تنها کلمه‌ها میتوانند
سکوت را
زندانی کنند
و کلیدش را
به دست جمله‌ای بسپارند
که ابتدایش تو آمدی و
من دگرگون شدم...

کوروش همه‌خانی
(زاده ۸ فروردین ۱۳۴۱ - کرمانشاه)
🔶️🔸️@third_script

و گفت:
آن راه که به بهشت می‌رود نزدیک است،
و راه که به خدای می‌شود دور است.

نوشته بر دریا

از میراث عرفانی
ابوالحسن خرقانی
محمدرضا شفیعی کدکنی
🔶️🔸️@third_script

komm komm nach hause
martin herzberg
🔶🔸@third_script

اکنون
میزبان: سروش صحت
مهمان: عبدالجبار کاکایی
تهیه کننده و کارگردان: محمدرضا رضائیان
🔶🔸@third_script

یادت می آید
دلکش
🔶🔸@third_script

و تو هم روزی پير می‌شوی
اما من
پير تر از اين نخواهم شد
در لحظه‌ای از عمرم متوقف شدم
منتظرم بيايی
و از برابر من بگذری
زيبا
پير شده
آراسته به نوری
که از تاريکی من
دريغ کرده‌ای...

شمس لنگرودی
🔶️🔸️@third_script

سخن بر وفقِ طبعِ مستمع گوی
اگر خواهی که دارد با تو میلی

هر آن عاقل که با مجنون نشیند
نگوید جز حدیث روی لیلی

سعدی
🔶️🔸️@third_script

گرفت عرصه‌ی عالَم جمالِ طلعتِ دوست
به هر کجا که روَم آن جمال می‌نگرم

به رغمِ فلسفیان بشنو این دقیقه ز من
که غایبی تو و هرگز نرفتی از نظرم

ادیب نیشابوری
🔶️🔸️@third_script

بخاطر تو
ویگن
🔶🔸@third_script

حس می‌کردم که این دنیا برای من نبود. برای یکدسته آدمهای بی‌حیا، پُر رو، گدامنش، معلومات فروش، چاروادار و چشم و دل گرسنه بود - برای کسانیکه به‌فراخور دنیا آفریده شده بودند و از زورمندان زمین و آسمان مثل سگ گرسنه جلو دکان قصابی که برای یک‌تکه لثه دم می‌جنبانید گدائی می‌کردند و تملق می‌گفتند.


بوف‌کور
صادق هدایت
(۲۸ بهمنِ ۱۲۸۱ – ۱۹ فروردینِ ۱۳۳۰)
🔶️🔸️@third_script

اکنون
میزبان: سروش صحت
مهمان: رشید کاکاوند
تهیه کننده و کارگردان: محمدرضا رضائیان
🔶🔸@third_script

عطر عود
هایده
(۲۱ فروردین ۱۳۲۱ – ۳۰ دی ۱۳۶۸)
ترانه‌سرا: هما میرافشار
آهنگساز: محمد حیدری
تنظیم: مجتبی میرزاده
🔶🔸@third_script

عطر عود
هایده
(۲۱ فروردین ۱۳۲۱ – ۳۰ دی ۱۳۶۸)
ترانه‌سرا: هما میرافشار
آهنگساز: محمد حیدری
تنظیم: مجتبی میرزاده
🔶🔸@third_script

بهار می‌گذرد مهرگسترا دریاب
که رفت موسم و حافظ هنوز مِی نچشید

🔶️🔸️@third_script

بعد از سماع گویی کان شورها کجا شد
یا خود نبود چیزی یا بود و آن فنا شد

منکر مباش بنگر اندر عصای موسی
یک لحظه آن عصا بد یک لحظه اژدها شد

چون اژدهاست قالب لب را نهاده بر لب
کو خورد عالمی را وانگه همان عصا شد

گرچه ز ما نهان شد در عالمی روان شد
تا نیستش نخوانی گر از نظر جدا شد

هر حالتی چو تیرست اندر کمان قالب
رو در نشانه جویش گر از کمان رها شد

گرچه صدف ز ساحل قطره ربود و گم شد
در بحر جوید او را غواص کاشنا شد

مولانا
🔶🔸@third_script

در انتظار، چشم‌ها آینده‌ای نیامدنی را می‌کاود... چشم از نگاه کردن و ندیدن خاموش می‌شود، دلش سرد می‌شود اما باز نگاه می‌کند... در انتظار همیشه یک عامل ناشناخته وجود دارد، نمی‌دانیم چیست، باید زمانی رخ بنماید، شاید لبخند مرگ باشد، شاید دست دوست باشد...

روزها در راه
شاهرخ مِسکوب
(۲۰ دی ۱۳۰۴ – ۲۳ فروردین ۱۳۸۴)
🔶️🔸️@third_script

سائلی پرسید از آن شوریده حال
گفت اگر نام مِهین ذوالجلال

می‌شناسی بازگوی ای مردِ نیک
گفت نانست این بنتوان گفت لیک

مرد گفتش احمقی و بی‌قرار
کِی بود نام مِهین، نان شرم دار

گفت در قحط نشابور ای عجب
می‌گذشتم گرسِنه چل روز و شب

نه شنودم هیچ جا بانگ نماز
نه دری بر هیچ مسجد بود باز

من بدانستم که نان نام مهینست
نقطهٔ جمعیت و بنیاد دینست

از پی نان نیستت چون سگ قرار
حق چو رزقت می‌دهد توحق گزار

حق چو رزقت داد و کارت کرد راست
تو بخور وز کس مپرس این از کجاست

عطار
مصیبت نامه
[ ۲۵ فروردین روز بزرگداشت فریدالدین محمد عطار نیشابوری مشهور به شیخ عطّار نیشابوری (۱۱۴۶م/۵۴۰ق – ۱۲۲۱م/۶۱۸ق) است ]
🔶️🔸️@third_script

MARIO VARGAS LLOSA
(28 March 1936 – 13 April 2025)
🔶️🔸️@third_script