رنجی به من رسیده و تو مهربانترینی...
چه زیباست این رسم بندگی و ادب درخواست.
و در آخر یکی از رموز صالحی را صبوری‌ می‌نامد.

گاهی شب، عجیب بی‌رحم میشود در جمع‌کردن بساطِ خیالت؛ بی‌پروا و ناشنوا..
بدون مروت همچون باد پاییز که چشمش را می‌بست روی التماس برگ‌ها و دلبستگی شاخه‌ها... همه را جارو میکند گُل و دل را با هم...

گاهی شب را دوست ندارم؛ وقت‌هایی که نامهربان می‌شود...

نام تو سرآغاز آن غزل تا ابد ناسروده‌ی دفتر من است...

شعری فی‌البداهه از من
خوندنش از داداش
تقدیم به مامان🤍

‏گاهی حواست نیست ولی یه نفر بخاطر "بودنت" زنده‌ست.

مصحفت را بگشایی و
بگریز از این دنیای پرآشوب و ملال‌آور.
بیا و برای سختی این روزها مأوایی امن پیدا کن و از جنس هر غمت، تیماری مطمئن بجویی.
بی‌دلیل نیست که قرآن را نور می‌نامد، با او انس بگیر تا بر هر تاریکی درونت روشنی بپاشد تا خود ابد.🤍

ایمان کیمیاگر قلب است
شبیه امیدی از جنس سبزینگی بهار
که با آن میشود بی‌پروا
با وجود تمام شبیخون‌های پاییز
همان فرود‌های غم‌انگیزِ برگ‌ِ خو‌کرده
به آغوش شاخه و نوازش آفتاب
باز رد‌پای باران را گم نکرد
و با آن،
متن نشانِ دوباره آمدن شکوفه‌ها را
برای التیام غم پرنده‌ها متبرک کرد.

🖊ورده

یکی از شخصیت‌هایی که همیشه به او‌ می‌اندیشم و در آخرین پستو‌های دنج ذهنم با او قدم زنان حرف میزنم ام‌المومنین‌عایشه است. صرفاً نه به این دلیل که همسرِ نور چشم است؛ بلکه ذات و شخصیتش همیشه برایم قابل تامل است.
هرگاه زندگانیش را مطالعه میکنم خاص بودنش نسبت به زنان هم عصرش کاملا مشهود است.
شوخ طبعی و روح لطیفانه او در پسِ ذهنِ پرسشگر و کنجکاوش تجلی یافته.
وسعت دید و ریز‌بینیش بر فراز زندگانی نبی، او را علامه‌ای کرده که رجال را بر زانوی تلمذزدن نزدش وا می‌دارد.

زنانگی‌های که توام شده با بازیگوشیِ کودک درون، هوش نافذ و گفته‌های سِحرگونه‌اش، او را حمیرای نبی کرده‌است، تا آنجا که در میان اصحاب از گفتن حُبش به او ابای نکند‌.

مادرم✨

در خیالم از دور تو را می‌نگرم آن دم که با غیرت زنانه‌ات تا بقیع یارت را تعقیب میکنی، لبخند اطمینانی که همچو باران قلبت را طراوت می‌بخشد به مشامم میرسد.
همین که تو نشان کرده رب بر رسولش هستی برای معرف تو کافیست بماند دگر نور حیات تو.

چشمانم را می‌بندم و به ماجرای افک می‌اندیشم آن روزها بر تو چه سخت گذشته است قلب پاک و لطیفت را چه بی‌رحمانه مچاله کردند، اما این خود دالِ بر وسعت نفس توست که پروردگارت تو را منتخب و سببِ صدور احکام شریعتش میکند و به دادِ قلب عایشه‌های زمان میرسد تا ابد.

روزی که ربم منت بر من نهاد و به دیدارت آمدم، برایم بگو که چطور آن شب‌ها را روز کردی. اما نه، پشیمان شدم حرفهای شنیدنی‌تری هست که برایم بگویی، مثلا از حس دوست داشتن نبی از دید زنانه‌ات...

در غروب این غربت
چشمان پر فروغت؛ آن دو غزل‌گویِ ساکت
از دور برایم
شبیه تک چراغ روشن یک آبادیست
برای مسافری گمشده
در نیمه‌‌شبی سرد
همانقدر امید دهنده و زندگی‌بخش...

ورده

(والمستغفرین بالاسحار)

تخصیص سحرگاهان برای استغفار، به این سبب است که دعا در این وقت، بهتر اجابت میشود؛ چون عبادت در این هنگام دشوارتر، نفس زلال‌تر و قلب فارغ‌تر است.
آلوسی

آن حصار امن، مملو از
اشک، دعا و توکل بود؛ جانمازش را می‌گویم...
۱۴۰۴/۰۹/۱۴

ولی جدا از این همه درد و رنج جدایی ناپذیر دنیا، با وجود هر پیش‌آمدی به شرط ایمان و ثبات، باز پیروز این معرکه‌‌ی به ظاهر اندوهگینی و این ارزش جنگیدن و ماندن را دارد.🤍

زیباترین سخنِ دوست و رفیق و همدل و همراه...

ابوبکر(رضی‌الله‌عنه) فرمود: چون پیامبرﷺ جرعه‌ای آب نوشید، 
من نیز بی‌آنکه لب به آب زنم، سیراب گشتم.🤍

💢 اولین بار در تاریخ: عکس واقعی و کامل یک سلول انسانی با کیفیت اتمی منتشر شد!

🔻با ترکیب Cryo-EM، NMR و پرتو ایکس، دانشمندان امروز دقیق‌ترین تصویر سه‌بعدی یک سلول کامل انسانی را منتشر کردند؛ تمام اندامک‌ها و پروتئین‌ها با وضوح نزدیک به سطح اتم و در حالت زنده!

🔻این شاهکار که در مجله Nature منتشر شد، «گوگل‌مپ داخل سلول» نام گرفته است.


چقدر باید شقی باشد کسی که باورش این است؛ این نظام پیچیده و دقیق، خود‌به‌خودی شکل گرفته و برنامه و قدرتی در پس آن نبوده...

فتبارک الله احسن الخالقین

باران و اذان، دست به‌یکی کرده‌اند؛ برای سرودن سحرآمیزترین نوای زندگی و صدازدن تو به این مهمانی مقدس...

دقت کرده‌اید، آدم‌ها بیشتر به جایی گرایش پیدا میکنند که بتواند غم را در غم‌انگیز‌ترین حالت ممکن به تصویر بکشد.
این روزها هم به لطفِ مجازی از غم داستان‌ها می‌سرایند.
میتوان گفت، غم را به عنوان سرگرمی به خورد مردم می‌دهند، اما تو باور نکن غم با کسی سرِ شوخی ندارد.
زجه یک مادر، فراغ یک عزیز، ویرانی، غربت...
واقعی‌تر از یک تصویر و نوشته است که با اشک و آهی آنی آن را بفهمی.
می‌خواهم بگویم هدف از حضور غم در زندگی ساختن تراژدی از آن نیست، بلکه ثمرِ آن مقصد و عبور از آن معنابخش است.

زیاد توجه نکن به این حواشی ما خود گریه‌کردن را از بریم، رازِ مدارا می‌خواهیم و
نقشه‌ی راه؛ آنکه بیاموزد ما را که از دلِ غم، شادی ابدی بکاریم..‌.

#روزنوشت

و هر نفسی در گرو عمل خویش است.
و چه زیبا برایت از جزئیات آن روز می‌گوید؛ گفت‌وگویِ آن دو گروه. چقدر شقی باشد آنکه با ‌ذکر این پیش‌گفتار، باز نتیجه‌ را تا با چشم سر در سقر نبیند، بیدار نشود و در مقابل سجد‌های نجات‌بخش غافل بمیرد و از اهل باطل رو برنگیرد.
باز تو را پی خودش می‌کشاند و به رسم دیرین، قرآن را منبع نورینِ پندگیری میخواند. بله، اراده خداوند در این پندپذیری موثر است اما خواستن تو هم از شروط است، و در آخر کاش از اهل مورد مغفرت باشی؛ همان تقوا پیشگان پند‌پذیر.🤍

قوی بود. خود، زخم‌هایش را تیمار میکرد و برای بی‌قراری و دردهای شبانه‌اش هزاران لالایی از بر بود.