Ибн Қоййим рaҳимаҳуллоҳ айтади:
Дуо ижобат бўладиган олти вақт:
1-Туннинг охирги учдан бири;
2-Азон пайти;
3-Азон ва иқомат ораси;
4-Фарз намозларидан кейин;
5-Жума куни имом минбарга кўтарилган маҳал;
6-Жума кунининг охирги қисми.

Дард ва даво 12.

@ulamolar_1

Ибн Қоййим раҳимаҳуллоҳ айтади:

وقال الإمام الحافظ ابن القيم رحمه الله-:
«قال بعض السلف : لولا مصائب الدنيا لوردنا القيامة مفاليس».

[زاد المعاد (176/4)].

Салафлардан бири шундай деган экан: «Агар дунёда синов-мусибатлар бўлмаганида, қиёматга хонавайрон ҳолда борган бўлардик.


@ulamolar_1

Ибн Қаййим раҳимаҳуллоҳ айтди:

Маҳзунлик ва ғам-ғуссалар икки томондан келади:
Бири — дунёга бўлган рағбат ва унга ҳирс қўйишдан.
Иккинчиси — яхшилик ва тоат-ибодатда камчиликка йўл қўйишдан.

@ulamolar_1

Ибн Масъуд розияллоҳу анҳу айтганлар:

«Агар сен намозда бўлсанг, Аллоҳнинг эшигини қоқиб турган бўласан. Ва кимки кўп эшик қоқса, унга яқин орада очилиши мумкин».

Бу сўз намознинг улуғ мақомига ишора қилади. Ҳар бир қиём, рукуъ ва сажда — Аллоҳ таолонинг раҳмат эшигини қоқишдир. Сабр билан эшик қоқиб турган бандага, албатта, бир кун эшик очилади.

@ulamolar_1

Қуръон фақатгина табаррук қилиш (барака топиш) учун эмас, балки унга амал қилиш учун нозил бўлган у ҳарфларини тўғри талаффуз қилиб (буйруқ ва қайтариқларини) тарк этиш учун туширилмаган.
Ҳасан Басрий шундай деганлар:
Қуръон унга амал қилиниши учун нозил бўлган, одамлар эса уни ўқишни (қироат қилишни) амал деб билишди.
Шундай экан, Қуръонни фақат тажвид билан ўқишнинг ўзи етарли эмас, уни ҳаётга татбиқ қилиш ва ҳукмларига бўйсуниш лозимдир.

Доктор Сафар Ал-Хавалий

@ulamolar_1

Дин туфайли инсон Аллоҳ унга берган нарсаларга қаноат қилади ва дунё бир синов (фитна) эканини, унинг ҳалоли ҳисоб-китоб, ҳароми эса азоб эканини билади. Шунингдек, мансаб-лавозимларнинг арзимаслигини ҳамда кимки ўн ва ундан ортиқ кишига бошлиқ (раҳбар) этиб тайинланса, Қиёмат кунида икки қўли боғланган ҳолда келишини — уни ё адолати қутқаришини ёки зулми ҳалок қилишини англаб етади.

Доктор Сафар Ал-Хавалий

@ulamolar_1

Имом Шофеъий (раҳимаҳуллоҳ) айтдилар:
​Ким бомдоддан кейин ухласа, иккита ризқдан маҳрум бўлади: илм ризқи ва мол-дунё (тирикчилик) ризқи.

​Ибн ал-Қаййим (раҳимаҳуллоҳ таоло) айтадилар:
​Ким кунини беҳуда нарсалар (ўйин-кулги) билан бошласа, Аллоҳ унинг куч-қувватини тарқоқ (баракасиз) қилиб қўяди. Кимки кунини Аллоҳ билан (Унинг зикри билан) бошласа, Аллоҳ унинг ишларини тартиблаб (жамлаб) қўяди.

@ulamolar_1

Бирор юртда Аллоҳни сўкиш ва бу амални ( ишни)ёйилиши — ўша ерда зинони ҳалол санаш ҳамда уни қонунлаштиришдан, шунингдек, Лут қавми фаҳшини ҳалол санаш ва уни қонунлаштиршдан кўра улканроқ (гуноҳ ва куфр)дир.
​Чунки фаҳш ишларни ҳалол санаш куфрининг сабаби — Аллоҳнинг ва шариат ҳукмларидан бирини инкор қилиш ва Унинг буйруқларидан бирини менсимасликдир. Аллоҳни сўкиш эса шундай куфрки, унинг сабаби — бевосита Қонун Чиқарувчи (Шариат соҳиби бўлмиш Аллоҳ)га кофир булишдир .
​Қонун Чиқарувчи Зотнинг Ўзига кофир булиш,эса Унинг бутун шариатига кофир булишлик ва уни менсимасликни келтириб чиқаради. Шу боис, гарчи иккала амал ҳам куфр бўлса-да, бу Аллоҳни сўкиш улканроқ ва шиддатлироқдир. Зеро, имоннинг юксалиш босқичлари бўлганидек, куфрнинг ҳам тубанлик пастликлари бордир.

​Аллоҳ таолони улуғлаш ва Уни сўккан кимсанинг ҳукми (19-бет)

Доктор Сафар Ал-Хавалий

@ulamolar_1

Аллоҳнинг душманлари билан дўстлашган ва улар билан иттифоқ тузган кимса фақатгина Абдуллоҳ ибн Убай ва олдинги бошқа мунофиқлар эмас, балки Қиёмат кунигача яҳудий ва насронийларни дўст тутган ҳар бир кимса ҳам худди шундай (мунофиқ)дир.
​
Шайх Сафар Ал-Хавалий

@ulamolar_1

Аллоҳни таниш, уни ягона деб билиш (тавҳид) унгагина бандалик қилиш, унга инобат қилиш (қайтиш) унга таваккул қилиш, амални унинг учун холис қилиш, Уни яхши кўриш, ундан рози бўлиш ва унинг тоатида қоим бўлиш — маҳлуқотлар яратилишидан кўзланган ва буйруқлар жорий этилишига асос бўлган асл ғоядир. Бунинг ўзи асл мақсаддир.

​Ибн ал-Қаййим | Уддатус собирийн

@ulamolar_1

Шайх Айман Завоҳирий айтдилар.
Биз улар билан бирга яшаётган, ўзаро табассумлар, учрашувлар ва хушомадлар алмашаётган араб яҳудлари биз учун яҳудийларданда кўра хавфлироқдир.

@ulamolar_1

Хулоса қилиб айтганда, кофирларни дўст тутишдан қайтарадиган, бундан огоҳлантирадиган, бундай қилувчиларни қоралайдиган ва уларни ёмонлайдиган барча Қуръон оятларининг ҳукми остига — мусулмонларнинг хабарларини кофирларга уларнинг заиф жиҳатларини кўрсатиб берадиган ва сирларидан воқиф қиладиган кимсалар шубҳасиз киради. Жосусларнинг иши ҳам айнан мана шундан иборатдир. Бинобарин, биз айтиб ўтган сифатларга эга бўлган ҳар бир жосус мўминларни қўйиб, кофирларни дўст тутган ва мусулмонларга қарши ёрдам берган ҳисобланади. Шундай экан, кофирларни дўст тутувчилар ҳақида келган ҳар бир салбий сифат, таҳдид ва ваъид огоҳлантириш унга ҳам тегишлидир.

Шайх Абу Яҳё ал-Либий раҳимаҳуллоҳ

@ulamolar_1

Золим ҳокимиятлар фусуқ-фужур, хиёнат ва бузғунчиликка олиб борувчи барча йўлларни ҳозирладилар ва енгиллаштирдилар. Бузуқлик, тубанлик, рибо ахлоқсизлик ҳамда қадриятлардан воз кечиш учун барча рухсатномаларни бердилар. Улар фасодликни тартибга солиш, бузғунчиларни ҳимоя қилиш ҳамда тавҳидга зид ғояларни тарғиб қилиш учун ишладилар. Шунингдек, сарой мулалари мусулмонларга зулм қилиш ва мўминларга тажовуз қилиш учун фатво ва имкониятлар яратиб беришди.

Шайх Сулаймон ал-Улвон .

@ulamolar_1

Ҳақни орқасида уни ҳимоя қиладиган куч бўлиши шарт. Шунинг учун ҳам Аллоҳ таоло Қуръон билан бирга темирни (куч-қудратни) туширган. Пайғамбаримиз ﷺ: «Мушрикларга қарши қўлингиз ва тилингиз билан курашинглар» деганлар.
Ғарб «жиҳод» тушунчасидан жуда қўрқади. Шу сабабли, агар бирор киши ёки гуруҳни қораламоқчи бўлишса, дарров уни «жиҳодчи» ёки «террорчи»га чиқаришади. Ғарбга кўр-кўрона эргашадиганлар ва уларнинг малайлари ҳам худди шу усулни қўллашади.

Мусулмонлар ва Ғарб цивилизацияси .(220-бет).

Шайх Сафар Ал-Хавалий

@ulamolar_1

Жоҳилият фақат муайян давр эмас, балки Аллоҳнинг йўлидан бошқа йўл билан яшашга асосланган ҳар қандай тузумдир.

Саййид Қутб раҳимаҳуллоҳ

@ulamolar_1

Америка ва унинг Шарқдаги иттифоқчилари хоҳлайдиган Ислом зулм ва тўғёнга қарши курашадиган Ислом эмас. Улар Исломнинг ҳукмрон бўлишини истамайдилар ва Исломнинг ҳукмронлигини кўтара олмайдилар. Чунки Ислом ҳукмрон бўлса, халқларни бошқача тарбиялайди ва уларга куч-қудрат тайёрлаш фарз эканини ўргатади.

Саййид Қутб раҳимаҳуллоҳ .

@ulamolar_1

​Шубҳасиз, биз шундай бир вақтдамизки мусулмонларда куч-қудрат эмас, балки мусулмонларда Ислом ҳам қолмади.

Саййид Кутб раҳимаҳуллоҳ .

@ulamolar_1

Умар ибн ал-Хаттоб розияллоҳу анҳу бизга хутба қилиб шундай дедилар: Мен амир ва волийларимни сизларни уришлари учун ҳам, молларингизни тортиб олишлари учун ҳам юборганим йўқ. Кимга нисбатан шундай қилинган бўлса, уни менга етказсин, мен ўша Амир ёки Волийдан қасос (ҳаккини) олиб бераман.
Шунда Амр ибн ал-Ос ўрнидан туриб: Эй амирул-мўминин, агар волийларингиздан бири ўз кул остидагиларидан газабланиб тартибга солиш ёки одоб бериш мақсадида уни урса ҳам, ундан қасос олиб берасизми?» деди.
Умар розияллоҳу анҳу: Ҳа, жоним қўлида бўлган Зотга қасамки, қасос олиб бераман! Мен Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи ва салламнинг ўз нафсларидан ҳам қасос олишга имкон берганларини кўрганман. Огоҳ бўлинглар! Мусулмонларни урманглар, акс ҳолда уларни хорлаб қўясизлар. Уларни чегараларда(мусулмонлар ва кофирлар уртасида худуда яне рибота) узоқ муддат ушлаб турманглар, акс ҳолда уларни фитнага соласизлар. Ва уларнинг ҳақларини ман этманглар, акс ҳолда уларни куфрга (ношукрликка) гирифтор қиласизлар, дедилар.

@ulamolar_1