صد دریا حرف
به حرفات نمیرسد
مرا به حرفات مهمان کن
تا با لبانی از تو
طلوع کنم
در شبی که قبولِ حرف تو باشد
و بگوید از تو، این لب
و صدای تو باشم
مثلِ وقتی میبیند دلم
شمایلِ تو را...
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
به حرفات نمیرسد
مرا به حرفات مهمان کن
تا با لبانی از تو
طلوع کنم
در شبی که قبولِ حرف تو باشد
و بگوید از تو، این لب
و صدای تو باشم
مثلِ وقتی میبیند دلم
شمایلِ تو را...
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
تنهاییت بیادم که میآید
مینشینم و
زل میزنم به لحظهای که
تو را ندیدهام هیچگاه و
بیاد ندارد دلم که
چه گفتی؟
و هیچگاه ندیدهام
که دیده باشد کسی
غروب تو را
پس طعمِ نگاهِ تو
کی میشود شفای دل و
پس تنهاییهایت را
چگونه پیدا کنم
وقتی که حرفی نمیزنی و
پس مرا نشانهی خود کِی میکنی
حالا که نمیخواهی بیادم بیاوری و
نگاهم نمیکنی...
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
مینشینم و
زل میزنم به لحظهای که
تو را ندیدهام هیچگاه و
بیاد ندارد دلم که
چه گفتی؟
و هیچگاه ندیدهام
که دیده باشد کسی
غروب تو را
پس طعمِ نگاهِ تو
کی میشود شفای دل و
پس تنهاییهایت را
چگونه پیدا کنم
وقتی که حرفی نمیزنی و
پس مرا نشانهی خود کِی میکنی
حالا که نمیخواهی بیادم بیاوری و
نگاهم نمیکنی...
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
وقتی لبم از حِرمان
خموش میشود
باورم از میآیدِ تنِ تو
تنِ وصل را میرساند به لبانم
و از دمی حرف میزنم که در آن نبودهام
و بود میشود
تمامِ وقتهایی که نبودهای و
آه!
کاش میبودی
معنای دنیا اگر این باشد
میارزد
که بدارمش دوست و
بنشینم به انتظار
تا کی
برسد از راه و
بیفتم براه و
وای!
پیدا کنم زیباییت و
نبایدم دیگر تا
گمات کنم
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
خموش میشود
باورم از میآیدِ تنِ تو
تنِ وصل را میرساند به لبانم
و از دمی حرف میزنم که در آن نبودهام
و بود میشود
تمامِ وقتهایی که نبودهای و
آه!
کاش میبودی
معنای دنیا اگر این باشد
میارزد
که بدارمش دوست و
بنشینم به انتظار
تا کی
برسد از راه و
بیفتم براه و
وای!
پیدا کنم زیباییت و
نبایدم دیگر تا
گمات کنم
محمدحسین مدل
(۱۴ اردیبهشت ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script
از غمی میسوزم و ناچار سوزد از غمی
هر که را رنج درازی مانده و عمرِ کمی
دل که از بیم فنا چون بحر پروایی نداشت
دم به دم بر خویش میلرزد کنون چون شبنمی
گاه گویم زندگانی چیست ؟ عینِ سوختن
تا نمیرد شمع از سوزش نیاساید دمی
چشم بینا نیست مردم را و این بهتر که نیست
ورنه هر گهواره ای گوریست ،هر عیشی غمی
ای عزیز ! ای محرم جان ! با که گویم راز دل ؟
باز نتوان گفت هر رازی به هر نامحرمی
درد بی درمان من ای کاش تنها مرگ بود
ای بسا دردا که پیشش مرگ باشد مرهمی
خالق شیطان و گندم شادی مردم نخواست
عالمی غم ساخت پیش از آن که سازد آدمی
گر ز چشم من به هستی بنگری،بینی مدام
خواب شوم ناگواری، عیشِ تلخِ درهمی
ور بجویی از زبان کِلک من معنای عمر
درد جانسوز فریبایی، بلای مبهمی
وآن بهشت و دوزخ یزدان که از آن وعده هاست
با تو بنشستن زمانی، بی تو بنشستن دمی
مهدی حمیدی شیرازی
( ۱۴ اردیبهشت ۱۲۹۳ – ۲۳ تیر ۱۳۶۵)
🔶️🔸️@third_script
هر که را رنج درازی مانده و عمرِ کمی
دل که از بیم فنا چون بحر پروایی نداشت
دم به دم بر خویش میلرزد کنون چون شبنمی
گاه گویم زندگانی چیست ؟ عینِ سوختن
تا نمیرد شمع از سوزش نیاساید دمی
چشم بینا نیست مردم را و این بهتر که نیست
ورنه هر گهواره ای گوریست ،هر عیشی غمی
ای عزیز ! ای محرم جان ! با که گویم راز دل ؟
باز نتوان گفت هر رازی به هر نامحرمی
درد بی درمان من ای کاش تنها مرگ بود
ای بسا دردا که پیشش مرگ باشد مرهمی
خالق شیطان و گندم شادی مردم نخواست
عالمی غم ساخت پیش از آن که سازد آدمی
گر ز چشم من به هستی بنگری،بینی مدام
خواب شوم ناگواری، عیشِ تلخِ درهمی
ور بجویی از زبان کِلک من معنای عمر
درد جانسوز فریبایی، بلای مبهمی
وآن بهشت و دوزخ یزدان که از آن وعده هاست
با تو بنشستن زمانی، بی تو بنشستن دمی
مهدی حمیدی شیرازی
( ۱۴ اردیبهشت ۱۲۹۳ – ۲۳ تیر ۱۳۶۵)
🔶️🔸️@third_script
❤1
- شاید حکیم نظامی پزشک ارتش بوده است.
- چون وقتمون خیلی کم بود، همه چیز بین ما زود تمام شد.
- فقط حرفهای استاد ریاضی حرف حساب بود.
- قبض آب را که دید برق از سرش پرید.
- از بس خوابش سنگین بود، تختخواب شکست.
- برای آنکه تاریخ وفاتش را بداند خودکشی کرد.
- وضع مالی خوبی نداشت، مجبور شد بالاخانه را اجاره بدهد.
- عاشق با تلسکوپ به دنیا نگاه میکند و حسود با میکروسکوپ.
- بعضیها با هم میخورند و بعضیها به هم.
- نمیدانم شما تره چه کسی را خرد میکنید اما من کشک خودم را میسابم.
سهراب گلهاشم
(۱۵ اردیبهشت ۱۳۳۶ مشهد)
طنزنویس و کاریکلماتوریست
🔶️🔸️@third_script
- چون وقتمون خیلی کم بود، همه چیز بین ما زود تمام شد.
- فقط حرفهای استاد ریاضی حرف حساب بود.
- قبض آب را که دید برق از سرش پرید.
- از بس خوابش سنگین بود، تختخواب شکست.
- برای آنکه تاریخ وفاتش را بداند خودکشی کرد.
- وضع مالی خوبی نداشت، مجبور شد بالاخانه را اجاره بدهد.
- عاشق با تلسکوپ به دنیا نگاه میکند و حسود با میکروسکوپ.
- بعضیها با هم میخورند و بعضیها به هم.
- نمیدانم شما تره چه کسی را خرد میکنید اما من کشک خودم را میسابم.
سهراب گلهاشم
(۱۵ اردیبهشت ۱۳۳۶ مشهد)
طنزنویس و کاریکلماتوریست
🔶️🔸️@third_script
❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Seeking Comfort in an Uncomfortable Chair (2023)
dir: anderson wright
Starring: Nina Kiri
🔶🔸@third_script
dir: anderson wright
Starring: Nina Kiri
🔶🔸@third_script
گیرم این باغ
گلاگل بشكوفد رنگین
به چه كار آیدم ای گل!
به چه كارم بی تو..؟
حسین منزوی
( ۱ مهر ۱۳۲۵ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳)
🔶️🔸️@third_script
گلاگل بشكوفد رنگین
به چه كار آیدم ای گل!
به چه كارم بی تو..؟
حسین منزوی
( ۱ مهر ۱۳۲۵ – ۱۶ اردیبهشت ۱۳۸۳)
🔶️🔸️@third_script
با من بگو تا کیستی، مهری؟ بگو، ماهی؟ بگو
خوابی؟ خیالی؟ چیستی؟ اشکی؟ بگو، آهی؟ بگو
راندم چو از مهرت سخن گفتی بسوز و دم مزن
دیگر بگو از جان من، جانا چه میخواهی؟ بگو
گیرم نمی گیری دگر، زآشفته عشقت خبر
بر حال من گاهی نگر، با من سخن گاهی بگو
ای گل پی هر خس مرو، در خلوت هر کس مرو
گویی که دانم، پس مرو، گر آگه از راهی بگو
غمخوار دل ای مِی نیی، از درد من آگه نیی
ولله نیی، بالله نیی، از دردم آگاهی بگو
من عاشق تنهاییام سرگشته شیداییام
دیوانهای رسواییام، تو هرچه میخواهی بگو
محمدرضا رحمانی یاراحمدی
با نام هنری مهرداد اَوِستا
( ۲۰ بهمن ۱۳۰۸ – ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۰)
🔶️🔸️@third_script
خوابی؟ خیالی؟ چیستی؟ اشکی؟ بگو، آهی؟ بگو
راندم چو از مهرت سخن گفتی بسوز و دم مزن
دیگر بگو از جان من، جانا چه میخواهی؟ بگو
گیرم نمی گیری دگر، زآشفته عشقت خبر
بر حال من گاهی نگر، با من سخن گاهی بگو
ای گل پی هر خس مرو، در خلوت هر کس مرو
گویی که دانم، پس مرو، گر آگه از راهی بگو
غمخوار دل ای مِی نیی، از درد من آگه نیی
ولله نیی، بالله نیی، از دردم آگاهی بگو
من عاشق تنهاییام سرگشته شیداییام
دیوانهای رسواییام، تو هرچه میخواهی بگو
محمدرضا رحمانی یاراحمدی
با نام هنری مهرداد اَوِستا
( ۲۰ بهمن ۱۳۰۸ – ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۰)
🔶️🔸️@third_script
صبح است و صبا مشک فشان میگذرد
دریاب که از کوی فلان میگذرد
برخیز چه خسبی که جهان میگذرد
بوئی بستان که کاروان میگذرد
رباعیات
مولانا
🔶️🔸️@third_script
دریاب که از کوی فلان میگذرد
برخیز چه خسبی که جهان میگذرد
بوئی بستان که کاروان میگذرد
رباعیات
مولانا
🔶️🔸️@third_script
❤1
سیرم ز حیاتِ محنتآکندهی خویش
وز روزی ریزهی پراکندهی خویش
صاحبنظری کجاست تا بنمایم
صد گریهی تلخ زیر هر خندهی خویش
سنایی
رباعیات
🔶️🔸️@third_script
وز روزی ریزهی پراکندهی خویش
صاحبنظری کجاست تا بنمایم
صد گریهی تلخ زیر هر خندهی خویش
سنایی
رباعیات
🔶️🔸️@third_script
❤1
مثَلِ عشق همچون مثل معرفت، و هدایت، و عقل است، و عطای خدای است تا که را دهد.
عشق مرغی غریب است:
در هر جایی آشیانه نسازد،
و با هر کسی مقام نگیرد،
و بر هر شاخی ننشیند،
و با هر کسی انس نگیرد.
روضة المُذنبين و جنة المشتاقين
شيخ احمد جام نامقي
( ه.ق٤٤٠ - ٥٣٦)
🔶️🔸️@third_script
عشق مرغی غریب است:
در هر جایی آشیانه نسازد،
و با هر کسی مقام نگیرد،
و بر هر شاخی ننشیند،
و با هر کسی انس نگیرد.
روضة المُذنبين و جنة المشتاقين
شيخ احمد جام نامقي
( ه.ق٤٤٠ - ٥٣٦)
🔶️🔸️@third_script
❤1
❤1
و گفت: یا شیخ!
بسیار دویدم و قدم فرسودم
و بسیار طلب کردم
نه آسودم و نه آسودهای را دیدم...
حالات و سخنان ابوسعید ابوالخیر
🔶🔸@third_script
بسیار دویدم و قدم فرسودم
و بسیار طلب کردم
نه آسودم و نه آسودهای را دیدم...
حالات و سخنان ابوسعید ابوالخیر
🔶🔸@third_script
❤1
عاشق باید تا سخنِ عاشقان تواند شنوُد.
فارغان را از این حدیث چه خبر..؟
نامههای عینالقضات
🔶️🔸️@third_script
فارغان را از این حدیث چه خبر..؟
نامههای عینالقضات
🔶️🔸️@third_script
❤1
آن دل که به یادِ خود صبورش کردی
نزدیکترِ تو شد چو دورش کردی
در ساغرِ ما زهرِ تغافل تا چند
تلخیش نماند بسکه شورش کردی
مولانا
رباعیات
🔶🔸@third_script
نزدیکترِ تو شد چو دورش کردی
در ساغرِ ما زهرِ تغافل تا چند
تلخیش نماند بسکه شورش کردی
مولانا
رباعیات
🔶🔸@third_script
❤1