Магчыма, story of the week

Даўно хацелася нешта цікавае вам паказаць, а тут такая сустрэча, даволі нечаканая. Не кожны дзень можна пабачыць двухколернага кажана (parti-coloured bat), які абдымае падушку.😁

Кажанчык гэты зусім маленькі - мае 5-6см у даўжыню, а важыць толькі 11-25 грамаў. Што цікава, жывуць такія кажаны да 12 (!) гадоў.

Vespertilio murinos (прыгожае лацінскае імя) быў асцярожна транспартаваны на падушцы пад дрэва.

А што цікавага вы бачылі ў ліпені, дзе былі? Дзяліцеся фота ў каментах!

"Белае чарадзейскае сядло" - так называецца гэты незвычайны грыб у перакладзе з ангельскай. Helvella crispa - вашай увазе, спадарства!

Белы або светла-жоўты грыб мае рабрыстае сцябло да 10см даўжынёй і капялюш няправільнай формы. Helvella crispa не мае запаху і смаку, і агулам лічыцца неядомым.
Расце з ліпеня па лістапад у лісцёвых і змяшаных лясах, часта ўздоўж сцяжынак.

Галасуем: прыгажун?

Сябры, вітаем! 🍂

Даўно не дасылалі вам цікавосткі, а ўсё таму, што прымалі ў пушчы гасцей.

Глядзіце, якія прыгажэзныя грыбы трапіліся ўчора па дарозе на пушчанскую паляну (хадзілі паслухаць, як алені равуць).

Гэта Geastrum fimbriatum - зоравік бахромчаты або зямная зорка.
Пладовыя целы грыба спачатку маюць сферычную форму і знаходзяцца пад глебай. Пасля грыб прабіваецца на паверхню, і знешні пласт споравай абалонкі (экзаперыдый) расшчапляецца, утвараючы ад 5 да 8 прамянёў, якія выгінаюцца ўніз. Унутраны споравы мяшок жаўтлява-карычневы і мае невялікую канічную пору з махрамі па краях (на фота кепска бачна). Нейкага характэрнага смаку або паху грыб не мае, і наогул ён неядомы (хаця ў сеціве пішуць, што яго спажываюць некаторыя плямёны ў цэнтральнай Індыі).

Грыб даволі рэдкі, так што з гонарам дзелімся знаходкай🤩

Дзякуй усім за ўдзел у апытанцы, косткі на папярэднім фота былі зубрыныя.

А гэтыя грыбы ⬆️ называюцца порхаўкі (Lycoperdon perlatum), па-ангельску - 'puffball' або 'devil's snuff-box'. Як бачна, зверху маладыя грыбы пакрытыя такімі мікрашыпамі, якія лёгка сціраюцца, пакідаючы прыгожы сеткавы ўзор на пладовым целе. Распазнаць іх лёгка па колеры і форме (спачатку кругленькія, потым падобныя на маленькую грушу, растуць хутка да 10см даўжынёй). Пакуль грыбы маладыя, яны ўнутры цалкам белыя (праверыць можна, разрэзаўшы) і ядомыя. А калі старыя, то робяцца шэрымі, і ў верхняй частцы - ў мяшочку - ўтвараюцца споры (бачныя ў разрэзе). Пры націсканні грыб лопаецца, каб поры разляцеліся (таму 'puffball') - вы напэўна па такіх у лесе хадзілі.

Калі што, смажыць на патэльні на маселку з соллю. Смак не надта выразны, але тэкстура прыкольная.

На мінулых выходных у (польскім) Белавежскім нацпарку прайшла штогадовая выстава грыбоў Белавежскай пушчы. Сёлета, нягледзячы на вельмі сухі год, атрымалася сабраць для дэманстрацыі 243 віды - нават крыху болей, чым у мінулым годзе.
Усе грыбы - свежыя, іх збіраюць напярэдадні, таму выстава доўжыцца толькі цягам выходных.

А тых, хто даедзе на нашую вандроўку праз тры тыдні, чакае мікалагічная экскурсія. Паглядзім, што ў лесе застанецца пасля грыбнога сезону.

Спасылку дублюем для вашых знаёмых😉, ёсць яшчэ месцы:
https://time4nature.tilda.ws/

Пушча зараз - асалода для вачэй і вушэй. Шэлест лісця - максімальны. Вільготна і дастаткова цёпла. З грыбоў ёсць махавікі (яны ж "польскія"), зялёнкі і белыя гнаявікі (на апошнім фота). Усе ядомыя, хаця гнаявікі не ўсе з нашых гасцей ацанілі.😁

У бліжэйшы чацвер 30 кастрычніка на нашую "юбілейную" вандроўку чакаем гасцей. Калі некаму з вашых сяброў тэрмінова патрэбная змена краявіду, месцы ёсць!🌲🍂