اشک ... نامِ او اشک‌هایِ من بود ، چرا که هر کلامش برایِ من اشک به ارمغان می‌آورد ، چه از شوق و چه از غم !
𖥻
تو هیچوقت قرار نبود مالِ من بشی ، و این حقیقتیه که سالهاست دارم انکارش میکنم .
تصورِ اینکه فقط من ببوسمت ، فقط تو منُ ببوسی ...
تصورِ اینکه تنها کسی که دستاشو میگیری من باشم !
تو شاید بخشی از من باشی ، اما همیشه غمگین ترین بخش و دردناک ترین بخش میمونی ، چون برایِ داشتنت خودم رو از دست دادم !

برای داشتنت حاضر بودم قدرت بدم ، قدرت بگیرم ، جون بدم و جون بگیرم !!
و جالب اینجاست که تو هنوزم فکر میکنی اهمیتی برام نداری !
پس یک بار دیگه میپرسم ... بنظرت وقتشه خودمم تقدیمت کنم؟
یا میخوای برگردی به اولین باری که همدیگه رو دیدیم؟ درست به همون باری که شراب‌ها مزه‌یِ خون میدادند و آبجو مثلِ شیره‌ی وجودی بود !