«تنها محبت است که کهنه نمی‌شود. همه چیز طراوتِ خودش را از دست می‌دهد. تازگیِ همه‌ چیز به کهنه‌گی و پوسیدگی می‌گراید. زیباترین چهره‌ها زیرِ چروک‌های پیری دفن می‌شود. گردِ تیره‌ی پیری، درخشنده‌ترین چشم‌ها را از لوندی و فطانت می‌اندازد. ولی محبت... نه!»

بخشی از داستان «بیهودگی»
احمد محمود
[ ۴ دی ۱۳۱۰ – ۱۲ مهر ۱۳۸۱ ]

🔶️🔸️@third_script

برگهای نارنجی
سیروان خسروی
#موزیک_ویدئو
🔶🔸@third_script

جدایی زَهرِ خود را
اندک اندک می‌کُند ظاهر
که گردد تلخ در مینا
گلاب، آهسته آهسته

سَرایی را که صاحب نیست
ویرانی است معمارش
دلِ بی عشق می‌گردد
خراب، آهسته آهسته...

صائب تبریزی
🔶️🔸️@third_script

آری آدمیان به آینه‌ها شبیهند.
آینه‌ی زنگار بسته تو را کدر نشان می‌دهد، و آینه‌ی ترک‌خورده تو را شکسته، و آینه‌ی صیقلین یا موّاج تو را صاف یا معوج.
و این جز آنست که تو صاف باشی یا شکسته یا کدر یا زنگار بسته.
من گاهی آینه‌ی دق بوده‌ام، و گاهی به تلنگری ترک برداشته‌ام. من گاهی به کلی خرد شده‌ام، و در هزار تکه‌ی من هزار تصویر خرد شما پیدا بود.

طومار شیخ شرزین
بهرام بیضایی
(۵ دیماه ۱۳۱۷)
🔶️🔸️@third_script

درختی سبز را بُبرید مَردی
برو بگذشت ناگه اهل دَردی

چنین گفت او که این شاخِ برومند
که بُبریدند ازو این لحظه پیوند

از آن ترّست و تازه بر سرِ راه
که این دم زین بریدن نیست آگاه

هنوزش نیست آگاهی ز آزار
شود یک هفتهٔ دیگر خبردار...

عطار
الهی نامه
🔶️🔸️@third_script

یکی پرسید از آن شوریده ایام
که تو چه دوست داری؟ گفت: دشنام

که هر چیزی که دیگر می‌دهندم
بجز دشنام منّت می‌نهندم...

عطار
اسرارنامه
🔶️🔸️@third_script

#عربیات
🔶️🔸️@third_script

من از تو می‌مردم
اما تو زندگانی من بودی...

فروغ‌الزمان فرّخزاد
(۸ دی ۱۳۱۳ – ۲۴ بهمن ۱۳۴۵)
🔶️🔸️@third_script

ای آرزوی دیده بینا چگونه‌ای
وی مونس دلِ تنها چگونه‌ای

از ناز و نازکی اگر اینجا نیامدی
باری یکی بگوی که آنجا چگونه‌ای

دُرّ است صورت تو و دریاست چشمِ من
ای دُرّ دور مانده ز دریا چگونه‌ای

دل هدیه تو کردم، آن را نخواستی
جان تحفه می‌فرستم این را چگونه‌ای

ای نورِ چشمِ مهر و گلِ بوستانِ حسن
ما بی‌تو در همیم تو بی‌ما چگونه‌ای

از وصلِ تو که نیست دریغا در آتشم
در هجرِ من که هست مبادا چگونه‌ای

ما خود جهان گرفتیم از پیش عاشقی
در سلسله تو ای دل شیدا چگونه‌ای

سید حسن غزنوی

اکنون
میزبان: سروش صحت
مهمان: رشید کاکاوند
تهیه کننده و کارگردان: محمدرضا رضائیان
🔶️🔸️@third_script

سریال امام علی

نویسنده: حسین پناهی
کارگردان: داوود میرباقری
بازیگران: ویشکا آسایش، کریم اکبری مبارکه
🔶️🔸️@third_script

غريبه
ابي ليتلز
ترانه سرا : مسعود قاسمي
آهنگساز : سياوش قميشي
تنظيم : اريك
🔶🔸@third_script

خلوتی داریم و حالی با خیال خویشتن
گر گذاردمان فلک حالی به حال خویشتن

ما در این عالم که خود کنج ملالی بیش نیست
عالمی داریم در کنج ملال خویشتن

سایه دولت همه ارزانی نودولتان
من سری آسوده خواهم زیر بال خویشتن

سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی
متخلص به "شهریار"
(۱۱ دی ۱۲۸۵ – ۲۷ شهریور ۱۳۶۷)
🔶️🔸️@third_script

گر ز هجرِ تو کمر راست کنم بار دگر
غیر بار غمِ عشقت نکِشم بار دگر

به شبِ هجرِ تو در خلوتِ غوغایی دل
نپذیرم به جز از یادِ رُخت یاد دگر...

سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی
متخلص به "شهریار"
(۱۱ دی ۱۲۸۵ – ۲۷ شهریور ۱۳۶۷)
🔶️🔸️@third_script

آنجا که بِه شمشیرِ جفایِ تو بِمیرم
بُگذار بِه امّیدِ وفایِ تو بِمیرم

بیمارِ غمِ عِشقم وُ بهبود نیابم
الّا که بِه درد وُ بِه دوایِ تو بِمیرم

در هر نفسم جان بِه هوایِ تو زند بال
تا هر دمی ای جان بِه هوایِ تو بِمیرم

سیّد محمّدحسین بهجت تبریزی
متخلص به "شهریار"
(۱۱ دی ۱۲۸۵ – ۲۷ شهریور ۱۳۶۷)
🔶️🔸️@third_script

شنیده بودم که عشق هستی می‌بخشد ولی نمی‌دانستم که اول می‌کشد، اول آدم را از هزاران دهلیز شکنجه و عذاب که گویا لازمه ثبوت عشق است می‌گذراند و بعد از آنکه گواهی‌نامه قبولی از آزمایش را به دستش داد به او می‌گوید: منتظر باش، خبرت خواهم کرد! او گویا این نکته را خوب دریافته است که عشق چیزی جز همان انتظار نیست.

سیندخت
علی‌محمد افغانی
(زاده ۱۱ دی ۱۳۰۳ کرمانشاه)
🔶️🔸️@third_script

ولی آدم پخته، آدمی که غرایز خود را زیر فرمان دارد و نتیجتا کمتر دستخوش تمایلات افزون‌خواهانه می‌شود، خیلی زود خواهش‌هایش را با خواست‌های جمع همآهنگ می‌سازد

سیندخت
علی‌محمد افغانی
(زاده ۱۱ دی ۱۳۰۳ کرمانشاه)
🔶️🔸️@third_script

انسان عاشق
تنها
وقتی همه‌ی خدایان غایب شوند
ظاهر خواهد شد...

سید ضیا موحّد
(زاده ۱۲ دی ۱۳۲۱)
🔶️🔸️@third_script

سر بر زانو
و زانو در بغل
نشسته‌ام
پشت بر دیوار این کاروان سرا
و گوشم آکنده است
از زنگ کاروان سیاه
که ماه را
منزل به منزل
به دروازه‌ی خواب می‌برد.

سید ضیا موحّد
(زاده ۱۲ دی ۱۳۲۱)
🔶️🔸️@third_script

اگر دیگر سخنی باشد با واژه‌هاست
و فصلی بلند
که «تو» را از «من» جدا نوشته است
صدای «تو» صدای «من» نیست
و عطر بید مشگ‌ها را
گل‌های یخ نمی‌شنوند
دست‌های تو با من نیست
چشم‌های تو با من نیست
و روزها مرا ورق می‌زنند
و بادها مرا می خوانند....

سید ضیا موحّد
(زاده ۱۲ دی ۱۳۲۱)
🔶️🔸️@third_script

ويكفيك مني عقاباً
بإنني لن أراك كما كنتُ أراك...

محمود درویش
#عربیات
🔶️🔸️@third_script