“But — what my silence was like before, that I don’t know and never knew. Sometimes, looking at a snapshot taken on the beach or at a party, I noted with light ironic dread what that smiling, darkened face revealed to me: a silence. A silence and a destiny that escaped me, I, hieroglyphic fragment of an empire dead or alive.”

-The Passion According to G.H by Clarice Lispector

In remembrance of the unforgettable winter and the freedom we have lost.

“An eye watched over my life. This eye was probably what I would now call truth, now morality, now human law, now God, now me. I lived mostly inside a mirror. Two minutes after my birth I had already lost my origins. “

-The Passion According to G.H by Clarice Lispector

سلام.
امروز پنج ماه از کشته‌شدن رها بهلولی‌پور در شامگاه ۱۹ دی ۱۴۰۴ به دست عوامل سرکوب جمهوری اسلامی می‌گذره.
رها کانالی داشت که در اون با تمام فراغت بال و روحیهٔ آزادمنشانه‌ای که باهاش شناخته می‌شد می‌نوشت. بارها و بارها می‌شه پست‌هاش رو خوند و برای فقدان چنین عاشق‌ترینی تأسف خورد.

این بات -که با کمک دوستی ساختیم-، یک یادآوری روزانه‌ست که هرروز سر ساعتی مشخص فرسته‌ای تصادفی از کانال‌ رها براتون می‌فرسته.
باشد تا کشتار دی‌ماه به طریقی جلوی چشم‌ و ذهن‌مون بمونه.
@vernte_bot

انسان برهنه‌ی در حال رقص چه چیزیه؟ هنر محض خالصِ رهاشده، هماهنگ‌شده و یکی‌شده با ریتمِ طبیعت، زندگی، هستی و زمین.

فکر کنم وقتشه من از اینجا move on کنم. پاک نمیکنم چون تو این چند سال خاطرات و پلی لیست خوبی ساختم. اینجارو منتقل میکنم اینور🐟

https://t.me/+BzSuIHlFPHFjYjJk

فعلا پرایوت نگهش میدارم تا ببینیم چی میشه
اینجارو همیشه خیلی دوست داشتم ممنونم که جوین بودید🎀