Віцебскі праўладны блогер прапануе “выдаваць інтэрнэт па даведках”

Настаўнік гісторыі і супрацоўнік Віцебскага раённага краязнаўчага музея Андрэй Кулябкін у сваім Тг-канале напісаў наступнае: «В нынешних условиях новой мировой капиталистической войны интернет стал тем, чем изначально замышлялся - ОРУЖИЕМ. Его так и задумали в 1969 в Пентагоне как связь на случай ядерной войны, т.е. с военной целью. Да, оружие специфическое, но оружие. Интернет должен быть по справкам. И будет.»

Тг-канал аўтара называецца «Андрей Кулябкин. Видный отечественный блоггер». Ні больш, ні менш. Хоць гэты рэсурс мае ўсяго 152 падпісчыкі. Не нашмат болей (211 падпісчыкаў) і ў Іnstagram-акаўнце, які называецца таксама з прытэнзіяй на шматзначнасць – “indoevropeysky”.

Гэтую “зорку інтэрнэту” мясцовыя ўлады выкарыстоўваюць, калі трэба прасоўваць ідэалагічную павестку. Дый сам Андрэй Кулябкін не супраць: напрыклад, у 2024 г. ен стаў адзіным блогерам, які ўзяў удзел у конкурсе па колцы дроваў сярод прадстаўнікоў СМІ.

Пётр Сарапеня. Гісторыя аднаго фотаздымка і аднаго лёсу

На гэтым фотаздымку, зробленым падчас святкавання Дня Волі ў Мінску у 1996 годзе – 52-гадовы жыхар Віцебска Пётр Сарапеня.

Пётр Сарапеня паходзіў з Шуміліншчыны, быў адным з першых сябраў БНФ “Адраджэнне” ў Віцебску, працаваў інжынерам-будаўніком. У 1989 годзе стаў дэлегатам Устаноўчага З’езду БНФ “Адраджэньне” ў Вільні. Пазней увайшоў у шэрагі Кансерватыўна-Хрысціянскай парты БНФ, кіраваў адной з рэгіянальных структур. Неаднаразова спрабаваў ініцыяваць святкаванні Дня Волі ў Віцебску, але атрымліваў адмовы ад уладаў на свае заяўкі (увогуле ў Віцебску з 1998 года прыватныя асобы не атрымалі ніводнага дазволу на правядзення масавых акцый).

У апошнія гады жыцця актывіст займаўся аднаўленнем гістарычнай памяці пра сталінскія рэпрэсіі, быў удзельнікам ініцыятыўнай групы “Хайсы – віцебскія Курапаты”, якая займалася ўшанавання памяці ахвяраў сталінізму. У лепшы свет Пётр Сарапеня пайшоў 8 ліпеня 2000 года.
Фота - з сайта vytoki.net

Асуджаны полацкі бізнесовец Уладзімір Захараў прызнаны палітзняволеным

Уладзімір Захараў валодаў вялікай колькасцю нерухомасці ў Полацку і Наваполацку. Але ў 2023 годзе ў дачыненні да яго былі заведзеныя крымінальныя справы. Не чакаючы арышту, ён з’ехаў з Беларусі. І адтуль дасылаў лісты прэм'еру Галоўчанку, кіраўніку КДБ Церцелю, старшыні Савета Рэспублікі Качанавай і іншым, спрабуючы пераканаць іх у тым, што падазрэнні ў адносінах да яго беспадстаўныя. Урэшце ён вярнуўся на радзіму, дзе ў лютым 2025 года быў асуджаны паводле арт. 243 Крымінальнага кодэкса — ухіленне ад выплаты сум падаткаў, збораў; арт. 369 1 Крымінальнага кодэкса — дыскрэдытацыя Беларусі.

У снежні 2025г. Уладзіміра Захарава ўключылі ў “экстрэмісцкі” пералік на сайце МУС. ➡️https://tinyurl.com/25ndsnfm

«Сын за бацьку не адказвае?»: Як фота вашага дзіцяці можа апынуцца ў школьным чаце праз чужы крадзеж 📸🚫

Сістэма відэаназірання, якую нам абяцалі як гарантыю бяспекі, усё часцей ператвараецца ў інструмент публічнай ганьбы. Гісторыя мінчанкі, чыё сямейнае фота разаслалі па настаўніцкіх чатах праз дробны крадзяж мужа, — гэта сігнал для кожнага.

Што адбылося?
Мужчына скраў у краме тавар на 145 рублёў. Міліцыя рассылала стоп-кадры з камер ва ўпраўленне адукацыі, а адтуль твары жонкі і 4-гадовага сына паляцелі “для апазнання” ў Viber-чаты настаўнікаў усяго раёна. Суд прызнаў гэта законным.

Чаму так адбываецца?
⚖️ ПІКаАП (арт. 2.10) абавязвае міліцыю шукаць доказы «любымі мерамі».
⚖️ Закон аб Органах унутраных спраў (арт. 25) дазваляе шукаць парушальніка праз твары яго блізкіх.
⚖️ Закон аб персанальных даных дазваляе апрацоўку біяметрыі без вашай згоды, калі гэта «трэба дзяржаве».

Што кажуць эксперты?
Праваабаронцы ўпэўнены: гэта парушэнне прынцыпу прапарцыянальнасці. Дробны крадзёж не варты таго, каб стыгматызаваць дзіця на гады наперад. Больш за тое — калі настаўніца пераслала фота ў бацькоўскі чат, адказваць за «зліў» павінна менавіта яна, а не МУС.

Як абараніць сябе? (Чэк-ліст ад «Вясны»):
1️⃣ Фіксуйце ўсё: рабіце скрыншоты чатаў, дзе з'явілася ваша фота.
2️⃣ Пішыце скаргу: звяртайцеся ў Нацыянальны цэнтр абароны персанальных даных.
3️⃣ Патрабуйце выдалення: як толькі асоба ўстаноўлена, фота невінаватых павінны быць выдалены.
4️⃣ Падавайце ў суд: не на сістэму, а на канкрэтных «злівальнікаў» (настаўнікаў ці дырэктараў).

Поўны матэрыял чытайце на нашым сайце ➡️https://tinyurl.com/3ahw5evy

Патрэбна дапамога? Звяртайцеся да праваабаронцаў:
🔹 Юрыст: https://t.me/lex_viasna
🔹 Праваабаронцы (Віцебск): https://t.me/Viciebsk_spring

Прыватнае жыццё — гэта не злачынства. Змагайцеся за свае правы!

Роўна праз месяц "Вясне" споўніцца 30 гадоў

Праваабарончы цэнтр "Вясна" быў створаны ў красавіку 1996 года. Тады адбыліся масавыя акцыі пратэсту дэмакратычнай апазіцыі ў Беларусі — і неабыякавыя людзі дапамагалі арыштаваным удзельнікам дэманстрацыяў ды іх сем’ям.

Ад моманту, калі дзяржава пачала масава парушаць правы сваіх грамадзян, прайшло 30 гадоў. Увесь гэты час праваабаронцы адстойвалі гэтыя правы — і працягваюць рабіць сваю справу.

Гісторыя Праваабарончага цэнтру "Вясна" -
гэта гісторыя выбітных учынкаў і няпростых чалавечых лёсаў, салідарнасць, спагада, вера ў лепшае і надзея на лепшае!

Нобелеўскі лаўрэат Алесь Бяляцкі, філосаф Уладзмір Мацкевіч, палітык Павел Севярынец і блогер Мікола Дзядок распавялі, чаму памятаць пра Дзень Волі - важна, а святкаваць — неабходна. Нават у турме або ў эміграцыі.

https://spring96.org/be/news/119892

25 сакавіка 2026 года Павел Севярынец упершыню пасля вызвалення выступіў на мітынгу з нагоды Дня Волі (Вільня)
🎥 ТУТ

Прапагандаст з Глыбокага крытыкуе краіны Балтыі і Польшчу за мілітарызацыю і санкцыі

Рэдактар раённай газеты “Веснік Глыбоччыны” Андрэй Панкрат на сайце газеты апублікаваў артыкул “Санкцыйны бумеранг: як брусельская палітыка ўдарае па ўласных грамадзяна”. У ім раённы прапагандыст крытыкуе палітычную і сацыяльную сферы ў Еўропе, у прыватнасці, у Літве.

Андрэй Панкрат сцвярджае, быццам кожны пяты жыхар Літвы знаходзіцца за рысай беднасці, і прыводзіць прыклад гісторыі мясцовай жыхаркі, якая нібыта атрымала рахунак за камунальныя паслугі 356 еўра - суму, якая перавышае яе даход. Ён сцвярджае, што падобныя гісторыі становяцца штодзённасцю. Толькі вось ці быў увогуле Андрэй Панкрат у Літве невядома, тым больш апошнім часам, каб распавядаць падобныя гісторыі.

Таксама ён закранае дэмаграфічную сітуацыю ў Літве: ён мяркуе, што да 2040 г. насельніцтва там скароціцца да паўтара мільёна чалавек. Але не згадвае статыстыку па нараджальнасці ў сваім рэгіёне, якая таксама значна зменшылася.➡️https://tinyurl.com/3btrhrv2

У “экстрэмісцкі” спіс уключылі 19-гадовага віцебскага хакеіста

У абноўленым 27 сакавіка пераліку асобаў, “датычных да экстрэмісцкай дзейнасці”, унесена прозвішча Данііла Сачыўкі. У Віцебскім абласным судзе ён быў асуджаны,падобна, да “хатняй хіміі” – насупраць ягонага прозвішча пазначана “судзімасць не пагашана”. Найверагодней, яго прызналі вінаватым па так званай “справе “Беларускага Гаюна”: паводле чч. 1 і 2 арт. 361-4 КК РБ.

Данііл Аляксандравіч Сачыўка (1.04.2006 г.н.) згадваецца ў якасці чальца хакейнага клуба «Витебск», які выступаў на пазіцыі брамніка.

Насельніцтва Віцебска скарацілася на больш як 1 тысячу чалавек

На 1 студзеня 2025 года колькасці насельніцтва ў абласным цэнтры складала 358 927 чалавек, а на 1 студзеня 2025 года – ужо 357 899 чалавек.

Прыкладна на столькі ж скарацілася колькасць жыхароў Оршы ( 101 662 у 2025 г. і 100 422 у 2026 г.) і ў Наваполацку ( 95 370 у 2025 г. і 94 666 у 2026 г.) Не так радыкальна сітуацыя змянілася хібы што ў Полацку: тут, паводле “Нашай Нівы” колькасць насельніцтва за год зменшылася толькі на 180 чалавек (хаця гэтая лічба выглядае сумнёўна на фоне агульнай карціны).

Агулам, паводле падлікаў Белстата, за мінулы год насельніцтва скарацілася на 53 200 чалавек. Але варта ўлічваць, што афіцыйная статыстыка па-ранейшаму працягвае лічыць жыхарамі Беларусі тых, хто выехаў з краіны, але мае тут рэгістрацыю. Рэальная колькасць насельніцтва меншая, і тэндэнцыя да змяншэння агульнай колькасці больш выразная.

Прызненне палітвязнем: дадатковыя цяжкасці за кратамі або трэк на вызваленне?

Пасля вызвалення 19 сакавіка 250-ці палітвязняў сярод сваякоў зняволеных “за палітыку” зноў абвастрыліся дыскусіі: ці настойваць на тым, каб пра пакаранне блізкага чалавека “ніхто не ведаў”, ці надварот – зрабіць гэты факт вядомым для шырокай грамадскасці і дамагацца прызнання палітзняволеным.

🔸Як адбываецца працэдура прызнання чалавека палітычным палітвязнем?
🔸Ці могуць сваякі уплываць на канчатковае рашэнне?
🔸Што ім варта ўлічваць у цяперашняй сітуацыі, калі вызваленні палітычных зняволеных адбываюцца пра садзейнічанні ЗША?
🔸З кім можна параіцца па кожнай індывідуальнай сітуацыі?

Над гэтымі пытаннямі Віцебская вясна разважае разам з юрыстам, праваабаронцам Алегам Мацкевічам: 👉 https://tinyurl.com/j75234yd

Праект, дзе ўдзельнікам пазначаны віцебскі актывіст Дзмітрый Карняенка, у Расіі прызнаны “иноагентом“

У мінулую пятніцу, 27 сакавіка, на сайце Міністэрства юстыцыі РФ з’явіліся абнаўленні ў спесе так званых “иноагентов“. У яго уключылі кінарэжысёра Паўла Таланкіна, журналістку Марыну Скорыкаву, бізнесмена Віталя Гінзбурга , а таксама «Христиане против войны». У якасці ўдзельнікаў апошняга згаданыя Наталля Васілеўская і Дзмітрый Карняенка.

“Інаагентам яшчэ не быў, але стаў”, -- напісаў актывіст у Facebook.

Ужо некалькі гадоў Дзмітрый Карняенка жыве ў вымушанай эміграцыі. Падчас знаходжання за мяжой яго двойчы прызнавалі ўдзельнікам “экстрэмісцкіх фармаванняў” у Беларусі - праектаў "Народный депутат" і "Хрысціянская Візія: НЕ ВАЙНЕ". Хрысціянскі антываенны праект быў прызнаны “экстрэмісцкім фармаваннем” летась, 1 красавіка 2025 г., паводле рашэння беларускага КДБ.

Праваабаронцу і журналіста Ігара Казмерчака спецслужбы “пазналі” ў прапагандысцкай праграме Пратасевіча

Там былі паказаны кадры з сёлетняга святкавання Дня Волі ў Вільні. Аўтар аспрэчваў гістарычнае значэнне гэтай даты і палохаў тых, хто адзначае свята за мяжой, крымінальнымі справамі, завочнымі прысудамі і канфіскацыяй маёмасці. Усяму гэтаму, паводле Пратасевіча, паспрыяюць “апазнанні” удзельнікаў, якія праводзяць спецслужбы.

"Апазнаных" у праграме было каля дзясятка. Сярод іх Ігар Казмярчак, які ў 2021 г. быў вымушаны пакінуць Беларусь, і з тае пары месца свайго знаходжання не хаваў. Тое, чым страшыў тэлегледачоў Пратасевіч, для Ігара Казмерчака ўжо даўно рэальнасць. У сакавіку 2024 г. супраць яго завялі 2 крымінальныя справы: за "садзеянне экстрэмізму" (чч. 1 і 2 арт. 361-4 КК РБ) і за абразу Лукашэнкі (ч.1 арт. 368 КК РБ). У лістападзе 2023г. на кватэру Казмерчака быў накладзены арышт. Пастанову вынес Аршанскі аддзел СК.

Таму сенсацыі пра "выкрыццё" не атрымалася. ➡️https://tinyurl.com/r3977r9c

❗️ГАЛОЎНЫЯ НАВІНЫ ГЭТАГА ТЫДНЯ❗️
(23-29 сакавіка)

- Першы і адзіны помнік ліквідатарам аварыі на ЧАЭС на Віцебшчыне паставяць не там, дзе планавалі: у гарадскім аршанскім парку, а не насупраць прыбіральні. Меркаванне грамадскасці перамагло!

- Тут https://t.me/vicspring/5211 можна паглядзець фотаздымкі з Дня святкавання Дня Волі ў Віцебску ў розныя гады
- Віцебскі праўладны блогер прапануе “выдаваць інтэрнэт па даведках”;

- У “экстрэмісцкі” спіс уключылі 19-гадовага віцебскага хакеіста;

- Прызненне палітвязнем: дадатковыя цяжкасці за кратамі або трэк на вызваленне? Меркаванне праваабаронцы ;

- Праект, дзе ўдзельнікам пазначаны віцебскі актывіст Дзмітрый Карняенка, у Расіі прызнаны “иноагентом“ ;

- Праваабаронцу і журналіста Ігара Казмерчака спецслужбы “пазналі” ў прапагандысцкай праграме Пратасевіча .

Суды Віцебшчыны зноў зрабілі ўнёсак у Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў

Паводле абноўленага 30 сакавіка “экстрэмісцкага спіса” на сайце Міністэрства інфармацыі,

-суд Полацкага раёна і г. Полацка 24 сакавіка 2024 года прызнаў “экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукыяй” інтэрнэт-сайт "НАРОДНЫЯ АМБАСАДЫ БЕЛАРУСI" і старонку "Talaka - Venner af Belarus i Danmark" у Facebook;

-суд Наваполацка 23 сакавіка 2024 года прызнаў “экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукыяй” старонкі ў Facebook з назвамі "Belarusian in Las Vegas",
"БХД | Беларуская Хрысцiянская Дэмакратыя",
"БЕЛАРУСКI ФРОНТ. АБАРОНА КУРАПАТАУ";

-суд Мёрскага раёна 20 сакавіка 2026 года прызнаў “экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукыяй” Telegram–канал "Супер Мова".

“Экстрэмісцкай” прызналі старонку віцебскага палітэмігранта Змітра Піменава

Старонку "Dzimitriy Pimenau" у Facebook прызнаў экстрэмісцкай інфармацыйнай прадукцыяй далёкі ад Віцебшчыны суд Кармянскага раёна Гомельскай вобласці. Судовае рашэнне было прынята 27 сакавіка, сёння інтэрнэт-рэсурс уключылі ў Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў.

Зміцер Піменаў быў актывістам КХП БНФ, за мяжу ён вымушана з’ехаў яшчэ ў пачатку 2000-х. З тае пары, жывучы ў Бельгіі, ён актыўна ладзіць масавыя акцыі на падтрымку дэмакратычных сіл у Беларусі і супраць расійскага нападу на Украіну. Разам з ім у гэтых мерапрыемствах бяруць удзел і іншыя палітэмігранты з Віцебска.

Таксама Зміцер Піменаў шмат дапамагаў у зборы сродкаў для Палка Кастуся Каліноўскага.

Экс-палтвязень Дзмітрый Казлоў (блогер Шэры Кот) даведаўся, што яго пашпарт ануляваны

Дзмітрый Казлоў, які 11 верасня 2025г. быў вызвалены і прымусова вывезены з Беларусі, праверыў сапраўднасць свайго беларускага пашпарта.

Некаторых палітвязняў вывозілі з Беларусі без пашпартоў, але ў Дзмітрыя гэты дакумент быў пры сабе. Калі 30 сакавіка ён праверыў статус свайго беларускага пашпарта праз сайт Міністэрства ўнутраных спраў, вынік яго ўразіў: дакумент прызнаны несапраўдным.

“Теперь я тоже официально уже не беларус, а неведомая х**ня,”- напісаў блогер у сваім Тэлеграм-канале.

Дзмітрый Казлоў быў затрыманы ў чэрвені 2020 г. Яго асудзілі да 5 гадоў калоніі, прызнаўшы вінаватым паводле ч. 1 арт. 13 і ч. 2 арт. 293 КК РБ (Падрыхтоўка да ўдзелу ў масавых беспарадках). Але тэрмін пакарання скончыўся, а на волю Дзмітрый не выйшаў: яго асудзілі за злоснае непадпарадкаванне адміністрацыі калоніі (арт.411 КК РБ) і дадалі яшчэ адзін год зняволення. З-за кратаў ён выйшаў, адбыўшы там 5 год і 3 месяцы.

Вымушаная палітэмігрантка з Полацку просіць дапамогі – яна часова не можа працаваць пасля інфаркту

Інфаркт у Кацярыны Мірзоевай здарыўся ўжо ў эміграцыі, калі жанчына-пенсіянерка толькі-толькі пачала наладжваць жыццё за мяжой. Яна знайшла працу, зняла жытло, але падвяло здароўе. Цяпер Кацярына стараецца яго аднавіць, але пакуль не можа працаваць, каб зноў сябе ўтрымліваць.

У 2020 годзе жанчына актыўна выказала сваю пазіцыю, выступіўшы на стрыме ў Ціханоўскага, потым узяла ўдзел у мітынгах у некалькіх райцэнтрах. Калі пачаліся масавыя паслявыбарчыя пратэсты, Кацярына збірала перадачы для затрыманых. Потым пачаліся пагрозы, а праз пэўны час жанчына атрымала папярэджанне пра магчымае затрыманне. 19 лютага 2021 г. Кацярына пераехала ў Кіеў, спадзеючыся “пераседзець пару месяцаў”. Але не атрымалася, і жанчына апынулася ў Польшчы. Тут яна пачала весці Youtube-канал "Всё сначала", які ў лютым 2025 г. быў прызнаны "экстрэмісцкім".

На самыя надзённыя патрэбы ёй неабходна €3 000. Збор абвясціў BYSOL.

Несапраўднымі прызнаны пашпарты яшчэ двух экс-палітвязняў з Віцебска

Пасля праверкі праз сайт Міністэрства ўнутраных спраў высветлілася, што пашпарты журналіста Вячаслава Лазарава (на фота) і праграміста Паўла Нікіценкі з’яўляюцца нядзейнымі дакументамі.

Лазарава і Нікіценку вызвалілі 11 верасня мінулага года па памілаванні, якое адбылося у выніку сустрэчы Лукашэнкі з амерыканскай дэлегацыяй, у складзе якой быў Джон Коўл, прадстаўнік прэзідэнта ЗША Трампа. Абодва экс-палітвязні – вымушаныя палітэмігранты: пасля вызвалення іх прымусова вывезлі ў Літву. Ануляванне пашпартоў – гэта працяг рэпрэсій супраць тых, каго на радзіме асудзілі па палітычна матывываных “крыміналках”.

Учора пра “нядзейны” статус свайго пашпарту паведаміў экс-палітвязень з Барані Дзмітрый Казлоў ( блогер Шэры Кот). Ён выйшаў з-за кратаў у адзін дзень з Лазаравым і Нікіценкам і таксама быў дэпартаваны.

📝Праваабаронцы выпусцілі даклад пра пашырэнне спісу «экстрэмісцкіх матэрыялаў» у Беларусі

Праваабарончы цэнтр «Вясна» апублікаваў даклад «Калі экстрэмізмам называюць словы. Як барацьбу з неанацызмам і распальваннем варожасці падмянілі палітычнай цэнзурай».

Асновай даследавання праваабаронцаў «Вясны» стаў Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў — пералік інфармацыйнай прадукцыі, забароненай да распаўсюду.

У даклад увайшлі аналіз існуючых забаронаў, магчымых механізмаў змянення спісу і палітыкі забаронаў у цэлым, а таксама кароткі агляд існуючых рэгіянальных практык.

Чытаць даклад на беларускай мове | Чытаць даклад на рускай мове

Дзяцей і падлеткаў з Оршы і Глыбокага ўцягваюць у праекты фонда «Русский мир»

Мэта – папулярызацыя рускай літаратуры. Фонд «Русский мир» укладае ў гэта немалыя сродкі, тады як папулярызацыю беларускай літаратуры не падтрымлівае нават уласная дзяржава.

У Аршанскім каледжы №13 у апошнія дні сакавіка прайшоў арт-марафон «Творческая палитра Есенина», арганізаваны ў межах праекта «Вдохновение поэтической души: Есенин для молодёжи». Удзельнікамі сталі падлеткі з розных навучальных установаў горада, ад якіх патрабавалася прадставіць візуальнае прачытанне вершаў рускага паэта -малюнкі, калажы, інсталяцыі.

У Глыбокім пад "рускамірскую" апрацоўку трапілі выхаванцы дзіцячых садоў і вучні малодшых класаў. Мерапрыемства «Многогранная Агния Барто» праводзілі ў дзіцячых установах, якія пагадзіліся падтрымаць праект прарасійскага фонда «Писатель на все времена. Агния Барто».

Вахаванне на ўзорах чужой літаратуры ва ўмовах зневажання ўласнай - відавочны прыклад захопу дзіцячай свядомасці.

"У 20 метрах ад месца, дзе вязні чысцяць провады, часам пачынаюць паліць пакрыццё провадаў і ад гэтага там валіць такі чорны дым, нібы паляць покрыўкі. І ўсе гэтым дыхаюць. З пункту гледжання экалогіі — гэта горшае месца: раніцай смярдзіць бензінам, увечары — керасінам, на наступны дзень — аміякам".

"Узімку, калі за акном -25, то ў камеры прыкладна +5 - +7. І гэта ў звычайнай камеры. Але ёсць яшчэ так званыя "маразілкі" — дзве камеры, у якіх дзве фортачкі і таму прадзьмуваецца. Калі на вуліцы −25, у ШІЗА — каля нуля. Батарэя добра абаграваецца, але гэта нібы на вуліцы паставіць яе — толку няма. Не ведаю, ці былі там калі-небудзь смяротныя выпадкі, але на насілках адтуль шмат каго выносілі".

Вясна запісала аповед былога вязня пра ўмовы ўтрымання ў Наваполацкай ПК-1,

дзе ўтрымліваюць 58 палітычных зняволеных. У іх ліку - журналіст Анджэй Пачобут, удастоены найвышэйшай узнагароды Польшчы — ордэна Белага Арла, лаўрэат прэміяі імя Андрэя Сахарава "За свабоду думкі".