برگِ زردی با سماجت شاخه را چسبیده بود
دست‌های خویش و دامان توام آمد به یاد..

سهیل محمودی
( متولد ۲۷ دی ۱۳۳۹)
🔶️🔸️@third_script 

هله هش دار که در شهر دو سه طرارند
که به تدبیر کلاه از سر مه بردارند

دو سه رندند که هشیاردل و سرمستند
که فلک را به یکی عربده در چرخ آرند

سَر دِهانند که تا سَر ندهی سِر ندهند
ساقیانند که انگور نمی‌افشارند

یار آن صورت غیبند که جان طالب اوست
همچو چشم خوش او خیره کش و بیمارند

صورتی‌اند ولی دشمن صورت‌هااند
در جهانند ولی از دو جهان بیزارند

همچو شیران بدرانند و به لب می‌خندند
دشمن همدگرند و به حقیقت یارند

خرفروشانه یکی با دگری در جنگند
لیک چون وانگری متفق یک کارند

همچو خورشید همه روز نظر می‌بخشند
مثل ماه و ستاره همه شب سیارند

گر به کف خاک بگیرند زر سرخ شود
روز گندم دروند ار چه به شب جو کارند

دلبرانند که دل بر ندهد بی‌برشان
سرورانند که بیرون ز سر و دستارند

شکرانند که در معده نگردند ترش
شاکرانند و از آن یار چه برخوردارند

مردمی کن برو از خدمتشان مردم شو
زانک این مردم دیگر همه مردم خوارند

بس کن و بیش مگو گر چه دهان پرسخنست
زانک این حرف و دم و قافیه هم اغیارند...

#مولانا
🔶️🔸️@third_script

نظر بُردم به خویش
تاریکی ژرفی
روبرویم بود...

Woman on the Stairs II, 1984
#painting By Jane Dickson
🔶️🔸️@third_script

هر روز به باغ اندرآییم
گل‌های شکفته صد ببینیم

از باغ هر آنچه جمع کردیم
در پیش نهیم و برگزینیم...

مولانا
🔶️🔸️@third_script

ای یار کجایی که در آغوش نه‌ای
و امشب بر ما نشسته چون دوش نه‌ای

ای سرو روان و راحت نفس و روان
هر چند که غایبی فراموش نه‌ای

#سعدی
#رباعیات

آن عشق که در پرده بماند به چه ارزد
عشق است و همین لذت اظهار و دگر هیچ...

شفایی اصفهانی
🔶️🔸️@third_script