میدونی؟ همیشه سخت بود. اینکه قبول کنم چطور آدمیام. اینکه قبول کنم طوری رو که هستم. اینکه یاد بگیرم خودم رو دوست داشته باشم. اینکه یاد بگیرم ارزشمندم، مهمم، زیبام، یا هرچی. سخت بود. از پسش برنمیاومدم. این چرخهی نتونستن و نتونستنم انقدر ادامه پیدا کرد که غرق شدم. غرق شدم توی باتلاقِ سیاهِ ذهنم. جایی که اعماقِ مغزم قبول داشتم هیچی نیستم، نمیتونم باشم. نمیتونم خودم رو دوست داشته باشم، از پسش برنمیام. نمیتونم پیشرفت کنم، نمیتونم به چیزی که میخوام برسم، نمیتونم خودم رو پیدا کنم. نمیتونم از چیزی لذت ببرم. نمیتونم نمیتونم نمیتونم نمیتونم.
ولی. یه روزی بین اون همه سیاهی، یه نقطهی روشن دیدم. اولاش برام مهم نبود، اولاش اهمیتى نمیدادم. ولی بعد، زمان گذشت. گذشت و گذشت تا موقعی که اون روشنایی فقط یه نقطه نبود، شده بود تمامِ چیزی که دور خودم توی ذهنم میبینم. شده بود انگیزهای که بالاخره به خودم بیام و تصمیم به تغییر بگیرم. که یاد بگیرم اول خودم رو دوست داشته باشم و بعد.... بعد تو رو. تویی که رو نمیدونم از کجا ولی پیدا شدی توی زندگی تاریکم و شدی نورم. شدی نوری که بهم یادآوری کنه منم هنوز هستم، هنوز وجود دارم، هنوز نفس میکشم و هنوز باید زندگی کنم. آروم آروم ریشه زدی توی تمام زندگی و وجودم و وقتى به خودم اومدم که دیدم با بودنِ تو دارم زندگی میکنم. نفس میکشم. میخندم. رشد میکنم. پیشرفت میکنم. و توی تمام این لحظات تو بودی. تو بودی کنارم که یادم بندازی هستى، کنارمی، هوام رو داری، حواست بهم هست. بهم بگى منتظرمی. بهم بگی باورم داری. و من وابسته شدم به حضورت و با بودنت زنده شدم. زندگی شدم و زندگی میمونم.
ولی. یه روزی بین اون همه سیاهی، یه نقطهی روشن دیدم. اولاش برام مهم نبود، اولاش اهمیتى نمیدادم. ولی بعد، زمان گذشت. گذشت و گذشت تا موقعی که اون روشنایی فقط یه نقطه نبود، شده بود تمامِ چیزی که دور خودم توی ذهنم میبینم. شده بود انگیزهای که بالاخره به خودم بیام و تصمیم به تغییر بگیرم. که یاد بگیرم اول خودم رو دوست داشته باشم و بعد.... بعد تو رو. تویی که رو نمیدونم از کجا ولی پیدا شدی توی زندگی تاریکم و شدی نورم. شدی نوری که بهم یادآوری کنه منم هنوز هستم، هنوز وجود دارم، هنوز نفس میکشم و هنوز باید زندگی کنم. آروم آروم ریشه زدی توی تمام زندگی و وجودم و وقتى به خودم اومدم که دیدم با بودنِ تو دارم زندگی میکنم. نفس میکشم. میخندم. رشد میکنم. پیشرفت میکنم. و توی تمام این لحظات تو بودی. تو بودی کنارم که یادم بندازی هستى، کنارمی، هوام رو داری، حواست بهم هست. بهم بگى منتظرمی. بهم بگی باورم داری. و من وابسته شدم به حضورت و با بودنت زنده شدم. زندگی شدم و زندگی میمونم.
Forwarded from весь в крови
—میدونی؟
تو یه نقطه ی امنی، توی تمام شلوغی های دورم.
تو یه نوری،توی تاریکی زندگیم.
تو یه رایحه ی شیرینی، میون تمام تلخی اطرافم.
تو، تمام چیزی هستی که من نیاز دارم، از تمام زندگیم.
تو یه نقطه ی امنی، توی تمام شلوغی های دورم.
تو یه نوری،توی تاریکی زندگیم.
تو یه رایحه ی شیرینی، میون تمام تلخی اطرافم.
تو، تمام چیزی هستی که من نیاز دارم، از تمام زندگیم.
Forwarded from весь в крови
هرچقدر هم روزم سخت گذشته باشه، فقط کافیه بغلم کنى.
بهت قول میدم خوب میشم.
بهت قول میدم خوب میشم.
Forwarded from весь в крови
دوستت دارم، حتی اگه هیچ وقت انتخابت من نبوده باشم.
Forwarded from весь в крови
چطور میتونی خودت ازم رو بگیری، وقتى میدونی من برای زندگی کردن به تو نیاز دارم؟
Forwarded from весь в крови
—زندگی من همینه.
تاریک،ساکت،ساکن.
من ازش راضی بودم.
قانع بودم؛
زندگیش میکردم.
تا اینکه تو،
تصمیم گرفتی
واردش بشی.
از اون لحظه،
دیگه هیچی
مثل قبل نشد.
تاریک،ساکت،ساکن.
من ازش راضی بودم.
قانع بودم؛
زندگیش میکردم.
تا اینکه تو،
تصمیم گرفتی
واردش بشی.
از اون لحظه،
دیگه هیچی
مثل قبل نشد.