@ vangia



انتخاب کردم که امیدوار بمانم

شاهرود زلال و جاری


@vangia

پاییز همیشه اغواگر و عاشقانه نیست . گاهی مثل حال و هوای دلهای افسرده در این روزهای تلخ خزان در خزان و رنگ به رنگ است. به قول فروید : "  افسردگی همیشه از جنس غم نیست بلکه از جنس خشم است ، خشمی علیه خود که رو به درون چرخیده و حمله می کند "
من که گمان دارم رنگ افسردگی های مان همین گونه است ، زرد به زرد ، سرخ به سرخ و پر از خشم  که خود را در به صورت مبدل ، والایش شده ، همراه با رفتارهای ریاکارنه ، دوپهلو و مبهم مینمایاند . اگر ماسک به چهره دارید ، اگر مجبورید چاپلوسی کنید ، اگر پذیرفته اید که دیگر کاری از دست شما ساخته نیست ، اگر به پرخوری یا کم خوری مبتلا شده اید ، اگر از اعتماد به دیگران خسته اید ، اگر افراطی ورزش می کنید ، اگر یکی به میخ میزنید ، دو تا به نعل. اگر . . . . . .

شما دچار خشم پنهان هستید


✍️ : #محسن_صفیاری


رودخانه شاهرود ، زلال و جاری
آبان ۱۴۰۴


@vangia

آسیاور شال

@vangia

" داریخماق "
امان از دلتنگی و بیقراری


کلور ، آسیاوجو




@vangia

جا مانده است . . .

چیزی . . .

جایی . . .




@vangia

کلور ، آسیاوجو

ما که در باغ نیستیم ...
بهار می آید و می رود

کلور ، اَلادره

@vangia

تابستانه . . .

در دنیای مدرن هراس عجیبی به جان آدم ها افتاده . هراس عقب ماندن از دیگران ، هراسِ حسرت ، هراسِ مقایسه و ....
گاهی این رقابت نفس گیر می‌تواند پیش پا افتاده ترین لذت را از ما بگیرد . لذت نقاشی کردن ، عکاسی ، چای خوردن ، جیغ زدن ، آواز خواندن ، لباس های رنگی پوشیدن ، گاز زدن ساندويچ و ....
معمولی باشیم ، معمولی معمولی
ذهن های معمولی انرژی روانی زیادی برای اثبات خود به خودشان و دیگران هدر نمی‌دهند و با روی گشاده نقاط ضعف خود را می پذیرند.
اصلاً مگر می‌شود معمولی نبود .
همه ابرانسانها هم معمولی اند . پر از تعارض ، خشم ، ناکامی ، حسرت و .... ابر انسانها و نوابغ دستشویی می‌روند، دروغ می‌گویند، گاهی دهانشان بوی گند می‌دهد ، از کوره در می‌روند و . . . . .
به قول یکی از دوستان :
گاهی انسانهای کمال گرا و از خودراضی در خلوت خود شامپانزه ای تمام عیارند

✍️ : #محسن_صفیاری

کلور پلنگا . ورازشت


@vangia

اَلا دره

@vangia

سلام به آنها که در دیدار اندک اند و در یادها بسیار


کلور . چم

@vangia

گذرِ عمر به شیدایی ما افزوده‌ست
رنجِ دنیا به شکیبایی ما افزوده‌ست

پایمالِ همه چون قالیِ کرمان شده‌ایم
طعنه خلق به زیبایی ما افزوده‌ست

هرچه می‌خواست زِ تنهاییِ خود کاست، ولی
تا توانست به تنهاییِ ما افزوده‌ست

وصفِ زیباییِ او را همه‌جا می‌شنوم
هرکجا رفته به رسواییِ ما افزوده‌ست

چشمِ او قلبِ مرا برده به تاراج، ولی
گوهرِ اشک به بیناییِ ما افزوده‌ست


کلور . نا دَرَه


@vangia