Hadden jullie ook zo flink onweer? Ik hou van onweer! Soms ga ik ook even buiten staan en voel...
Toen ik naar huis fietste was er al een bijzondere atmosfeer in de lucht wat zich al de hele dag had opgebouwd.
En uiteindelijk kwam de ontlading...ook bij mij na een enerverende avonddienst, die de laatste tijd al standaard lijkt te worden...het mag dan even zijn...en ik luister en voel...dan vormen zich woorden in mij, vanuit mijn gevoel...
Geboren in mijn onweer, tussen regen, bliksem en donder...storm in mijn hart, want mijn hart kent geen muren, geen kooi kan mijn storm bedwingen. Het klopt wild en ongetemd, zo breed als de horizon en zo diep als de zee...
Waarom zou ik de last van andermans schaduwen dragen als mijn hart snakt naar licht, naar oneindigheid, naar leven en naar alle paden die nog voor me liggen?
Ik verbreek de ketenen van verwachtingen en laat de wind onder mijn vleugels waaien. Laat de wereld haar grenzen trekken. Mijn hart kent andere wegen.
Het blijft vrij en ongetemd, een gedicht van kleuren dat zich niet laat categoriseren en door geen enkel kader kan worden ingeperkt.
Ik zal mijn leven niet vormgeven volgens de ideeën van anderen. Dat heb ik nooit gedaan... Ik zal de stem van mijn hart volgen, zijn eigen ritme, zijn verlangen en die wilde vonk die me vertelt:
Dit is jouw leven. Leef het.
Want ergens tussen wind en oneindigheid, tussen moed en verlangen, wordt mijn eigen melodie geboren.
En die klinkt als vrijheid.
Zwevend met de wind onder mijn vleugels...in de storm...verbonden met de werelden...kan ik de hele wereld aan...
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
Toen ik naar huis fietste was er al een bijzondere atmosfeer in de lucht wat zich al de hele dag had opgebouwd.
En uiteindelijk kwam de ontlading...ook bij mij na een enerverende avonddienst, die de laatste tijd al standaard lijkt te worden...het mag dan even zijn...en ik luister en voel...dan vormen zich woorden in mij, vanuit mijn gevoel...
Geboren in mijn onweer, tussen regen, bliksem en donder...storm in mijn hart, want mijn hart kent geen muren, geen kooi kan mijn storm bedwingen. Het klopt wild en ongetemd, zo breed als de horizon en zo diep als de zee...
Waarom zou ik de last van andermans schaduwen dragen als mijn hart snakt naar licht, naar oneindigheid, naar leven en naar alle paden die nog voor me liggen?
Ik verbreek de ketenen van verwachtingen en laat de wind onder mijn vleugels waaien. Laat de wereld haar grenzen trekken. Mijn hart kent andere wegen.
Het blijft vrij en ongetemd, een gedicht van kleuren dat zich niet laat categoriseren en door geen enkel kader kan worden ingeperkt.
Ik zal mijn leven niet vormgeven volgens de ideeën van anderen. Dat heb ik nooit gedaan... Ik zal de stem van mijn hart volgen, zijn eigen ritme, zijn verlangen en die wilde vonk die me vertelt:
Dit is jouw leven. Leef het.
Want ergens tussen wind en oneindigheid, tussen moed en verlangen, wordt mijn eigen melodie geboren.
En die klinkt als vrijheid.
Zwevend met de wind onder mijn vleugels...in de storm...verbonden met de werelden...kan ik de hele wereld aan...
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
❤5
Als je het over de Runen hebt, wordt Odin al gelijk vaak in dezelfde zin benoemd. Hij is de god die zijn oog offert bij de bron van Mimir om wijsheid te verkrijgen. Hij hangt negen nachten aan de wereldboom Yggdrasil, verwond door zijn eigen speer, om de geheimen van de runen te ontvangen. Hij weet dat het ware leven niet bestaat uit louter bestaan, maar uit het ontwaken van de geest.
Daarom is het menselijk bewustzijn in de Noorse kosmologie geen natuurlijk toeval.
Het is een goddelijke gave.
Ieder mens draagt een adem van deze goddelijke adem in zich.
Misschien verklaart dit waarom bomen voor onze heidense voorouders nooit slechts planten waren.
Ze werden beschouwd als levende wezens.
Als leraren.
Als bewaarders van herinneringen.
Als bemiddelaars tussen hemel en aarde.
Bijna elke oude cultuur heeft zijn wereldboom.
De Noorse traditie spreekt over Yggdrasil.
De oude Germaanse volkeren vereerden heilige bossen.
De Kelten kenden de heilige eik.
In het oude India verbond de Ashvattha-boom hemel en aarde.
In het oude Nabije Oosten verscheen de Levensboom.
Zelfs in de Bijbelse traditie staat de boom centraal bij nieuw begin.
Overal wortelt hetzelfde idee:
Het leven groeit omhoog omdat het diep geworteld is.
Onze voorouders plantten bomen om de geboorte van een kind te vieren. Vaak werd de placenta onder de jonge boom gelegd, zodat kind en boom symbolisch samen opgroeiden. Bij bruiloften werden twee bomen naast elkaar geplant als symbool van een gedeelde toekomst. In het dorp stond vaak een heilige boom, waaronder recht werd gesproken, feesten werden gehouden en offers aan de goden werden gebracht.
Wie onnodig een heilige boom velde, vernietigde meer dan alleen hout.
Ze verstoorden het evenwicht tussen de mensheid, de aarde en de goden.
Ook vandaag de dag leeft deze oude wijsheid voort in kleine gebaren.
Wanneer we op hout kloppen.
Wanneer we rust vinden onder eeuwenoude bomen.
Wanneer we ontzag voelen voor een eeuwenoude boomstam.
Misschien herinneren we ons onbewust iets dat ouder is dan welk schrift dan ook.
Ask en Embla vertellen daarom niet alleen over de eerste mensen.
Ze vertellen over wie wij zijn.
Symbolisch gezien stammen we af van de bomen, omdat we, net als zij, tussen hemel en aarde leven.
Onze voeten staan op de aarde.
Onze gedachten reiken naar de hemel.
Onze herinneringen zijn onze wortels.
Onze geest is Odins adem.
En misschien is de diepste boodschap van deze mythe wel dat de mensheid de natuur nooit mag overheersen, omdat ze er zelf uit voortkomt.
Elk bos is een spiegel van onze oorsprong.
Elke boom herinnert ons eraan dat ware kracht uit diepe wortels komt.
En met elke ademhaling leeft die goddelijke adem voort, de adem die Odin ooit aan de eerste mensen schonk – dezelfde adem die het bos bezielde, het vuur aanwakkerde en twee stille bomen in mensen veranderde.
Onze wortels reiken dieper dan verhalen en taal, terug naar die oeroude beelden waar bomen, adem en geest een onafscheidelijke eenheid vormden.
En in dit heilige hout werden de Runen gesneden...
Wie ook nog wat dieper graaft, weet dat de Runen ook al voor Odin bestonden. Kijk maar naar de spijkerschrift tabletten uit Sumerie (Anunnaki), vastgelegd in de boeken van Zecharia Sichin en de Edda is eigenlijk ook niet letterlijk overgeleverd...helaas...
Het beschrijft een "Nieuwe Wereld", wat bevestigt dat er ook een "Oude Wereld" bestond waar Runen al bestonden. Door taalkundige verwarring ( veroorzaakt door Marduk/Amun Ra) moesten de Runen echter opnieuw geordend, wat ook verklaart en bevestigt waarom er verschillende interpretaties zijn...net als bij de Astrologie...
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
Daarom is het menselijk bewustzijn in de Noorse kosmologie geen natuurlijk toeval.
Het is een goddelijke gave.
Ieder mens draagt een adem van deze goddelijke adem in zich.
Misschien verklaart dit waarom bomen voor onze heidense voorouders nooit slechts planten waren.
Ze werden beschouwd als levende wezens.
Als leraren.
Als bewaarders van herinneringen.
Als bemiddelaars tussen hemel en aarde.
Bijna elke oude cultuur heeft zijn wereldboom.
De Noorse traditie spreekt over Yggdrasil.
De oude Germaanse volkeren vereerden heilige bossen.
De Kelten kenden de heilige eik.
In het oude India verbond de Ashvattha-boom hemel en aarde.
In het oude Nabije Oosten verscheen de Levensboom.
Zelfs in de Bijbelse traditie staat de boom centraal bij nieuw begin.
Overal wortelt hetzelfde idee:
Het leven groeit omhoog omdat het diep geworteld is.
Onze voorouders plantten bomen om de geboorte van een kind te vieren. Vaak werd de placenta onder de jonge boom gelegd, zodat kind en boom symbolisch samen opgroeiden. Bij bruiloften werden twee bomen naast elkaar geplant als symbool van een gedeelde toekomst. In het dorp stond vaak een heilige boom, waaronder recht werd gesproken, feesten werden gehouden en offers aan de goden werden gebracht.
Wie onnodig een heilige boom velde, vernietigde meer dan alleen hout.
Ze verstoorden het evenwicht tussen de mensheid, de aarde en de goden.
Ook vandaag de dag leeft deze oude wijsheid voort in kleine gebaren.
Wanneer we op hout kloppen.
Wanneer we rust vinden onder eeuwenoude bomen.
Wanneer we ontzag voelen voor een eeuwenoude boomstam.
Misschien herinneren we ons onbewust iets dat ouder is dan welk schrift dan ook.
Ask en Embla vertellen daarom niet alleen over de eerste mensen.
Ze vertellen over wie wij zijn.
Symbolisch gezien stammen we af van de bomen, omdat we, net als zij, tussen hemel en aarde leven.
Onze voeten staan op de aarde.
Onze gedachten reiken naar de hemel.
Onze herinneringen zijn onze wortels.
Onze geest is Odins adem.
En misschien is de diepste boodschap van deze mythe wel dat de mensheid de natuur nooit mag overheersen, omdat ze er zelf uit voortkomt.
Elk bos is een spiegel van onze oorsprong.
Elke boom herinnert ons eraan dat ware kracht uit diepe wortels komt.
En met elke ademhaling leeft die goddelijke adem voort, de adem die Odin ooit aan de eerste mensen schonk – dezelfde adem die het bos bezielde, het vuur aanwakkerde en twee stille bomen in mensen veranderde.
Onze wortels reiken dieper dan verhalen en taal, terug naar die oeroude beelden waar bomen, adem en geest een onafscheidelijke eenheid vormden.
En in dit heilige hout werden de Runen gesneden...
Wie ook nog wat dieper graaft, weet dat de Runen ook al voor Odin bestonden. Kijk maar naar de spijkerschrift tabletten uit Sumerie (Anunnaki), vastgelegd in de boeken van Zecharia Sichin en de Edda is eigenlijk ook niet letterlijk overgeleverd...helaas...
Het beschrijft een "Nieuwe Wereld", wat bevestigt dat er ook een "Oude Wereld" bestond waar Runen al bestonden. Door taalkundige verwarring ( veroorzaakt door Marduk/Amun Ra) moesten de Runen echter opnieuw geordend, wat ook verklaart en bevestigt waarom er verschillende interpretaties zijn...net als bij de Astrologie...
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
❤5
Het Blauwe Huis🌿
Kaasjeskruid🥰
De beste plek om jou kruiden te halen, wat je niet zelf gaat oogsten!
Fijne, kundige, gepassioneerde mensen helpen je graag. Zaden, kruiden, planten en meer!
https://share.google/x42Nj0kVCuw4Wl32n
Kaasjeskruid🥰
De beste plek om jou kruiden te halen, wat je niet zelf gaat oogsten!
Fijne, kundige, gepassioneerde mensen helpen je graag. Zaden, kruiden, planten en meer!
https://share.google/x42Nj0kVCuw4Wl32n
❤6👍1
🧙♂️🌗
Vandaag is de laatste zondag van augustus. Morgen neemt de maand zelf afscheid en begint september, wat het begin markeert van een periode van overgang. ✨
De nazomer verwent ons nog steeds met warme dagen, maar de avonden worden eerder donker, de nachten koeler en de natuur laat steeds meer tekenen zien van het komende seizoen. ☀️🍂
Ook de maan begeleidt deze verandering. Halverwege de week bereikt de maan haar laatste kwartier en daarna zal haar licht steeds zwakker worden. In het Jaarwiel is de afnemende maan een prachtig moment om op te ruimen, af te maken waar je aan begonnen bent en dingen los te laten die je niet mee wilt mee nemen naar het volgende hoofdstuk. 🌗🌿
Buiten begint een bijzonder mooie tijd om te observeren en te verzamelen. Ik hou echt van deze tijd. De eerste vruchten en noten rijpen, zaaddozen vullen zich en op veel plaatsen verandert de geur van het bos. Misschien gebruik je deze week wel voor een lange wandeling en let je bewust op de tekenen van de naderende herfst die je nu al kunt ontdekken. 🌰🌳
Ik vind het een heel aardende tijd, je voelt je steeds meer in de aarde zakken, heerlijk...
Tegelijkertijd komt Mabon steeds dichterbij. Over iets meer dan drie weken bereiken we de herfstequinox, het moment in het jaar waarop dag en nacht bijna even lang zijn. De komende weken markeren de overgang van de overvloed van de zomer naar de oogsttij🍎
Ik wens je een levendige eerste week van september, veel mooie momenten in het nazomerlandschap en een harmonieuze overgang naar de nieuwe maand. Geniet van de laatste zomerdagen en zie hoe het wiel van het jaar langzaam draait. 🧙♂️🌿✨
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
Vandaag is de laatste zondag van augustus. Morgen neemt de maand zelf afscheid en begint september, wat het begin markeert van een periode van overgang. ✨
De nazomer verwent ons nog steeds met warme dagen, maar de avonden worden eerder donker, de nachten koeler en de natuur laat steeds meer tekenen zien van het komende seizoen. ☀️🍂
Ook de maan begeleidt deze verandering. Halverwege de week bereikt de maan haar laatste kwartier en daarna zal haar licht steeds zwakker worden. In het Jaarwiel is de afnemende maan een prachtig moment om op te ruimen, af te maken waar je aan begonnen bent en dingen los te laten die je niet mee wilt mee nemen naar het volgende hoofdstuk. 🌗🌿
Buiten begint een bijzonder mooie tijd om te observeren en te verzamelen. Ik hou echt van deze tijd. De eerste vruchten en noten rijpen, zaaddozen vullen zich en op veel plaatsen verandert de geur van het bos. Misschien gebruik je deze week wel voor een lange wandeling en let je bewust op de tekenen van de naderende herfst die je nu al kunt ontdekken. 🌰🌳
Ik vind het een heel aardende tijd, je voelt je steeds meer in de aarde zakken, heerlijk...
Tegelijkertijd komt Mabon steeds dichterbij. Over iets meer dan drie weken bereiken we de herfstequinox, het moment in het jaar waarop dag en nacht bijna even lang zijn. De komende weken markeren de overgang van de overvloed van de zomer naar de oogsttij🍎
Ik wens je een levendige eerste week van september, veel mooie momenten in het nazomerlandschap en een harmonieuze overgang naar de nieuwe maand. Geniet van de laatste zomerdagen en zie hoe het wiel van het jaar langzaam draait. 🧙♂️🌿✨
Weef je eigen Magie!
Liefs, Cornelia✨
❤6