තරවටු කර ස්නේහයෙන් , අහස් මව් කියත් වලාකුළු පුතුට...! ☁️🧡

මේ මඟ ම ඇතිරු ඒ
සුදු සේල නුඹටම යි
ඒ සුමුදු පා නොතැලි
පෙරමුණට යාමටයි...

සව් සැපෙන් අඩු නොකොට
ඉහළින් ම තැබූ යේ
ශිල්පයෙන් , ගුණයෙන් ද
බැබැළී ම හිඳුමට යි...

හිතු මතේ ඒ මඟෙහි
සිසාරා ගියෝතින්
මා නුඹට අත හැරී
නුඹ මුළා වනු ඇතේ...

තව වලා හෙමි හෙමින්
නුඹ ළඟට ළං වෙවී
මගෙ පුතුගේ කුලුණු දැක
හෙණ දිදී විසුරුවයි...

දිනෙක මඟ වැරදුණොත්
සැඳෑව ට මේ මඟෙහි
නුඹ රක්ත වනු දුටොත්
මට පෙනෙන මානයෙන්...

එදිනටත් අත දීම ,
වෙනුවෙන් ම මගෙ පුතුට
පැමිණෙමි යි ; බිය නොවන් !
සෙනෙහසේ නාමයෙන්...!✨

Len ✍🏼

කාගේ උනත් පණ ගැහෙන ජීවිතයක්‼️

මේක ඔයාලගේ උදව් ඕනම වෙලාවක්...

ඔයාලගේ පුංචි සිතුවිල්ලකට පුලුවන් මනුස්සයෙක්ගෙ ජීවිතයක් බේරගන්න. මේ ඒකට ලැබෙන හොඳම අවස්ථාව වෙන්න පුළුවන්...

පුලුවන් විදියට මේ අක්කට අපි උදව් කරමු මේ වෙලාවේ🥺❤️‍🩹

🍂🫂

අයියන්ඩියේ නුඹ ඇවිදින් ගිය දවසේ
ගිණි ඇවිලුනා කැනිමඬලට අපෙ නිවසේ
එක පත අනා එකටම කෑ පෙර දවසේ
මං අමතකද නුඹ රජ වූ අද දවසේ

අම්මා එක්ක දබරව පැන ගිය වැස්සේ
ලැම දා ගියා බත හිරවුනි කුසගින්නේ
දෑසේ කඳුළු වැහි පොද ලෙස වෑහෙන්නේ
වී පෑලකට ඇයි නුඹ විරසක වෙන්නේ

ඉරට සැපක්දෝ නියඟය දළුලෑම
සඳට සැපක්දෝ ගණදුර පීදීම
නුඹට සැපක්දෝ අපි තනිකර යෑම
මහ පොළවකට නඩු හබ ඇයි ගතු කීම

අයියන්ඩියේ නුඹ ඇවිදින් ගිය දවසේ
ගිණි ඇවිලුනා කැනිමඬලට අපෙ නිවසේ
එක පත අනා එකටම කෑ පෙර දවසේ

මං අමතකද නුඹ රජ වූ අද දවසේ

ගඟක් සයුරු හිමි දැකුමට
යෑම නියත නම් නොවේ ය...
යන මඟ දී නොපිළිගතොත්
මඟ හරවා යෑම යුතු ය...✨☺️❤️

Len ✍🏼

සිතෙහි රහසේ ම පෑයූ, කිසිදා හිමි නොවූ නුඹ,😮‍💨

අතැඟිලි අතර
පරිකල්පනය රඳවා,
නුඹ තුරු අතර
සැඟව ගියා ය...

" විරහව නම්
වියැළීමට කරුණක්
නොවේ මැ යි..!
දලු ලන්නට ම හේතුවක් ය..."

ඒ නුඹ කියා දුන් ස්නේහයේ අරුතයි.

Len ✍🏼

අහස උසට
මාළිඟා තනපු
දිලිසෙන කුලුණු තියෙද්දි
පොළොවටත් උන්
දරා ගන්න
බෑ කියද්දි...
හර්ද නාළිකා කකියන
මහාමේරුව දරාගෙන
ඉන්න හිතකට
ලේ පොම්ප වෙන වාරයක් පාසා
හුස්ම පොද
ඇස් බර කරනකොට
කවර කතාද තව ඉතින්...
~Zyran 🌼✨

කොකා ගස්සපන්!
කෙළින්ම උතුරු ශිරාවට ,

කූරු ගණින්න වෙන්නෙ නෑ...
බය නොවී ඉදපන් !

සමාජයට බරක් වුණු
එකෙක් මැරුවට,
ඒකෙ පවක් නෑ...
ඒ මිනිහට සැනසීමක් ඒක...!🫆

[ හැබැයි ,කැමැත්ත ඇතුව... ]

ඉතින් ,මං කැමතියි නම්
මොකටද තවත් බලන් ඉන්නෙ?

උණ්ඩය විදපන් !
අර මතක පොට්ටනිය
නැතිවෙලා යන්නම...!🍂

Len ✍🏼