ناراحتم کن تا بهت نشون بدم چقدر می‌تونم بتخمم بگیرمت.

هیچ‌چیز آرامم نمی‌کند؛
نه سیگار، نه قهوه، نه موسیقی و نه حتی خواب.
دلم می‌خواهد خودم را از پنجره به بیرون پرت کنم.

تو چه دانی که پسِ هر نگه ساده‌ی من؛ چه
جنونی، چه نیازی، چه غمی‌ست؟ تا جنون
فاصله‌ای نیست از اینجا که منم.

مهدی اخوان ثالث

هوا یجوری خوبه٫دوست دارم پنجره رو باز کنم بپرم پایین💆🏻‍♀️

لبام رو لبات یه ترانه شد،…

از بانک اومدن سر صبح متنفرممم
از آدماش متنفر ترررررر💆🏻‍♀️

؛

‏چه عظیم‌ اند درد ها و چه حقیرند کلمات

‏این غم و ناراحتی‌مونم‌ می‌تونستیم تو ۴ قسط بهش بپردازیم خوب می‌شد.

تنها چیزی که باهاش میتونم حماقتی مثل زندگی رو تحمل کنم آهنگامه.

من منفی‌بافی نمی‌کنم، فقط فعلاً چیز مثبتی نمی‌بینم که ببافم.

قهر ماله بچه هاست، ما یهو غریبه میشیم.

همیشه از خدا میپرسم چرا منو جز اون دسته از ادمایی که فقط به فکر خودشونن نیافریدی