روزی اسمم را خواهی شنید و لبخند خواهی زد و خواهی گفت: لعنتی اون واقعا فرق داشت.
توی رابطه بودن برای من خوب نیست چون میخوام با یکی تا ابد بمونم نه فقط برای چند ماه.
اگر ميتونستم یک حس رو از وجودم حذف كنم انتظار بود. انتظار براى من منشأ حس هاى بده. وقتی منتظرم عصبی میشم، غمگین ميشم، كلافه ميشم، افسرده ميشم.
باهم باشیم یا نباشیم، دوست باشیم یا نباشیم، صحبت کنیم یا نکنیم، تو همیشه در قلب من جایی داری که هیچکس نمیتونه به اون جایگاه برسه.
از یه جا به بعد از "نه بابا امکان نداره رد میشی و به مرحله "هیچی از هیچکس بعید نیست" میرسی.
درموردش تو تنهایی فکر میکنم و با خودم صحبت میکنم، چون دیگه روم نمیشه به کسی بگم هنوزم بابتش حالم بده.