#کتاب_صوتی

#شمس_خاموش
بخش ۱

با صدای:
#بهروز_رضوی

کتاب گویا ایران صدا
http://book.iranseda.ir

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

شمس کیست؟

#علامه_مروجی_سبزواری

گفت که دیوانه نه‌ای
لایق این خانه نه‌ای

رفتم و دیوانه شدم
سلسله بندنده شدم

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

https://t.me/masnavijan

بزرگان فرموده‌اند؛
"نی نامه" خلاصه کل مثنوی ‌است. مانند سوره حمد که خلاصه تمام قرآن است.
مثنوی حکایت راه رسیدن از خدا به خداست.
همان "قاب قوسین" (دو کمان) که فاصله پیامبر با خدا در شب معراج بود.
یکی قوس نزول از خدا به عالم و دیگری قوس صعود از عالم به خدا.
مثنوی، حکایت این سفر عرفانی از زبان یک روح دردمند و جداشده از اصل است که به اصل باز گشته و می‌خواهد این راه را به دیگران نشان دهد و راهنمایشان باشد.

طبق اعتقاد عرفا هستی دو نوع است: ۱- عالم روحانی۲- عالم مادی

این دو عالم از سوی اندیشمندان علوم گوناگون، با نامهای دیگری هم  نامگذاری شده‌اند مثلاً:
فیزیک و متافیزیک،
طبیعت و ماوراء‌طبیعت،
نور و ظلمت،
محسوس و معقول،
امر و خلق و ... .

طبق اعتقاد عرفا، روح انسان پرتوی از روح کل (خدا) است پس به طور بالقوه کامل است.
این روح در یک سیر نزولی و در زمان مشخص از وطن اصلی خود جدا شده و اسیر این عالم و محدودتر از عالم، اسیر جسم شده است.
روح طی یک سیر صعودی باید به جایگاه اصلی خود بازگردد و برای این بازگشت، باید استعداد و حالت بالقوه خود را به فعلیت برساند. چگونه؟

عرفا پاسخ‌های گوناگون برای این سوال دارند.
خواجه عبدالله انصاری رسیدن به کمال را عبور از صد میدان می‌داند و کتابی به همین نام دارد.

سهروردی(شیخ اشراق) عبور از یازده کوه را مطرح می‌کند که در رساله عقل سرخ آن را بیان کرده.

عرفایی چون عطار، هفت وادی را برای سیر صعودی انسان مطرح کرده‌اند که عبارتند از: طلب، عشق، معرفت، استغناء، توحید، حیرت و فنا

عرفایی چون بایزید بسطامی رسیدن به اصل را یک گام می‌داند:
"یک گام بر خویشتن نه و آن دگر در کوی دوست" 

برخی از بزرگان هم معتقدند این صعود به سوی خدا در هر صورت و برای هر فردی اتفاق می‌افتد، با این تفاوت که اگر فرد در این راه تلاش کند و به خودسازی بپردازد زودتر به وصال و درک حقیقت می‌رسد. و اگر غافل باشد راه رسیدن به حقیقت برایش طولانی و همراه با تحمل درد و رنج فراوانی خواهد بود.

به نقل از کلاس‌های شرح مثنوی #دکتر_دزفولیان


لطفاً عزیزانِ جانِ خود را به کانال مثنویِ جان دعوت کنید. متشکرم. 💐

#شرح_مثنوی_جان

https://t.me/masnavijan

این جفای خلق با تو در جهان

گر بدانی گنج زر آمد نهان

خلق را با تو چنین بدخو کنند

تا تو را ناچار رو آن سو کنند


#دکتر_دینانی

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

♦️ نقش قلب در خلاقیت و هنر

#علی_مقدم

@spiritual_mind

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

https://t.me/masnavijan

شمس کیست؟

#علامه_مروجی_سبزواری

گفت که دیوانه نه‌ای
لایق این خانه نه‌ای

رفتم و دیوانه شدم
سلسله بندنده شدم

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

https://t.me/masnavijan

❇️چرا اندیشمندان ما به سرودن شعر رغبت بیشتری داشته‌اند؟

🔳 #عبدالحمید_ضیایی
🍃 #شعر_اندیشه
@abdolhamidziaei

پوشه شنیداری سخنرانی مهرداد رحمانی در ویژه برنامه‌ی شب یلدا و عُرس مولانا

با موضوع: «گمان نیکو در جهان مولانا»

پنجشنبه، ۲۹ آذرماه ۱۴۰۳

🔺موسسه‌ی فرهنگی سپهر مهر
🔺خانه‌ی اندیشمندان علوم انسانی

#مهرداد_رحمانی
#گمان_نیکو
#مولانا
#عرس_مولانا
#شب_یلدا

@sepehr_mehr
@mehrdad_rahmani4

📌 سروش مولانا تقدیم می‌کند:

عنوان: شفقت‌ورزی در اندیشه‌ی مولانا
سخنران: مهرداد رحمانی
محل ارائه: قونیه مهرماه ۱۴۰۳
مدت: ۱ ساعت و ۲۳ دقیقه

در این سخنرانی، به موارد زیر پرداخته شده است:

- مفهوم شفقت‌ورزی، پاکبازی و عشق نامشروط
- ۵ رکن شفقت‌ورزی در جهان مولانا
- عشق، دیوانگی و شفقت‌ورزی در آثار مولانا
- شفقت‌ورزی «خدا به خلق» و «خلق به خلق»
- مصادیق شفقت‌ورزی در جهان مولانا، ابوالحسن خرقانی، شبلی، بایزید، سن فرانچسکوی آسیزی و...
- راه‌های پرورش روحیه شفقت‌ورزی
- نقش پذیرش، وحدت‌بینی، پاسداشت قوانین معنوی عالم، و فروتنی در شفقت‌ورزی


#سروش_مولانا
#سفر_قونیه

@sorooshemewlana
@mehrdad_rahmani4

بحث شفقت ورزی

❇️شرح سه بند آغازین شعر مسافر سپهری
🔳 مدرس: دکتر عبدالحمید ضیایی
☀️ موسسه آموزگارا. چهارم آذر ۱۴۰۳

رونمایی کتاب «وعده‌ی ما چشمه‌ی آب حیات»
کتاب شعر جدید خانم فریبا خادمی

جمعه، 28 دی ماه،  ساعت 16
مکان: وصال شیرازی، بین بلوار کشاورز و ایتالیا، کوچه شیرین بیانی، موزه تصاویر معاصر


حضور شما نازنینان در این رویداد، آزاد و رایگان است و  بودنتان باعث مسرت خاطر ما خواهد بود.

قدم سر چشم

@fariba_khademi
✨
@MTMTehran

سحرگه ره ‎روی در سرزمینی
همی گفت این معما با قرینی

که ای صوفی شراب آنگه شود صاف
که در شیشه برآرد اربعینی

#حافظ

#علامه_مروجی_سبزواری

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

عشق نا تمام

هر روز به شیوه‌ای و لطفی دگری
چندان‌که نگه می‌کنمت خوبتری
#سعدی

#علامه_مروجی_سبزواری

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

ساقی بیا که عشق ندا می‌کند بلند
کان کس که گفت قصهٔ ما هم ز ما شنید
#حضرت_حافظ

مراتب ساقی‌گری

#علامه_مروجی_سبزواری

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

شکر ایزد را که دیدم روی تو
یافتم ناگه رهی من سوی تو

چشم گریانم ز گریه کند بود
یافت نور از نرگس جادوی تو

بس بگفتم کو وصال و کو نجاح
برد این کو کو مرا در کوی تو

#مولانا
#علامه_مروجی_سبزواری

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan

اگر نمی‌آمد، اگر نمی‌رفت، مولانایی نبود

«شمس پرنده بامداد روز شنبه بیست و ششم جمادی‌الاخر سال ۶۴۲ به قونیه آمد. معمولاً بسیار نادر است که تاریخ دقیق روز و ماه و سال در حوادث زندگی بزرگان ما قید شود. اما این تاریخ هم در مناقب العارفین افلاکی و هم در نسخه‌های خطیِ کهنِ مقالات شمس، به فارسی و عربی، دقیقاً ضبط شده است... ما نه از سال تولد شمس آگاهی داریم و نه از سال وفات او، اما تاریخ ورود او را به قونیه با این دقت در دست داریم. در واقع باید پرسید که دانستن سال تولد واقعی شمس چه اهمیتی دارد جز ارضای حس کنجکاوی، زیرا که زادروزِ شمس برای ما همان تاریخ است که وی به قونیه می‌آید و داستان او با مولانا آغاز می‌شود... اگر این سفر نبود چنین داستانی هم نبود. شمسی نبود و مولانایی نبود... مسلمانان هجرت پیغمبر به مدینه را مبدأ تاریخ خود قرار داده‌اند، نه تولد، نه رحلت، و نه حتی بعثت پیغمبر اکرم مبدأ تاریخ اسلام نیست. تاریخ اسلام از آن روز شروع شد که پیغمبر به مدینه رفت. این هجرت بود که سرنوشت اسلام را در جزیرة‌العرب رقم زد و آینده‌ی اسلام را به عنوان دینی عالمگیر تضمین کرد.»
(شمس تبریزی، محمدعلی موحد، ص۱۰۶_۱۰۷، نشر طرح نو)

تولد مولانا و تولد شمس، در لحظه‌ی دیدارشان بود. آنچه مولانا را مولانا کرد و شمس را شمس، دیدارشان بود. نادرند کسانی که در یک دیدار، متولد می‌شوند. تاریخ تولد حقیقی ما، تاریخ سر رفتن از خویش است. وقتی از خویش گم می‌شویم تا خویشتن حقیقی‌مان را پیدا کنیم. ما زمانی به حقیقت متولد می‌شویم که در جذبه‌ی یک دیدار، بیدار شویم. اما اگر شمس همیشه می‌مانْد، تولد مولانا کامل نبود. چرا که عشق در رنج و فراق است که به کمال می‌رسد. شمس می‌گوید:

«اگر چنان توانی کردن که ما را سفر نباید کردن، جهت کار تو و جهت مصلحت تو، و کار هم بدین سفر که کردیم برآید، نیکو باشد. زیرا که من در آن معرض نیستم که تو را سفر فرمایم. من بر خود نهم سفر را جهت صلاح کار شما، زیرا فراقْ پزنده است. در فراق گفته می‌شود که آن قدر امر و نهی چه بود، چرا نکردم؟ آن سهل چیزی بود در مقابله‌ی این مشقت فراق... من جهت مصلحت تو پنجاه سفر بکنم. سفر من برای برآمدِ کار تست، اگر نه مرا چه تفاوت از روم تا به شام، در کعبه باشم و یا در استنبول، تفاوت نکند. الا آن است که البته فراقْ پخته می‌کند و مهذّب می‌کند.»(مقالات شمس تبریزی، تصحیح استاد موحد، ص۱۶۳_۱۶۴)

غالباً گمان می‌کنیم سبب غیبت شمس، تنها آزارهای اطرافیان مولانا بود. اما شمس می‌گوید اگر رفتم، برای خاطر تو رفتم. برای اینکه دوستت داشتم. برای من قونیه و مکه و شام که فرقی ندارند. من در قونیه همان‌قدر غریبم که در شام یا هر جای دیگر. اما اقتضای دوست داشتن، همیشه ماندن نیست. تو را ترک می‌کنم تا در عشق، پخته‌تر باشی. بی‌غبارتر، مهذب‌تر، خالص‌تر.

آنچه مولانا را مولانا کرد، تنها دیدار شمس نبود. رفتن شمس هم بود: تو را ترک می‌کنم و این آخرین کاری است که برای دوست داشتن‌ات انجام می‌دهم.
#قطبی
#آکادمی_زندگی_عالیش

◣@AlishLifeAcademy◢

✳️ بقال و طوطی (حکایتی از مثنوی معنوی و معنوی)

🔶 دکتر رشید کاکاوند

@molavi_asar_o_afkar
@mazhzan_molana

#زندگی_نامه_مولانا

#دکتر_سروش

تهیه شده مؤسسۀ فرهنگی صراط

#شرح_مثنوی_جان
#دفتر_اول

@masnavijan