صحنهٔ عجیبی در سازمان ملل طی دو روز اتفاق افتاد؛
رئیس‌جمهور ایران بخش مهمی از سخنرانی‌اش را به غزه و فلسطین اختصاص داد، از مظلومیت مردم فلسطین گفت و از اسرائیل انتقاد کرد.
روز بعد نتانیاهو پشت همان تریبون، بخش مهمی از حرف‌هایش را برای مردم ایران گذاشت؛ از مردم شجاع ایران گفت، از ترس حکومت از مردمش، از سانسور اینترنت و حتی استارلینک را مثل سوغات برای ایرانی‌ها روی تریبون سازمان ملل بالا برد.
سؤال تلخ اینجاست: چرا پزشکیان باید بیشتر از مردم خودش، نگران مردم غزه باشد و نخست‌وزیر اسرائیل برای مردم ایران نسخهٔ آزادی بپیچد؟ و چه می‌شود که مردم غزه برای پزشکیان کف و هورا نمی‌کشند اما خیلی از ایرانی‌ها از سخنان نتانیاهو به ذوق می‌آیند؟
جمهوری اسلامی سال‌هاست که در سیاست خارجی مثلاً به دنبال مستضعفان جهان می‌گردد، اما آدرس مردم خودش را گم کرده است.
نتیجهٔ این دیپلماسی وارونه این شده که ایرانی‌ها باید حسرت بخورند یک مقام ایرانی یک‌بار، فقط یک‌بار، از آزادی، امنیت، اینترنت و حق انتخاب خودشان با همان حرارتی حرف بزند که دربارهٔ فلسطین اوج می‌گیرد.
در آن‌سو اما نتانیاهو خوب فهمیده که مخاطب اصلی بحران ایران، مردم ایران‌ هستند و افسوس که گویا تهران هنوز در حال پیدا کردن مخاطب سخنرانی بعدی‌اش در غزه است.

@tarikhan

‏تهران می‌گوید ابتدا یک معاملهٔ فوری و مرحله‌ای انجام دهیم و بعد مذاکرات را ادامه دهیم. یعنی مسئله از توافق جامع به مدیریت بحران و باز کردن قفل هرمز عقب‌نشینی کرده اما بعید می‌دانم که آمریکا در این دوره چنین شرایطی را بپذیرد.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
جمعه ۳ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏اگر عراق و لبنان واقعاً بتوانند انحصار سلاح را به اجرا بگذارند، تهران مجبور می‌شود از مدل «کنترل از طریق نیروی مسلح بزرگ» به مدل «نفوذ از طریق شبکه» عقب‌نشینی کند. این کاهش نفوذ است، اما الزاماً پایان نفوذ نیست.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
شنبه ۴ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏در داخل جمهوری اسلامی، بر سر اصل مذاکره یک شکاف آشکار شکل گرفته، اما شکاف عمیق‌تر بر سر این است که آیا تنگهٔ هرمز به عنوان یک اهرم فشار باید در ابتدای معامله واگذار شود یا بعد از گرفتن امتیازات از آمریکا؟
‏⁦
گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
برنامهٔ تیتر اول
شنبه ۴ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏مهم‌ترین نشانه تغییر محاسبهٔ ترامپ این است که او دیگر اسلام‌آباد را نقطهٔ شروع مذاکرات نمی‌بیند، بلکه آن را تجربه‌ای می‌بیند که به اندازه کافی نتیجه نداده و باید با اهرم‌های جدید جایگزین شود.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
یکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏یکی می‌گوید مرده، یکی می‌گوید سالم است و دیگری می‌گوید مجروح شده اما در هر حالتی غایب میدان است. این بلاتکلیف‌ترین وضعیت برای شخص اول یک حکومت در تمام دنیاست و افتخار این رکورد را جمهوری اسلامی از آنِ خود کرده است.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
برنامهٔ تیتر اول
یکشنبه ۵ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏ادعاهای عراقچی و رفتار ترامپ در واقع دو سوی یک بازی هستند: تهران می‌گوید اگر فشار را تا انتها ببرید، جنگ می‌تواند بسیار بزرگ‌تر شود و واشنگتن می‌گوید اگر فشار را ادامه دهیم، شما نهایتاً مجبور به توافق خواهید شد.
‏⁦
گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

حذف رقبای تندروتر از صحنه…

پس از جنگ ۱۲روزه، نشانه‌هایی از شکل‌گیری نوعی همگرایی میان بخشی از نیروهای سیاسی و سپاهی جمهوری اسلامی دیده شد؛ فرآیندی که به‌ویژه در آستانهٔ فعال شدن مکانیسم ماشه، اهمیت یافت و می‌توان آن را یکی از عوامل تأخیر تهران در ارائهٔ بسته‌های پیشنهادی دانست.

با آغاز اعتراضات دی‌ماه و سرکوب گسترده معترضان با محوریت سپاه پاسداران، این نهاد نظامی به وزن سیاسی بیشتری در ساختار حکمرانی دست یافت. سپس با آغاز جنگ ۴۰روزه و کشته‌شدن علی خامنه‌ای و علی لاریجانی، به نظر می‌رسد مرحلهٔ دیگری از این روند شکل گرفت: قرار گرفتن بخشی از فرماندهان سپاه و چهره‌های سیاسی در یک ائتلاف قدرت که در آن، نهادهای انتخابی و انتصابی بیش از گذشته در خدمت تصمیم‌گیری‌های امنیتی قرار گرفته‌اند.

طبیعی بود که چنین ائتلافی برای تثبیت خود، به‌تدریج به سراغ موانع و رقبای داخلی برود. یکی از مهم‌ترین این رقبا، جریان پایداری است؛ جریانی که خود نیز نسبت به حذف احتمالی‌اش از نظم سیاسی جدید هشدار داده بود.

مسعود پزشکیان در مصاحبه با CBS از گروهی شش‌نفره سخن گفت که فرآیندهای حکمرانی در ایران را هدایت می‌کنند. روزنامه شرق نیز احتمال داده این شش نفر مسعود پزشکیان، غلامحسین محسنی اژه‌ای، محمدباقر قالیباف، احمد وحیدی، علی عبداللهی و محسن رضایی باشند. هر شش نفر عضو شورای عالی امنیت ملی‌اند و در میان آنها چهار فرمانده فعلی یا سابق سپاه حضور دارند.

نشانه‌های برخورد با رقبای این ائتلاف نیز پیش‌تر ظاهر شده بود. در دوره پیشین دبیرخانهٔ شعام، محمدباقر ذوالقدر با حمایت قالیباف از حمید رسایی، کامران غضنفری، ابوالفضل زهره‌وند، روح‌الله ایزدخواه، امیرحسین ثابتی، محمود نبویان و علی خضریان شکایت قضایی شد. برای سه نفر نخست نیز احکام نهایی صادر شده و رسایی به ۱۰ ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

وجه مشترک این افراد، انتساب به جریان پایداری، مخالفت جدی با مذاکره و حضور و سخنرانی‌های تند در تجمعات پس از آغاز جنگ است.

اگر این روند را در کنار تحولات ماه‌های اخیر قرار دهیم، می‌توان آن را نخستین نشانه‌های تلاش برای پر کردن شکاف‌های درونی نظام و تثبیت یک نظم جدید از طریق مهار یا حذف اصولگرایان تندرو دانست؛ پروژه‌ای که ظاهراً برای اجرای آن، حتی پایان دوره نمایندگی مجلس نیز قرار نیست مانع ایجاد کند و اصحاب قدرت منتظر پایان جنگ از طریق توافق هم نمی‌خواهند بمانند.

🖊️روح‌الله رحیم‌پور

@tarikhan

‏منطق جمهوری اسلامی در تنگهٔ هرمز این است که هیچ کشوری حق صادرات نفت از تنگهٔ هرمز ندارد و اگر هر کدام از کشورهای ساحلی خلیج فارس به چنین اقدامی مبادرت کنند، دشمن تهران محسوب می‌شوند.
‏⁦
گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏علیرغم تلاش‌هایی که برای انجام مذاکرات توسط میانجی‌ها در حال انجام است، تا زمانی که جمهوری اسلامی حاضر نباشد از تنگهٔ هرمز به عنوان اهرم فشار استفاده نکند، چشم‌انداز روشنی برای دیپلماسی ایجاد نخواهد شد.

گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی
دوشنبه ۶ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏جمهوری اسلامی با ارائهٔ پیشنهادهای جدید به دنبال ایجاد روایت پیروزی از مذاکرهٔ انجام نشده و نمایش موقعیت مثلا برتر در میدان است در حالی‌که ترامپ در واقع دست تهران را خوانده و مشغول بی‌اثر کردن این تلاش است.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
سه‌شنبه ۷ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏جمهوری اسلامی با ارائهٔ پیشنهادهای جدید به دنبال ایجاد روایت پیروزی از مذاکرهٔ انجام نشده و نمایش موقعیت مثلا برتر در میدان است در حالی‌که ترامپ در واقع دست تهران را خوانده و مشغول بی‌اثر کردن این تلاش است.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
سه‌شنبه ۷ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏احتمال درگیری مجدد و حملهٔ آمریکا کاملا جدی و واقعی‌ست چون هم توان و اراده‌اش را دارد اما واشینگتن هنوز به تصمیم نهایی دربارهٔ زمان و چگونگی آن نرسیده است؛ تهدید واقعی با تصمیم نهایی تفاوت دارد.
‏⁦
گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
پنج‌شنبه ۹ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏تفاوت ترامپ با بسیاری دیگر از سباست‌مداران حتی در آمریکا این است که او در دیپلماسی عقب نمی‌نشیند و در تخاصم هم دستش روی ماشه نمی‌لرزد؛ این ویژگی باعث شده گزینه‌های بازی سیاسی برای تهران محدودتر از همیشه باشد.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
جمعه ۱۰ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

اگر تهران واقعاً قصد داشته باشد آمریکا را از حمله منصرف کند، گسترش بالقوهٔ میدان در خارج از خاورمیانه می‌تواند ابزار بازدارندگی روانی باشد؛ اما اگر واقعاً اجرا شود، همان ابزار می‌تواند به‌سرعت از بازدارندگی به گسترش جنگ علیه جمهوری اسلامی تبدیل شود.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏اگر جمهوری اسلامی بتواند دربارهٔ موضوع هسته‌ای یک توافق قابل راستی‌آزمایی ارائه کند، مسیر دیپلماتیک همچنان وجود دارد اما در غیر این صورت، عبارت مسیر دشوار می‌تواند مقدمهٔ مرحلهٔ جدیدی از فشار تا از سرگیری جنگ باشد.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏تهران می‌گوید اول رفع محاصره و تحریم و آزادسازی دارایی‌ها، بعد بازگشایی تنگهٔ هرمز و سپس مذاکره دربارهٔ پرونده‌های دیگر. اما از نظر واشنگتن همهٔ موضوعات مخصوصاً پروندهٔ هسته‌ای باید در یک معامله دیده شوند.
‏⁦
گفت‌وگو با بی‌بی‌سی فارسی
یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏افزایش نیروهای آمریکایی در اسرائیل را نباید صرفاً یک مانور روانی دانست. آمریکا هم‌زمان در حال تقویت حضور هوایی و دریایی خود در منطقه است و به‌طور جدی گزینهٔ نظامی را آماده نگه می‌دارد.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan

‏جمهوری اسلامی برای جلوگیری از جنگ مجبور است قدرت نظامی خود را حداقل از طریق رجزخوانی نشان دهد، اما همین نمایش قدرت می‌تواند به تلهٔ بازدارندگی تبدیل شده و احتمال جنگ را افزایش دهد.

گفت‌وگو با ایران‌اینترنشنال
برنامهٔ ۲۴
دوشنبه ۱۳ مهر ۱۴۰۵

@tarikhan