یعنی فردا قراره اخوند چی تو سرنوشتمون رقم بزنه نمیدونم قراره آخرش به کجا کشیده بشه زیاد از بازی سیاست سر در نمیارم ولی فقط از خدا میخوام:
دل مردم ایران و ازین استرس‌ مزمن آزاد کنه اون خستگی پنهانی که سال هاست تو سینه هامون مونده و لبخندامون و نیمه کار کرده.
برای ایران آینده ای بسازه بی وحشت بی تحمیل بی صدای ترس بی سایه ی آخوند آینده ای که در اون زندگی ساده باشه نفس کشیدن عادی باشه
و امید احتیاج به شجاعت نداشته باشه. خدایا به این مردم حق بده صبح رو بدون دلهره شروع کنن شبم بدون نگرانی تموم کنن
و فردا رو نه با ترس بلکه با امید آروم صدا بزنن

هیچ ظلمی ماندگار نخواهد ماند...
ننگ بر نیرنگتان به سمت کدوم قبله سجده میکنید؟ ننگ به آیینتان
از چهره های پلیدتان، ذات کثیفتان هویداست ننگ بر دین و راه و رسمتان
تمام وجود این بچه هارو پر از غم و خشم و زاری کردید...
ننگ به حاکمیت و قدرتهایتان
ننگ بر شما باد

من دل فاجعه بودم و گلوله ای به تنم نخورد اما زخم تماشای این ویرانی حیاتم رو روزی صدبار مصادره میکنه.
به یاد آنان هایی که از من
زیبا تر
باهوش تر
و با جرعت تر بودند
چه کنم؟🖤

"ســـــپهر بابا:)...

"19" 18 "سال هم بگذره انسان این غم و فراموش نمیکنه، تاکید می‌کنم انسان!🖤

جدیدا دیگه راه فراری از دنبال کردن اخبار نداری! چون اخبار رو برات پیامک می کنن!

اینجا غریق نجاتم باشی باز تو فکرو خیال غرق میشی

.شاید در جهان دیگری به جای زندهِ ماندن زندگی کردیم.

اما عزیز من، یک زن می‌تواند هر اشتباهی را ببخشد، اگر آن اشتباه زنی دیگر نباشد.

‏اگه تو رابطه هستید و به نفسای آخر رابطه رسیدید حتما ترمیمش کنید چون این بیرون هیچ خبری نیست تنهایی گذروندن تو این زمونه سخته

هروز که از خواب بیدار میشم
میبینم بیشتر از دیروز دلم به هیچی خوش نیست.
ما تلخ ترین صفحه تاریخ جهانیم!

‏کاش حداقل ۳٪ از آن ۳۰٪ دانشجوی سهمیه‌ای که هر سال وارد دانشگاه شریف می‌کنید طرف‌دارتان بودند.

یه بشقاب از سر میز کم کردید
یه چراغ رو توی هر خونه خاموش کردید
یه جفت کفش سفید رو قرمز پس دادید
یه گوشی پر از خاطره رو برای همیشه خاموش کردید
یه نون‌آور، کارآفرین کم کردید
یه آدم رو توی ولنتاین تنها کردید
یه خواهر رو بی‌برادر کردید
یه برادر رو بی‌خواهر کر‌ید
یه بابا رو بی‌بچه کردید
یه بچه رو بی‌بابا کردید
یه مادر رو بی‌پناه کردید
یه سلام صبح‌بخیر از هر خونواده کم کردید
یه موی بافته شده قیچی کردید
یه دنیا امید رو ناامید کردید
یه دنیا آرزو رو خاک کردید



🖤

گر سر خم کنی جلاد بسیار است...

گفت:دیگر نمیترسم از هیچ نمیترسم،از مرگ؟بگویید حالا به سراغم بیایید،از بدبختی؟مگر سراغم نیامده؟از تنها شدن؟مگر شما فکر میکنید حالا من تنها نیستم این بار من میگویم آنچه که من ترسش را داشتم بر سرم آمده که امروز این من را ساخته است.
_من.

کم کم یاد میگیری که قرار نیست  تو هر جمعی، جای تو محفوظ باشه.
که آدم ها همیشه آنگونه که تو با آنان رفتار میکنی، باتو رفتار نخواهند کرد.
میفهمی که بسیاری تنهایی رو انتخاب میکنند، نه از روی غرور بلکه دیگر تحمل رنج بیشتر را ندارند.
میپذیری که تمام تلاش ها همیشه به نتیجه نمیرسند. که دلتنگی برای کسی که دیگر نیست، شاید هیچ‌وقت تمام نشود.
که وقتی با تمام خستگی به خانه بازمیگردی کسی نیست باری از روی شونه هایت بردارد، چرا که اینروزها هرکسی بار خودش را به دوش میکشد.
میپذیری که مسیر تو با بسیاری متفاوت بوده. و آن زخم کهنه شاید هرگز محو نشود! می پذیری که درآمدت به پای دیگران نمیرسد، و تمام دویدن هایت شاید به مقصد نرسد.
و نهایتا میفهمی که دنیا...
به اندازه چشمان تو زیبا نیست :)