قمر در عقرب این ماه

فرزند آیت الله بهجت:

ایشان در وصیت‌نامه خود ذکر کردند که بعد از من از ثلث مانده‌هایم، مجلس عزا و روضه سید‌الشهدا (ع) را اقامه کنید.
ایشان می‌گفت اگر من در عمرم 50 سال مراسم گرفتم، کم است و بعد از من شما باز هم برایم مراسم روضه اباعبدلله (ع) را بگیرید.

✍🏻خبرگزاری فارس

آیت الله بهجت:

آقا شیخ علی زاهد قمی با آقای اشرفی - رحمهما الله - به کربلا مشرف می شدند آقای اشرفی از ایشان سؤال می کند که آیا در این مدت که به کربلا می رفتید، چیز عجیبی مشاهده کرده اید؟ ایشان صحبت که نمی کرد؛ ولی دفترچه ای از جیبش بیرون آورد و به ایشان داد که در آن نوشته بود: مردی صالح مقید بود که شب های پنجشنبه از نجف به کربلا جهت زیارتی شب جمعه برود، نزدیک غروب مغازه خود را تعطیل می کرد و می رفت. یک روز پنجشنبه وقت غروب آفتاب دکان را تعطیل کرد و مقداری دیرتر از شب های گذشته دکان خود را بست و آمد دید که مال ها و قافله حرکت کرده و رفته اند خیلی ناراحت شد، ولی ناگهان دید در گوشه ای چیزی است، خوب نگاه کرد دید که شیر است! می گوید: در دلم افتاد که بر آن سوار شوم، با این چنین سابقه شجاعتی نداشتم. به جلو رفتم و بر روی شیر نشستم. شیر هم بلند شد و به سرعت به طرف کربلا رفت و از قافله هم گذشت. بعد از آن، هر شب جمعه چنین برنامه ای برای او اتفاق می افتاد.!

✍🏻در محضر حضرت آیت الله العظمی بهجت 1: 141.
@tanham012

آیت الله بهجت:

مگر ثواب زیارت سیدالشهداء را ما می دانیم چه خبر است؟! مگر می دانیم روایاتی که درباره زیارت سیدالشهداء وارد شده، به کجا رسیده است؟! هیچ می توانیم بگوییم کان کمن زار الله فی عرشه(بحارالانوار: 98: 76): زایر امام حسین (علیه السلام) در شب جمعه مانند کسی است که خدا را در عرشش زیارت کند، یعنی چه؟ آیا ما از این ها می فهمیم؟! یا همین بکاء بر سیدالشهداء (علیه السلام) ثوابش چه اندازه است؟ آیا می توانیم حدی برایش بگوییم که دیگر از آن بالاتر نیست؟ (ارزش) بکاء به حدی است که می گویند: همین که اشک مختصری از اذن دخول سیدالشهداء (علیه السلام) آمد فتلک الدم علامه الاذن: آن اشک علامت اذن دخول است؛ یعنی داخل بشو. آخر من چشمم اشک بیاید، چه ربطی است که آن ها اذن دادند! آیا معلوم است که این قضایا چیست؟
منتهی، چیزی که هست، این است که ما حالا به امثال معاویه گرفتاریم که همه جور حرف از او هست، حتی کلمه کفر!

✍🏻گوهرهای حکیمانه: 62.

@tanham012

‍ مرحوم شیخ محمد بهاری (ره):

یکی از امور لازم برای رسیدن به مقامات معنوی مراقبه است. مراقبه یعنی غافل نبودن از حضور خداوند و آن قله رفیع و بالا برنده به مقام مقربان است. و هر جویای محبت و معرفت باید به این رشته محکم چنگ زند. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) با اشاره به این مطلب می‌فرمایند: خدا را چنان پرستش کن که گویا او را می‌بینی زیرا اگر تو قابلیت دیدن او را نداری به یقین او تو را می‌بیند. پس در باطن همواره باید حالش به گونه‌ای باشد که گویا در خدمت مولای خود ایستاده و متوجه اوست.

✍️تذکرة المتقین ص۵۵-۵۴

🌎 @tanham012

‍ می گویند:« آیت الله قاضی شب های جمعه تا صبح در حرم سیدالشهداء(ع) می ایستاد و هیچ چیز نمی گفت، نه زیارتی و نه ... تنها تماشا می کرد. »
او شرابی از دست مولایش نوشیده که بدان پرده ها را شکافت و محرم در حریم حرم شد، می فرمود: « ابن فارض یک قصیده تائیه برای استادش گفته من هم یک قصیده تائیه نمره یک گفتم برای حضرت اباعبدالله الحسین که کارم را درست کرد و در غیب را به نحو اتم برایم باز کرد»

🌎 @tanham012

‍ آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی (ره) در باب توبه میفرمایند:
پس هر‌طور است از یک درى از درهاى رحمت الهى که مناسب حالش است داخل بشود، اگر از هیچ یک از درها نتواند داخل بشود لامحاله از در عدم یأس ـ که در ابلیس است ـ داخل بشود و عرض بکند: یا من أجاب لابغض خلقه ابلیس حیث استنظره لاتحرمنى من اجابتک.
«اى کسى که مبغوض‌ترین خلقش ـ که ابلیس است ـ هنگامى که از او مهلت خواست (خواسته او برآورده شد و به او مهلت دادى) اینک مرا از اجابت خود محروم مفرما!»
وبالجمله؛ این را بداند که در توبه ـ مادامى که مرگ را معاینه نبیند ـ باز است اگرچه گناهش در وصف نیاید.

✍️منبع: رساله لقاءاللّه

🌎 @tanham012

‍ 🌸 رفع خستگی روح 🌸

آیت الله مجتهدی تهرانی(رحمة الله علیه):
«احادیث روح را تازه میکنند. همانطور که بدن ما خسته میشود، روح ما نیز خسته میشود. خستگی روح را با که چیز باید برطرف کرد؟ با شنیدن احادیث.
‼️اما کسانی که این احادیث را نمی‌شنوند، همیشه خسته‌اند و متوجه هم نیستند. خیال میکنند که بدنشان خسته است، درحالیکه روحشان خسته میباشد.»

📚بدیع الحکمة

🌎 @tanham012

‍ آیت الله سید عبدالکریم کشمیری می گوید :

" به یکی از عرفا گفتند : چرا رفیقی انتخاب نمی کنی ؟
فرمود : خدا رفیق اصلی من است و غیور است، اگر او ببیند با کسی رفاقت می کنم به او برمی خورد، لذا رفیق پیدا نمی کنم."

📘 کتاب شیدا ، ص ۶۶

🌎 @tanham012

‍ سفارش مرحوم نخودکی(ه) به فرزندش:

اول آنکه نمازهای یومیه خویش را در اول وقت آنها به جای آوری دوم آنکه در انجام حوائج مردم هر قدر که می‌توانی بکوشی و هرگز میندیشی که فلان کار بزرگ از من ساخته نیست زیرا اگر بنده خدا را در راه حق گامی بردارد خداوند نیز او را یاری خواهد فرمود. سوم آنکه سادات را بسیار گرامی و محترم شماری و هر چه داری در راه ایشان صرف و خرج کنی و از فقر و درویشی در این کار پروا ننمایی. چهارم از تهجد و نماز شب غفلت نکن و تقوا و پرهیز را پیشه خود ساز

✍️نشان از بی نشانها ص۳۱

🌎 @tanham012

‍ عارف ربانی محمد بهاری همدانی
عدالت حقیقی در باب تواضع این است که به هر صاحب حقی حقش داده شود ( یعنی هر کس استحقاق نوعی و مرتبه ای از تواضع را دارد و باید با او همانگونه که استحقاق دارد رفتار نمود .)
📚 تذکره المتقین
🌎 @tanham012

‍ ‍ 💠احوالات آیت الله سید علی قاضی (ره)💠

در چشم او همه‌ی حوادث، تلخ و شیرین، معامله‌ایست با حضرت دوست!! و عارف همین که درک می‌کند این لیاقت را پیدا کرده که خداوند با او وارد معامله شده است، چیز دیگری نمی‌خواهد و زمزمه‌اش چنین می‌شود.
♦️در بلا هم می‌چشم لذات او
♦️مات اویم مات اویم مات او

📚منبع: عطش، ص 190

🌎 @tanham012

مرگ عاشقانه

حاج اسماعیل کلاهدوزان پیر غلام امام حسین علیه السلام ۶۰ ساله از اصفهان سه‌شنبه ۱۵ شهریور در عمود ۶۰۰ مسیر پیاده‌روی اربعین بین نجف تا کربلا در هنگام استراحت روی صندلی به ارباب شهیدش پیوست
پیکر این زائر بنا بر وصیتش در جوار بارگاه ملکوتی امیرالمومنین (علیه السلام) تشییع و در وادی السلام نجف به خاک سپرده خواهد شد

گوارایش باد

متن کامل زیارت اربعین

اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَحَبیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَنَجیبِهِ اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ 
اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْکُرُباتِ وَقَتیلِ الْعَبَراتِ اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ 
اَنَّهُ وَلِیُّکَ وَابْنُ وَلِیِّکَ وَصَفِیُّکَ وَابْنُ صَفِیِّکَ الْفاَّئِزُ بِکَرامَتِکَ اَکْرَمْتَهُ بِالشَّهادَةِ وَحَبَوْتَهُ بِالسَّعادَةِ وَاَجْتَبَیْتَهُ 
بِطیبِ الْوِلادَةِ وَ جَعَلْتَهُ سَیِّداً مِنَ السّادَةِ وَقآئِداً مِنَ الْقادَةِ وَذآئِداً مِنْ الْذادَةِ وَاَعْطَیْتَهُ مَواریثَ الاْنْبِیاَّءِ 
وَجَعَلْتَهُ حُجَّةً عَلى خَلْقِکَ مِنَ الاْوْصِیاَّءِ فَاَعْذَرَ فىِ الدُّعآءِ وَمَنَحَ النُّصْحَ وَبَذَلَ مُهْجَتَهُ فیکَ لِیَسْتَنْقِذَ 
عِبادَکَ مِنَ الْجَهالَةِ وَحَیْرَةِ الضَّلالَةِ وَقَدْ تَوازَرَ عَلَیْهِ مَنْ غَرَّتْهُ الدُّنْیا وَباعَ حَظَّهُ بِالاْرْذَلِ الاْدْنى وَشَرى 
آخِرَتَهُ بِالثَّمَنِ الاْوْکَسِ وَتَغَطْرَسَ وَتَرَدّى فى هَواهُ وَاَسْخَطَکَ وَاَسْخَطَ نَبِیَّکَ وَاَطاعَ مِنْ عِبادِکَ اَهْلَ 
الشِّقاقِ وَالنِّفاقِ وَحَمَلَةَ الاَوْزارِ الْمُسْتَوْجِبینَ النّارَ فَجاهَدَهُمْ فیکَ صابِراً مُحْتَسِباً حَتّى سُفِکَ فى 
طاعَتِکَ دَمُهُ وَاسْتُبیحَ حَریمُهُ اَللّهُمَّ فَالْعَنْهُمْ لَعْناً وَبیلاً وَعَذِّبْهُمْ عَذاباً اَلیماً اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ رَسُولِ 
اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَابْنَ سَیِّدِ الاْوْصِیاَّءِ اَشْهَدُ اَنَّکَ اَمینُ اللهِ وَابْنُ اَمینِهِ عِشْتَ سَعیداً وَمَضَیْتَ حَمیداً 
وَمُتَّ فَقیداً مَظْلُوماً شَهیداً وَاَشْهَدُ اَنَّ اللَّهَ مُنْجِزٌ ما وَعَدَکَ وَمُهْلِکٌ مَنْ خَذَلَکَ وَمُعَذِّبٌ مَنْ قَتَلَکَ 
وَاَشْهَدُ اَنَّکَ وَفَیْتَ بِعَهْدِاللهِ وَجاهَدْتَ فى سَبیلِهِ حَتّى اَتیکَ الْیَقینُ فَلَعَنَ اللهُ مَنْ قَتَلَکَ وَلَعَنَ اللهُ مَنْ 
ظَلَمَکَ وَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِیَتْ بِهِ اَللّهُمَّ اِنّى اُشْهِدُکَ اَنّى وَلِىُّ لِمَنْ والاهُ وَعَدُوُّ لِمَنْ 
عاداهُ بِاَبى اَنْتَ وَاُمّى یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَشْهَدُ اَنَّکَ کُنْتَ نُوراً فىِ الاَصْلابِ الشّامِخَةِ وَالاْرْحامِ الْمُطَهَّرَةِ 
لَمْ تُنَجِّسْکَ الْجاهِلِیَّةُ بِاَنْجاسِها وَلَمْ تُلْبِسْکَ الْمُدْلَهِمّاتُ مِنْ ثِیابِها وَاَشْهَدُ اَنَّکَ مِنْ دَعاَّئِمِ الدّینِ 
وَاَرْکانِ الْمُسْلِمینَ وَمَعْقِلِ الْمُؤْمِنینَ وَاَشْهَدُ اَنَّکَ الاْمامُ الْبَرُّ التَّقِىُّ الرَّضِىُّ الزَّکِىُّ الْهادِى الْمَهْدِىُّ 
وَاَشْهَدُ اَنَّ الاْئِمَّةَ مِنْ وُلْدِکَ کَلِمَةُ التَّقْوى وَاَعْلامُ الْهُدى وَالْعُرْوَةُ الْوُثْقى وَالْحُجَّةُ على اَهْلِ الدُّنْیا 
وَاَشْهَدُ اَنّى بِکُمْ مُؤْمِنٌ وَبِاِیابِکُمْ مُوقِنٌ بِشَرایِعِ دینى وَخَواتیمِ عَمَلى وَقَلْبى لِقَلْبِکُمْ سِلْمٌ وَاَمْرى 
لاِمْرِکُمْ مُتَّبِعٌ وَنُصْرَتى لَکُمْ مُعَدَّةٌ حَتّى یَاْذَنَ اللَّهُ لَکُمْ فَمَعَکُمْ مَعَکُمْ لامَعَ عَدُوِّکُمْ صَلَواتُ اللهِ عَلَیْکُمْ 
وَعلى اَرْواحِکُمْ وَاَجْسادِکُمْ وَشاهِدِکُمْ وَغاَّئِبِکُمْ وَظاهِرِکُمْ وَباطِنِکُمْ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ. 

حاج آقا قرهی:

آیت‌الله قاضی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) دائم در وادی‌السّلام سکنی داشتند. آیت‌الله قوچانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) بیان می‌فرمایند: من همیشه پیش خودم می­گفتم: چه معنا دارد، انسان وقتش را به جای این که مطالعه کند و کتاب‌های علمی بخواند، در قبرستان بگذراند؟! این قدر که ایشان با مرده‌ها محشور است، با زنده‌ها محشور نیست، یعنی چه؟! انسان تا زنده است باید حشر و نشرش با زنده‌های عالم داشته باشد.
آیت‌الله قوچانی(اعلی اللّه مقامه الشّریف) می­فرمایند: می‌خواستم به ایران بیایم امّا مردّد بودم. کتاب­های زیادی خریده بودم، اتاقم کوچک بود و شب که دراز می‌کشیدم، پاهایم به سمت کتب بود. می­گفتم: خدایا! آیا من به عنوان انسان ارزشم بیشتر است یا این کتاب‌ها؟! نکند بی‌حرمتی به این کتب شود. لذا در فقر به سر می­بردم، حال خوبی هم نداشتم و گرمای نجف مرا آزار می­­داد. با خود گفتم: بروم مشورتی کنم و استخاره‌ای از آیت‌الله قاضی برای رفتن به ایران بگیرم.
وقتی رفتم، آیت‌الله قاضی فرمودند: رفتن شما صلاح نیست. پاهای انسان هم نباید رو به کتاب باشد. کتاب، علم است، یک موقع آیات و روایات در آن است و صحیح نیست پای خود را به سمت آن­ها دراز کنید. متعجّب شدم، من که هنوز چیزی نپرسیده بودم، چطور آقا می‌داند؟!
بعد آقا بلافاصله جواب آن سؤالی را که در ذهنش بود که چرا دائم به وادی‌السّلام می‌رود، دادند و فرمودند: این‌ها همه از همان وادی‌السّلام است که تو می‌گویی چرا می‌روم. بعد فرمودند: تفکّر، انسان را به رشد می‌رساند.

✍️220 مین جلسه درس اخلاق5مهر91

@tanham012

آیت الله جوادی آملی:

هيچ ممكن نيست كسي بتواند بگويد «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ» و در قيامت معطّل باشد، چرا در قبر مي‌گويند بدان پيغمبر تو كيست, امام تو كيست, اين «رَضِيتُ بِاللَّهِ رَبّاً» را چرا مي‌گويند در پشت سر هر نماز بخوانيد. تعقيبات ما دو قسم است نماز صبح، ظهر و عصر، مغرب و عشا، هر كدام يك تعقيبات خاص دارد؛ اما اين «رَضِيتُ بِاللَّهِ» يك تعقيب مشترك است در پشت سر هر نمازي مستحب است ما اينها را بخوانيم؛ براي اينكه در شب اوّل قبر از ما سؤال مي‌كنند امام اوّل تو كيست؟ امام دوم تو كيست. مگر جريان مرگ يک جريان آسانی است که آدم يادش بماند. در روايات ما هست برخي‌ها بعد از «احقاب» يعنی هشتاد سال؛ بعد از هشتاد سال عذاب تازه به يادشان مي‌آيد نه نام حضرت, مي‎گويد وقتي در قبر سؤال مي‌كنند «مَنْ نَبِيُّك‏» يادش نيست، او كاري با پيغمبر نداشت, «مَنْ إِمَامُك‏» او با علي بن موسي الرّضا كاري نداشت. كسي كه اهل ربا است، اهل دروغ است، اهل خيانت است، اهل اختلاس است، اهل نجومي است، او كاري به امام رضا ندارد، چون كار ندارد زبان در اختيار كار است نه زبان در اختيار خود ما, ما تا نفس مي‌كشيم زبان در اختيار ماست يا راست مي‌گوييم يا دروغ؛ اما همين كه خوابيديم زبان در اختيار ملكات نفساني ماست. چرا يك آدم فحّاش بددهن وقتي در خواب هم حرف مي‌زند فحش مي‌گويد, چرا؟ مگر در خواب مختار است؟ ما همين كه خوابيديم زبان ما در اختيار ملكات نفساني ماست، مرگ هم برادر سنگين خواب است، همين كه مُرديم حرفی كه مي‌زنيم در اختيار ملكات ماست.

✍️درس اخلاق 12/ 5/ 96

@tanham012

‍ علامه حسن‌زاده آملي:

انسان قرآنى كسى است كه: حرف مى‌زند پاك، غذا مى‌خورد پاك، مى‌بيند پاك، خيالش طاهر، ذكرش، عقلش، قلمش، امضايش، شهادتش، كسب و كارش، همه قرآنى است. چون انسان آن‌چه را مى‌شنود، آن‌چه را مى‌بيند، همه را مس مى‌كند و انسان قرآنى كسى است كه «لايمسّه الا المطهّرون».

✍️منبع: جلد سوم پندهاي حکيمانه

🌎 @tanham012

حاج آقا دولابی:

وقتی کسی را همه طرد کردند، آن وقت خدا او را پناه می دهد و می گوید خودم تو را می خواهم.

کُلُّ ذَنبِکَ مَغفُورٌ سِوَی الاِعراضِ عَنِّی اُدنُ مِنِّی، اُدنُ مِنّی، اُدنُ مِنّی

همه ی گناهانت جز روگرداندن از من بخشیده شده است؛ به من نزدیک شو، به من نزدیک شو، به من نزدیک شو.

آن قدر حق تعالی با ما مدارا کرد که «حَتّی کَاَنّی لا ذَنبَ لی». گویا ما اصلاً گناهی انجام نداده ایم. بلکه بالاتر، آن قدر به ما لطف و محبّت فرمود که گویا ما به او لطف و منّت داریم. «کَاَنَّ لیَ التَّطَوُّلَ عَلَیکَ» و آن قدر مدارا کرد که گویا ما امیریم و او مأمور، ما دستور می دهیم و او اجرا می کند؛ «اُدعُونی اَستَجِب لَکُم».

✍️ مهدی طیّب، کتاب مصباح الهدی ص 178