دکتر اصغر دادبه:
-شهریار بعد از ملک الشعرای بهار بیشترین اشعار میهنی و ایران دوستانه دارد. و توجه به زبان فارسی و توجه به تاریخ ایران
- شهریار بین سیصد و پنجاه تا چهارصد بیت در سوگ تخت جمشید سروده است...
#شهریار
🔶️🔸️@third_script

#فریدون_مشیری
🔶️🔸️@third_script

پرویز مشکاتیان، مهدی اخوان‌ثالث
مرتضی کاخی، نجف دریابندری
محمد موسوی، شهرام ناظری
صفدر تقی‌زاده، ابراهیم مکلا
حسین خدیوجم، محمدرضا شفیعی‌کدکنی
🔶️🔸️@third_script

از راست
حسین تهرانی، فریدون مشیری، شهریار، نادرپور، سایه و آلما
تهران منزل فریدون مشیری ۱۳۴۶-۱۳۴۵
🔶️🔸️@third_script

اگر عالم همه پُر خار باشد
دلِ عاشق همه گلزار باشد

و گر بی‌کار گردد چرخِ گردون
جهانِ عاشقان بَر کار باشد

همه غمگین شوند و جان عاشق
لطیف و خُرّم و عیّار باشد

به عاشق دِه تو هر جا شمع مُرده‌ست
که او را صد هزار انوار باشد

وگر تنهاست عاشق نیست تنها
که با معشوق، پنهان یار باشد

شراب عاشقان از سینه جوشد
حریفِ عشق در اسرار باشد

سوارِ عشق شو وز ره میَندیش
که اسبِ عشق بس رهوار باشد

به یک حمله تو را منزل رساند
اگر چه راه ناهموار باشد...

#مولانا
🔶️🔸️@third_script

هر برگ زرد
پاییز کوچکی است...

پرویز شاپور
🔶️🔸️@third_script

حالا چرا
غلامحسین بنان
روح‌الله خالقی
#موسیقی
🔶️🔸️@third_script

منوچهر آتشی
(۲ مهر ۱۳۱۰، بوشهر – ۲۹ آبان ۱۳۸۴، تهران)
🔶️🔸️@third_script

بلبلی بودم و گشتم به غلط عاشقِ خس
بلبل و عشقِ خس و خار، غلط باشد و بس

ای دریغا که خسی را به غلط خواندم گُل
بدتر آنکه گلی را به غلط خوانی خس

صیدِ شاهین نظر، بختِ بلندی دارد
لاشه باشد که بوَد درخورِ صیدِ کرکس

ره به منزل نَبَرد راهِ ضلالت‌پیمای
گرچه صدبار به گوش آیدش آوازِ جرس

عرصه‌ی جلوه‌ی ما در خورِ جولانِ تو نیست
نسبت ما و تو شد نسبتِ سیمرغ و مگس

یاد یاران قدیمم نرود از دلِ تنگ
چون هوای چمن از یادِ اسیرانِ قفس

شهریارا چه غمت هست که غمخوارت نیست
غمگسار تو سرشکِ شبِ تنهایی و بس...

#شهریار
🔶️🔸️@third_script

گم شد جوانیم همه در آرزوی عشق
اما رهی نیافتم آخر به کوی عشق
از حجب و از غرور دلِ خرده‌سنج من
شد بهره‌ور ز عشق ولی ز آرزوی عشق...

عالمتاج قائم‌مقامی
متخلص به ژاله (اسفند ۱۲۶۲ – ۵ مهر ۱۳۲۶)
حسین پژمان بختیاری فرزند ایشان است.
🔶️🔸️@third_script

به فقیهی راضی مشو.
گو زیادت خواهم.
از صوفی‌ای زیادت،
از عارفی زیادت،
هر چه پیشت آید، از آن زیادت.
از آسمان زیادت.
می‌گویند هر چه در همه عالم هست،
در آدمی هست...

شمس تبریزی
مقالات

۷ مهر روز بزرگداشت شمس‌ تبریزی

Rabindranath in the role of 'blind singer', 1916
#painting by
Abanindranath Tagore
🔶️🔸️@third_script

چون خود را به دست آوردی،
خوش می‌رو!
اگر کسی دیگر را یابی،
دست به گردنِ او درآور
و اگر کسی دیگر نیابی،
دست به گردنِ خویشتن درآور...

‎شمس تبریزی
🔶️🔸️@third_script

بعضی را
گشایش بوَد در رفتن،
بعضی را گشایش بوَد در آمدن.
هُش‌دار و نیکو ببین
که این گشایشِ تو
در رفتن است یا در آمدن...

شمس تبریزی
هفتم مهرماه
روز بزرگداشت شمس‌الدین محمد تبریزی
🔶️🔸️@third_script

فرمود که هر که محبوب است خوب است.
و لا یَنعَکِس: لازم نیست که هر که خوب باشد، محبوب باشد. خوبی جزوِ محبوبی‌ست و محبوبی اصل است. چون محبوبی باشد، البته خوبی باشد.
جزوِ چیزی از کُلَّش جدا نباشد و ملازم کُل است.

مقالات #مولانا
هشتم مهرماه
روز بزرگداشت مولوی
🔶️🔸️@third_script

ما را با آن کس که اتصّال باشد، دم به دم با وی در سخنیم و یگانه و متصّلیم - در خموشی و غیبت و حضور. بل‌که در جنگ هم به همیم و آمیخته‌ایم: اگر چه مُشت بر همدگر می‌زنیم، با وی در سخنیم و یگانه و متصلیم. آن را مشت مبین! در آن مشت مویز باشد، باور نمی‌کنی..؟


مقالات #مولانا
هشتم مهرماه
روز بزرگداشت مولوی
🔶️🔸️@third_script

روزی ز سَرِ سنگ عقابی به هوا خاست
واندر طلب طعمه پَر و بال بياراست

بر راستی بال نظر کرد و چنين گفت
امروز همه روی زمین زيرِ پَرِ ماست

بـر اوج فلک چون بِپَرم از نظـر تــيز
می‌بينم اگر ذره‌ای اندر ته درياست

گر بر سَرِ خـاشاک يکی پشه بجُنبد
جنبيدن آن پشه عيان در نظرِ ماست

بسيار منی کـرد و ز تقدير نترسيد
بنگر که ازين چرخِ جفا پيشه چه برخاست

ناگـه ز کـمينگاه يکی سـخت کمانی
تيری ز قضا و قدَر انداخت بر او راست

بـر بـالِ عـقاب آمـد آن تير جـگر دوز
وز ابر مَر او را به سوی خاک فرو کاست

بر خـاک بيفتاد و بغلـتيد چو ماهی
وانگاه پَرِ خويش گشاد از چپ و از راست

گفتا عجب است اينکه ز چوب است و ز آهن
اين تيزی و تندی و پريدن ز کجا خاست؟

چون نیک نگه‌کرد و پر خويش بر او ديد
گفتا ز که ناليم که از ماست که بر ماست...

#ناصر_خسرو
#حکایت
🔶️🔸️@third_script

من آن صدای خسته‌ام
که در گلو شکسته‌ام
نمی‌رسم به گوشِ تو
امیدِ پای بسته.ام
نه زآسمان شوَم غمین
نه شِکوه دارم از زمین
که بوده سرنوشت من
به راه زندگی چنین...


مَهدُخت مُخبِر
(۱۲ مهر ۱۳۲۲ رشت – ۷ آبان ۱۳۹۸ تهران)
🔶️🔸️@third_script

تنها محبت است که کهنه نمی‌شود. همه‌ چیز طراوت خودش را از دست می‌دهد. تازگیِ همه چیز به کهنگی و پوسیدگی می‌گراید. زیباترین چهره‌ها زیر چروک‌های پیری دفن می‌شود. گرد تیره‌ی پیری، درخشنده‌ترین چشم‌ها را از لوندی و فطانت می‌اندازد... ولی محبت... نه!

بیهودگی
احمد محمود
(۴ دی ۱۳۱۰، اهواز – ۱۲ مهر ۱۳۸۱، تهران)
🔶️🔸️@third_script