تولد کسی که با لایو های طولانیش حالمو خوب میکنه مبارک باشه♥️

این سریال و کاراکتر جو یی جه یه جور دیگه ای رفتن تو قلبم؛
جو یی جه تو کل سریال نماد واقعی حسرت بود حسرت اون رویایی که رهاش کرده بود و اون بار سنگینی رها کردن روی دوشش سنگینی میکرد حتی وقتی موقعیتی که بعد از سال ها به دست آورد با این که به خودش شک داشت ولی انجامش داد و حتی وقتی تموم شد همچنان یه حسی اون ته دلش وجود داشت که راضیش نمیکرد و در نهایت تصمیم گرفت اون راه و مسیری که به نظر خودش درست میومد رو بره و دنبالش کنه و واسه این مسیر باید از بزرگترین چیزی که تو زندگیش داشت میگذشت و کنارش میزاشت؛ با این که خیلی سخت بود و این یه سناریو و سریال نوشته شده است و پایان خوشی داشت ولی ممکنه تو زندگی واقعی وقتی از خیلی چیزا میگذری که برسونی خودت رو به اون به دست آوردن اصلی و اون هدفی که داری بعدش وقتی برگردی شاید خیلی چیزها مثل سابق نباشن، خیلی از آدم ها رو دیگه نداشته باشی، خلاصه دوست داشتنی بود برام*
.

من همون دوستیم که همه چیز رو aesthetic میبینه