اولین برف پاییز امسال کنارم نبودی پس دیگه کلا نبینمت...

اگه با تلاش کردن درست نمیشه، با رها کردن تمومش کن.

دلم یه نوتیف میخواد که از ذوق، هزار بار بخونمش.

فقط خدا میدونه که همین توپ 🏐
مارو از چه فکرو خیال هایی نجات داده....

نیستی... و دیگر مثل تو را نخواهم داشت 💔

آدما فقط اشتباهاتتو میبین
اونا نمیبینن که چقدر داشتی تلاش میکردی...

میگن امشب شب آرزوهاست... 17

امشب هم بدون تو میگذره...

شب‌ که میشود، نبودنت بلندتر از هر صدایی فریاد میزند...

رفتنش بی صدا بود
و من ماندم با ادامه ای که بلدش نیستم...

یه جایی آدم دیگه نه بحث میکنه،
نه توضیح میده،
نه منتظر میمونه.
فقط میپذیره که بعضی چیزا قرار نبوده ادامه‌دار باشن.
من به اون نقطه رسیدم؛
جایی که دلخوری جاشو به بی‌تفاوتی میده
و همین بی‌تفاوتی یعنی تموم‌شدن... 20

وقتی تلاشات بی اثره
و مجبور میشی رهاش کنی،
دردش فقط از دست دادنش نیست؛ درد اینه که هنوز دوستش داری، هنوز دلت میخواد بمونه، اما عقل یا شرایط مجبورت میکنه خلاف دلت عمل کنی. ولی وقتی رهات میکنن، حداقل میدونی انتخاب با تو نبوده؛ اما وقتی خودت رها میکنی، هر روز با این سؤال زندگی می‌کنی که «اگه یه کم بیشتر طاقت می‌آوردم چی؟»
این رها کردن یعنی جنگیدن با خودت، یعنی هر بار که دلتنگ میشی، خودت رو مقصر بدونی. یعنی شب‌ها با خاطراتی بخوابی که خودت تصمیم گرفتی ادامه نداشته باشن. این درد آروم، آهسته، عمیق و موندگار بیشتر از قبل زخمیت میکنه...

امیدوارم سال جدید بگایی کمتر باشه...

رهایی یعنی دیگر نترسی از دوست داشتن، از تکیه دادن، از خودت بودن. یعنی گذشته را جایی بگذاری که فقط یک خاطره باشد، نه سایه‌ای روی امروز. وقتی رها میشوی، آرامش آرام‌آرام در دلت جا باز میکند؛ آرامشی که نه با سکوتِ اجباری، بلکه با اطمینان می‌ آید.
و در دل همین آرامش، بودن کنار آدمِ مهم زندگیت معنا پیدا می‌کند. کسی که کنارش لازم نیست نقش بازی کنی، لازم نیست توضیح بدی، لازم نیست خودت را جمع‌ و جور کنی. بودن کنارش شبیه نفس عمیق است؛ ساده، امن، واقعی.
آرامش یعنی بدانی اگر تمام دنیا شلوغ شود، یک نفر هست که کنارش میتوانی رها باشی.