This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فصل بهاران شد ببین بُستان پُر از حور و پری
گویی سلیمان بر سِپه عرضه نمود انگشتری
رومیرخانِ ماهوش زاییده از خاکِ حَبش
چون نومسلمانان خوش بیرون شده از کافری
گلزار بین گلزار بین در آب نقش یار بین
و آن نرگس خمار بین و آن غنچههای احمری
گلبرگها بر همدگر افتاده بین چون سیم و زر
آویزها و حلقهها بی دستگاه زرگری
در جانِ بلبل گُل نگر وز گل به عقل کُل نگر
وز رنگ در بیرنگ پَر تا بوک آن جا ره بری
گل عقل غارت میکند نسرین اشارت میکند
کاینک پس پرده است آن کاو میکند صورتگری
ای صلح داده جنگ را وی آب داده سنگ را
چون این گِل بدرنگ را در رنگها میآوری
گر شاخهها دارد تری ور سرو دارد سَروری
ور گل کند صد دلبری ای جان تو چیزی دیگری
چه جای باغ و راغ و گل چه جای نُقل و جامِ مُل
چه جای روح و عقلِ کل کز جانِ جان هم خوشتری...
#مولانا
🔶️🔸️@third_script
گویی سلیمان بر سِپه عرضه نمود انگشتری
رومیرخانِ ماهوش زاییده از خاکِ حَبش
چون نومسلمانان خوش بیرون شده از کافری
گلزار بین گلزار بین در آب نقش یار بین
و آن نرگس خمار بین و آن غنچههای احمری
گلبرگها بر همدگر افتاده بین چون سیم و زر
آویزها و حلقهها بی دستگاه زرگری
در جانِ بلبل گُل نگر وز گل به عقل کُل نگر
وز رنگ در بیرنگ پَر تا بوک آن جا ره بری
گل عقل غارت میکند نسرین اشارت میکند
کاینک پس پرده است آن کاو میکند صورتگری
ای صلح داده جنگ را وی آب داده سنگ را
چون این گِل بدرنگ را در رنگها میآوری
گر شاخهها دارد تری ور سرو دارد سَروری
ور گل کند صد دلبری ای جان تو چیزی دیگری
چه جای باغ و راغ و گل چه جای نُقل و جامِ مُل
چه جای روح و عقلِ کل کز جانِ جان هم خوشتری...
#مولانا
🔶️🔸️@third_script
سال ۱۹۴۲ در جریان جنگ جهانی دوم، مریلین هِیر بازیگر آمریکایی در سن ۱۸ سالگی تصمیم میگیره برای روحیهدادن به سربازها، ده هزار سرباز رو ببوسه.
اون وسیله دستش هم که شبیه صلواتشماره، در واقع بوسهها رو میشماره.
Marilyn Hare, 1942.
#photography by John Florea
🔶️🔸️@third_script
اون وسیله دستش هم که شبیه صلواتشماره، در واقع بوسهها رو میشماره.
Marilyn Hare, 1942.
#photography by John Florea
🔶️🔸️@third_script
در این مملکت همه این احساس را دارند که کلاه سرشان رفته است پس پیش خودشان فکر میکنند که حق دارند سر مردم کلاه بگذارند...
صادق هدایت
🔶️🔸️@third_script
صادق هدایت
🔶️🔸️@third_script
چون صبح دَمید و دامنِ شَب شد چاک
برخیز و صَبوح کُن چرایی غَمناک
مِی نوش دَمی که صبح بسیار دَمَد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک...
عطار نیشابوری
مختارنامه
در بابِ قلندریات و خمریات
🔶️🔸️@third_script
برخیز و صَبوح کُن چرایی غَمناک
مِی نوش دَمی که صبح بسیار دَمَد
او روی به ما کرده و ما روی به خاک...
عطار نیشابوری
مختارنامه
در بابِ قلندریات و خمریات
🔶️🔸️@third_script
گاهی کسانی که هزاران فرسنگ از شما فاصله دارند، میتوانند احساس بهتری نسب به کسانی که دقیقا در کنارتان هستند، در شما ایجاد کنند...
مدار صفر درجه
احمد محمود
🔶️🔸️@third_script
مدار صفر درجه
احمد محمود
🔶️🔸️@third_script
ای بسا شیرین که چون شکر بود
لیک زهر اندر شکر مُضمَر* بود
آنکه زیرکتر به بو بشناسدش
وان دگر چون بر لب و دندان زدش...
مولانا
*مضمر: پوشیده، پنهان
🔶️🔸️@third_script
لیک زهر اندر شکر مُضمَر* بود
آنکه زیرکتر به بو بشناسدش
وان دگر چون بر لب و دندان زدش...
مولانا
*مضمر: پوشیده، پنهان
🔶️🔸️@third_script
«من کاوه گلستان هستم، نه بالا، نه پایین، نه چپ، نه راست، فقط برای ثبت واقعیت به دنیا آمدهام، این حقیقت است که رنج میکشد.»
کاوه گلستان در ۱۳فروردین ۱۳۸۲ در هنگام انجام مأموریت تصویربرداری برای شبکه خبری بیبیسی در خط مقدم جنگ آمریکا علیه عراق، در شهر مرزی کفری در ۱۳۰ کیلومتری کرکوک در عراق بر اثر انفجار مین کشته شد.
سیّد کاوه تقوی شیرازی
(۱۷ تیر ۱۳۲۹ – ۱۳ فروردین ۱۳۸۲)
معروف به کاوه گلستان، عکاس خبری، مستندساز و فیلمبردار ایرانی...
🔶️🔸️@third_script
کاوه گلستان در ۱۳فروردین ۱۳۸۲ در هنگام انجام مأموریت تصویربرداری برای شبکه خبری بیبیسی در خط مقدم جنگ آمریکا علیه عراق، در شهر مرزی کفری در ۱۳۰ کیلومتری کرکوک در عراق بر اثر انفجار مین کشته شد.
سیّد کاوه تقوی شیرازی
(۱۷ تیر ۱۳۲۹ – ۱۳ فروردین ۱۳۸۲)
معروف به کاوه گلستان، عکاس خبری، مستندساز و فیلمبردار ایرانی...
🔶️🔸️@third_script
به خاطر داشته باشید که من، مأیوس از زمانهی خویشم نه مأیوس از نفْس حضور. مأیوس از امروزم نه دل کنده از فردا.
میروم، زیرا در میانهی میدان ماندن از هفتاد سو به تیرِ بلایِ ابلهان گرفتار آمدن است و از پا در افتادن.
جسد، سودی به انسان نمیرساند؛ امّا هجرت میتواند قرین ساختن و پیش بردن باشد. اگر چیزی باشم، در کناره میتوانم اثبات کنم نه در میانه، و حق نیست که تنِ خویش را فدای خودباوری خویش کنم.
مردی در تبعید ابدی
نادر ابراهیمی
(۱۴ فروردین ۱۳۱۵ – ۱۶ خرداد ۱۳۸۷)
🔶️🔸️@third_script
میروم، زیرا در میانهی میدان ماندن از هفتاد سو به تیرِ بلایِ ابلهان گرفتار آمدن است و از پا در افتادن.
جسد، سودی به انسان نمیرساند؛ امّا هجرت میتواند قرین ساختن و پیش بردن باشد. اگر چیزی باشم، در کناره میتوانم اثبات کنم نه در میانه، و حق نیست که تنِ خویش را فدای خودباوری خویش کنم.
مردی در تبعید ابدی
نادر ابراهیمی
(۱۴ فروردین ۱۳۱۵ – ۱۶ خرداد ۱۳۸۷)
🔶️🔸️@third_script
از عشق سخن باید گفت؛
همیشه از عشق سخن باید گفت.
بی عشق، روزگارت را زندگی سیاه خواهد کرد.
بی عشق، مصیبت است برخاستن،
کار کردن، خُفتن، نگاه کردن، راه رفتن، نفس کشیدن.
بی عشق، هیچ سلامی
طعمِ سلام ندارد...
و هیچ نگاهی عطرِ نگاه...
نادر ابراهیمی
(۱۴ فروردین ۱۳۱۵ – ۱۶ خرداد ۱۳۸۷)
🔶️🔸️@third_script
همیشه از عشق سخن باید گفت.
بی عشق، روزگارت را زندگی سیاه خواهد کرد.
بی عشق، مصیبت است برخاستن،
کار کردن، خُفتن، نگاه کردن، راه رفتن، نفس کشیدن.
بی عشق، هیچ سلامی
طعمِ سلام ندارد...
و هیچ نگاهی عطرِ نگاه...
نادر ابراهیمی
(۱۴ فروردین ۱۳۱۵ – ۱۶ خرداد ۱۳۸۷)
🔶️🔸️@third_script
هر چند که رنگ و بوی زیباست مرا
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا
خیام
نگاره" بانوی خیال پرداز"
مکتب اصفهان
با رقم و امضای رضا عباسی
1036ه./1627م. ، در اندازه 17/8×7/6 cm ، واقع در موسسه هنری دیترویت
🔶️🔸️@third_script
چون لاله رخ و چو سرو بالاست مرا
معلوم نشد که در طربخانه خاک
نقاش ازل بهر چه آراست مرا
خیام
نگاره" بانوی خیال پرداز"
مکتب اصفهان
با رقم و امضای رضا عباسی
1036ه./1627م. ، در اندازه 17/8×7/6 cm ، واقع در موسسه هنری دیترویت
🔶️🔸️@third_script