لب از گفتن چنان بستم که گویی
دهان بر چهره زخمی بود و بِه شد...

#طالب_آملی
🔶️🔸️@third_script

" فوتبال در مغز متولد می‌شود، نه در بدن.
میکل‌آنژ می‌گفت که در ذهنش نقاشی می‌کند، نه با دست‌هایش. بنابراین، واضح است که من به بازیکنانی باهوش نیاز داشتم. این فلسفه‌ی ما در میلان بود. من به دنبال هنرمندی تک‌نواز نبودم، ارکستر می‌خواستم. بزرگ‌ترین تعریفی که شنیدم وقتی بود که مردم می‌گفتند فوتبالِ من مثل موسیقی است."

آریگو ساکی
تاریخ تاکتیک در فوتبال
جاناتان ویلسون
🔶️🔸️@third_script

هلاکِ چشمِ ادافهمی‌ام که دریابد
هر آن سخن که ز دل بر زبان نمی‌آید...

کلیم کاشانی
🔶️🔸️@third_script

فغان بربط
#شهرام_ناظری
آهنگساز: هوشنگ كامكار
شعر از #حافظ
از آلبوم بهاران آبيدر
اركستر سمفونی تهران
🔶🔸@third_script

نگه داشتنِ خشم، سمّ است.
آن سم تو را از درون از بین می‌برد. ما تصور می‌کنیم تنفر سلاحی است که با آن به شخصی که به ما آزار رسانده است حمله می‌کنیم. در حالی که تنفر تیغه‌ای قوس‌دار است. آن آزاری را که با آن به دیگری می‌دهیم، به خودمان بر می‌گردد...

میچ آلبوم
پنج نفری که در بهشت ملاقات می‌کنید

🔶️🔸️@third_script

راوی می‌گوید:
از جنید شنیدم که می‌گفت: فرزندان، کیفرِ شهوتِ حلال‌اند، پس درباره‌ی کیفر شهوت حرام چه می‌اندیشید.

تاج العارفین
سخنان و احوال جنید بغدادی
(۱۸۸_ ۲۶۱ ه.ق)
تالیف مسعود انصاری
🔶️🔸️@third_script

عمرِ پروازم به جست‌وجوی بال‌ و پَر گذشت...

#بیدل_دهلوی
🔶️🔸️@third_script

از بایزید پرسیدند که اسم اعظم خدای تعالی کدام است. بایزید گفت: "اسم الله الأعظم ليس له الحدّ المحدود، ولكن فرغ قلبك لو حدانيّته. فإذا كنت كذلك فاذكر أيّ إسم شئت."
یعنی تو دل از غیر حق خالی گردان. آن‌گاه، هر نام که بر زبان تو بگذرد اسم اعظم باشد در تاثیر.

دستور الجمهور
احمد‌بن الحسین‌بن الشیخ خرقانی
درباره احوال و زندگانی و اقوال بایزید بسطامی (۱۶۱-۲۳۴ ه.ق)
۷۰۰- ۷۳۰ ه.ق
#حکایت
🔶️🔸️@third_script

در کلبه‌ی بی‌دلان نیازاندیش آی
هرچند که سلطان‌مَنِشی، درویش آی
از صحبتِ ما تا به حضوری برسی
خود را بیرونِ در گذار و پیش آی

#بیدل_دهلوی
گزیده‌ی رباعیاتِ بیدل.
به‌ کوشش محمدکاظم کاظمی.
با مقدمه‌ی سید علی میرافضلی.
🔶️🔸️@third_script

از اولین بازداشت‌شدگان اعتراض به حجاب اجباری.
‏
‏پاستور تهران، تابستان ۱۳۵۹
#عکس از کاوه کاظمی
🔶️🔸️@third_script

سبحان آن خدایی که هر که بر درگاه وی مخلص‌تر او را بلا بیشتر و هر که متقی‌تر عقوبت وی زیادتر کما قال رسوالله علیه و آله:
"إِنَّ أَشَدَّ اَلنَّاسِ بَلاَءً اَلْأَنْبِيَاءُ ثُمَّ اولیاء ثُمَّ اَلْأَمْثَلُ فَالْأَمْثَلُ."
(سخت ترين مردم از لحاظ‍‌ بلا و گرفتارى پيغمبرانند، سپس اولیا، سپس كسى كه از ديگران بهتر است بترتيب).

سیرتِ ابن خَفیف
(درگذشته‌ ۳۷۱ ه.ق)
ابوالحسن علی‌بن محمد دیلمی
🔶️🔸️@third_script

دل من سخت می‌گیرد وقتی می‌بینم آدم‌ها به همدیگر آزار می‌رسانند، و به‌ویژه جوانان، جایی که می‌توانند در بهار زندگی‌شان در قبال همه‌ی شادی‌ها بیش‌ترین گشاده‌رویی را داشته باشند، این چند روزه‌ی شیرین را با بدخلقی برای هم خراب می‌کنند و روزی می‌فهمند چه گوهر جبران‌ناپذیری از دستشان رفته که دیگر دیر شده است...

اول ژوییه
رنج‌های ورتر جوان
یوهان ولفگانگ فون گوته
🔶️🔸️@third_script

Two men and a wardrobe
1958
Dir & writer: roman polanski
Stars:
Jakub goldberg, henryk kluba

دو مرد در حالیکه یک کمد را که آینه‌ای بر روی آن نصب شده است از دریا به ساحل می‌آورند و وارد شهر می‌شوند تا جایی را بیابند و کمی استراحت کنند ولی بجای مهمان‌نوازی و خوش‌رفتاری ساکنین با خشونت و نامهربانی آنها مواجه می‌شوند.

#فیلم_کوتاه
🔶🔸@third_script

+ رامبد، بنظرم شادی این برنامه رو تقدیم کنیم به پشه‌ها
- چرا؟
+ چون به اندازه نیازشون از خون مردم می‌مکن...

خندوانه
#دیالوگ
🔶️🔸️@third_script

اشك
داود مقامی
#موسيقی
🔶🔸@third_script

مجید عابدی
🔶️🔸️@third_script

درست است که به راستی معشوق همواره برای عاشق ارزشمند است، با این حال، درک این ارزش به هیچ‌وجه یکی از شروط لازمِ تکوینی یا بنیاد‌بخش عشق نیست.
لازم نیست عاشق را درکی از ارزش آنچه بدان عشق می‌ورزد به عشق به آن وادارد.
رابطه‌ی حقیقتا ضروری میان عشق و ارزش معشوق در جهت خلاف پیش می‌رود.
اینکه به چیزها عشق می‌ورزیم ضرورتا نتیجه تشخیص ارزش آنها و مفتونِ آن ارزش بودن نیست، بلکه آنچه بدان عشق می‌ورزیم ضرورتا نزد ما ارزش می‌یابد، چون ما به آن عشق می‌ورزیم.
عاشق همواره و ضرورتا معشوق را ارزشمند می‌داند، اما ارزشی که از دید او معشوق از آن برخوردار است ارزشی است منبعث از عشق او و مبتنی بر آن.

دلایل عشق
هری فرانکفورت
🔶️🔸️@third_script

ای یوسفِ جان
ز حال یعقوب بپرس...

#مولانا
🔶️🔸️@third_script

در دلِ تنگم
خموشی می‌کند
انبار حرف...

فیض کاشانی

Nighthawk, 1943.
#photo by Esther Bubley
🔶️🔸️@third_script

روایت شده است که ابراهیمِ خلیل بر قلّه کوهی نشسته بود و به گوسفندانش که می‌چریدند نگاه می‌کرد، چهارصد گله گوسفند در پایین کوه بود و با هر گله‌ای، بنده‌ای و سگی با قلاده طلایی بود.
گفت: فرشتگان گفتند: ای پروردگار! چرا ابراهیم را دوست خود گرفتی و او از دنیا این همه دارد؟
خداوند به جبرئیل فرمود: نزد ابراهیم برو بایست و مرا یاد کن.
گفت: جبرئیل به صورت مردی آمد و پشت سر ابراهیم ایستاد و گفت: «یا قدّوس».
ابراهیم متوجه شد و گفت: ای بنده خدا یک بار دیگر آن را بگو تا گله‌ای گوسفند با سگ و بنده آن به تو ببخشم.
جبرئیل بار دوم گفت: «یا قدّوس».
ابراهیم گفت: گله‌ای مثل آن از آنِ تو.
جبرئیل چهارصد بار خدا را ذکر گفت و ابراهیم تمام گله‌هایش را به او بخشید.
سپس گفت: یک بار دیگر نام خدا را ذکر کن، مرا بنده خود ساز و بفروش.
جبرئیل به او گفت: خداوند به حق تو را دوست خود خواند.

عطف الاف المالوف علی اللام المعطوف
ابوالحسن علی‌بن محمد الدیلمی
(درگذشته ۳۹۱ ه.ق)
#حکایت
🔶️🔸️@third_script