وضیت یه جوریه اگه من اول پیام ندم،زنگ‌نزنم دیگه رفیقی برام نمیمونه.

وضیت روحیم؟با کوچیک‌ترین حرف میشینم ساعتا گریه میکنم.

لطفا منو‌‌ طوری بغل کنید که انگار یه بچه گربه مظلومو از زیر بارون نجات دادین.

‏نیاز دارم یجوری بغل بشم که شکستن استخونامو حس کنم.

نوشته بود:
ماهمه روح های زخمی!
درون کالبد های خندانیم..

اولین واکنشم تو‌ناراحتی کمرنگ شدنه،توجمع و تو‌خبرگرفتن و هرچیزی.

من روحم آسیب دیده و هیچ وقت درست نمیشه.

همون چشایی رو اشکی کردی که همیشه میگفتی خیلی خوشگلن.

سخت پسند تر و پر توقع تر از دختری که باباش لوسش کرده نمیتونی پیدا کنی.

به قول مولانا،اگر ابرها گریه نمیکردن،جنگل ها نمیخندیدن.

من میتونم از خستگی جون بدم ولی بشینم به حرفات گوش بدم.