- أوَلَسنا عَلی الحق؟ إذا لا نُبالي بالمَوت..

ببین گل‌دوزیِ سرخِ شهادت را، که غیر از آن؛
تمامِ جامه‌ها بر قامتش کوتاه می‌آیند..

حماسه از آن‌جا شروع شد که..
به هنگام آغاز حملهٔ عراق به خاک انقلاب؛
ما روی این خاک -و نه در آسمان- چیزی نداشتیم
جز مُشت‌مُشت بچه‌هایِ سرگردانِ عاشقِ
مجنون‌صفتِ مؤمنِ بی‌اسلحه‌ی پابرهنه‌ی بی‌کولبار..

با سرودخوان جنگ در خطهٔ نام و ننگ ، نادر ابراهیمی

به وقتِ چشم فروبستن؛
به رسمِ لاله‌رخان بر من
کفن ز خونِ گلو آرید..
که خاک، خلعتِ این تن نیست.

یک‌ دم بمان چو زخم زدی، تا که بشنوی
تحسینِ تیغِ خود ز لب خون‌فشانِ زخم..

باشد رازی با ستارگانم..

تازه‌شهیدا بگو؛
خانهٔ معشوق کو؟
گفت: همان‌‌سو که سر
بیشتر افتاده است..

+ ستاره‌ها می‌آیند؛
آن‌قدر پرشُمار و بازیگوش..
که انگار بی‌پایان!
ولی سپیدهٔ صبح که می‌آید
عمر آن‌ها نیز به پایان می‌رسد.
این دنیا یک روز تمام می‌شود؛
اما تنها چیزی که می‌ماند
محبت و دوستی‌ست..
مثل بوی خوشِ دستِ تو!
که از یثرب تا اینجا
هنوز همراه توست..

- ادامه دارد این مکتب، نمی‌میرند عاشق‌ها..

"بی‌قراری" مقتضای حقیقت وجود انسان؛
و "قرار" مقتضای طبع اوست.
و در میان این قرار و بی‌قراری‌ست..
که وجود انسان در طول تاریخ محقق می‌شود.

- سیدمرتضی آوینی

قصورِ عقل کجا و قیاسِ قامتِ عشق؟
تو هر قبا که بدوزی به قد ادراک است..

تفاوتی ندارد که مسیحی باشی یا مسلمان..
شیعه باشی یا سنی، حزب‌الله باشی یا امل!
همین که در خدمت دستگاهِ دشمنِ توسعه‌طلب نباشی؛
کافی‌ست که جزئی از مقاومت باشی.
و در پاسخ به چیستی و کیستیِ خودت
به مقاومت و ساختار آن آدرس بدهی و خودت را
از آن منطقهٔ فکری و فرهنگی تعریف کنی.
ولو شاید در ظاهر از آن‌ها نباشی!
مقاومت در چنین اکوسیستمی، در حکمِ چشمهٔ هویت است.
هویت می‌سازد و هویت می‌دهد.

خسوف در بیروت ، محمدصادق علی‌زاده

و أنّ رَجعَتَكُم حَقٌّ لا رَيبَ فيها يَومَ لا يَنفَعُ نَفساً ايمانُها
لَم تكُن آمَنَت مِن قَبلُ أو كَسَبَت في إيمانِها خَيراً.

- آل‌یاسین

خالی نبوده‌ایم ز یادِ تو یک‌ نفس؛
یا گفته‌ایم حرفِ غمت، یا شنیده‌ایم..

- قد ماتَ شهیداً مَن کان فداءً لِلمَحبوب..

ما را در آن پگاهِ پر از زخمِ ناگهان؛
همراهِ خود نشد ببری؟ یا نخواستی؟

کسی که جرئتِ دفاع کردن ندارد؛
در هیچ شرایطی از هیچ‌چیز دفاع نمی‌کند.
حتی وطن!
و کسی که جرئتِ جنگیدن ندارد؛
در هیچ شرایطی به خاطر هیچ‌چیز نمی‌جنگد.
حتی به خاطر ناموس
و آرمان و اندیشه و انقلاب.

با سرودخوان جنگ در خطهٔ نام و ننگ ، نادر ابراهیمی