازای، زوال بشری، ترجمه (از ژاپنی) قدرت‌الله ذاکری

زنده باد مرگ، رمان کلاسیک ناصر ایرانی، اولین رمانی است که دربارۀ وقایع انقلاب اسلامی نوشته شده است. شخصیت‌های داستان، از یک نویسنده که گناهان گذشته‌اش به سراغش آمده است، تا یک مأمور ساواک که شاهد آخرین روزهای سازمانش است، تا یک شاعر و گروهی روشنفکر، همه یک نقطۀ مشترک دارند: غافلگیری در برابر تاریخ، در برابر انقلاب. ایرانی این اثر را بارها بازنویسی کرده بود و نسخه‌ای که در دست دارید آخرین بازنویسی آن است که برای اولین‌بار منتشر می‌شود.

خودم را به عاشق‌شدن هم وادار کرده‌ام، آن‌هم دوبار. باور بفرمایید، حضرات گرامی، که رنجی واقعی نصیبم شد.
ـــ یادداشت‌های زیرزمینی

با خواندن مرگ ایوان ایلیچ چه‌بسا از خود بپرسیم: آیا فاجعۀ زندگی ایوان ایلیچ در حقیقتِ گریزناپذیریِ مرگ نهفته است یا در واقعیتِ زندگی او که از پرتو عشق و آرمانی بزرگ بی‌نصیب مانده؟ نیز مرگ ایوان ایلیچ فرصتی است برای همۀ ما تا دربارۀ زندگی و مرگ یکجا بیندیشیم و هم در این نکته تأمل کنیم که به مدد کدام نیرو می‌توان “شادمانه و شاکر” بار هستی را به سرمنزل مقصود رساند.

قهرمان عصر ما، شاهکار میخائیل لرمانتُف، پرتره‌ای جسورانه از پیچُرین، افسر جوان روس است که در دل کوه‌های قفقاز، میان عشق‌های نافرجام، دوئل‌های مرگ‌بار و ملال وجودی، نماد نسل سرخورده و پریشان عصر خویش می‌شود. این رمان روان‌شناختی کلاسیک، با نثری جذاب و شخصیت‌پردازی کامل، ما را به سفری پراحساس در عمق روح آدمی دعوت می‌کند: اثری ماندگار که هنوز پس از قرن‌ها، آینۀ تمام‌نمای آدمی است!

یادداشت‌های آدم زیادی از رمان‌های کوتاه و مشهور ایوان تورگنیف است. این داستان از نمونه‌های مهم روایت اول‌شخص است و نمادی از کهن‌الگوی مفهوم ادبی روسی آدم زیادی.

«پو همواره و بدون ‌هیچ استثنایی، جادو می‌آفرید، آنجا که بزرگ‌ترین نویسندگان هم‌عصرش صرفاً زیبایی خلق کردند... در برابر پو، واقعاً حرف زیادی برای گفتن باقی نمانده است. هر یک از ما چاره‌ای نداریم جز اینکه به احترامش کلاه از سر بر‌داریم و بگذاریم آقای پو اول از همه پیش‌قدم شود.»
ــ جُرج برنارد شا

قهرمان عصر ما، شاهکار میخائیل لرمانتُف، پرتره‌ای است جسورانه از پیچُرین، افسر جوان روس، که در دل کوه‌های قفقاز، میان عشق‌های نافرجام، دوئل‌های مرگ‌بار و ملال و سرخوردگی، نماد نسل سوخته و پریشان عصر خویش می‌شود. این رمان روان‌شناختی کلاسیک، با نثری جذاب و شخصیت‌پردازی کامل، ما را به سفری پراحساس در عمق روح آدمی دعوت می‌کند: اثری ماندگار که هنوز پس از قرن‌ها، آینۀ تمام‌نمای آدمی است!