یک چند بر این امید پیمودم راه
کردم همه عمر خود به یک‌بار تباه
از ابرِ امید من چو بر نامد ماه
کردیم درِ سرای امیّد سیاه

سنایی
رباعیات
🔶️🔸️@third_script

من غلام قمرم، غیر قمر، هیچ مگو
پیش من، جز سخن شمع و شکر، هیچ مگو

مولانا
با صدای شاملو
🔶🔸@third_script

بیست و هشتم اردیبهشت ماه
روز بزرگداشت خیام
گرامی باد
🔶️🔸️@third_script

مشتاق تو به هیچ جمالی نظر نکرد
بیمار تو ز هیچ طبیبی دوا نخواست

بر ما دلت نسوخت، ندانم چرا نسوخت
ما را دلت نخواست، ندانم چرا نخواست

امیرحسن دهلوی
(۶۴۹ – ۷۳۷ هجری قمری)
🔶️🔸️@third_script

آیا ما سزاوار بودیم
تمام خیابان را،
در باران برویم
و در انتهای خیابان،
کسی در انتظار ما نباشد؟

احمدرضا احمدی
(۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ – ۲۰ تیر ۱۴۰۲)
🔶️🔸️@third_script

این در نه به اختیار خویش آمده‌ایم
از هستْ کم و ز نیست بیش آمده‌ایم
از پس نرویم زآنکه پیش آمده‌ایم
بیگانه نگردیم که خویش آمده‌ایم

معزی نیشابوری
رباعیات
🔶️🔸️@third_script

گذار بر ظلمات است
خِضْرِ راهی کو؟
مباد کآتش محرومی
آبِ ما ببرد...

حافظ
🔶🔸@third_script

عشق او باز اندر آوردم به بند
کوششِ بسیار نامد سودمند

عشقْ دریایی، کرانه ناپدید
کِی توان کردن شنا ای هوش‌مند

عشق را خواهی که تا پایان بری
بس بباید ساخت با هر ناپسند

زشت باید دید و انگارید خوب
زهر باید خورد و انگارید قند

توسَنی کردم ندانستم همی
کز کشیدن تنگ‌تر گردد کمند

رابعه بلخی
🔶🔸@third_script

سپیدی یك دست زاده‌ی شب است
شعر از فریدون رهنما
( ۲ خرداد ۱۳۰۹ – ۱۷ مرداد ۱۳۵۴)
مترجم: فریده رهنما

روزی خواهم رفت به كرانه‌های بزرگ عشق
فرو خواهم رفت در شن‌های خواستن
با خود راز شام‌گاهان را خواهم برد
جنگل هم‌چون چلچراغی بر ما فرود خواهد آمد

روزی لبخند خواهم زد به تولد روزها
آسمان را خواهم دید آن‌سان كه یك دست را
دست‌ات بر من خواهد بود آن‌سان كه بر كرانه‌ی دریا
تابستان مرا در برخواهد گرفت و دریا دل‌اش را خواهد گشود


اندوهی عظیم می‌روید در سطح فضا
خطی از اشك می‌پیوندد به رودهای بزرگ
خورشید دو تن نمودار می‌شود از میان همگان
درخت می‌گرید بر سینه‌ی زنی تنها

دست‌ات را می‌گیرم ای مسافر یادبودها
می‌پایم تو را در لحظه‌های درد و دل‌تنگی
می‌پرورانم تو را با آتش و زمین و آواز
گسترده می‌شوم در خاكستر گام‌های‌ام كه برمی داری
سپیدی یك دست زاده شب است...
🔶🔸@third_script

صبحانه با زرافه‌ها

نویسنده:
سروش صحت
ایمان صفایی
کارگردان: سروش صحت

هوتن شکیبا
هادی حجازی فر
1403
🔶🔸@third_script

گفتم: اگر خدا واقعاً وجود دارد، در بازی قایم‌موشک با آفریده‌هایش بسیار هوشمند است.
گفت: شاید پس از دیدن آنچه خلق کرده ترسیده و از همه چیز دوری گزیده است!
به آسانی نمی ‌توان گفت که از میان خدا و آدم کدام یک بیشتر ترسیده‌اند. به گمان من ، چنین عمل آفرینشی هر دو طرف را می‌‌ترساند ...

یوستین گوردر
دنیای سوفی
مترجم: حسن کامشاد
(۴ تیر ۱۳۰۴ – ۱ خرداد ۱۴۰۴)
🔶🔸@third_script

اکنون
سروش صحت
حکایت ماجرای نحوی و کشتیبان
مثنوی معنوی
مولانا
🔶🔸@third_script

پرسیدند در حقّ دنیا چه گویی؟
گفت: چه گویم که به رنج به دست آرند و به زحمت نگاه دارند و به حسرت بگذارند.

مجموعه رسائل فارسی
خواجه عبدالله انصاری
🔶️🔸️@third_script

زندانِ مَرد
بودِ مَرد است.
چون قدم از زندان بیرون نهاد،
به مُراد رسید...

اسرار التوحید
(فی مقامات الشیخ ابی سعید)
محمد بن منوّر
🔶️🔸️@third_script

ما عاشقِ زارِ راستینیم هنوز
بر خاتمِ عشقِ تو نگینیم هنوز
زیرِ کفِ پای تو جبینیم هنوز
از ما بِمَبُر که ما چنینیم هنوز

معزی نیشابوری
🔶️🔸️@third_script

کس ندانست که منزلگه معشوق کجاست
این قدر هست که بانگِ جرسی می‌آید

دوست را گر سَرِ پرسیدن بیمارِ غم است
گو بیا خوش که هنوزش نفسی می‌آید

حافظ
🔶️🔸️@third_script

از شبنمِ عشق خاکِ آدم گل شد
شوری برخاست فتنه‌ای حاصل شد

سر نِشترِ عشق بر رگِ روح زدند
یک قطرهٔ خون چکید و نامش دل شد

ابوسعید ابوالخیر
رباعیات
🔶🔸@third_script

حیلت رها کن عاشقا؛ دیوانه شو، دیوانه شو
و اندر دل آتش درآ؛ پروانه شو، پروانه شو

هم خویش را بیگانه کن، هم خانه را ویرانه کن
وآنگه بیا با عاشقان هم‌خانه شو؛ هم‌خانه شو

رو سینه را چون سینه‌ها هفت آب شو از کینه‌ها
وآنگه شراب عشق را پیمانه شو؛ پیمانه شو...

مولانا
🔶🔸@third_script

کم بیا دنبال من

آغاسی
ترانه‌سرا: رضا شمسا
آهنگسازی و تنظیم: ناصر آهنیان مقدم
🔶🔸@third_script

فرق است میان آن غوّاص که در بحر فرو روَد تا دُرّ برآرَد و میان آن‌که در قعرِ بحر از برای آن روَد تا با دُرّ زمانی دَر صدف شود.

فرق است میان آن که دُر را
از بحر ز بهرِ خود برآرد
یا آنکه وجودِ خویشتن را
اندر صدف ای پسر درآرد...

لوایح
عین القضات همدانی
🔶️🔸️@third_script

در هوایت بیقرارم روز و شب
محمدرضا شجریان
🔶🔸@third_script