Ражаб ойи кирганда Расулуллоҳ ﷺ:

اللهم بارك لنا في رجب وشعبان وبلغنا رمضان

Аллоҳим, Ражаб ва Шаъбон ойларида бизларга барака ато қилгин ва бизларни Рамазон ойига етказгин!
деб дуо қилганлар.

Имом Байҳақий ва Имом Табароний Анас ибн Молик розияллоҳу анҳудан ривоят қилганлар

#kitobdan

Сусий роҳматуллоҳи аълайҳ айтади: «Ихлос — ихлоснинг кўринишини йўқотишдир. Ким ўз ихлосида ихлосни кўрса, ихлоси ихлосга муҳтож бўлади.

Ер юзида жамики инсон сизга нисбатан ёмон гапириб, туҳмат қилса ҳам, сиз Аллоҳнинг каломидан бир оятга амал қилинг, шу кифоя. Аллоҳнинг каломига амал қилсангиз, шаънингизни Аллоҳ ҳимоя қилади, инсонлар эмас.

Суҳбатлашаётганда вақт деган тушунчани унутиб юборадиган суҳбатдошларимни йўқотишдан қўрқаман.

Ишқ эркакка ярашар, аёл зотан ишқдир..

Ишқ қалбни шундай сокин бир дарё қилади-ки, унда фақат Ҳақнинг жилолари акс этади..

Ҳурриятга эришиш учун оввал жаҳолатдан юз ўгириш лозим.

Китоб ўқишни кундалик одатга айлантирсангиз, сизни ажойиб ўзгаришлар кутади:

– Мия фаол тарзда ишлашни бошлайди.
– Дунёқараш кенгаяди.
– Фантазия ривожланади.
– Луғат бойлиги ва саводхонлик даражаси ошади.
– Китоб стрессдан халос этади.
– Хотирани мустаҳкамлайди.
– Альцгеймер касаллигининг олдини олади.
– Ижодий фикрлаш қобилиятини оширади.
– Уйқу сифатини яхшилайди.

Табассумни суннат деган бенамозларни кўрдим..

Аллоҳ таоло эркакни шундай яратганки, у аёлда заифликни кўрган сари унга пушти паноҳ бўлади. Аёлда қувватни кўрган сари ундан қўлини тортади.

Ҳасанхон Яҳё Абдулмажид

Аллоҳ учун қилинган амалга, Аллоҳ мукофот беради.

Банда учун қилган амалингизни Аллоҳдан сўраманг. Қиёматда одамлар кўрсин деб қилган амалингизни Аллоҳ сизга кўрсатиб, “Бор, ўша бандаларга”деса, нима дейсиз?

Сизга зулм қилинса, албатта зулм билан ўч олманг. Жаҳаннамга иккалангиз ҳам сиғасиз. Яхшилик билан жавоб қайтаринг, Жаннатга иккалангиз ҳам сиғасиз.

Муҳаббат амал талаб қилади..

Абу Жаҳл бир мушрикка қараб айтган экан:
“Бу Муҳаммадни туғилганидан бери таниймиз, бирор марта ёлғон гапирмаган. Бу ҳақиқий пайғамбар. Аллоҳ бунга ҳақиқатда Қуръон нозил қиляпти,” деб.
Мушрик айтган экан:
“Нега унда иймон келтирмайсан?”
Абу Жаҳл: “Мени обрўйимга тўғри келмайди, мен ундан устунман,” деган эканлар.

Абу Жаҳлчалик пайғамбаримизни танимаймиз.

Иймон келтирмаслик учун мушриклар ҳар хил баҳоналар қилишди. Росулуллоҳни шоир, мажнун, коҳин деб ҳар хил гаплар айтишди.

33. Шунда Аллоҳ таоло айтди: “Йўқ, улар иймон келтирмаслар.”

Замонамиздаги мушрикларга далил ўлароқ, Аллоҳ хоҳламади. Бутун халққа Қуръон ҳужжат. Ҳозир бир қавм чиқиши мумкин: “Бизга оят нозил бўлмаяпти, нега иймон келтирайлик?” деб. Мана сизга ҳужжат – 15 аср олдин айтилган!

Макка мушриклари шеър тўқишда жуда илдам эдилар. Жуда уста эдилар. Соатлаб шеър тўқиб айта олар эдилар. Хоссатан, Муғийра жуда уста эдилар.

Булар Қуръонни тан олмади, “Муҳаммад ўзи тўқияпти,” дедилар.

34. Аллоҳ таоло каломида айтди: “Аларинг гапи рост бўлса, Қуръонга ўхшаш сўзни келтирсинлар,” дедилар.

Ушбу оят нозил бўлгандан сўнг мушриклар ўша заҳоти ожиз қолдилар ва ҳеч бир сўз айта олмадилар.