‌‌
من هرشب دارم متوجه می‌شم که لای دندونای نیشِ زندگی گیر کرده‌م.
‌‌

⋆

دنیای منحصر به فردِ من

نوشته‌های #سارینا_اسماعیل_زاده

تلگرام: Shahrivarcourses

اینستاگرام: ‌shahrivarcourses

به مناسبت زادروز سارینا اسماعیل‌زاده 🖤


این کتاب الکترونیکی مجموعه‌ای از روزنوشت‌های سارینای جسور و سرزنده‌ای است که توسط فردی گم‌نام جمع‌آوری و در یک‌قالب آورده شده.
خواندن این جملات باعث می‌شود تا بیش‌تر به این بچه‌ها نزدیک بشیم.


تلگرام: Shahrivarcourses

اینستاگرام: shahrivarcourses

‌
یه‌روزی اون‌قدر باسواد می‌شم که..
‌‌

‌
حتّی دوباره یه‌روزی اون‌قدر شعر می‌نویسم که..
‌

‌
..که تمام این‌روزای ناراحت‌کننده و بی‌سرپناه جبران بشن.
‌‌

مشکل اینه یه‌سری حسا گفتنی نیست.
گفتنی هم باشن، مسخره دیده می‌شن🚲

تو این‌روزا درس‌خوندن خیلی کار عجیبیه. قدرت روحی و جسمی مافوق‌بشری می‌خواد.

من به خودزنبورگی رسیده‌م.🐝

. .

‌
‌
یا مولا دلُم تَنگ اُمَدِه..
‌
‌

‌
ببین تو نباید فقط ۴۱ ثانیه می‌بودی. تو باید ۱۰ ساعت طول می‌کشیدی تا باهات همین‌جوری بخونم و خالی‌وخالی‌تر بشم.
‌‌

‌
‌‌ ‌ ‌ ‌‌ 「August 13th」
‌
اگه هنوز با قیچی مشکل داری و قبلاً فکر می‌کردی علّتش چلمنگی‌‌ِ خودته و الآن دیگه دلیل حقیقی رو می‌دونی،
اگه دستت موقع املاءنوشتن به دستِ بغل‌دستی‌ت می‌خورد و کلافه می‌شدی،
اگه گیتار رو با رنج و عذابِ بیش‌تر از حدِ طبیعی از استادت یاد گرفتی،
اگه به‌خاطر ساعت‌ها گذاشتنِ برگه‌ی امتحانی و پاسخ‌نامه‌ی کنکور روی دسته‌ی یه صندلیِ دیگه کمر و گردن و دستت سال‌هاست به‌خاکِ فنا رفته،
اگر هیچ‌وقت نتونستی سر زنگای حرفه‌وفن از معلّمت قلاب‌بافی یاد بگیری،
و اگه توی کودکی و حتّی نوجوونی به‌خاطر شکلِ گرفتنِ ناخودآگاهِ قاشق و چنگال توی دستات [احتمالاً] قضاوت یا سرزنش شدی،



‌روزت و روزمون مبارک.

‌‌ 🎴
‌‌‌
‌‌

‌‌‌
‌‌
کم‌واژه‌ترین نامهٔ جهان به رِی:

دیگه تو رو نمی‌شْناسم
یه‌تیکه از تاریکی‌ای
ازت تو آینه پرسیدم:
شبی؟ سیاهی‌ای؟ کی‌‌ای؟
‌
‌‌رویش✎
‌‌‌‌
‌