‏ببخشید جواب تماست رو ندادم؛ مهمون داشتم،
سگ سیاه افسردگی پیشم بود.

همه دارن راجب اکس و نکس هاشون حرف میزنن ولی من حتی تو پیاده رو هم شونمو کج میکنم به کسی نخوره ...

این خیلی ناراحت کنندست که به خودت بیای ببینی مراعات حالش رو کردی، هر حرفی رو جلوش نزدی، هر نظری ندادی چون ممکن بوده ناراحت بشه ولی وقتی توی موقعیتش قرار بگیره به بیرحمانه‌ترین شکل ممکن حرف زده.

‏من نمیدونم این چه نوع اشرف مخلوقاتیه که دلش برای کسی که این‌ همه بهش بدی کرده تنگ میشه.

‏چرا واقعا میمون هرچی زشت تر اداش بیشتر؟

‘عشق حقیقی همیشه با نخستین نگاه آغاز نمی‌شود. گاهی آرام‌آرام شکل می‌گیرد؛ در میان گفت‌وگوهای ساده، در سکوت‌های مشترک، در لحظه‌هایی که هنوز نمی‌دانی چرا حضور یک نفر برایت مهم شده است. بعد یک روز می‌فهمی نبودنش چیزی را در جهان کم کرده که هیچ‌کس دیگری نمی‌تواند جایش را پر کند.
لئو تولستوی’