دیدی که صبح نیومد و هوای خونه شب شد
دیدی که آسمون شب رو بی‌ستاره سر شد
دیدی ستاره‌ها رو، دیدی بهار مارو
دیدی که وقت ما رفت و تنها گذاشته ما رو
درگذر درگذر، آسمانی پیدا نیست
احتمالا احتمالا، قهرمانی در کار نیست

ژنتیک می‌خونم و این‌ رو گوش می‌دم، بمرانی برای من خیلی قدیمیه، خیلی خیلی، در حدی که یهویی منو می‌ندازه به خاطره صبح‌های زود پاییزی دبیرستان از فاصله خونه تا مدرسه که برای خودم بمرانی زمزمه می‌کنم. پاییز نزدیکه و صدای جیرجیرک‌ها از پنجره میاد، درست مثل اون سال‌ها، به جزوه‌ی روبه‌روم نگاه می‌کنم. چقدر زندگی می‌تونه تغییر کنه، در عرض چند سال.

یه لحظه وسط شلوغی روز حس کردم نمی‌خوام هیچ‌کسو ببینم؛ دلم فقط سکوت می‌خواست.
یه لحظه درخت لاغری با کلی شکوفه های صورتی رنگ دیدم، خیلی دور بود ولی با اینحال به سمتش رفتم، بهش رسیدم رسیده بودم به یه گوشه خلوت، گوشیمو خاموش کردم. اون چند دقیقه بهترین بخش روزم شد.
کاش می‌شد زمانو هم خاموش کرد.

https://t.me/grandmotherwillow

این واقعا انگار از یه لحظه زندگی من نوشته شده. :)

این پیام رو فوروارد کنید تا بگم چنلتون وایب چه کارگردانی (بر اساس آثارش) رو میده.

«اگه تنها موندی با این همه تنهایی و درد
اگه هیشکی به دل ساده‌ی تو وفا نکرد
نذار تا غصه بشه ترانه خون زندگیت
بگیره رنگ اسارت همه‌ی دلبستگیت
جون بکن تو تنهاییت اینجوری ساده خم نشو
به دلت می‌ارزی تو بیشتر از اینا کم نشو»

جاده‌های خشک خراسان و صدای سیاوش قمیشی، یک ترکیب کشنده.

یهویی تو یوتیوب به این برخوردم.
خیلی ناراحت کننده و قشنگ و بامزه بود. :)
یه پسر بچه و پیرمردی که تو پنج دقیقه درباره زندگی حرف می‌زنن.

-You don't have to be rich to be happy, do the things that make you feel good, because when you're happy yourself, everybody else is happy.
+Don't be silly, don't bully lots of people, the people i know in school like my friend Alex, whenever he gets hurt i hug him, it might not be able to work but...
-that's a good advice.
Be yourself, don't let the people tell you what you should be, just be as you are.

اینجا ازشون خواستن که هم رو نصیحت کنند.

امسال روز تولدم، ماه‌گرفتگیه. خدا خودش بهم کادو‌ی تولد داده. :)

در مورد خودم
باید بگویم که بهترم...
به طرز حیرت‌آوری کتاب خوانده‌ام.
به شدت کار کرده‌ام.
و توده‌ی غمی که در اعماق قلبم دارم،
کمی بزرگ‌تر شده؛ همین.

گوستاو فلوبر